Cori fueD maiorem tamē euidentiam p̄cedentiscapituli eſt ſciendum. ꝙ qualiter aliquiſſcire poſſit ſe hr̄e caritatē ſūt qͥnqꝫ diuerſitates. ¶ Primo enim ſūt aliqui qui ſciūt ꝓcertocaritatem ſe non habere. ſicut illi qui ſciūt ſe eſſe īpeccatō mortali vel habent ꝓpoſitū peccandi mortaliter. ¶ Scd̓o quidam alij ſūt qͥ dubitant ſe hr̄ecaritatē. qꝛ rōnes habent ꝓ vtraqꝫ ꝑte. ſicut ſūt illi qui incipiūt facere qd̓ in ſe eſt. ¶ Tercio quidāalij ſūt qui putant ſe hr̄e caritatem. ſicut illi qͥ multa bona fecerūt et diu abſtinuerūt a peccato mortali. ſed adhuc ſuſtinent motus temptatōnū ⁊ imaginantur turpia. ¶ Quarto qͥdam ſūt alij qͥ exporiunt̉ ſe hr̄e caritatē. ſic̄ illi qui guſtāt dinam dulcedinem. in quibus fames fere extinctus eſt. ⁊ qͣſiſemper vel bona faciūt vel affectant. ¶ Quinto qͥdam alij ſūt qui ſunt certi ſe caritateꝫ hr̄e. ſicut illiquibꝰ deus reuelauit. vt paulus et plures alij. vtpatꝫ ſupͣ ca. p̄cedenti. Re. infra. gra capitulo ſex.to et ſeptimo ꝑ totum.¶ Ꝙ caritas ſe.nel habita poteſt amittiet quomodo. ¶ Ca. xij.Aritas. ¶ Tercio p̄ter ea que ſuperius dicta ſūt de caritate. circa caritatem ꝯſiderare debemus tria. ſcꝫ amiſC1Lſione. augmentatōnem. p̄fectōnem.¶ Primo circa caritatē ꝯſiderare debemus amiſſione. vtrū ſcꝫ caritaˢ ſemel habita poſſit amitti.Rn̄deo et dic̄o. ꝙ caritatem poſſumꝰ tribo modisꝯſiderare. ſcꝫ ex ꝑte infundentis. ꝑficientis. recipientis. ¶ Primo ex ꝑte infundentis ſcꝫ ſpūſſanctimſcꝫ ꝙ caritasmouentis ad caritatē. Cum em̄ ſpūſſanctus habiſcxt talirttōne. Cin.tet in nobis ꝑ caritatē. nō poteſt eſſe ꝙ ſpūſſanctꝰmoueat alique ad amandū et ꝙ ip̄e caritate amittat et non diligat. Cuiꝰ rato eſt. qꝛ cum ſpūſſanctus infallibiliter oꝑetur qd̓cūqꝫ voluerit. impoſſibile eſt hec duo ſimul eſſe vera. ſcꝫ ꝙ ſpūſſanctusalique ad actū caritatis ſcꝫ ad diligendum mouere velit. et ꝙ ip̄e caritateꝫ amittat peccādo. p̄cipueqꝛ donum p̄ſeuerantie computat̉ inter bn̄ficia dei.¶ Scd̓o amiſſioneꝫ caritatis cōſiderare poſſumꝰex ꝑte caritatis informantis et ꝑficientis. Nam derōne caritatis eſt mentem a peccato purgare ⁊ inbono p̄ficere. et hoc mō caritatē hn̄s mortalit̓ peccare non poteſt. ſicut calor non poteſt ī frigidare⁊ ſic etiā iniuſticiā non poteſt bonū facere. vt dicitaugꝰ in libro de ẜmone dn̄i. ¶ Tercio amiſſioneꝫcaritatis cōſiderare poſſumus ex ꝑte volūtatis recipiētis. et ſic cum voluntas homīs ſit vertibilis caritas amitti poteſt. qd̓ triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ rōne. ſimili.tudine. et autoritate ¶ Primo ꝓbo hoc rōne. ſic.Sicut in naturalibꝰ deſtructa diſpoſitōne materiedeſtruitur forma. vt verbi gr̄a. deſtructa diſpoſi.tōne corꝑis deſinit in corꝑe eſſe forma. Ita in ſpiritualibus deſtructa diſpōne mētis ad deū deſiniteſſe gr̄a vel caritas in anima. diſpoſitio em̄ homīsad gram eſt eius conu̓ſio ex toto corde ad deum.que qͥdem diſpoſitio vel ꝯuerſio perdit̉ vel tollit̉ ꝑpeccatum mortale. eo ꝙ pct̄m mortale eſt ꝯuerſioad commutabile bonū. et ſic ꝑ qd̓libꝫ pct̄m mortale qd̓ diſpoſitōnem talem cauſat ī anima deſinit eēin homīe caritas. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo ſimilitudine vel exemplo. videmuˢ em̄ ꝙ qͥdam ad tempuſūt boni qui poſtea ſūt mali et ecōuerſo. exemplude dauid qͥ pͥus caritatē habuit ⁊ tamē peccauit ⁊caritatē amiſit. alias non petiuiſſet reddedam ſibileticiā ſalutarem dicens in pͣs. redde mihi leticiamſalutaris tui. ¶ Tercio probo hoc idem autoritatoapoſ. pͥme ad choꝝ. x. dicētiˢ. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Ex qua autoritatē talem ratōnem formo. In eo qui nō poteſt cadere cautela nōē neceſſaria. ſed ſtanti ꝑ caritatē neceſſaria ē cautela. ideo dicit apoſ. qui ſe exiſtimat ſtare videat nocadat. qd̓ v̓bum exponit̉ tribus modis. ¶ Primoẜm auguſtinus in gloſa ibidem. ſic. Qui ſe exiſtimat ſtare p̄ bona opera videat ne cadat a ſe. a deoeniꝫ ſtat qui ſtat. a ſe cadit qui cadit. videat ergone cadat peccando vel alios peccare faciendo.Scd̓o exponit̉. ſic. Qui ſe exiſtimat ſtare ſcꝫ ī bono ſtatū eſſe ꝑ gr̄am et caritatē quā putat ſe hr̄e.videat id ē diligent̓ cōſideret ⁊ attēdat. ne cadatid ē ne a gr̄a ī culpā ruat vel alios ruere faciat.Tercio modo exponit̉ ſic. Qui ſe exiſtimat ſtare īcaritate et ſi in caritate cadat. id eſt venialiter peccet. qͥa ꝓuer. xxiiij. ſeptiēs in die cadit iuſtus etreſiirgit. videat diligenter ne de caritate cadat inculpam. ſicut ille cui dr̄ yſa. xiiij. quo cecidiſti lu.cifer. ¶ Eſt aūt ſciendum ad euidentiā p̄dictoruꝫꝙ caritas pr̄ie amitti non poteſt. caritas autē viamitti poteſt. et hoc triplici rōne. ¶ Prima eſt. ꝙcum intellectus comp̄henſoris ſemꝑ actualiter cōtempletur deū. volūtas etus ꝑ caritatē inamiſſibiliter fert̉ in deū. ¶ Scd̓a rō eſt. qꝛ in pr̄ia deus ꝑeſſentiā ſue bonitatis videt̉. et ideo ibi caritas mamiſſibiliter habet̉. ¶ Tercia ratō eſt. qꝛ mens conip̄henſoris caritate replet̉. inqͣntū caritaˢ patrie replet totā capacitateꝫ mentis rōnal̓is. Et ꝓbo hocꝑ exemplum de forma corꝑis celeſtis. que ex eo ꝙreplet totā potentialitatē materie corporis celeſtiſemꝑ actualiter totaliter mamiſſibiliter īformat eaita ꝙ in corpore celeſti non remanet potentia ad aliam formam. Caritas aut vie poteſt amitti ꝓptertres rōnes p̄dictas ꝯtrarias. Prima eſt. qꝛ in preſenti viā dine bonitatis eſſentia non videt̉. Scd̓aeſt. qꝛ intellectꝰ viatoris deum ſemꝑ actualiter nōnituet̉ vel cōtemplat̉. et ideo caritas viatoris ī deum ſemꝑ actualiter non fertur. Tercia ratō eſt. qꝛintellectus viatoris deieſſentia non replet̉ cum eūp eſſentiam ſiam nō videat. et ideo caritas vie amitti poteſt cum ī ea mens bt̄i non repleatur. Sic̄ꝑ exemplum patꝫ in formis gn̓abiliū ⁊ corruptibilium. quia materia ip̄oꝝ ſic recipit vnā formaꝫ ꝙremanet in ea potentia ad aliā formaꝫ. et ideo vnaforma poteſt amitti ꝑ acceptōeꝫ alterius. quia nōreplet totam potentialitateꝫ vel capacitatem talis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten