Amo¶ Secūda noticia eſt beneplaciti que eſt ꝑ moduꝫintellectus practici. et de hac nō eſt verū ꝙ deꝰ nouit omnia equaliter. ſic̄ neqꝫ diligit oīa eqͣlit̓. mmomeliora magis nouit id eſt approbat et minꝰ bonaminus. et hoc modo dicit̉ deus neſcire mala. ẜm ꝙdicturꝰ eſt in iudicō malis et reprobis neſcio vos.luce. xiij. et math̓. xxv. Hec bea. tho. iij. ſcrip. ſendiſt. xxxij. arti. iiij. in tribo argū. contra. et in corq. et in ſolu. argū. et in pͥma ꝑte ſūme. q. xx. arti.iij. in cor. q. et in ſolū. argū. et iterū contra gentilibro. ij. ca. xcj. an in deo ſit maior amor. in fine capituli. et in medio ca. et iterū alex. pͥma ꝑte ſūme.q. xxxij. arti. iij. vtrum deus eque diligat omneꝫcreaturā. in ſolū. duorū argumentoꝝ.¶ Ꝙamor dei ad creaturas eſt ſpēalis. Ca. xxvj.Vinto amor dei ad creaturas eſt ſpēalisNam deus licet ẜm affectū voluntatis etamoris omnes creaturas eqͣliter diligatvtꝫ ca. p̄cedenti immediate. tn̄ ẜm effectū vnā creaituram ſpēaliter pre alijs diligit. eoꝙ maius bonūneo e dico gvult vni creature qm̄ alteri. ¶ Vbi nota ꝙ vnumbonū eſt maius altero ſex rōnibꝰ. vel qꝛ eſt vicimiꝰentis. ⁊ſie deꝰvel qꝛ acceptiꝰ. vel qꝛ ſimilius. vel qꝛ nobiliꝰ. vel qet ſx nō eqͣuiter dediuturnius. vel quia ꝑfectius ¶ Primo ein̄ vnumbonum eſt maiꝰ altero. q eſt vicimiꝰ deo. et ſic deꝰdilexit xp̄m non ſolū pluſqͣꝫ homines ſed pluſqͣꝫtotum vniuerſū. non ſolū inqͣꝫtum deum ſed etiā inqͣꝫtum homine. qꝛ cum p̄deſtinauit ad maius bonūnelior a nobilius. vt jſcꝫ ad vnionem dine ꝑſone. Re. infra. incarnatio.de mirabili vnione nature humane et diuine in ꝑſona xp̄i. ¶ Secūdo vnū bonū eſt maius altero qͥ adeo acceptiꝰ. et ſic deus magis dilexit chriſtū. qͥaꝑ chriſtū totum humanū genus fit deo acceptum.et ꝓpter quod vnūquodqꝫ tale et illd̓ magis. Vn̄augꝰ. ſuꝑ ioh̓. ſic ait. omnia diligit deus que fecitet inter ea magis diligit creaturas rōnales. et de illis ea ampliꝰ diligit que ſūt membra filij ſui. et multo magis filiū vnigenitū ſuum. ¶ Tercio vnū bonum eſt maiꝰ altero qꝛ eſt deo ſimiliꝰ. nam dilectōcauſat̉ ex cōuenientia amaticum amante. et ideovbi eſt maior ꝯuenientia vel ſimilitudo ibi eſt maiordilectō. Et ideo cum angelus qͣꝫtum ad bonū nature ſit ſimilior deo qͣꝫ homo deus magis diligit angelum qͣꝫ homine. ſed qͣꝫtum ad bonū glorie angeli ethomines qͣꝫtum ad hoc qd̓ eſt a deo diligi ſe habentſicut excedentia et exceſſa. qꝛ deus quoſdā homīēsplus diligit. et quoſdā angelos plus et quoſdā eqͥliter. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ homines quidā erunt ſuꝑiores angelis. qͥdā inferiores. qͥdam eqͣles ¶ Quarto vnū bonum eſt maiꝰ altero qꝛ nobiliꝰ. et ſic cuꝫſtatus v̓ginis ſit nobilior qͣꝫſtatus corrupte deusplus diligit v̓ginem qͣꝫ corruptā. et hoc quo ad premium accidentale. non tn̄ quo ad p̄mium een̄tialequod patet. qꝛ licet quo ad p̄miuꝫ een̄tiale qd̓ caritati rn̄det virgo et corupta poſſint eſſe eqͣles nontn̄ quo ad p̄mium accidentale quod correſpondetſtatui. Vnde licet corrupta poſſit reſtirge̓ ad tātācaritatem quātam habet virgo vel etiam ad maiorēet ꝑ ꝯſequens poſſit habere tantū de premio een̄tiali quantū habet virgo vel etiam maiꝰ. non tn̄ corrupta poteſt ad tanta dignitatem reſurge̓ qͣꝫta eſtdignitas v̓ginis. cuiꝰ argumentū vel ſignum ē gpoſtqmͣ virgo cecidit a ſtia v̓ginitate aureolā nonhabebit vt incorrupta. Re. infra. aureola et infravirginitas. ¶ Quinto vnū bonum eſt maiꝰ alte.ro qꝛ diuturmiꝰ. et ſic ceteris paribꝰ deus magis diligit innocentē in quo non eſt corupta innocētiaqͣꝫ penitentem in quo eſt innocētia interrupta. naꝫinnocens ſemꝑ ꝑſeuerat. ille aūt ſcꝫ penitens aliqn̄cecidit. ¶ Sexto vnū bonum eſt magis altero qꝛſimpliciter eſt ꝑfectuus. et ſic peccatorem p̄deſtinatum deus magis diligit qͣꝫ bonū p̄ſcitū. ¶ Vbi nota ꝙ ẜm quid id eſt vt nunc deus plus diligit bonūp̄ſcitum qͣꝫ peccatorē p̄deſtinatum. Cuiꝰ ratō eſt.qꝛ in bono p̄ſcito vt nunc eſt duplex bonū ſcꝫ tā nature qmͣ gre. et vt nunc nihil eſt in ip̄o quod deusodiat. qꝛ deus nihil odit niſi peccatū. in peccatoreaūt p̄deſtinato eſt tm̄ bonum nature quod reueradeus diligit. ſed non bonū gr̄e quod deꝰ diligit ſedmalū culpe quod deus odit. Simpliciter aut deꝰmagis diligit peccatorē p̄deſtinatum. Cuiꝰ ratioeſt. qꝛ p̄deſtinatō eſt pp̄aratō gratie finalis. ſed nullum donū nullaqꝫ gra eſt comꝑabilis in bonitate finali gratie. gͦ multo magis nec glorie. Cum gͦ ma.ius bonū ſimpliciter deꝰ magis diligat. gͦ peccatorem p̄deſtinatum magis diligit qͣꝫ iuſtum vel bonūp̄ſcitum. Hec bea. tho. iij. ſcrip. ſen. diſt. xxxij. arti. v. vtrū deus plus diligat iuſtū p̄ſcitum qͣꝫ peccatorem p̄deſtinatum. in qͣtuor q̄ſtōnibus ibidem. etpͥma ꝑte ſumme. q. xx. arti. iiij. vtrū deus magisamet meliora ⁊cͣ.¶ Quō dilectō dei ad aliquos dr̄ maio: vel minortribus modis.¶ Ca. xxvij.O maiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ eſt ſcierdū ꝙ dilectō dei ad aliquos ſpeciales poteſt dici maior vel minor triplici ratōe .ſ.ratōne condicōnis cōſequentis. liberalitatis. neceſſitatis. ¶ Primo rōne condicōnis ꝯſequentis. etſic licet ſtatus innocentie ſit nobilior vtꝫ ca. p̄cedeti. tnī ꝑſona penitentis eſt melior qͣꝫ ꝑſona innocentis. eoꝙ penitens poſt peniteritiā eſt melioris condicōnis qͣꝫfuerit pͥmo. qꝛ ẜm grego. vt plurimuꝫ reſurgit cautior humilior et feruentior qͣꝫ primo fuit.et ideo perſonam penitentis deus plus diligit qm̄ ꝑſonaminnocentis. quod probat beatus gregoriper duo exempla. ¶ Primum exemplum eſt de dilectōne ducis ad militem dicens ꝙ dux in p̄lio plusillum militem diligit qui poſt fugā reuerſus fortiterhoſtem p̄mit et vincit qmͣ illum qui nūquam tergavertit et nunqͣꝫ fortiter pugnauit. ¶ Secundū ē dedilectōne agricule erga terraꝫ. dicens ꝙ agriculaterrā illam plus amat que poſt ſpinas vberem fru.gem portat qͣꝫ illamque nunqͣꝫ ſpinas habuit et nūqmͣ fertilem meſſem fecit. ¶ Secūdo dilectō dei ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten