Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Cairituematerie. Hec bt̄s tho. tercio ſcrip. ſen. di. xxxj. arti. j. Vtꝝ caritas ſemel habita poſſit amitti. in arcōtra. et in cor. q. Et ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. arti. xj.Vtrū caritas ſemel habita poſſit amitti. in cor. ꝙ Ꝙ caritas ꝑ vnū mortale peccatum amittit̉.Mittit̉ aūt caritas viato. Ca. xiij.ris ꝑ vnuꝫ actū peccati mortalis. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ rōnibꝰ. ſimilitudinibꝰ autoritatibꝰ. Pimo ꝙ caritas ꝑ vnum pct̄m mor.tale amittit̉ ꝓbo triplici rōne. ſcꝫ rōne oppoſitōniauerſionis. deteſtatōis. Primo rōne oppoſitōnis. ſic. Vnum contrariū ꝑ aliud ꝯtrariū ſupueniens tollit̉. ſed qd̓libet pct̄m mortale contrariat̉caritati. eo ꝙ ꝓpria ratō caritatis in hoc ꝯſiſtit ꝙdeus ſuꝑ oīa diligat̉. et ꝙ homo totaliter ei ſb̓ijciatur om̄ia ſua ni deum referens. pct̄m autē mortale huiꝰ oppoſituꝫ facit. gͦ ⁊cͣ. Aliter eſt de peccatomortali et veniali. qꝛ peccatum veniale non cōtrariat̉ caritati. ideo non excludit vel totaliter tollit caritatem effectiue vel meritorie. Primo mō ſcꝫ effectiue non. qꝛ caritas eſt circa finem vltimū. peccatū aūt ve male eſt quedā inordinatō circa ea q̄ ſūtad finem. et ideo pct̄m veniale ad ip̄am caritatē ef.fectiue non attingit. Scd̓o ſcꝫ meritorie non. qͥapct̄m veniale non meret̉ amiſſionem vel diminutionem caritatis. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ cum aliqͥs delinqͥtin minori non meret̉ detrimentum pati m maiori.eo ꝙ deus non plus ſe auertit ab homīe qͣꝫ homo ſeauertat a deo. vn̄ qͥ mnordinate ſe habet circa ea q̄ſūt ad finem nō meret̉ detrimentum pati in caritate ꝑ quā homo in fineꝫ vltimū oidinat̉. Pct̄m aūtmortale contr̄iatur caritati effectiue et meritorie.effectuue. qꝛ totaliter corrumpit ip̄am vt eius cōtrariū. et meritorie. qꝛ qui peccando mortaliter aliqͥd contra caritatem agit. dignū ē vt deꝰ ei ſb̓trahat caritatem. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij.arti. x. Vtꝝ caritas poſſit diminui. in cor. q.Scd̓o hoc idem ꝓbo ratōe auerſionis. ſic. Qui adeo auertit̉ et ad creaturam ꝯu̓tit̉ caritato amittiteo ꝙ ꝯuerſio homīs in deum eſt ꝑ caritatē. ſed quimortaliter peccat a deo auertit̉. ꝙ peccatū mortale cōſiſtit in au̓ſione a bono incōmutabili et ꝯu̓ſione ad bonū cōmutabile. gͦ ⁊cͣ. Tercio hoc ideꝫ ꝓbo rōne deteſtatōnis. ſic. Qui cōtra p̄ceptū dei facit vel qd̓ facere tenetur contemnit: caritatē amit.tit. ſed qͥ peccat mortalit̓ tranſgrediendo vel omittēdo hoc facit. gͦ ⁊cͣ. Sed forte dices. licet ille qͥex malicia peccat mortaliter peccet ⁊ caritatē amittat. tn̄ ille qui peccat ex paſſione aliqua. puta ꝯcupiſcentie vel timoris qͣmuis peccet mortaliter. nontamen caritatē amittit. vt petrꝰ fecit negādo chriſtum. Rn̄deo et dico. ꝙ caritas duobo modis amittit̉. Vno modo directe ꝑ actualem cōtemptūet hoc modo petrꝰ caritatē non amiſit. Alio modoindirecte. qn̄ cōmittit aliqͥd caritati ꝯtrarium. ꝓpter aliqua paſſionem ꝯcupiſcētie vel timoris. et hͦmodo petrꝰ contͣ caritatem faciēſ caritatē amiſit.ſed eam cito recuꝑauit. In quo notat̉ differentisinter illū qui mortaliter peccat ex malicia. et illumqui mortaliter peccat ex paſſione aliqua. qꝛ ille quamortaliter peccat ex malicia nō defacili eſt penitu.rus. Ille vero qui peccat ex paſſione aliqͣ ſic. paſſione ceſſante. Scd̓o ꝙ caritas amittat̉ ꝑ pct̄mmortale vnū ꝓbo triplici ſimilitudīe. ſcꝫ claritatic.caloris radicis. Primo ſimilitudīe claritatis ſolaris. ſicut em̄ claritas aeris ceſſatī aere ex obſtacuio ſolis illumīantis. ſic caritas ceſſat in mēte exobſtaculo crimiſ infuſionem caritatis a deo impedientis. Vn̄ augꝰ dicit. viij. ſuꝑ gen̄. ad lr̄am. ꝙhomo deo ſibi p̄ſente illumīat̉. abſente aūt ꝯtinuotenebrat̉. a quo non locoꝝ interuallis. ſed polun.tatis auerſione diſcēdit̉. Scd̓o ꝓbo idem ſimilitudine vel exemplo caloris vitalis. qꝛ ſicut vita cor.ꝑalis amittit̉ calorē vitali vel naturali ſb̓tracto. ſicvita ſpūalis amittit̉ ſb̓tracto calorē ſpūali ꝑ pct̄mmortale. Tercio hoc idem ꝓbo ſimilitudīe vel exemplo radicis. qd̓ exemplū ponit augꝰ ſuꝑ epiſtolam io. dice̓ˢ. Kadix oīm maloꝝ ē cupiditas. et radix oīm bonoꝝ eſt caritas. ſimul ambe eſſe nō pn̄t.niſi vna radicitꝰ euulſa fuerit alia plantari non poteſt. ſine cauſa conat̉ aliquis ramos incidere ſi radicē nō ꝯtendit euellere. Hec mgr̄ ſen. allegat tercio ſen. di. xxxj. Tercio ꝙ caritas amittatur pvnum peccatū mortale ꝓbo autoritate ſacreſcriptur. ſic. Per peccatum mortale fit homo dignusmorte eterna. ita dicit apoſto. ad ro. vj. ſtipendiapeccati mors. caritatē vero hn̄s habet meritū vite eterne. vt dr̄ ioh̓is. xiiij. ſi quis diligit me diligetur a patre meo et ego diligaꝫ eū et manifeſtabo ēmeip̄m. in qua qͥdem manifeſtatōne dine eēntie vita eterna ꝯſiſtit. vt dr̄ ioh̓is. xvij. hec eſt vita et̓.na. ⁊cͣ. ſed nullus poteſt ſimul eſſe dignus vita etna et morte eterna. gͦ patꝫ ꝙ caritaˢ tollit̉ ꝑ vnupct̄m mortale. Hec bt̄us tho. ſtd̓a ſcd̓e. q. xxiiij.arti. xij. Vtꝝ caritas amittat̉ ꝑ vnuꝫ actum pct̄imortalis. ar. ꝯtra. et in cor. q. et inſo. ij. ar. Ꝙ caritas vie ſemel habita poteſt amitti ꝑ̄ peccatum mortale. Capitulum. xiiij.Vod at̄ caritas ſemel habita amitti poſſit ꝓbat bt̄s. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. arti. xj. ar. ꝯtra. autoritate ſcripture ſacreapoc. ij. Caritatē pͥſtinaꝫ reliqͥſti memor eſto vn̄excideris et age pmani et pͥma oꝑa fac IIn quo v̓bo attende qͣtuor. ſcꝫ ꝑuerſitate affectus. vtilitatecogitatus. ncc̄itatem actus. qͣlitatem effectus.Primo nota ꝑu̓ſitateꝫ affectꝰ. ibi. caritatē pͥſtināreliqͥſti. nō quo ad eſſentiam caritatis. ſed quo adferuorem. qꝛ in caritate exiſtēs nō ita feruebat ſicpͥus. Bern̄. Multi ſūt qͥ in inicio conuerſionis ſueſūt feruentes. ſꝫ in fine pigritant̉. Scd̓o mō exponit̉. ſic. Caritatē pͥſtina quo ad caritatis eentiareliquiſti. qꝛ a caritate ceciderat per pct̄m mortaletrāſgrediendo omittēdo ꝯtemnēdo. et hoc eſt peſſimum: eo ꝙ qui a caritate cadit a deo cadit.