Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

AlmiticioAmicicia illorū eſt mala qui in prauis operibꝰ dele.ctant̉ et in his ſibi inuicem cōmunicant et oꝑant̉.ſed talis eſt amicicia que eſt inter p̄uos dum aliquinon ſunt ſtabiles in v̓tute cōmunicant malis ⁊ aſſimilant̉ eis et ſic ip̄i etiaꝫ fiūt praui. Hec ph̓us. ethilibro. ix. capi. vlti. et. ix. vtrū igitur quēadmodū⁊cͣ. infra. eodem. ibi. ſit gͦ qͥdem puorum amicicia.mala. Cōmunicant em̄ in prauis inſtabiles exiſtētes. mali aūt fiunt aſſimilati ad inuicē̓. Secūdoidem probo autoritate grego. in paſtorali dicentisCum incaute maloꝝ amicicijs iungim̉ eorū culpisligamur. et ponit ratōnem dicens. Ab illo qui ſumme rectus eſt eo ip̄o iam diſcrepat quo maloꝝ amicicijs vita noſtra non diſcrepat. Et chriſo. ſuꝑ matheū. Rerū natura ſic eſt vt quotiēs bonꝰ malo cōiungitur non ex bono malus meliorat̉ ſed ex malobonus cōtaminatur. Nam bonꝰ efficit̉ malus ſimilitudinem alteriꝰ malicie aſſumendo. et ideo taliuꝫamicicia eſt vitanda et deteſtāda. Vnde yſido. ij.ſoliloquioꝝ ſic ait. Melius eſt hr̄e malorū odiū qͦeſtl nutosconſorciū. Sicut em̄ bona multa habꝫ cōmunis vita ſanctoꝝ. ſic plura mala ſocietas affert maloruꝫpiſconagApl̓us. ſcd̓e ad choꝝ. vj. Que ſocietas lucis ad telulti colinebras ⁊cͣ. Secundo amicicia prauorū eſt malaet per cōſequens vitanda ꝓpter diſcōuenientiaꝫ veldiſcordiā proximi. et formo ſic ratōnem. Iliꝰ amicicia eſt mala et per cōſequens vitāda qui nō vultalteri iuſticiā facere. ſed ita facit p̄uus. quod ꝓboqꝛ prauꝰ vult ſuꝑabundare in bonis et defice̓ ī malis. et ex hoc ꝓximum compellit ne habeat quod ip̄ecupit. et duꝫ nō ſeruat alteri bonū iuſticie ſequiturꝙ ſit inter eos malū diſcordie. quod patet ex eo qd̓ſequitur ſcꝫ contentō inter eos. vn̄ vnus cogit alium ad hoc ꝙ ẜuet quod eſt iniuſtū. ſed tn̄ ip̄e nonvult alteri iuſticiam facere. ſed vult ſuꝑabundarein bonis et deficere in malis. Hec ph̓us. ethi. libroix: amicabile aūt et concordia ⁊cͣ. infra. ca. ibi. prauos non poſſibile eſt concordare ⁊cͣ. Sed fortequeres. vn̄ procedit ꝙ aliquis vult ſuꝑabundarein bonis et deficere in malis. Rn̄deo et dico ꝙ hͦ ꝓ.cedit ex amore ſulipius. Ex eo em̄ ꝙ aliquis amatſeip̄m vult ſuꝑabundare in bonis et deficere īmalisquod qͥdem eſt laudabile et vituꝑabile diuerſis reſpectibus. Primo em̄ amare ſeip̄m eſt laudabile.ſcꝫ cum quis amat ſeip̄m in bonis ratōnis vel ẜm ꝑtem rōnalem. puta ſi velit inter alios maxime agēopera v̓tutis vt iuſticie vel temꝑantie vel quecunqꝫad v̓tutis oꝑa ꝑtinentia. Vn̄ ilie qui plus ſibi vultde bonis honeſtis acquire ſi vocatur amator ſui hocnon eſt eius vituperiū. ſed in eius laudem et commendatōem dr̄. eo ꝙ amat ſeip̄m ẜm ꝑtem animeratōnalem Secūdo amare ſeip̄m eſt opprobrioſum. ſcꝫ cum aliquis ſeip̄m ẜm partem anime irratōnalem id eſt ẜm partem ſenſitiua amat. et talis amator ſuiip̄ius eſt qui in bonis temꝑalibus ſcilicetin pecunijs honoribꝰ et delectatōnibꝰ corporalibꝰ qͣ.les ſunt ciboꝝ et venereoꝝ ſuꝑabundantiā querit.talis merito eſt vituꝑabilis. et p̄cipue triplici rōne Prima eſt. qꝛ talis ſe amat ẜm vilia bona. īmo noxia qualia ſunt in rei veritate bona corporalia. qͣꝫuismultitudo populi ad ip̄a attendat ac ſi eſſent opti.ma. eoꝙ multi imo plu̓es ſequūtur ſenſū magis qͦratōnem. Secūda ratio eſt. qꝛ amator ſui qͣꝫtū adbona corꝑalia horum ſūꝑabundantiam q̄rit ad ſatiſfaciendū concupiſcētijs et vniuerſalit̓ omnibꝰ paſſinibus. quod in homine peſſimū eſt. Tercia ratioeſt. qꝛ ex hoc ꝙ tales in bonis corꝑalibus ſtiꝑabun.dantiā querunt quā omnes ſimul hr̄e non poſſuntſequit̉ ꝙ circa huiuſmodi bona fiant cōtentōnes ⁊pugne. Et hoc erat ſecundū. ſcꝫ quare in amiciciavtili que etiā eſt inter prauos eſt diſcordia ꝓximi.Hec ph̓us ethi. li. ix. ca. viij. dubitat̉ autem vtrūoportet amare ſeip̄m vel amare aliquē alium. et beatho. inſcrip. et alber. in cōmento ibidem. Tercioſocietas praui eſt mala et ꝑ conſeqn̄s vitanda ꝓpter carentiā boni. et formo ſic ratōnem. Vbi eſt carentia boni debiti ibi eſt maluꝫ. ſed in pͥuo eſt huiuſmodicarentia. quod ſic ꝓbo. Qui nō habet beneficientiā et beniuolentiā reſpectu ſuiip̄ius minꝰ habꝫreſpectu alteriꝰ. ſed pͥuus eſt huiuſmodi. qd̓ ꝓbode his duobꝰ. Et pͥmo ꝙ prauꝰ quilibet caret beniuolentia ad ſeip̄m. et hoc duobꝰ modis. Vno mōinquantū praui oꝑantur ſibiip̄is noctua. et hoc faciunt vel ꝓpter maliciam vel ꝓpter cōcupiſcentiamꝓpter que eligunt mala et eis noctua loco illoruꝫ q̄ẜm ratōneꝫ vident̉ et de eis iudicant eſſe ſibi bonaAlio modo inqͣꝫtum vitant ſibi ꝓficua ꝓpter timiditatem. Secūdo pͥui carent beniuolētia ad ſeip̄osquod patet. qꝛ tales nolunt ſeip̄os eſſe et viuere q̄ſunt maxima bona. Ratō aūt huiꝰ eſt. qꝛ illi qͥ multa mala et peſſima fecerūt odiunt̉ ab hominibꝰ ꝓpter quod nolūt ſe eſſe et viuere. vn̄ eoꝝ vita eſt eistedioſa cognoſcētes ſe omnibo eſſe graues. vn̄ tales non ſuſtinent viuēimo qn̄qꝫ occidunt ſeip̄os.Sed contra. Omnia deſiderant eſſe vt dicit̉ ī ſcd̓ode gn̓atōne. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ eſſe eſt quid diuinūvt dicit dyoſiꝰ. ca. ij. et. iij. ī li. de diui. no. ſꝫ eſſeet p̄cipue diuinū eſt qd̓ omnia appetunt. gͦ nullꝰ qͣꝫtumcūqꝫ prauꝰ vult ſe non eſſe. Rn̄deo et dico. ꝙaliud eſt eſſe ſimpliciter et aliud eſt eſſe ẜm qͥd. ſcꝫeſſe tale vel ſub condicōne tali. Licet em̄ eſſe ſimpliciter qd̓ eſt bonū omnia appetāt. tn̄ eſſe ẜm qͥd id ēſub tali condicōne qd̓ eſt miſerabile eſſe omnia fugiunt. ſicut dn̄s de iuda dixit. bonū eſt ſi natus nōfuiſſet homo ille Quarto et vltimo ſocietas maleſt praua et deteſtanda propt̓ repugnantiā animi.Eſt em̄ pugna cōtinua in anima ſeu ī mente prauique quidem pugna non eſt in ꝑtibus anime ſeꝑatequod patet. qͥa ip̄a anima ſeꝑata ẜm omnes ꝑtesſuas id eſt potentias ſcꝫ ẜm ſenſum intellectū et voluntateꝫ vel deſideriūfertur ſuꝑ illud vel in illud qd̓eſt ſimpliciter veꝝ et ſimpliciter bonū. Similit̓ inꝑtes corꝑis nō eſt pugna. iio ſicut dicit apoſtolꝰpͥme ad choꝝ. xij. Et ſi quid patitur vnū membrū