Si em̄ beneficiū recipit ab homine qui retribatōeꝫquerit. tunc quia non recipit beneficiuꝫ a vero amico neqꝫ ab homine qui beneficiuꝫ contulit propterip̄m cui datum eſt. ſed propter vtilitatē inde ſperatam. debet retribue̓ ſi poteſt ẜm dignitatem eoꝝque accepit. et non debꝫ ſibi facere amicū qui nonvult ſibi eſſe amicus. Si vero recipit beneficiū ab amico gͣtis dante. tūc debꝫ retribuere ẜm gr̄am ſibifacta vel ẜm affectū amici benefacientis. ¶ Sed cōtra. Si recipit beneficiū ab aliquo amico cū amiciſit gͣtis dare videtur ꝙ recipiēs bn̄ficiū ad reddendū non teneat̉. Rn̄deo et dico ꝙ non recipit ab amico ſimpliciter. ſed a tali amico qui reſtitutōnemquerit. et ideo debet recompenſare ſimpliciter ſi pt̄.¶ Secundū eſt vtrū qͣꝫtitas recompenſatōnis debeat fieri ẜm vtilitatem quā aliquis ex beneficio ſibi ī.penſo eſt cōſecutus. vel ẜm qͣꝫtitatem beneficij qd̓ alter impendit. Ratō aūt huius dubitatōnis oriturex controuerſia taliū amicoꝝ. q illi qui recipiunt̉beneficia intendentes et volentes attenuare ip̄a dicunt ſe talia recepiſſe a ſuis benefactoribꝰ quē pūaerant illis ad dandū ⁊ que illi poterant ab alijs de facili recipe. ccōtrario at̄ benefactores ſua beneficiamagnificare volentes dicūt ſe contuliſſe maxima q̄habebant et qualia non poterant ab alijs recipe etꝙ dederunt eis temꝑe neceſſitatis. Vt igit̉ int̓ amicos ceſſet omnis cōtrouerſia et querela ne amiciciadiſſoluatur. dico ꝙ aliter debet menſurari qͣꝫtitasrecompenſatōnis in amicicia que eſt propt̓ vtile etaliter in amicicia quē eſt propter v̓tutem. Prio em̄in amicicia quē eſt propt̓ vtile debꝫ qͣꝫtitas redditōnis vel recompenſatōnis menſurari et accipi ẜm qͣtitateꝫ vtilitatis quā ille qui beneficiū p̄cepit eſt cōſecutus. tantū em̄ fuit adiutoriū benefactoris qͣꝫtūrecipiens inde fuit aduutus. et ideo tantū debꝫ reddere qͣꝫtuꝫ accepit de adiutorio. et ſi plus fiat meliꝰeſt. vt ille qui accepit beneficiū tantum ꝓſit benefactori qͣꝫtum benefactor ꝓfuit ſibi. ſcꝫ vt reddat benefactori non ſolū decem talenta que accepit ex qͦbus lucratus eſt centū ſed addat dimidiuꝫ lucri. etideo debet tantū aduutoriū reddere qͣꝫtum accepit.vel plus et hoc eſt melius. ¶ Secundo in amicicia qͥeſt propter v̓tutem licet non ſint accuſatōnes vtꝫca. p̄cedenti. debꝫ tn̄ in ea recompenſatōnis menſura vel qͣꝫtitas fieri ꝑ electōnem oꝑantis que eſt pͥncipale in virtutibꝰ. id eſt ẜm voluntatem eiꝰ quibꝰneficiū contulit etiam ſi puuim aūt nullū ſibi auxiliūex hoc eſt aliquis cōſecutus. vt ſcꝫ ex tāto affecturecompenſet̉ vel recompēſet ille qͥ recepit ex quātoille fecit. Hec ph̓ꝰ ēthi. libro. viij. capi. xiij. ternisitaqꝫ exiſtentibꝰ amicis ⁊cͣ. infra. capi. ibi. petentiaūt retribuendū eſt ẜm dignitatem eoꝝ que paſtꝰeſt et ſponte. et beatus tho. inſcripto. et albertꝰ inconento ibidem.¶ Ꝙ amicicia eſtIfalſa vel ficta qͣtuor mod ¶ Ca. xvO maiore aūt euidentiam eoꝝ que ſūt dicta ſuperiꝰ de amicicia eſt ſciendum ꝙ qͣVHinicitiādruplex eſt amicicia. ſcꝫ ficta. mala. vera et ꝑfecta.Primo dico ꝙ eſt amicicia ficta vel falſa. et talis fitquatuor modis. pͥmo qn̄ eſt in ſolo nomine et nonoꝑe. ſecūdo qn̄ eſt occulte et non manifeſte. tercioqn̄ eſt ore et non corde. quarto qn̄ eſt in ꝓſperitateet non adu̓ſitate ¶ Primo dico ꝙ amicicia eſt falſavelficta qn̄ eſt ſolo nomine et nō oꝑe. Ecͣci. xxxvijEſt amicus ſolo nomine et non re. Amicicia talisamici eſt vitanda. eoꝙ eſt ſine humore caritatis.ſine valorē veritatis. ſine virore vel dulcedine veritatis. propt̓ quod ꝓhibetur pͥme ioh̓. iij. Non diligamus verbo et lingua ſed oꝑe et veritatē. Quodverbū exponitur tribo modis ¶ Primo. ſic. Nō diligamus verbo et lingua. q. d. Ile verbo tm̄ diligit obonum ꝓmittit et non ſoluit. multi em̄ verbo multum amorem on̄dunt ſed oꝑe nihil. Et ſubdit. neqꝫlingua tm̄ ſcꝫ diligamꝰ. vt ille qui dicit ſe face̓ aliquid propter deū et non facit. ſed ope et veritate.qꝛ verus amicus toto corde diligit et oꝑe perficit.¶ Secūdo modo exponit̉. ſic. vt verbū et lingua ꝓeodem exponat̉. vt ſic. Nō diligamꝰ verbo et linoua. verbo et lingua diligit qui dilectōnem in effectū on̄dit non tn̄ ordinata intentōe. Vn̄ augꝰ. qͣꝫmulti ſunt qͥ iactantie cauſa multa diſtribuūt. multa donant et nil aliud qͣrunt niſi humanā laudem.et gloriam popularem plenā ventis nulla ſtabilitateſolidatā. ſed ope ⁊ veritatē. Tulliꝰ de amicicia veraſic ait. Ille eſt verus amicus qui omnia bona ſua alijs cōmunicat et mala alioꝝ facit ſtīa. qui vero aliter amat fictus eſt amicus et noīetenus ¶ Terciomodo exponit̉ ſic ẜm augu. Non diligamꝰ verbo ⁊lingua. q. d. Non ꝑhibeat teſtimoniū tibi de eo qd̓feciſti lingua aliena ſed conſcīa tua propͥa. interroga cor tuū. vide quid feciſti et quid appetiſti. an ſalutem tuam an laudem hominū. ideo ſūibdit. ſꝫ opereet veritate id eſt ſinceritate intentōnis. Ita ꝙ veradilectio in duobo conſiſtit ſcꝫ in ſinceritate mentiset integritate operis. propt̓ que duo merito dicit.ſꝫ oꝑe et caritate. ¶ Secūdo amicicia eſt ficta vel falſa qn̄ eſt occulta et nō manifeſta. Vn̄ ꝓuer. xxvij.elior eſt manifeſta correptō qͣꝫ amor abſconditusQuod etiam exponitur tribꝰ modis. Primo. ſic.Melior eſt id eſt magis ꝓdeſt manifeſta correptō facta a prelato ſi publicū vel manifeſtū eſt peccatum.alioqͥnſi peccatū eſt occultū et tu p̄late in manife.ſto corripis non es corrector ſꝫ ꝓditor. qͣꝫ amor abſconditus. qꝛ amor qui non coripit incipit degniare in viciū. eo ꝙ qͥ tacet cū emendare poſſit cōſentit. Seneca in ꝓuerbijs. Amici vicia ſi feras facistua. ¶ Secūdo exponit̉ ſic. Melior ē manifeſta correptio cuius fructꝰ apparet exteriꝰ qͣꝫ amor abſcōditus cuiꝰ effectus extrinſecꝰ non apparet. Gregoaūt vocat amorem abſconditū illicitū vt adulteruꝫniam omnis qui male agit odit lucem. ¶ Tercio ẜmhiero. ſic. Melior eſt immicus manifeſtꝰ qͣꝫ amicusabſconditꝰ. et ſubdit cauſaꝫ dicens. Ille em̄ ſcꝫ inimicus manifeſtꝰ dum cognoſcitur facile vitatur.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten