Coriij tuꝝSecūdo attende vtilitatem cogitatus. ibi. memoreſto vn̄ excideris. debet em̄ qui cecidit in peccatummortale freq̄nter cogitare vn̄. vbi. et ꝑ quid cecidit. Primo debet cogitare vnde cecidit. qͥa a celovbi erat anteqͣꝫ peccaret cogitatōne ſpe et merito.Scd̓o debet cogltare vbi cecidit. qꝛ in terram ſꝑcogitando terrena. inculpam multiplicando culpami vel offenſam. in gehennā qͣntuꝫ eſt ex ſe niſi qꝛſuſtentat̉ dīna mīa. ercio debet cogitare ꝑ qͥd cecidit. qꝛ ꝑ culpā ꝓpriā. ¶ cd̓o attēde neceſſitatēactus. ibi age penitentiam. Quidaꝫ em̄ penitentiāeis iniunctam a ſacerdote ſuſcipiūt et qd̓ ꝓmittūtnon faciūt. Quidā em̄ ſuſcipiūt penitentia eis iniūctam et faciūt. ſed incōdignam. Quidam veroalij ſuſcipiūt condignam penitentiā et ꝑficiūt. Re.infra penitenita.. ¶ Sed forte queres. an aliqͥspoſt lapſum in peccatum mortale reſurgens ꝑ penitētiā poſſit hr̄e tantā caritatē qͣntam habebat pͥanteqͣꝫ cecidiſſet in peccatū Rn̄deo et dico. ꝙ me̓ſura maior vel minor caritati p̄figit̉ ẜm duo. ſcꝫ ẜmex ēcipibitus aradīnum bn̄placitum. et ẜm hūanuꝫ conatū. ¶ Primo ẜm dīnum bn̄placitū. Cum em̄ dīne bonitati etliberalitati non ponat̉ caritatis termīꝰ ꝑ peccatucum ip̄e qͣntum in ſe eſt ſit paratus totaliter omniapeccata delere. poteſt ꝓut vult reꝑare et ad ſtatūpͥſtinum reducere. ¶ Scd̓o menſura caritati maoꝙ caritas arior vel mīor p̄figit̉ ẜm hūanum conatū. Cum em̄aliqͥs poſt peccatū poſſit et multū et parum conari ad caritatē. oportet dice̓. tum ex dina liberalitatetum ex hūana diſpoſitōne ꝙ homo poſt pct̄m ꝑ penitentiā pt̄ in maiori et minori caritate reſurgere.¶ Ad cuiꝰ euidentiā pono hic ſb̓ q̄ſtione tres caſus. ¶ Primꝰ eſt. an virgo poſt caſū vel peccatorreſurgens habeat tantū p̄miū qͣntū virgo an cafiꝫ. xvij. hic eſt vita et.ſum et qͣntū innocens. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ duplexeſt p̄miū. ſcꝫ eſſentiale ⁊ accidentale. loq̄ndo gͦ degloria p̄mij eſſentialis virgo poſt peccatum vel peccator reſurgens ꝑ penitētiā poteſt equale vel maiꝰhr̄e. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ p̄mium eſſentiale cōmenſuratur caritati. et ideo ẜm ꝙ in maiori vel mīori caritate reſurgit. ẜm hͦ habebit p̄miuꝫ. Sed loq̄ndode p̄mio accidentali non. Cuiꝰ ratō eſt. quia gloria p̄mij accidentalis nō cōmenſurat̉ caritati. ſedactui vel ſtatui. vnde poſt peccatum v̓go aureolaꝫnon habebit. et ſimiliter nec peccator reſtirgēs habebit gaudiū de innocentia cōtinuata. Re. ſupͣ aureola. ¶ Scd̓us caſus eſt ꝙ peccator reſirgonsqͣmuis reducat̉ ad equalem caritateꝫ vt pͥus. nōtame ad eandem dignitatem. ꝙ duplr̓ ꝓbo. Prīoexemplo. qꝛ ab officio dignitatis aliqͥs repellit̓ ꝓpter pct̄m commiſſum etiā ſi penitentiā egerit. ſicꝓpter homicidiū repellit̉ homo a ſacerdotio. Secūdo ꝓbo hoc idem autoritate ezeh̓. xliiij. vbi ſic dr̄.Leuite qui receſſerūt a me nunqͣꝫ appropinqͥbuntmihi vt ſacerdotio fungant̉. ¶ Terciꝰ caſus eſttalis. Sunt duo quoꝝ vnus ꝑmanens in caritatealius eſt de nouo recipiēs caritatem. quis iſtorūꝫplus recipit de influentia dīni lumūˢ ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ ceteriſparibꝰ ſemꝑ ille qui habet caritatē plꝰrecipit de influētia dīni lumīs. ſed ille qui nō ht̄ piplus conariet magis recipiet. Hec bt̄uſ tho. tercio ſcrip. ſen. di. xxxj. arti. iiij. Vtꝝ homo per penitentiaꝫ ſemꝑ in maiori caritate reſurgat. q. i. incor. q. et in ſolū. i. ij. iij. ar. ¶ Quarto et vltimovide qualitatē effectus. ibi. oꝑa pͥma fac. q. d. habeas exercitur operuꝫ v̓tutis quouſqꝫ ꝑuenias adpͥmum ſtatū. ꝙ eſſe non poteſt niſi fiat mora m bonis oꝑibꝰ. licet enim homo fiat fortior et reſurgatīmaiori gr̄a et caritate. tn̄ non ſtatim ꝑueniet ad pͥmam puritatem. et hoc propter inſultus temptationū et cogitatōnum. ¶ Sed forte queres. an̄ qͥlibet caritas poſſit cuilibet tēptatōni reſiſtere. ¶ Roſpondeo et dico. ꝙ aliud eſt a temptatōne vinci.altud eſt temptatōnem vincere. aliud eſt temptationi reſiſtere. ¶ Primo em̄ ille dr̄ a temptalōne vīciqui a ꝓpoſito bono trahit̉ ꝑ temptatōnem ī cōſenſumpeccati. ſicut eſt in continente qui habet ratōnem rectam in vniu̓ſali. ſed deducitur in particulari imminente paſſione. Qui em̄ non habet bonūpropoſitum vt intempatus ſiue luxurioſus nō vicitur. qꝛ libenter id agit. et hoc modo quelibet caritas poteſt reſiſtere pct̄o propter liberum arbitriūa ẜuitute peccati. qͣmius difficultatem patiatur ꝓpter te n̄ptatōnis impulſum. ¶ Scd̓o ille vincittemptatōnem qui nō ſolum a temptatōne ſuꝑueniente in actum pct̄i non deducitur. ſed etiā ex magnitudine v̓tutis qͣſi nihil temptatōem pariupendit. et hoc modo caritas que in pͥncipio temptationis eſt parua pt̄ temptatōibꝰ reſiſtere. qꝛ in fine teptatōnis fit magna. cum deꝰ pugnanti ſemp auxilium amiminiſtret. ¶ Tercio ille temptatōni reſiſtit qui difficultatem a temptatōe patit̉ ſed nondeducitur. et talis reſiſtit quidem temptatōni cumnon conſentit. ſed propͥe loq̄ndo nō vi̓ncit. Cuiꝰrō eſt. qꝛ cum in taliet in pͥncipio et in fine temptatōnis ſemꝑ caritas parua maneat et non creſcatpt̄ temptatōni reſiſtere propter libeꝝ arbitriū. ſednon temptatōneꝫ vincere. qꝛ patit̉ difficultatē eꝫpuitate caritatis. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen.di. iij. arti. iij. in cor. q. Re. infra ſeq̄nti ca. immediate. Quot modiſ caritas augeat̉. Et infra opera que aliquis poſt penitentiā debet facere.¶ Vtrucaritas poſſit dininui. ¶ Ca. xv.V Ecundo circa caritatē conſiderare debemus augmentatōnem. ¶ Vbinota. ꝙaliud eſt querere. ancaritas poſſit amitti. an diminui. an augeri. ¶ Primo em̄ cum que.ritur an caritas poſſit amitti. Rn̄deo et dico. ꝙ ſicvt ptꝫ immediate ſipͣ in tribꝰ ca. p̄cedentibꝰ. ¶ Socundo cum q̄rit̉ an caritas poſſit diminui ẜm eſſentiam. Rn̄deo et dico ꝙ non. qd̓ triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ cōſiderando caritatis ſimilitudineꝫ. cauſalitatē. et peccati venialis virtutem. ¶ Nrimo conſiderādo coritatis ſimilitudinē. Aī caritas inſcriptura cōꝑat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten