Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſolicitudinū oculos aperiat vt deum videat. et cuiomnem ſubſtantiā dederit qͣſi nihil eam deſpiciet. qꝛpoſtqmͣ oculum terſit et deū conſpexit: in illiꝰ viſione quidqͥd poſſederat vilipendit. ſicut apl̓i fecerūtqui non ſolum poſſeſſa ſed etiā cupita vt chriſtumſequentur dimiſerūt. Quarto et vltimo vera amicicia debet hr̄e fidelitatem vt nō ꝓdatur. Ecͣci. vj.Amico fideli nulla eſt comꝑatio. qui aūt inuenit illum inuenit theſaurū. Expoſitor. Amico fideli nulla eſt comꝑatio ſcꝫ equiꝑantie. q. d. bonitas amicifidelis excedit bonitatem theſauri materialis. vn̄ ſb̓dit. et non eſt digna ponderatō auri et argenti fidelitati illius. et hoc ꝓpter quinqꝫ ratōnes. Prima ēqꝛ fidelis amicus ſempiuuat. in morte et poſt morteꝫ quod nō facit aurū et argentū. Secūda eſt. ꝙfidelis amicus vita conẜuat tam temꝑalem qͣꝫ ſpūalem qd̓ non facit aurū vel argentū. Tercia eſt. qͥpondus auri trahit ad caſum ſcꝫ ad peccatū. pondus aūt amoris trahit ſurſum ſcꝫ ad deū. Quartaeſt. qꝛ pondus auri vel argenti gn̓at litem. pondusaūt amoris griat pacem. Quinta eſt. qꝛ pondꝰ auri appropͥat cōmunia. pondus aūt amoris cōmunicat ꝓpria. De tali amico dr̄ ecͣci. xxv. Beatꝰ qui inuenit amicū veꝝ ſcꝫ xp̄m qui excellentiſſime in ſe qͥnqꝫ p̄dicta habuit vtꝫ. Ꝙ amicicia q̄eſt inter bonos et v̓tuoſos qͥnqꝫ īſe habet. Ca. xviij.Varto eſt amicicia bonoꝝ ꝓpter v̓tutem⁊ talis habꝫ quinqꝫ condicōnes. eſt em̄ ꝑfecta. maxima. optima. manſiua. rara. Primo amicicia bonoꝝ eſt ꝑfecta. qd̓ ꝓbo duplici rōne. Prima eſt talis. Illud eſt ꝑfectū cui nihildeeſt. iij. ph̓icoꝝ. ſꝫ amicicie que eſt inter bonos ꝓpter v̓tutem nihil deeſt. gͦ ⁊cͣ. Secūda ratō ē talisOmnis amicicia ꝑ quam amatur ille qui eſt ſimilisex eo ꝙ eſt talis ẜm habitū v̓tutis ⁊ deſiderant̉ bo.na ꝓpter ſeip̄m eſt ꝑfecta. ſed amicicia bonoꝝ ꝓpterv̓tutem eſt huiuſmodi. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o hͦ ꝓbo autoritate ph̓i ſic dicētis. ethi. li. viij. ca. iij. differūt at̄⁊cͣ. infra. ca. ibi. ꝑfecta aūt eſt bonoꝝ aicicia ⁊ ẜmv̓tutem ſimiliū. Secūdo amicicia bonoꝝ eſt maxima. qd̓ ꝓbo duplici rōne Prīa eſt talis. Illa eſtmaxīa amicicia qͣ amant̉ illa in qͥbꝰ cōiungunt̉ omnes rōnes amandi. ſꝫ talis eſt amicicia q̄ eſt ꝓpt̓ ⁊̓tutem. eo ꝙ illa amicicia eſt propt̓ bonū ſimplicit̓ ⁊propt̓ vtile ⁊ delectabile. qꝛ virtꝰ continet in ſe iſtatria. gͦ ⁊cͣ. Scd̓a ratō eſt talis. Illoꝝ amicicia eſtmaxima qͣ amici amāt ſe propt̓ ſe et nō propt̓ aliudſꝫ in amicicia vtili ⁊ delectabili nō amat̉ aliqͥd qd̓ eſtꝑ ſe et ſimpliciter bonuꝫ. ſꝫ qꝛ eſt amāti tale puta vtile vel delectabile. et p ꝯſequēs nō eſt maxima amicicia. in amicicia aūt que eſt propt̓ v̓tutē amat̉ qd̓ ēſimpliciter et ꝑ ſe amabile ſcꝫ bonū. gͦ eſt aicicia maxima. Hec ph̓us ibidē. infra. ca. ibi. eoꝙ propt̓ ſeeſt ſcꝫ propt̓ v̓tutem et nō propt̓ aliud. Et ſubdit.volētes aūt bona amicis illoꝝ gr̄a maxīe amici propter ſeip̄os em̄ hn̄t et nō ẜm accidēs. Terco amiOlmintiacicia bonoꝝ eſt optima. qd̓ tali rōne on̄do. Illa queꝑ ſe ſūt delectabilia et ꝑ ſe bona ſūt maxime amabilia vtꝫ ſipͣ immediate. ſꝫ maxime amabiliū eſt optima et magna amicicia. gͦ cuꝫ amicicia que eſt propter v̓tutem ſit talis. ideo ⁊cͣ. Hec ph̓us ibidē. infraca. ibi. ⁊ amare aūt et amicicia in his maxime ⁊ optima. Quarto amicicia bonoꝝ eſt firma et manſiua. qd̓ tali rōne on̄do. Illud qd̓ fundat̉ ſupra remfirmam ꝑͥmanet. ſꝫ amicicia que fundat̉ ſuꝑͣ v̓tuteꝫqualis eſt amicicia bonorū eſt huiuſmodi. gͦ talis amicicia ꝑmanēt qͣꝫdiu ſtt boni ẜm v̓tutem que eratcauſa amicicie. v̓tus aūt eſt habitꝰ permanens etmultū manſiuꝰ ⁊ non de facili tnͣſiens. eoꝙ ex multis et frequentibꝰ actibo gn̓atur vt dr̄. ij. ethi. gͦ bonorum amicicia eſt diuturna. Hec ph̓us ibidē infraca. ꝑmanet igit̉ horum amicicia vſqꝫ quo boni ſūt.virtus autem manſiua. Et ſubdit. talis aūt amicicia manſiua rōnabiliter eſt. Amicicia vero que eſt ⁊propter delectabile et vtile nō diu ꝑmanet. qd̓ taliratōne on̄do. Quidqͥd fundat̉ ſupra id quod nōꝑmanet ip̄m de facili ſoluitur. ſed delectabile et vtile nō diuꝑmanent. gͦ amicicie ſupͣ ip̄a fundate ſūtfacile diſſolubiles. Quīto amicicia bonoꝝ propter v̓tutem eſt rara. qd̓ ꝓbo duplici rōne Prīa eſtex ꝑte ſubiecti. ſic. Amicicia q̄ eſt propt̓ v̓tutem nōeſt niſi ī v̓tuoſis. ſꝫ tales ſcꝫ v̓tuoſi ſunt pauci propter difficultatē attingendi mediū ratōnis vt dr̄ ij.ethi. gͦ veriſimile eſt ꝙ amicicie propt̓ v̓tutem ſuntrare. Hec ph̓us ibidē infra ca. ibi. rarꝰ aūt inſimiles veriſimile eſt tales eſſe. pauci em̄ tales. Scd̓arato eſt ex ꝑte modi acqͥrendi. ſic. Quidqͥd nō pt̄hr̄i niſi ꝑ maximū experimentū et cōſuetudinē ē rarū. ſꝫ hec amicicia eſt huiuſmodi. qd̓ patꝫ. qꝛ oportet ꝙ vnus ſciat de altero ꝙ ꝑfecte diligat ip̄m. qꝛoportet eſſe redamatōnem nō latentē. ſꝫ hoc nō poteſt fieri niſi pͥus ſimul cōmedāt menſurā ſalis. ẜmꝙ dr̄ in ꝓuerbijs. vnde oportet ꝙ vnꝰ exꝑiatur fidem et mores alteriꝰ in ꝓſperis et in adu̓ſis. et an̄hoc non debꝫ acceptari ad amiciciā niſi vnꝰ appareat vel videat̉ certitudinalit̓ eſſe amabilis vel amādus ẜm ꝙ poteſt eſſe certitudo in talibus et credatur ratōnabiter ita eſſe et hoc raro contingit. vnde amicicie propter v̓tutem ſunt rare. Hec ph̓us.ibidem. infra. ca. ibi. adhuc aūt indigent temporeet conſuetudine. ẜm ꝓuerbiū em̄ non eſt ſcire adinrice̓ an̄dictos ſal comede neqꝫ acceptari oportꝫ pͥºrieqꝫ eſſe amicos anteqͣꝫ vterqꝫ appareat amabilis ⁊credat̉. propter qd̓ ph̓us excludit a tali amicicia.ſque eſt propt̓ v̓tutem illos qͥ ſibi adinuice de faciliamicant̉ anteqͣꝫ ſe adinuicē exꝑiant̉. vn̄ dicit ꝙ illiqͥ cito ⁊ de facili exhibent oꝑa amicicie manifeſtantꝙ volūt eſſe amici nō tn̄ ſunt amici adhuc quouſqꝫſciant ꝙ inuicē ſunt amabiles. et ſic patet ꝙ cito filī homine volūtas amicicie ſꝫ nō amicicia que ē propter v̓tutem. Hec ph̓us ibidem. et bea. tho. in ſcrip.ethi. libro. viij. ca. iij. differūt aūt ⁊cͣ. infra. c. ibi.ꝑfecti aūt ⁊cͣ vſqꝫ ad finē ca. et alb̓. ī cōmē. ibidē.