AlmorErcio amor dei ad creaturas eſt v̓tualisſeu cauſalis. Naꝫ amor noſter ab amorediuino in hoc ſpealiter differt. qꝛ amor nr̄cauſat̉ a bonitate rei. amor vero dei cauſat bonita.temrerū. et amor noſter a bonitate rei mouet̉. Ratō aūt huiꝰ eſt. qͥa cū bonitas nr̄a non ſit cauſa bonitatis rerū. ſed a bonitate rerū mouet̉ ſicut ab obiecto. amor noſter nō eſt cauſa bonitatis rerū. ſꝫ potius ecōu̓ſo bonitas obiecti vel alicꝰ rei vel vera velexiſtimata cauſat et ꝓuocat amorē quo ei bonū volumus et bonuꝫ cōſeruari quod habꝫ et addi quodnon habꝫ et ad hoc oꝑamur. vn̄ non quia rem diligimus ideo res eſt bona. ſed ecōuerſo q res ē bona ideo eam diligimꝰ. vel vt conẜuetur cum habet̉vel vt acquirat̉ cuꝫ non habetur vtꝫ. ſed amor deieſt ꝓfundens et cauſans bonitatem in rebꝰ. qd̓ dupliciter ꝓbo ſcꝫ autoritate et ratōne ¶ Primo autoritate beati augu. in pͥmo de doctrina xp̄iana dicentis ꝙ qꝛ deus bonus eſt ſimus. quod ꝓ tāto diracmnglo ribibocitur ꝙ ſua bonitas eſt ratō volendi om̄īa alia. ⁊ ſterit creatias ꝓb raus amor eſt cauſa bonitatis omniū. ¶ Secundo hͦidem ꝓbo rōne ſic. Caritas vel dilecto eſt ẜm quaꝫdiligentes ſumꝰ. ſed non ẜm hoc ſumꝰ boni et deoio abeterno. ¶ Sꝫ cōaccepti qꝛ ſunus diligentes deū. ſed potiꝰ ecōueralia a deo vl̓ſo qꝛ ſtmus dilecti a deo gͦ amordei eſt cauſa bonitatis et amoris nr̄i. ¶ Sed forte arguēs inoppoſitūrno. qͦͥ deus iſcꝫ ꝙ amor nr̄ ad deū ſit cauſa anoris dei ad nos.et ꝙ deo accepti ſimꝰ ex eo ꝙ deuꝫ diligimꝰ. quiaib eterno. futrūt tamꝓuer. viij. dr̄. ego diligentes me diligo ⁊cͣ. Rndeoet dico ꝙ deus diligit diligentes ſe. nō tn̄ ita ꝙ dino in mente vel in nolectio ſe diligentiū ſit ratio qͣre ip̄e diligat. ſꝫ potiꝰecōuerſo dilectō qua nos deus diligit eſt rato quare nos diligimus deum. ¶ Vbi nota ꝙ de ratōnecaritatis duo pn̄t intelligi. vel ꝙ per caritatē homoſcinꝰ reo mnſcip̄is veſit deo carus. vel ꝙ ꝑ caritatē homo habeat deū carum. Inqͣꝫtum gͦ caritas eſt quedam dilectō priuseſt de ratōne caritatis ꝙ homo ſit deo carus ꝑ hocꝙ a deo diligitur et nō ꝑ hoc ꝙ diligit deum. vn̄ diuina dilecto quā nos diligit eſt pͥor qmͣ dilectō quanos eum diligimꝰ. Ita dr̄ pͥme ioh̓. iiij. in hoc eſt caritas nō quaſi nos dilexerimꝰ deum ſcꝫ pͥus. ſꝫ qm̄ip̄e prior dilexit nos. Inquantū vero caritas facitnos ydoneos ad merendū bonum infinitum ſcꝫ vitam eterna. ꝑ prius eſt de ratōne caritatis ꝙ homoſit deo carus qm̄ ꝙ homo habeat deū caruꝫ. Eſt at̄homo deo carus et acceptus et ꝑ ꝯſequens vita etͣna dignus ꝑ gram caritatem nr̄am ad deū p̄uenientem et ꝑficientem. vt dicit auguſtinꝰ ſcd̓o de pͥ.deſtinatōne ſanctorum. aliter enim ſine gratia p̄ueniente et perficiente dilectō noſtra qua deum diligimus non eſſet tanto p̄mio condigna. Hec bea.tho. pͥma ꝑte. q. xix. arti. iiij. in ſo. iij. argū. et ibidem. q. xx. arti. ij. vtrū deus omnia amet. in cor.q. in fine. et iterū in q. diſpū. de veritate. q. xxj. degratia. q. ij. vtꝝ gratia gratū faciens ſit ideꝫ qd̓ caritas. in argū. contra. pͥmo et qͣrto. et in ſolū. primni argū. et qͣnti. ¶ Eſt aūt ſciendum ad euidentiāp̄dictoruꝫ ꝙ duplex eſt dilectō dei qua ſcꝫ deꝰ nosdiligit. ſcꝫ eternalis et temꝑalis. ſiue dilectō p̄deſtinatōnis et iuſtificatōnis ¶ Prīa dilectō dei ad noseſt eternalis qua nos ab eterno dilexit. de qͣ malacꝭpͥmo. iacob dilexi. eſau odio habui. de qua patetcapi. p̄cedenti. et de hac dilectōne non poteſt diciqꝛ diligimus deum ideo ip̄e diligit nos. ſꝫ potiꝰ ecōuerſo qꝛ deus nos diligit ideo nos diligimꝰ deumOn iere. xxxj. in caritate ꝑpetua dilexi te ⁊cͣ. Au.guſtinꝰ. ſi pigri eramus ad amandū. non ſimꝰ pigri ad redamandū. et etiam de hac caritate dr̄ prime ioh̓. iiij. in hoc eſt caritas ⁊cͣ. vtꝫ ſupͣ. ¶ Secūda dilectō dei ad nos eſt temꝑalis. ſcꝫ dilectō iuſt.ficatōnis qua nos ex temꝑe diligit. et iſtius temporalis dilectōnis qͣdruplex eſt effectus ¶ Primuseſt gratie infuſio. ⁊ de iſta dilectōne non poteſt diciꝙ quia diligimꝰ deum ideo ip̄e diligit nos. ſed potius ecōuerſo. qꝛ deus nos diligit ꝑ ſuam gram gͦtificando et iuſtificando ideo nos diligimꝰ deū. vtdicit bea. ioh̓es vbi ſupͣ. ¶ Secundꝰ effectꝰ dilectōnis dei temꝑalis ſcꝫ iuſtificatōnis eſt gr̄e conẜuatō. Terciꝰ eſt gratie augmentatō. Quartꝰ eſtgratie conſūmatio quod erit ī gloria. Et qͣꝫtum adhos effectus dilectōnis dei temꝑalis poteſt dici. ꝙqꝛ diligimus deum ideo deus diligit nos vt diciturꝓuer. viij. ego diligentes me diligo. Et ſi ibdituret qui mane vigilauerint ad me inuenient me. q. det qui mane methaphorice id eſt luce gr̄e illuminātevel mane id eſt fugata ꝑ gr̄am peccati nocte. vel mane adlrām id eſt iniuuentute vigilauerint ad mie.id eſt ꝓpter me habendū. gloſa. Mane qͥppe ad ſapientiā vigilant qui in momiento mentis ſtudio ſiad chriſti viſioneꝫ attingere ſatagūt. vnde ſtibdit̉inueniet me aſſiſtentem foribꝰ cordis ſui. ſicut pat̓filio ſuo ꝓdigo fecit ad ſe redeūti. luce. xv. Cū lōge eſſet vidit illum pater ſuꝰ et miſericordia motꝰ⁊cͣ. De tali etiaꝫ dilectōe temꝑali dr̄ ioh̓. xiiij. Quidiligit me diligetur a patre meo. et ego diligā illuꝫ⁊ manifeſtabo ei meip̄m. Suꝑ quo verbo augꝰ. ſicdicit. Nunc em̄ ad hoc nos deus dilexit vt creda.mus. tunc ad hoc nos diliget vt videamꝰ. quia etnos nūc diligimus credendo qd̓ videbimꝰ. tūc diligemus videndo qd̓ credidimꝰ. Dec bea. tho. ī euāgelio cōtinuo ioh̓. xiiij. ſuꝑ dicto v̓bo. Et dn̄s hugo cardinalis in poſtilla quā fecit ſuꝑ libro ꝓuer.ſtiꝑ illo verbo. ego diligentes me diligo. capi. viij.Re. quot bona facit amoret p̄cipue amor dei ſiprain xv. capitulis de effectibꝰ amoris diuini.¶ Ꝙ amordei ad creaturas eſt meqͣlis. Ca. xxvNam deus aliquo modo omnes creatuVarto amor dei ad creaturas eſt ineqͣlisras eqͣliter diligit. alio v̓o modo deꝰ omnes creaturas non eqͣliter ſꝫ ſpēaliter ſcꝫ magis etminus diligit. ¶ Ad cuius euidentiā nota de dilectōne maiori vel minori vel equali tres diſtinctōnes¶ Prima eſt ꝙ dilectio dupliciter ꝯſiderari poteſtVno modo ex ꝑte diligētis. et ſic deus oīa eqͣliter
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten