Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

iſte vero ſcꝫ amicus abſconditus dum non cognoſcitur p̄ualet. Tercō amicicia eſt ficta vel falſa. qn̄eſt ore ⁊ non corde. talis fuit amicicia ioab ad amaſam. ſcd̓i. regū. xx. vbi dr̄ ꝙ ioab dixit ad amaſaꝫſalue mi frater et teruit dextera manu mentū amaſe quaſi oſculans eū et effudit viſcera eius īterrā.Sic mundus ꝓponit dilectōnem et cōcludit amaritudinem. Vnde ecͣci. vj. Eſt amicus qui cōuertitur ad inimicicia et qui odium rixā et cōuiciū de.nudabit. q. d. Eſt amicus fictus quileuiter et faciliter eſt conuertibilis nunc ad amiciciā nūc ad inimiciciam. et talis odiū cordis et rixā contentōis etcōuicia opprobrioſi ẜmonis denudabit id eſt odiuꝫquod in corde habebat et mala omnia que ſcit de illo cuiꝰ amiciciā ſimulabat manifeſtabit. et ſi neſciat finget. vt dr̄ ꝓuer. xviij. Occaſiones q̄rit quivult rece& ab amico. Exemplū ponit de hoc boeciꝰqͣrto libro de cōſolatōe dicens. Nequeūt mali oculos tenebris aſſuetos ad lucem ꝑſpicue veritatis atlollere. ſimileſqꝫ auibꝰ ſunt quarū mtuitū nox illuminat dies cecat. et ideo omnis talis querit occaſiones id eſt ratōes excuſabiles vel oportunitates recedendi generaliter a v̓o et bono amico. vel ſpecialiter a xp̄o qui eſt verus amicus. ſicut filius ꝓdigusſponte receſſit a patre ſuo. luce. xv. Vnde de talinunqͣꝫ eſt confitendū. Ecͣci. xij. Non credas inimico tuo in eternum. Quod verbū ẜm gloſā exponitduobo modis. ſcꝫ miſtice et hiſtorice. Mi̓ſtice qͥdeꝫde dyabolo tranſfigurante ſe in angelū lucis vel deheretico. Sed contͣ. Si dyabolus vel heticus veꝝdicit nunqͥd eſt ei credendum? Rn̄deo et dico. ꝙ ſimanifeſte eſt verum qd̓ dicit credit̉ vero illi nō ꝓpter illum. qꝛ in illo nylla eſt autoritas cui qnͥqꝫ creditur. ſed ꝓpter verum qd̓ dicit. eo ꝙ eſt manifeſtūSi aūt dubiū eſt an verū ſit quod dicit eſt pͥus examinandū. et tunc non illi credit̉ ſed veritati examinate et ꝓbate. Secūdo verbū illud ẜm gloſā ex.ponitur hiſtorice de falſo amico cui nō debemꝰ credere in eternū. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ talis ſiue cū humiliter ſiue cum dulciter loquit̉ ſiue cum lacrimat̉ ſiue cum manibꝰ applaudat ſemꝑ vt ſiibuertat inſidiatur. Quarto amicicia eſt ficta vel falſa quādoeſt in ꝓſperitate et nō aduerſitatē. De talidr ecͣcixiij. Si largitus fueris aſſumet te et ſi non habueris relinquet te. Expoſitor. Si largitꝰ fueris amico tali munera aſſumet id eſt ſuū amicū vocabit tevel aſſumet te vocando te iuxta ſe et honorando te.Si vero non habueris qd̓ largiaris ei delinquet teid eſt non aſſumꝫ te iuxta ſe. vel non aſſumet te adofficium. vel amouebit te ab officio vel a loco ī quote ꝓpter munera collocauerat. Et iterū ꝓuer. xixDiuitie addunt amicos plurimos. a pauꝑe auteꝫhi quos habuit ſeperantur. Quod qͥdem verbū ſiue intelligat̉ de diuitijs ſpūalibus ſiue tꝑalibꝰ aliqͣliter eſt verū. quod ſic patet. Nā diuītie ſpūales ſcv̓tutes addunt amicos plurimios ſcꝫ deūet angelos ⁊ omnes fideles qui exiſtūt in caritate. a pauꝑoAmicitiaaūt virtutibꝰ etiaꝫ id qd̓ videtur hr̄e aufert̉ et ſeꝑatur ab eo. Vel ſpūaliter ẜm gloſam a pauꝑe id eſta chriſto et hiquos habuit ſcꝫ apoſtoli ſeꝑant̉ abeo in temꝑe paſſionis xp̄i. Similiter ſi intelligaturde diuītijs temꝑalibus. ſic diuitie temꝑales addūtamicos plurimos. non qͥdem veros ſed falſos. qͥatales non amant ꝑſonas ſed diuitias. qꝛ diuitijs recedentibus recedunt amicicie Seneca. Mel muſcocadauera lupi: p̄dam ſequitur turba iſta non hominem. Et iterū ſeneca. Nullū maius malū habꝫ occupatus homo et bonis ſuis obſeſſus qͣꝫ ꝙ amicosſibi putet quibꝰ ip̄e non eſt. Et ſubdit a pauꝑe aīſcꝫ fortune hi quos habuit temꝑe ꝓſperitatis ſeporatur tempe pauꝑtatis. ſicut canes ab oſſe corroſo. ⁊ ſicut mures ab horreo vacuatō. Trenoꝝ pͥmoOmnes amici eius ſpreuerūt eam inter anguſtiasEt iob. vj. Neceſſarij qͦꝫ mei receſſerunt a me. Etiterū trenoꝝ. pͥmo. Qui glorificabant eā ſpreuerunt eaꝫ qn̄ viderūt ignominiā eius. Sene. Quivtilitatis cauſa amicus eſt tamdiu placebit qmͣdiutalis erit. Et poeta. Cū fueris feliæ multos numerabis amicos. Temꝑa ſi nubila ſint tibi ſolus erisVnde ꝓuer. xix. Multi colūt perſonaꝫ potentis etamici ſūt dona tribuentis. Expoſitor. Multi colūtid eſt honorant et venerant̉ ꝑſonam potentis id eſtdiuitis vel p̄ſidentis. Sed nunqͥd hoc eſt peccatu?Rn̄deo ꝙ hoc bene vel male fieri poteſt. bene quideꝫſi propter officiū fiat qꝛ a deo eſt ſibi collata pt̄as.et vicem deigerit. et ideo propt̓ hoc euꝫ ſcꝫ dominūqͣꝫuis malum honorare tenemur. ſed honorare euqꝛ potēs eſt ⁊ diues aūt nobilis aut huiuſmodi peccatū eſt. Similiter tantū timere dr̄im ꝙ propt̓ eiustimoreꝫ in iudicio aliquis aſſerat falſtī vel verū tacoat et opprimat vel quodlibꝫ aliud peccatum faciat.vel propter aliquā vtilitatē propriā eum extollat velmielioribꝰ pp̄onat. his modis et omnibꝰ talibꝰ ſemꝑeſt peccatum. Propter qd̓ dr̄. leuit̉. xix. Nec honores vultum potentis. Et ſubdit̉ in p̄miſſa autoritate. et amici ſunt dona tribuentis. expone hoc ꝑ precedentes autoritates. Ꝙ amicicia inter pͥuos eſt mala et vitanda quatuor ratōnibus. Ca. xvi.Ecundo dico ꝙ eſt aīcicia mala .ſ. aiciciaque eſt inter pͥuos. de qualuce. xxiij. Facti ſunt amiciherodes et pilatꝰ. Vbi gloſa. Nefandū fedus qd̓ herodes et pilatus in occide̓do chriſtū pepigerunt. Et theophilꝰ ibidem ſic ait.Attende diabolū vbiqꝫ cōiungentē diſiūcta vt xp̄ipagat necem. Grubeſcamꝰ gͦ nos ſi cauſa nr̄e ſalutis nec amicos in proprio fed conẜuenius. Ꝙ autē amicicia q̄ eſt inter puos ſit mala et ꝑ cōſequensvitanda et deteſtanda ꝓbo per qͣtuor rōnes. primaeſt propter complacentiā vicij. ſecūda eſt propterdiſcordiā ꝓximi. tercia eſt propt̓ carentiā boni. qͣrta eſt propter repugnantiam amini. Prima ratōpropter quam amicicia que eſt inter pͥuos eſt malaeſt propter complacentia vicij. et formo ſic rōnem