Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Ecūdo pͥncipalit̓ circa bn̄ficientiā cōſiderare debemꝰ inductiuū. Nā om̄ibꝰ eſt bn̄faciendū. et om̄ibꝰ nō eſt eqͣl̓iter bn̄faciēdū. ſed quibuſdā magis et qͥbuſdā minꝰ. ita ꝙ inbn̄faciēdo alijs obſeruāda ſūt duo. ſcꝫ gr̓alitas. etineqͣlitas. Prīo gn̓alitas. Illā om̄ibꝰ eſt bn̄faciēdūcōſideratis debitis circūſtantijs quibꝰ actus v̓tutūſūt limitandi. hoc autem triplicit̓ probo. ex carita.te. mutabilitate. autoritate. Primo probo ex p̄te caritatis. ſic. Beneficientia eſt actꝰ caritatis. vtpatet capitulo p̄cedenti. ſed dilectio caritatis ſe extendit ad om̄s ingradū ſto. gͦ beneficientia debꝫſe ad omnes extendere pro loco et tempe et alijs debitis conditōnibꝰ obſeruatis. Secundo ꝓbo hͦidem ex mutabitate hominū. ſic. Vomīes non ſuntimmutabiles ſicut angeli. vn̄ quia homīes pn̄t defectus multiplices pati. cōtingit frequent̓ ꝙ qui ēmaior vel ſuperior ſcd̓m aliquid. ſit minor et inferior ſcd̓m aliqͥd. et ideo poteſt om̄ibus ſubueniri cūomnibus poſſit meſſe aliqua indigētia. Terciohoc idem probo autoritate apoſtoli ad gala. vltimoſic dicentis. Dū tempꝰ habemꝰ oꝑemur bonū adom̄es. Hoc aūt debemꝰ facere conſideratis ſpecialiter qͣtuor circūſtantijs. ſcꝫ caſu. affectu. ſtatu. etꝓfectū. Primo conſiderato caſū. Licet em̄ nonpoſſimꝰ ſimplicit̓ et abſolute om̄ibꝰ benefacere mſpeciali. vt dicit augꝰ in libro de doctrina chriſtiana. tn̄ nullus eſt de quo non poſſit occurrere caſſisin quo oporteat eibenefacere in ſpeciali. Secūdo om̄ibus eſt benefaciendū conſiderato affectu.Licet em̄ actū nō poſſit homo om̄bus benefacere.debꝫ tn̄ habere in pͥp̄aratione ſui animi vt benefaciat cuicūqꝫ ſi tempus adeſſet. Tercio eſt om̄ibꝰbenefaciendū conſiderato ſtatū. Nam in ſtatu velcaſſi neceſſitatis non ſoluꝫ eſt bn̄faciendū iuſto. ſꝫetiam peccatori. Vbi nota. qꝫ in ſtatu vel tempequo aliquis eſt peccator eſt ſūibuenieūdū peccatori velbenefaciendū ad ſuſtentamētū nature. et nōad fomentum culpe. ita dicitur eccleſiaſtici. xij. daiuſto et non receperis vel dederis peccatori. Cuiꝰratio eſt. quia dare aliquid peccatori ad fomētumculpe. non eſſet benefacere ſꝫ potius malefacere et Quarto eſt omnibꝰ benefaciendū cōſiderato ꝓfectū. Vbi nota. ꝙ omnibꝰ eſt benefaciendū qn̄eſt vtile. qn̄ autem eſſet inutile vel ꝑiculoſum. eſtbn̄ficium ſubtrahendū. Verbigratia. Excōmūicatis et inimicis rei publice ſūt beneficia ſubtrahēdainqͣntum ꝑ hoc arceant̉ a malis. eſt etiam talibusſubueniendū ne fame vel inopīa moriant̉. Ita ꝙ ſicut bn̄ficiū ſubtrahendū eſt ꝓpter bonū. ita etiā impendendum vel conferendū eſt propter bonuꝫ. Eſttamen aliqd̓ beneficiuꝫ qd̓ poſſumus om̄bꝰ impendere et ſi non in ſpeciali ſaltem in generali. ſicut cūoramus ꝓ om̄ibus fidelibus et infidelibꝰ. Hec bt̄stho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxj. arti. ij. argū. contͣ. in cor.q. et in ſolutōne argumentorum ꝑ totum. Ꝙ non omnibus eſt equalit̓ benefaciēdū.abeiieſiciētiāEcūdo in bn̄ficio. ¶¶ Capi. iij.cōferēdo obẜuanda eſt inequalitas. Nōem̄ omnibꝰ eſt equalit̓ bn̄ficiū cōferendūſꝫ quibuſdam magis et quibuſdā minꝰ. Ad quodfaciendū qͣtuor ſūt penſanda. Primū eſt ꝓpmnqͥtatis affectus. Scd̓m eſt neceſſitatis defectus. ⁊epciū eſt cōmūitatis ꝓfectus. Quartū eſt obligationis pondus. Primo em̄ in beneficio cōferēdo cōſiderandꝰ vel penſandus eſt ꝓpinquitatis affecto.qt ſic magis ſubueniēdū eſt magis nobis cōiūctisqꝫ extrancis ceteris paribus. hoc autem triplicitpbo. ſcꝫ ſimilitudine. ratōe. et autoritate. Primō probo ſimilitudine. Videmꝰ em̄ et exꝑim̉ ꝙ ignis magis calefacit rem magis ꝓpinquā qͣꝫ magiremota. et ſimilit̓ deus in ſubſtantias ſibi ꝓpinquiores ꝑ pͥus et copioſius dona ſue bonitatis diffūdit. vt dicit dyoniſiꝰ. iiij. c. de celeſti ierachia. A ſimili ita oportꝫ ꝙ ad nobis magis ꝓpinquos ſimusmagis benefici. Secundo hoc idem probo rōneſic. Rocere amico eſt iniuſtiꝰ et maius peccatumqͣꝫ nocere extraneo. ergo ꝑ oppoſitū. amico eſt iuſtius et magis v̓tuoſum vel meritoriū ſubuenire qͣꝫextraneo. Qd̓ aūt nocere amico vel magis amicoſit iniuſtius qͣꝫ nocere extraneo probo duplicit̓. ſcꝫꝑ exemplū. et rōem. Primo ꝑ exemplū. ſicut ꝙaliquis pͥuet pecunijs ꝑ furtū velrapinā homīem ſibi familiarem et cōiuinctū eſt duriꝰ et iniuſtius qͣꝫſi pͥuaret extraneū. et ſimiliter ſi ſubtrahat auxiliūfratri qͣꝫſi ſubtraheret extraneo. et ſi ꝑcutiat patrem qͣꝫ ſi ꝑcutiat quēcumqꝫ aliū. vel ſi ſubtrahatauxilium patri qͣꝫ cuicumqꝫ alteri. Secūdo hocidem probo ꝑ ratōneꝫ. eo ꝙ iuſticia et iniuſticia accipiunt augmentū ex hoc ꝙ ſūt ad magis amicosvt patet ꝑ exemplū inductum. Hec rō eſt ariſ. iiij.libro ethicoꝝ. c. pc. iuxta medium. et format eambt̄us tho. in ſcripto qd̓ facit ibideꝫ. Require infrapeccati grauitas. Tercio hoc idem probo autoritate auguſ. inlibro de doctrina chriſtiana ſic dicētis. Cū om̄ibꝰ ꝓdeſſe nō poſſis his potiſſime ꝯſulendū eſt qui locoꝝ et temporū vel quarūcūqꝫ reꝝoportunitatibꝰ cōſtrictiꝰ tibi qͣſi quadā ſorte iūgūtur. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxj. arti. iij. ar.contͣ. et in cor. q. in pͥncipio. Secundo in bn̄fi.cijs cōferēdis ē penſandꝰ neceſſitatis defectꝰ. Nāin aliquo caſu eſt magis ſubueniēdū extraneo. puta ſi ſit in extrema neceſſitate qͣꝫ etiam patri nō tatam neceſſitatem patienti. Ibidem in cor. q. infine Vbi nota. ꝙ magis cōtunctis magis eſt ſubueniendum ceteris paribus quā extͣneis. ſi autē ſintduo quorū vnus ſit magis ꝯiunctus et alt magisindigens. non pt̄ vniu̓ſali regula determinari ciiſit magis ſtibueniendū. quia ſūt diuerſi gradus etindigentie et ꝓpinquitatis. ſꝫ hoc iudicium prudentis reqͥrit. Ibidem ī ſolū. pͥmi argū. in fine. ercio in bn̄ficijs ꝯferendis ē ꝯſiderādꝰ ꝯmūitatis ꝓfectꝰ. Et tunc v̓tuoſū eſt ꝙ aliqͥs non ſolum res.ſed etiam vitam periculo mortis exponat.