Cuiꝰ ratio eſt. quia bonū cōmune multoꝝ eſt dicniꝰ qͣꝫ bonū ꝑticulare. Et ideo miles in bello magisdebꝫ iuuare cōmilitaneꝫ extraneū quā ꝓpinquū ẜmcarnem. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ cōmilitoni auxiliū vel bn̄ficium impendit. nō tanqͣꝫ pͥuate perſone. ſꝫ ſic̄ totam rem publicā iiuans que eſt p̄ferenda bono pticulari. Ibidem in ſolū. ij. argu. ¶ Quarto in bn̄.ficijs cōferendis eſt conſiderandū obligationis pōdus. et tūc ſi aliquis habꝫ pecuniā vel rem aliā alterius velfurto ſublatam vel mutuo acceptaꝫ ſiue depoſitam vel aliquo alio ſimili modo. qͣntum ad hocplus debꝫ homo reddere debitum qͣꝫ ex eo bn̄facerscōtunctis. niſi forte eſſet tante neceſſitatis articulꝰin quo etiam liceret rem alienā acciꝑe ad ſubueniēdum patienti neceſſitatem. niſi forte etiam ille cuires debetur in ſimili neceſſitate eſſꝫ. in quo tn̄ caſupenſanda eſt conditio vtriuſqꝫ ſcd̓m alias cōditiones iudicio prudentis. Ibidem in ſolū. iij. argū. ꝑtotum. ¶ Vltimo q̄ro hūc caſtī. Aliquis habꝫ patrem et filiū vtrūqꝫ in articulo extreme neceſſitatisque̓ debꝫ deſere et cui debꝫ potius ſubuenire ne peat poſito ne poſſit ſubuenire ambobus. videt̉ ꝙ relicto patre magis debeat filio ſubuenire. Cuiꝰ ratōeſt. qꝛ magis debꝫ ſubuenire et iuuare illū que magis diligit. ſed magis diligit filium qͣꝫ pr̄em. ſic̄ bn̄factor magis diligit bn̄ficiatum qͣꝫ ecōnu̓ſo. vt ptꝫſupͣ. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ ī articulo neceſſitatisſiue ꝑ famem ſiue ꝑ carcerem ſiue ꝑ quacumqꝫ aliārem eueniat talis caſus. magis debet quilibꝫ deſcrefilios qͣꝫ parentes. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ licet plus diligat. abſolute filios qͣꝫ parentes. tn̄ in talicaſi paro̓tes nullo modo licet deſerere. et hoc ꝓpter obligatōnem ſuſceptorū br̄ficiorū. vt patꝫ ꝑ ph̓m. viij.ethicoꝝ. Ibidem in ſolū. iiij. argū. Require infraelemoſina cui ſit magis danda. et infra donū.¶ Ꝙ tria ſūt oꝑa amicicie et qͥd eſt beniuolētia.Eniuolentia. ¶ Ca. pͥmū.¶ Circa beniuolentiā ꝯſideraredebemꝰ tria. ſcꝫ ſubiectū qd̓ ꝑficit. effectum quē efficit. ꝓfectum quē aſpicit. ¶ Primo circa beniuolentiā cōſiderare debemus ſubiectū qd̓ ꝑficit. Sūt em̄ tria oꝑa amicicieſcꝫ beniuolentia. cōcordia. bn̄ficiētia. Que ſic abinuicem diſtinguūt̉. quia bn̄ficientia conſiſtit in ex.teriori effectū. Require immediate ſupͣ bn̄ficiētia.Cōcordia vero conſiſtit in interiori affectu eorū q̓ſūt perſone. Require infra pax. j. c. Beniuolentiaautē conſiſtit in interiori affectu reſpectu perſone.Require infra caritas. j. c. Vn̄ beniuolentia ſic deſcribit̉ ab hugone de ſancto victore. Beniuolentiaeſt bona erga aliquē voluntas. Vel ſcd̓m ph̓m. Beinuolentia eſt qͣ alicui ſcꝫ amico bn̄ volumꝰ et optamus. vt infra patebit. ¶ Secūdo circa beniuolentiam ꝯſiderare debemꝰ effectū queꝫ efficit. Licetem̄ beniuolentia videatur ſimilis amicicie. inqͣntuꝫoportet om̄es amicos eſſe beniuolos. non tn̄ ē ida2bαιolenciāqd̓ amicicia. ſꝫ eſt pͥncipiū amicicie. ¶ Primo dicoꝙ beniuolentia non eſt idem qd̓ amicicia. qd̓ proboduplici rōne. ¶ Prima ratio eſt. qꝛ beniuolentia pt̄fieri ad homīes ignotos quorū exꝑientiam aliquisnō accepit. cū eis familiarit̓ ꝯuerſando ſi audiant̉de ip̄is bona. ſꝫ amicicia nunqͣꝫ pt̄ eſſe ad ignotos.¶ Secūda ratio eſt. qꝛ beniuolentia pt̄ eſſe latensad eum ad quē beniuolētiam habemꝰ. ſꝫ nulla amicicia pt̄ eſſe latens. gͦ ⁊cͣ. vt ſupra amicicia. ¶ Socundo dico ꝙ beniuolentia eſt pͥncipiū amicicie. qd̓duplicit̓ probo ſimilitudine. et rōne ¶ Primo ſimilitudine. qꝛ ſicut delectatō in aſpectu mulieris pulcre vel ſpecioſe eſt pͥncipiū amoris libidinoſi. eo ꝙnullus incipit amare aliqͣꝫ mulierem niſi pͥus ī aſpectu eius pulcritudinis fuerit delectatus. ita beniuolentia eſt pͥncipium amicicie. ¶ Secūdo probohoc idem ratōne. quia nō eſt poſſibile aliquos eſſeamicos niſi pͥus fueriūt facti beniuoli. ¶ Vbi notaduo ¶ Primū eſt. ꝙ ſicut ille quidelectat̉ in aſpectu mulieris non ſtatim amat eam. ſꝫ tūc tm̄ amatqn̄ eius pn̄tiam cōcupiſcit et de abſentia cōtriſtat̉.ita qͣꝫuis beniuolentia ſit pͥn̄cipiū amicicie. nō tn̄ ſequit̉ ꝓpter hoc ꝙ qͥ ſūt beniuoli ſtatim poſſint diciamici. ſꝫ qn̄ ꝓ illis quoꝝ ſūt beniuoli aliqͥd boni operarent̉ et ꝓ eorū malis turbarent̉. ¶ Secūdū eſtꝙ beniuolentia eorū qui pro eorū amicis nihil bonioꝑantur. et de eorū malis non cōtriſtant̉ eſt qͥdāꝫamicicia ocioſa. qꝛ oꝑatōnem amicabilem adiūctānon habꝫ. ſed qn̄ durat homo in beniuolentia et cōſueſcit bene velle alicui firmat̉ eius animꝰ ad volēdum bonū. et tūc volūtas nō erit ocioſa ſꝫ efficax.et ſic fit amicicia. ¶ Tercio circa beniuolentiā conſiderare debemꝰ ꝓfectum quē aſpicit. Nō enim beniuolentia reſpicit bonū delectabile vel vtile ꝓpriū.ſꝫ alteriꝰ. vnde dicit ph̓us. ꝙ beniuolētia que ē pͥnciptum amicicie non eſt pͥncipium amicicie que eſtpropter delectabile. Cuiꝰ ratio eſt. quia amicicia q̄eſt ꝓpter delectabile qn̄qꝫ eſt cum malo alterius. etſic tollit̉ beniuolentia. ¶ Scd̓o beniuolentia noneſt pͥncipiū amicicie que eſt ꝓpter vtile. puta ſi aliquis de aliquo velit ꝙ bene ſe habeat et bene oꝑet̉ꝓpter ſpem quā habꝫ vt ꝑ illum in bonis abundet.non videt̉ eſſe beniuolus ad illum ꝑ queꝫ ſperat ſeabundare. ſꝫ magis ad ſeip̄m. ſicut non videt̉ eiſeamicus alicuiꝰ qui aliqua curam apponit ad bonūeius ꝓpter aliqua ſu vtilitatem. vt ſcꝫ ad aliquidip̄o vtatur. ſicut dicimꝰ amare vinū vel equū aūtaliquid huiuſmodi que amamꝰ et quibꝰ bene volūmus. non ꝓpter ip̄a ſꝫ propter nos. et ideo ad talianon habemꝰ beniuolentiam. Ex alia v̓o ꝑte ī amicicia que eſt propt̓ vtile pt̄ eſſe beniuolentia. qͣntuꝫad eū qui iam recepit beneficia. qui ſi tuſte oꝑeturretribuit ſaltem beniuolentiā ꝓ beneficijs que recepit. ¶ Tercio beniuolentia eſt pͥncipiuꝫ amicicie q̄eſt propter honeſtū bonū. ſcꝫ cum alicui videtur ꝙille ad quē beniuolentiā habemꝰ ſit bonꝰ aut fortisaut aliqͥd huiuſmodi. propt̓ que hoīes ꝯſueuerunt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten