Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

⁊ bonūaiudari. ſicut patꝫ de agoniſticis quibꝰ efficim̉ beniuoli ꝓpter fortitudine que apparet in eis. vel ꝓpteraliquid huiuſmodi. vt ei bonum velimꝰ non ꝓpternoſipos. id eſt ꝓpter bonū aliqd̓ ꝙ inde nobis proueniat. ſꝫ ꝓpter bonum ſuū qd̓ in eo exiſtit et nobisapparet. Hec bt̄us tho. in ſcripto ſuꝑ libꝝ ethicoꝝlibro. ix. c. v. qd̓ incipit. beniuolentia autē ⁊cͣ. Vn̄ambroſiꝰ in libro de officijs ſic ait. Beniuolentia qͥdam cōmunis parens eſt q̄ amiciciā cōnectit et co.pulat. in cōſilijs fidelis. in ꝓſperis leta. in triſtibꝰieſta. tolle ex vſu hoīm beniuolentiaꝫ tanqͣꝫ ſoleme mūdo tuleris. ita erit ꝙ ſine ea vſus hoīm eſſe nōpt̄. vt ꝑegrināti monſtrare viā. errātem reuocaredeferre hoſpiciū. Et ſubdit. Beniuolētia etiā gaudiū iracundo extorquere cōſueuit. ip̄a em̄ ex pluribus facit vnū. qm̄ ſi plures amici ſūt vnū fiunt etſpūs vnus et ſentencia vna. Et augꝰ ſuꝑ pͥmā canonicam io. Amicicia eſt cū quadam beniuolentiavt aliqn̄ p̄ſtemꝰ aliquid eis quos amamꝰ. qd̓ ſi nōſit qd̓ p̄ſtemꝰ ſola beniuolentia ſufficit amāti. nonem̄ optare debemꝰ eſſe miſeros vt exerce̓ poſſimꝰoꝑa. ſꝫ optare equalē cui nihil p̄ſtare poſſis. Ꝙ bonū in cōmūi diffinit̉ tribꝰ mod. Ca. j.Onum. Circa bonū cōſiderare debemꝰ qͥnqꝫ. ſcꝫ euidentiāſtie deſcriptōnis. cōſiſtentiamrōnis. differentiā diſtinctōis.eminentiam ſue ꝑfectionis. inſufficientiaꝫ nr̄e oꝑationis.Primo debemꝰ conſiderare circa bonū euidentiamſue deſcriptōnis. Nam bonū triplicit̓ pt̄ cōſiderariet ſtimi. Primo in cōmūi et abſolute. ſcꝫ bonū vt bonū. Scd̓o inſpeciali bonū eſſentiale. ſcꝫ bonum increatū quale eſt deus. Tercio bonū naturale vel accidentale quale eſt bonū creatū. Primo pt̄ cōſi.derari et ſumi bonū abſolute. ſcꝫ bonū vt bonum. ettale deſcribit̉ et cognoſcit̉ tribꝰ modis. Primo ſicbonū eſt appetitus motiuū ſcd̓m ph̓m. Scd̓o modo deſcribit̉ ſic. bonū eſt ſuiip̄iꝰ diffuſiuū ſcd̓m dyoniſiū. Iercio modo ſic. bonū eſt virtutis vel pote̓tie ꝑfectuuū ſcd̓m thomā. Primo modo bonū ſicdeſcribit̉. Bonū eſt appetitꝰ motiuū. ita dicit ph̓uˢpͥmo ethicoꝝ in pͥncipio libri. Bene enūciauerūt dicentes bonū eſſe qd̓ om̄ia appetūt. Sꝫ forte argues. ꝙ non om̄ia deſiderāt bonū triplici rōne.Prima ratō eſt. qꝛ multi deſiderant et oꝑant̉ malūvt homicide. et fornicarij. latrones et huiuſmōi. gͦnon om̄ia appetunt bonū et agunt gratia boni. Rn̄deo et dico. ꝙ om̄es tales et ſimiles appetunt malūnon ſub rōne mali. ſed ſub rōne boni inqͣntū extimāt illud eſſe bonū et ſic optant bonū. et ſi non exiſtens ſaltem eis apparens. et in ſuis oꝑatōnibꝰ mouent̉ ab aliquo qd̓ habꝫ apparentiā vel ſimilitudinēboni. Secūda ratō eſt talis. Multi ſunt ſcienteset contria agentes his q̄ ſciūt. aut gͦ ſcientia eorū ērecta aut oꝑatio. ſꝫ cōſtat ꝙ ſcientia eorū ē recta.gͦ oꝑant̉ contͣ illud qd̓ ꝑ ſcientiaꝫ ſciūt bonū. et ſicnec appetūt bonū nec agunt aliquid boni. Rn̄deo etdico. ꝙ qͣꝫuis tales ſciant ſcd̓m ſcientiā rectam mvniu̓ſali et in habitu illud qd̓ agunt eſſe malū. nontn̄ ſciunt in ꝑticulari et in actu illud eſſe malū. Fu.ius ratō eſt. qꝛ ꝑ paſſionem aliquā quā eoruꝫ ratōobfuſcat̉ app̄hendūt illud malū vt bonū. et ideo mouent̓ ad appetendū illud vel oꝑandū gratia illius pſimilitudine apparentis boni. Tercia rō eſt talisDeſideriū non eſt niſi aīatoruꝫ et horum non oīm.q̄ ſolum ſenſibiliū. ſꝫ non om̄ia animata ſūt ſenſibilia. g non om̄ia deſiderant bonum. Rn̄deo et dico.ꝙ qͣꝫuis non om̄ia habeant aīam vel ſenſū vel cog.nitōnem ꝑ pͥncipiū cōiunctū eis. habent tn̄ cognitōnem ꝑ pͥncipiū ſeꝑatum qd̓ eſt pͥmus motor quidirigit om̄ia in pͥmū bonum. et deſideriū eorum eſtin om̄ibus his q̄ mouent̉ ab ip̄o. ſicut deſideriū eintentio ſagittantis eſt in ſagitta directa. Nā ex ordinatōne diuina q̄libet res etiam cognitione carēstendit in bonū ad modū quo ſagittatendit ad ſig.nū ex directōne ſagittantis. ip̄m auteꝫ inclinari ettend̓e in bonū eſt appetere bonum. patet gͦ ex dictisꝙ om̄ia entia deſiderant bonum. Hec bt̄us tho. inſcripto qd̓ fecit ſuꝑ libꝝ ethicoꝝ libro. j. c. j. ſuperillo verbo. enūciauerūt bonū eſſe illud qd̓ om̄ia appetunt. Et albertus in cōmento qd̓ fecit ſuꝑ libruꝫdyo. de ditī. no. iiij. c. 7. an omnia entia deſiderētbonū. Sꝫ forte queres. an non ens vel non exiſtens deſideret bonū. Rn̄deo et dico. ꝙ non ens nōdeſiderat bonū. eo ꝙ deſideriū non pt̄ eſſe oīno nōentis. ſed non ens in actu et ens in potentia deſiderat bonum. Sic̄ patet de materia que cū ſit ens inpotentia deſiderat ſuaꝫ ꝑfectōnem ſcꝫ eſſe in actu.et hoc vt pͥmo bono qd̓ eſt actus purus aſſimilet̉.Vn̄ augꝰ dicit ꝙ malicia materie ē pͥuatō forme.et bōnitas materie eſt ſuſceptibilitas forme. vn̄materia habꝫ deſideriū eſſe ſub forma ꝓpter pͥuatōnēforme. om̄is autē motus eſt ꝓpter maliciam indigentie. Hec albertus vbi ſupͣ mmmediate. Sedforte q̄res hic de appetitu boni duo. Primū eſtde appetitu cōmunis boni. ſcꝫ quid eſt illud bonumqd̓ om̄ia appetunt. Rn̄deo et dico. ꝙ illud bonū qd̓om̄ia ꝯmunit̓ appetunt eſt ꝑpetuato in eſſe. Vla atpetitus non ſolū eſt boni non habiti. ſꝫ etiam eſt boni habiti vt melius habeat̉. et talis eſt appetitꝰ omniū ip̄ius eſſe. cū modo ſcꝫ cum pprtuatōne ip̄iuseſſe. Et hoc ꝑ eitis oppoſitū ꝓbari poteſt. quia ſicnulla res appetit corruptōneꝫ ſuiip̄iꝰ. eo ꝙ corruptio eſt non ens et ꝑ cōſequēs malum qd̓ non caditin appetitum. ita cū cōſeruatio in eſſe ſit bonum aom̄i appetitu cōmunit̓ appetit̉. Secūdo queresan appetitus boni faciat appetentē bonū. et videturꝙ non tali rōne. ſic. Quicūqꝫ appetit bonum eſt donus. pari rōne quicūqꝫ appetit bt̄itudinē eſt bt̄s.ſed non om̄es appetentes bt̄itudinem ſunt beati. Inec om̄es appetentes bonū ſūt boni. Quero ergoquare appetitus boni et tentio in bonū ꝑ appetitufacit bonū. non autē appetitꝰ bt̄itudinis facit beatū.