Cariita.igni. ẜm illud cant̓. viij. lampades eius ſciliꝫ caritatis lampades ignis atqꝫ flaminaꝝ. ſed ignis qͣmdiu manet ſemꝑ aſcendit. gͦ caritas qͣꝫdiū manetaſcendere pt̄. ¶ Scd̓o probo hoc idem cōſiderādocaritatis cauſalitatē. Orā em̄ eſt int̓ cauſā virtutisacquiſite et v̓tutis infuſe. qꝛ cauſa v̓tutis acquiſitoſūt actus hūani. et ideo ceſſantibꝰ actibꝰ hūanis v̓tus acquiſita ceſſat diminuit̉. et tandem corrūpit̉vt p̄cipue de amicicia patꝫ. Require ſupͣ actꝰ amicicie. Dirtus aūt infuſa non cauſat̉ ab actibo hūanis ſꝫ ſolū a deo. et talis eſt caritas vt patet ſupͣ. gͦceſſantibus actibus nr̄is caritas nec diminuit̉ neccorrumpit̉. ¶ Tercio hoc idem probo cōſidorandopeccati venialis v̓tutem. Nlā peccatū veniale nō di.minuit caritatē. qd̓ patꝫ. qꝛ ſi peccatū veniale diminuit caritatem aūt hoc facit effectiue aut meritorienon quidē effectiue̓. qꝛ ad ip̄am caritatē nō attin.git. eo ꝙ caritas eſt circa finem vltimū. peccatuꝫaūt veniale eſt quedā deordinatō circa ea que ſuntad finem. non aūt diminuit̉ amor finis ex hoc ꝙaliquis mordinate aliquid omittit circa ea que ſūtad finem. Similit̓ peccatū veniale nō diminuit ca.ritatem meritorie. non em̄ peccatū veniale mereturdiminutōneꝫ cariritatis. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ cū aliqͥsdelinquit inmīorinon meret̉ detrimentū pati ī maiori. vn̄ deus nō plus ſe auertit ab homīe qͣꝫ homoſe auertat adeo. et ideo cū a deo non cauſet̉ aliqͥsdefectus in nobis niſi ꝑ modū pene ſcd̓m ꝙ ſubtrahi̓t gratiā in penam peccati. nō compctit deo diminuere caritatem niſi ꝑ modū pene peccato debite.peccatum autē veniale nullo modo caritatem diminuit. vt patꝫ. peccatū aūt mortale nō diminuit caritatem. ſꝫ corrumpit et tollit. gͦ ⁊cͣ. Vt̄ tn̄ per accidens et indirecte dici diminuto caritatis diſpoſitōad̓ corruptōnem ip̄iꝰ que ſit vel p̄peccata venialia.vel etiam ꝑ ceſſatōnem ab exercitio operū caritatisNam ꝑ peccata venialia et pceſſatōnem ab oꝑibuscaritatis minuit̉ caritas non quo ad eſtentiam. vlpatet. ſed qūo ad radicatōnem et qūo ad feruoreꝫquo ad radicatōnem inqͣntū ꝑ peccata venialia generat̉ contria diſpoſitō ad corruptōneꝫ ip̄iꝰ. quoad feruorem ꝑ ceſſatōnem ab oꝑibus caritatis. inqͣntum ex diſſuetudine minuit̉ facultas obedientieviririū inferiorū ad ſupiores. et ocio tepeſcit caritatis feruor. Hec bt̄us tho. pͥmo ſcripto ſen. diſ.xvij. arti. v. Vtruꝫ caritas miinuat̉ in cor. q. Etſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. arti. x. Vtrū caritas poſſit di.minui argū contͣ. et ni cor. q. ¶ Tercio cū queritur. an caritas poſſit augeri. Rdeo et dico ꝙ ſic.Ad cuiꝰ euidentiam nota tria. ſcꝫ augmētatōnisactum. modū. terminū. ¶ Primo em̄ circa caritatem nota augmentatōnis actum. Ꝙ autē caritasvie augeri poſſit probo triplicit̓. ſcꝫ autoritate. rōne ſimūitudine. ¶ Primo autoritate auguſtini dicentis. ꝙ in rebus ſpūalibꝰ ideꝫ eſt maiꝰ qd̓ meliꝰſed cōtingit caritate meliorari. alioqͥn non ꝯtingē̓thominem meliorari cum bonitas homīs ex caritatecauſetur. gͦ contingit caritatē meliorari. ¶ Scd̓ohoc idem probo ratōne. ſic. Bonitas conſiſtit ex appropinquatōne ad deum qui eſt vltimus finis nr̄ebeatitudinis. in hac autem via quanto magis deoappropinquamus tanto magis appropinquare poſſumus vt tanto ꝑfectiores ſumus. ſed hanc propinquitatē ad deum facit caritas. gͦ caritas vie poteſt augeri. ſi enim augeri non poſſet iam ceſſaretvie ꝓceſſus. ideo apoſtolꝰ pͥme ad choꝝ. xij. caritatem viam nominat dicens. adhuc excellentoreꝫviam vobis demonſtro. ¶ Secūdo hoc idem confrmo alia ratōne. ſic. Premiū rn̄det merito. ſꝫ vnꝰmaius p̄mium conſequitur vno temꝑe qmͣ ei debeatur alie temꝑe quo erat in caritate. ergo caritas īeo eſt augmentata. ¶ Tercio hoc idem proboſimilitudine. quia ſicut augmentum in corporalibus reſpicit tria. aliquid ſicut ſubiectū ſicut ipſumhominem. aliquid ſicut terminuꝫ per ſe vt hominisquantitatem. aliquid ſicut terminū per accidens.vt qualitatem in quantitate. ſicut augmentata ſu.perficie augetur albedo Ita augmentū caritatis reſpicit tria. aliquid reſpicit ſicut ſubiectum vt ammam. non ꝙ anima augeatur ſicut homo. ſed ē ſicut illud circa quod fit tale augmentuꝫ. aliquid reſpicit ſicut terminū per ſe. vt ipſam virtutem caritatis. nam augmentata virtute caritatis augetureſſentia caritatis. aliquid reſpicit ſicut terminū peraccidens. qꝛ enim virtuti caritati cōiuncta eſt eſſertia caritatis. ideo argmentata virtute caritatis augetur eſſentia caritatis. Augmentum autem eſſen.tie caritatis eſt perfectō caritatis. Vnde dicit auguſtinꝰ ſuper ioh̓em. ꝙ caritas meretur augeri vl̓aucta mereatur et perfici. Hec beatꝰ thomas pͥmoſcripto ſenten. diſt. xvij. arti. pͥmo. argū. contra.et in cor. queſtōnis. et mgr̄ romanus exponit beatho. ibidem. et ſcd̓a. ſcd̓e. queſtōne. xxiiij. arti. iiij.argū. contra. et in cor. q. ibidem.¶ Ꝙ caritas vie auget̉ qͣtuor mod. ⁊ qͥbꝰ. Ca. xvj.Ecundo circa caritatis augmentū notamodū. Nam caritas vie auget̉ ſpēaliterquatuor mod. ſcꝫ radicatōne. p̄p̄aratōneꝑfectione. appropinqͣtōne. ¶ Prīo auget̉ inheſionevel radicatōe. nō qͥdem ꝙ pͥma caritas eſſe incipiatvel eſſe deſinat in ſubiecto cum voluntatē. ſed ita q̄magis ēe incipiat qd̓ pͥus mīꝰ inerat. ¶ Vbi nota ꝙ̄iſta duo int̓ ſe dr̄nt. ſcꝫ infuſio ⁊ augmetatō. Infuſio caritatis importat qͣꝫdā mutatōeꝫ ẜm hor̄e et nōhr̄e. et ideo dr̄ ꝙ ī infuſione caritatis aliqͥd adueīaqd̓ pͥus nō erat. ſꝫ augmentatō caritatis importatmutatōeꝫ ẜm minꝰ et magiſ hr̄e. et ideo nō oportein augmentatōne caritatis ꝙ aliquid inſit qd̓ prinon infuerat. ſed ꝙ magis inſit quod prius minusinerat. et hoc eſt qd̓ facit deus caritatem augerido.ſcꝫ ꝙ magis inſit et ꝙ ꝑfectius ſimilitudo ſpūſſancti ꝑticipetur in aīa. ¶ Secūdo caritas vie augetpp̄aratōe. Nlā alit̓ eſt de lumīe et alit̓ de caritate. qlumē creſcit ī aere ꝑ additōem luiaris ad luiare. vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten