Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

diligit. Alio mō ex ꝑte dilecti. et ſic deꝰ nō oīa equaliter diligit ſꝫ ſpēaliter q̄dam plus quedam minꝰ diligit vt patebit. Secūda diſtinctō ad idem eſt ꝙdilectō poteſt dicimaior vel minor dupliciter. Dnomodo ẜm affectū. et ſic deus omnia et etiā eundemdiuerſis temꝑibus equaliter diligit. Alio modo ẜmeffectū. ⁊ ſic deꝰ omnia non eqͣliter diligit. ſed magis et minus ſcꝫ cui vult maiꝰ bonum et minꝰ. vn̄ſicut vna res melior eſt altera. et idem homo ẜm diuerſa temꝑa eſt melior ſeip̄o. et ideo eundem hoīemqn̄qꝫ plus qn̄qꝫ minꝰ diligit Tercia diſtinctō eſtꝙ dilectō dupliciter pt̄ dici maior vel minor. Vnomodo ex parte modi. ſecūdo modo ex parte boniPrimo dilectō poteſt dici maior vel minor ex partemodi amandi. ſcꝫ cum aliquod bonū magis vel minus intenſe amatur. et hoc modo deꝰ non magis q̄dam alijs amat vel intenſiꝰ vnum altero ſed equaliter omnia. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ intenſio et remiſſio ꝓprie eſt nature mulabilis que nō poteſt deo cōpetea quo omnis mutabilitas ꝓcul eſt. et ideo vno ſimplici actu et vno ſimplici affectu et ſemꝑ eodeꝫ mōſe habenti deus omnia diligit Sꝫcūdo dilectō pote ⁊ dicimnaior vel minor ex ꝑte boni qd̓ qͥs vult altori. et ſic deꝰ q̄dam alijs magis amat. quod ꝓbo triplici ratōne. ſcꝫ rōne finis. diligibilis et ordinis.Primo ratōne finis ſic. Illud ꝓpter quod aliud fitmagis diligit̉ qmͣ id quod eſt ad finem. ſed deꝰ omnia fecit ꝓpter hominē. qꝛ homo eſt quodāmodo finis omniū. hominē vero fecit ꝓpter ſeip̄m qui ē ſimpliciter finis omniū. gͦ deus magis diligit ſeip̄m qͣꝫhomines. et homines qͣꝫ alias creatu̓as. et inter homines magis diligit meliores. Ꝙ aūt deus ſit vltimus finis omniū patꝫ ꝓuer. xvj. vniuerſa ꝓpter ſoip̄m oꝑatus eſt dn̄s. Quod exponit̉ tribꝰ modis.Primo ſic ẜm gloſaꝫ. vniuerſa ꝓpter ſemetip̄m ⁊qͣid ē ſola bonitate ſua gͣtuita nō neceſſitate aut ſuaſione aut merito oꝑatus eſt dn̄s ſcꝫ deus trinitas.Vnde dama. qꝛ bonus eſt et ſuꝑbonus dꝰ. nō cōtentus eſt contemplatōne ſiipius. ſed ſuꝑabundantia bonitatis acceptauit gn̓ari quedā quibo bn̄faceret. et ꝑticipata ſia bonitate de non ente ad ēededuxit et condidit vniuerſa. Secūdo exponit̉ſic. vniu̓ſa ꝓpter ſemetip̄m ſcꝫ cognoſcendū amādū et laudandū oꝑatꝰ eſt dn̄s. Sap̄. xiij. A magnitudine ſpeciei et creature poterit eoꝝ creator conoſcibiliter videri. Tercio ſic. vniuerſa ꝓpter ſemetip̄m id eſt ꝓpter dei bonitatē et ꝓpter hoīs vtilitatem oꝑatus eſt dn̄s. Secūdo ꝙ deus quedaꝫalijs magis diligat ꝓbo ratōne diligibilis ſic. Regula et lex ſapientis eſt ꝙ ſi ſimplicit̓ ad ſimpliciteret magis ad magis et maxime ad maxime. ſꝫ amoreſt boni inqͣꝫtum bonum. gͦ maioris boni eſt maioramor et maximi boni maxima dilcctō ſeu amor.Secūdo hͦ idem ꝯfirmo alia rōne ſic̄. Amare ē velle bonū alicui. Xͦ vbi videt̉ maius bonū ibi maior amor. vn̄ licet actꝰ vel effectꝰ volūtatis dīne nō poſſit intēdi vel remitti qꝛ nō pt̄ mutari vtꝫ ſupͣ. tamēAmiorbonū qd̓ deus vult creature non eſt dīna een̄tia. etideo pt̄ intendi et remitti. et ꝑ ꝯſequens amor dei. Tercō hͦ ideꝫ ꝯfirmo ex ꝑte cauſalitatis alia rōneſic. Cū em̄ amor dei ſit cauſa bonitatis reꝝ vtꝫ ca.p̄cedenti. nō eſſet aliqd̓ alio meliꝰ ſi orꝰ nō amaretmagis vnū qͣꝫ alterū et ſic nō vellet vni maius bonū qͣꝫ alteri ¶Tercō pͥncipalit̓ ꝙ deꝰ q̄dā alijs magis diligat ꝓbo rōne ordīs ſic. Ordo caritatis ē deꝑfectōe ip̄iꝰ. ſꝫ caritas dei ꝑfectiſſima ē. gͦ ẜm ordine̓ diligit vnū plus alio. Re. infra. caritas. ij. ca.de ordine caritatis. Sꝫ forte argues in oppoſitūſcꝫ ꝙ deꝰ q̄daꝫ magis nō diligat alijs duplici rōneſcꝫ dīne ꝓuidentie et noticie Prīo rōne dīne ꝓuidentie ſic: Prouidentia ẜm dyo. iiij. ca. de diui. noeſt effectꝰ dīni amoris. ſꝫ eqͣliter deo eſt cura vel ꝓuidentia de oībus vt dr̄ ſap̄. vi. gͦ oīa eqͣliter deꝰ diligit. Rn̄deo duobꝰ mod. Primo ꝙ eqͣliter eſt deocura vel ꝓuidentia de oībꝰ. nō ꝙ eqͣlia bona ſua ꝓuidentia oībꝰ diſpenſet. ſꝫqꝛ ex eqͣli ſapīa et bonitateoīa admīſtrat. Secūdo mō rn̄deo et dico ꝙ dīnaꝓuidentia duplr̄ pt̄ ꝯſiderari. ſcꝫ ex ꝑte ꝓuidētiset ꝓuiſi. Prīo ex ꝑte dei ꝓuidentis. et ſic deꝰ eqͣloꝓuidentiā vel ſolicitudinē de oībꝰ habꝫ. Scd̓o ex pte ꝓuiſi et boni de qͦ fit ꝓuiſio. et ſic nō eqͣliter deꝰoībus ꝓuidet. qꝛ nō eqͣliter oīa recipiūt effectū ꝓuidentie ſcilicet conſeruationem et gubernatiōem adeo. eo ꝙ non codemmodo omnia ſūt capacia effectuum prouidentie dei ſed meliora nobilius. vt v̓bigratia. demonſtratis duobꝰ pannis vno tamenmeliore alio poteſt dici quia ſicut iſte pannus eſt bonus ſic ille. non tamen tantum eſt bonus quātumeſt ille. Ita eſt a ſimili ẜm ꝙ creatura plꝰ vel minusparticipat de bono ẜm hoc plus velminꝰ prouidetur ſibi et a deo diligitur. Require infra. ꝓuiden.tia dei. Secūdo ad idem arguo ex parte diui.ne noticie ſic. Sicut deꝰ omnia diligit. ita omniacognoſcit. ſꝫ eqͣliter omnia cognoſcit et nō vnummagis qͣꝫ aliud. gͦ oīa eqͣliter diligit et nō vnū magis altero. Rn̄deo duobꝰ mod. Prīo ꝙ nō ē ſimilede cognitōne veri et dilectōe boni. Cuiꝰ ratō eſt.qꝛ qͣꝫtitas cognitōnis menſurat̉ tm̄ ex ꝑte cogͦſcētis. eoꝙ cognitō ē ẜm motū rei ad aīaꝫ. ſꝫ qͣꝫtitasamoris menſurat̉ ex ꝑte amātis ⁊ ex ꝑte amati. qd̓ptꝫ. qꝛ non dr̄ magis cogͦſce̓ qꝛ maiorē rē in eſſe a.licui gͦcoſcit. ſic̄ dr magis cognoſce̓ illū cui magisbonū ineſſe vult. vn̄ non eſt ſimile de cognitōe et dilectōne vt dixi. Secundo modo reſpondeo ⁊ dico ꝙ ſcire non importat nec ſignificat niſi ſolum actum intellectus. amare vero importat cōnotatūſcilicet bonum ex cuius diuerſitate poteſt dici aliquid magis velminꝰ amari. non tamen magis velnuimus ſciri Tercio modo reſpondeo et dico. ꝙduplex eſt noticia. ſcilicet ſimplex et beneplaciti.Prima noticia ſcilꝫ ſimplex eſt per modum intelle.ctus ſpeculatiui. et de hoc verum eſt ꝙ equalit̓ no.uit omnia. qꝛ ipſe nouit oīa ꝓut in ipſo relucent.et de hac nō eſt veꝝ ꝙ qͣꝫtū qͥs nouit tantū diligit.