Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

⁊beneſiciēnāſed bn̄ficiatus diligit bn̄factorem ꝓuocatꝰ ab eo.et ideo non tm̄ diligit. eo ꝙ illud qd̓ eſt ex ſe potiuseſt vel maius eo qd̓ eſt ꝑ aliud. Secūdū eſt. ꝙamor bn̄ficiati ad bn̄factorem eſt magis debitꝰ ꝙeconu̓ſo. eo ꝙ bn̄ficiatus bn̄factorem diligit vt ꝓuocatus ab eo. et ideo ſi bn̄ficiatus bn̄ actorem nōdiligit plus peccat qͣꝫ econu̓ſo. Vn̄ augꝰ inlibrode cateſizandis rudibus ſic ait. Nulla eſt maior ꝓuocatō ad amandū qͣꝫ p̄uenire amando. nimis em̄durus eſt animꝰ qui dilectionē et ſi non vult impēdere nolit repende. Hrobe. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q xxvj.arti. xij. in ſolu. pͥmi et. ij. argtinēti. Terciū eſtꝙ non ſemꝑ oportet ꝙ quoſlibꝫ bn̄ficiatos plus diligamꝰ quibuſlibet bn̄factoribus. ſꝫ ſcd̓m bn̄ficia q̄recipimꝰ. Nam bn̄factores a quibꝰ maxima beneficia recipimꝰ. ſcꝫ deū et ꝑentes p̄ferimꝰ his quibꝰaliqua bn̄ficia mīora impedimꝰ. vn̄ inter om̄ia diligenda maxime diligendus eſt deꝰ et poſt deum pr̄.vt hi̓ero. dicit. eo ꝙ ab eis maxima recipimꝰ beneficia. Ibidem in ſolū. iij. argū. Quartū eſt. ꝙ beneficiatus debꝫ recompenſare et retribue̓ ſuo bn̄.factori bn̄ficium. vel excedens. vel equiualens. velſufficiēs. Primo em̄ in amicicia que eſt ꝓpt̓ vtilitatem bn̄ficiatꝰ debꝫ recompenſare bn̄factori ſuonon ſolū equale bn̄ficiū ei qd̓ recepit. ſꝫ excedens etmatus. puta qͣntū fuit aduitus. Nā tantū fuit beneficiū bn̄factoris. qͣntum recipiens fuit ex eo aduuitus. et ideo debꝫ recipiens bn̄ficium reddere qͣntum ex collato bn̄ficio ei accepit de adiutorio. et ſiplus faciet melius facit. Si aūt benefactor benefiberef a torem aciū confert non ꝓpt̓ vtilitatem. ſꝫ ſolū ꝓpter virtutem bonitatem vel caritateꝫ. debꝫ recipiens bn̄ficiūrecompenſare ẜm volūtatem eius qͥ bn̄ficium cōtulit. etiā ſi ꝑuū aūt nullū auxiliū eſt ex beneficio cōſecutus. Hec bt̄us tho. in ſcripto ſuꝑ librum ethi. c.xiij. in fine. Secūdo beneficiatꝰ debꝫ recompenſare ſcio bn̄factori beneficiuꝫ equale eiqd̓ accepit.Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ iuſticie equitas hoc requirit vt illud beneficium qd̓ retribuit̉ tanqͣꝫ debitum in eadoqͣntitate vel qualitate reſtituat̉. et ꝓpter hoc orit̉diſſenſio int̓ quoſdam benefactores qui cōquerūtdicentes. ꝙ non tm̄ receperūt qͣntum fecerūt. velnon receperūt br̄ficium quale fecerūt. vbi ſupͣ immediate li. ix. c. j. Require ſupͣ amicicia. iij. c.Tercio bn̄ficiatus debꝫ recompenſare ſuo bn̄factori bn̄ficium ſufficiēs. ſcꝫ qd̓ eſt ſibi poſſibile. Eſt eīquoddā beneficiū reddibile. vt patet duobꝰ modisp̄dictis. et eſt quoddā bn̄ficium non reddibile. ſicbeneficiū creatōnis qd̓ habemꝰ a deo. et beneficiūgeneratōnis qd̓ habemꝰ a patre et mr̄e. et propterhoc deus pͥncipalit̓ et poſt deū parentes ſūt maximibenefactores. deo autē non poſſumꝰ bn̄facere. vtdicit̉ iob. xxxv. Quid dabis ei̓ aūt quid de manutua accipiet. q. d. nihil. niſi ſolum honorem. poſſumꝰ aūt et tenem̄ eum honorare. dei autē eſt ex ſiadilectione nobis bn̄facere. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓eq. xxxj. arti. primo in ſolū. primi argū. Similiterparentibo tenem̉ quēdā. vt patet infra honor parꝭtum. In his aūt honoribus qui ſūt ad deū et ad parentes. ſcd̓m ph̓m. iiij. et. vx. ethicoꝝ. impoſſibileeſt eqͥualens reddere ſcd̓m qͣntitateꝫ. ſꝫ ſufficit ꝙhomo reddat qd̓ pt̄. qꝛ huiuſmodi amicicia q̄ eſt inter nos et deū et parentes nō exigit eqͥualens. ſꝫ qd̓eſt nobis poſſibile. et hoc eſt equale non ẜm qͣntitatem. ſed ẜm ꝓportōnabilitatem. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcripto ſen. di. xv. de ſatiſfactione arti. ij. vtrūhomo poſſit ſatiſfacere deo. in cor. q. Ꝙ beneficientia eſt actus quatuor v̓tutum.. Capitulum.pͥmū.Eneficientia. Circa bn̄ficientiā ꝯſiderare debemꝰ duo .ſ.effectiuū. et īductiuū. Prīoconſiderare debemꝰ bn̄ficiētieeffectiuū. Nam beneficiētia eſteffectus caritatis. liberalitatis.equitatis. miſericordie vel pirtatis. Primo beneficientia eſt actus vel effectus caritatis. qd̓ tali rōeon̄do. Caritas eſt quedā amicicia. ſꝫ int̓ a ios actꝰamicicie iſte eſt vnꝰ. ſcꝫ bene oꝑari ad amicos qd̓ ēamicis bn̄facere. gͦ bn̄ficientia eſt actus caritatis.Secūdo bn̄ficientia eſt actus liberalitatis. et hͦ duobus modis. Primo inqͣntum benefacere alicuinō ex debito ſꝫ gratuito a liberalitate ꝓcedit. Socundo inqͣntū liberalitas moderat̉ paſſionē interiorem in non exceſſiue amando cōcupiſcendo et tenendo diuitias. Ex hoc em̄ liberalis efficit̉ maximeemiſſiuꝰ diuitiarū. vn̄ ſi homo det aliqd̓ donū magnū et tn̄ quadā cōcupiſcētia retinendi. datio nō eſtliberalis. Ex alia vero ꝑte ſcꝫ ex ꝑte exterioris daticollatio bn̄ficij ꝑtinet ad amiciciam vel caritatē. vn̄hoc non derogat amicicie ſi aliquis rem quā cōcupiſcit retinere det alicui ꝓpter amorē. ſꝫ magis on̄dit̉ ex hoc ꝑfectio amicicie. Tercio bn̄ficiētia eſtiuſticie vel equitatis. inqͣntum bn̄facere alicui qd̓ ēdebitū ꝑtinet ad iuſticiā. et hoc modo nō eſt debitudeo bn̄facere nobis. ſꝫ ſolū gͣtuitū et liberale. nobisaūt eſt debitū non bn̄facere deo. qꝛ ip̄e nec indigetnec nos poſſumus. vt dr̄ iob. xxxv. Quid dabisei aūt qͥd de manu tua accipiet. q. d. ex bn̄ficio tuonon cōfert̉ deo aliquid. qꝛ ſicut in malis nullus pt̄nocere deo. vt dr̄ ibidem. Si peccaueris qͥd ei nocebis. q. d. nihil. ita in bonis nullus pt̄ ꝓdeſſe deoCuiꝰ ratio eſt. qꝛ cū ip̄e ſit ꝑfectiſſimꝰ nō habꝫ naturam receptiuā alicuiꝰ boni. ſꝫ cauſatiua om̄is boni. Poſſumꝰ tn̄ et ex ꝑte nrā eſt debitū honorare eūnos ei ſubijciēdo. Quarto bn̄ficiētia ē actꝰ miſericordie vel pietatis. inqͣntū bn̄ficiū impēdit̉ ꝓpt̓releuandā inopiam et miſeriam patientis. nam miſericordia inbeneficio reſpicit rationem releuantispatientis miſeriam vel defectum. Hec beatus tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxj. arti. pͥmo argumento contra. etin cor. q. et in ſolū. argumentorū. Require infraelemoſina. et infra miſericordia Ꝙ om̄ibus eſt bn̄faciēdū et qͣre. Capi. ij.