Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

eſt propter mai̓orem nobilitatem. Sic̄ eniꝫ amarenobilius eſt qͣꝫ amari. ita bn̄facere eſt nobilius qͣꝫbn̄ pati. vel qͣꝫ bn̄ reciꝑe. Et ideo in his que ſuꝑexcellunt in agendo .ſ. in bn̄factoribus artificibus etpoetis reqͥritur ꝙ amet et ꝙ oꝑent̉ bonum ei queꝫamant. Quarta rato eſt ꝓpter maiorē difficul.tate. ſic. Ga in qͥbus laboramꝰ magis diligimus.que vero defacili ꝓueniūt quodāmodo ꝯtemnimꝰVt v̓bi gr̄a. Sicut illi qui ꝓprio labore ſuo poſſident diuītias magis amat eas qͣm illi qui accipiūteas ꝑ ſicceſſione parentū vel ex dono gratuito alicuiꝰ. Sꝫ ꝙ aliqͥs alicuibr̄facit non eſt ſine eiuslabore. ꝙ autē recipiat aliqͥs ab aliquo bn̄ficiū eſtſine eius labore. ideo rōnabile eſt ꝙ br̄factores magis amēt bn̄ficiatos qͣꝫ ecōuerſo. Quā rōem ꝯfumat ꝑ exemplū matrū que magis amāt filios qͣmpatres. qꝛ magis laborant circa gn̓atōem portando et ꝑturiendo eos qͣꝫ pr̄es. Hec ph̓us li. ix. ethicoꝝ ca. vij. bn̄factores aūt. Et bt̄us tho. inſcri.ibidem. Et ſcd̓a ſcd̓e. q. xxvj. de ordine caritatisarti. xij. Vtꝝ homo magis debeat diligere bn̄factorē qͣꝫ bn̄ficiatū. in cor. q. ꝑ totū. Re. ſupͣ bn̄factor Ꝙ in caſu ncc̄itatis magis diligere debemus Ca. xxxj.inimicum qͣꝫ amicum et qre.Varto circa dilectōem ꝓximi ꝯſideraredebemus articulū ncc̄itatis. et ſic magisdebemus dilige̓ inimicū. Circa cuiꝰ dilectōem nota tria. ſcꝫ obligatōem p̄cepti. on̄ſioneꝫſigni. comꝑatōem meriti. Primo nota obligatōem p̄cepti. Nam om̄es ex ncc̄itatē p̄cepti tenentur ex caritate dilige̓ inimicos. ita p̄cipit dn̄s mathei. v. et luce. vj. Diligite inimicos vr̄os. In quop̄cepto tangit duo. ſcꝫ actū vel affectū. et obiectū Primo actū vel affectū maioris dignitatiſ. diligite. Ambro. ibidē. Inter tria maxima .ſ. fidem ſpeꝫet caritatem maior eſt caritas. ideo dicit. diligite.Et chriẜ. ibidē ſuꝑ lucam ſic ait. Nō aūt dicit. neodio habeas. ſꝫ diligas. q. d. Non ſufficit nō odire ſed dilige̓. īmo p̄cipim̉ dilige̓. Scd̓o tangitobiectū ꝯtrarietatis. ibi. inimicos vr̄os. Baſiliusibidem on̄dit qͥs ſit inimicus dice̓s. Inimici qͥdemꝓprium ē obeſſe vel infidiari vel ꝑſequi. om̄is gͦ qqͣlitercūqꝫ nocet alicui dr̄ inimicꝰ. Bt̄us augꝰ ſupillo v̓bo ꝯtra fauſtū mouet vnā q̄ſtionē tale. Cuem̄ paulꝰ dicat quoſdā inimicos odibiles odio habendos. vt ptꝫ ad rō. j. et xp̄us dicat immicos diligendos vt ſuꝑ ptꝫ. quo poſſumꝰ intellige̓ vnumeundeqꝫ hoīem et odire et diligere. Nn̄det beatuſaugꝰ. et bt̄us tho. ꝯcordat cū eo dicens. Ꝙ ī inimicis poſſumus duo ꝯſiderare. ſcꝫ inimiciciam veculpa. et natura. Primo em̄ inimiciciaꝫ vel culpamẜm quā eſt nob̓ ꝯtrariꝰ debemꝰ odire. Scd̓o na.turā ꝓut eſt ad imaginē dei. ẜm quā inimicꝰ poſſibiliˢ eſt cōmunicare et ꝑticipare in vita gr̄e et glorie nobiſcū. hͦ eſt in vita eterna q̄ caritas attēdit.iō qͣntū ad hͦ om̄īs inimicꝰ eſt diligēdꝰ ex caritatoSignū aūt ꝙ diligimꝰ inimicum ex caritate on̄ditDilectiobt̄s grēg̓. xj. moꝝ. dicēs. Inimici autē dilectō tūsveraciter cuſtodit̉. cū nec de ꝓfectu deicim̄ nec doruina eiꝰ letamur. Et ſb̓dit dilectōnis inimici oppoſitū dicēs. Nō emamat aliqͥs quē non vult eccmeliorē. eūqꝫ ſtantē poto ꝑſequit̉ quē cecidiſſe qꝫatulat̉. Vbi nota. ꝙ qꝛ caritas ordinē ht̄. plucdebet vnuſqͥſqꝫ dilige̓ ſe qͣꝫ aliū. et ꝓpinqͥs qͣꝫ exc̓peos. et amicos qͣꝫ inimicos. et bonū cōmune qͣꝫbo.num ꝑticulare vniꝰ. Et ideo ſalua caritate pt̄ bedolere de bono temꝑali inimici et debet dolere inqͣrtum bonū tꝑale inimici eſt impedimentū bonoꝝ alterius quē plus diligere tenet̉. Et fili̓ debe gaudde malo tꝑali inimici. nō ꝑ ſe ſꝫ inqͣntum ē malum ſliꝰ. ſed de malo tꝑali vel penali illiꝰ inqͣntū ꝑ maluꝫpene illiꝰ impedit̉ freq̄nter malū culpe eiꝰ. Et ẜmhūc intellectū loqͥtur bt̄us greg̓. xxj. moꝝ. dicēEuenire plerūqꝫ ſolet vt non amiſſa caritate et inimici nos ruina letificet. et rurſū eius gloria ſine ī.uidie culpa cōtriſtet. cū ruet: eo quoſdam bene exigi credimꝰ. ⁊ ꝓficiēte illo pleroſqꝫ iniuſte opprimiformidamꝰ. Sꝫ ad hͦ ẜuādū eſt diſcretōnis examēnccͣium. ne cū nr̄a odia exeqͥm̉. fallam̉ ſb̓ ſpē alienevtilitatis. Sꝫ d̓ bono ſpūali ſcꝫ de bono gre alterinullus pt̄ ſalua caritate dole. eo ꝙ bona gr̄e alterius mutuo ſe nō impediūt. qꝛ bona ſpūalia pn̄t integre ab oībus poſſideri. Et ſilr̓ de malo culpe alterius nullꝰ pt̄ ſalua caritate gaudere. niſi inqͣntuꝫ īmalo culpe vel dānatōnis alicuiꝰ relucet bonū dīne iuſticie quā qͥlibꝫ plus tenet̉ dilige̓ qͣꝫ aliquē homiem. ſed hoc non eſt ꝑ ſe de malo gaudere ſꝫ debonō qd̓ adiunctū eſt malo. Vn̄ bt̄us greg̓. xxj. ibi.dem ꝯcludit ſic dicens. Oportet etiā penſare qͥd demus ruine pct̄oris et qͥd iuſticie ferietis. Nam cūꝑuerſum quēqꝫ om̄ipotēs ꝑcutit. et gratulandumeſt iuſticie tudicis. et condolendum eſt miſerie pereuntis. Sed forte argues in oppoſitū .ſ. ꝙ diligere immicum non eſt de ncc̄itate p̄cepti tali rōnoPreceptū nō dat̉ de impoſſili. ſed vt ambro. dicit̉in glo. ſupͣ illo v̓bo luce. vi. diligite inimicos vr̄oˢSupͣ hūanam naturā eſt diligere inimicum. gͦ ⁊c̄ Rndeo et dico. ꝙ natura de ſe nō mouet ad diligenduꝫ inimicū. tn̄ natura hūana eo ꝙ eſt ad imaginē dei eſt ſuſceptibiliſ gratie cum qua poteſt diligere inimicū. et ita nō eſt impoſſibile īmo valde facile mediāte dina gr̄a diligere immicuꝫ. Hec btustho. tercioſcrip. ſen. di. xxx. arti. j. Vtꝝ omēs teneant̉ diligere inimicos. in cor. q. et in ſolu. iiij.argu. Et iterum ſcd̓a ſcd̓e q̄ſtione. xxv. arti. viij.Vtrum ſit de ncc̄itate caritatis vt inimici diligantur. argumēto ꝯtra. et in corꝑe. q. Vbi dicit̉: qͣdiligere inimicum poteſt intelligi duobus modisVno modo inſpāli. et hoc non ē de ncc̄iate caritatis. eo ꝙ impoſſibile eſt quoſlibet homīes ſingulariter dilige̓. Alio modo ẜm pparatōem animi. ſ. vthomo habeat aimū pp̄aratū ad hoc ꝙ inimicū diugat ſi caſus neceſſitatis occurreret. hoc eſt de fieceſſitate caritatis. vt in ſequenti capitulo patebit.