Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Vlimiconſideranda eſt aptitudo cōueniens vel mneptitu.do impediens. nam iuuenes ex naturali complexione ſūt apti ad amiciciā. ſenes aūt et ſeueri ſcꝫ litigioſi et mordaces nō Primo dico ꝙ iuuenes ex naturali complexione ſūt apti ad amiciciā et cito trahunt cū alijs amiciciā. quod tali ratōne on̄do. Illiſunt apti ad amiciciā in quibꝰ ſunt omnia oꝑa amicicie cauſatiua. ſed talia oꝑa ſunt in tuuenibꝰ. qd̓patet. qꝛ ip̄i ex natu̓ali complexione multū gaudētin affectū. in aſpectu. in aſſenſii. in colloquijs. inobſequio aliorū. de quibus patet ſupra ca. p̄cedenti ſcꝫ ꝙ ip̄a ſunt oꝑa amicicie cauſatiua. gͦ iuuenesp̄ alijs ci̓to et de facili fiunt amici. Secūdo conſideranda eſt ineptitudo impediens amiciciā. Naꝫantiqui vel ſenes vel ſeueri id eſt litigioſi vel mordaces non ſunt naturaliter apti ad amiciciā. quod ꝓbo ꝓpter quatuor que ſunt in eis amicicie impeditiua. Primo ꝓpter ſui nimiā dilectōnem. Cum em̄tales nimis ſeip̄os diligant et ſibiip̄is nimis intendant. de alijs minꝰ curant et minꝰ gaudent de colloquijs aliorū. Secundo ꝓpter ſuſpitōnem. natales mala de alijs ſuſpicant̉ ꝓpter mala que antioin p̄terito cōmiſerunt. et ideo nec de alijs confidutnec alijs cōuiuūt. vnde non ſunt aliorum amiciTercio ꝓpter p̄ſumptōnem. Nam antiqui de ſe p̄ſumentes nimis ſenſū ſtū ſequūtur. et ideo cū alijs non cōcordant et ꝑ conſequens nō amicant̉. Quarto ꝓpter ſubtractōnem. Nā ſubtractis cauſis amicicie ſubtrahit̉ amicicia. ſed p̄dicti negantet ſubtrahūt alijs colloquia et obſequia et omniaalia oꝑa que ſunt cauſatiua amicicie. gͦ ⁊cͣ. Vn̄ ſe.nes et ſeueri pn̄t eſſe beniuoli inqͣꝫtum bona voluntalijs in affectū. et etiā in effectū ſubueniūt in neceſſitatibꝰ. non ſut tamen veri amici ꝓpter hoc ꝙ noncōuiuūt neqꝫ gaudent in ſocietatē amicorū q̄ maxime videntur eſſe amicicie oꝑa. Hec ph̓us. ethi. li.viij. capi. vj. in ſeueris autē et ſenibꝰ ⁊cͣ. et bea. thoinſcrip. et alber. ī comen. ibidem. Ad cuius euidentiam nota tria Primū eſt. ꝙ iuuenes qui ſic ⁊tam cito et de facili fiunt amici non ſunt omnino pfecti amici. Guius ratō eſt. qꝛ licet iuuenes multūſunt ingaudijs et colloquijs et obſequijs aliorū.tamen non diuꝑmanent in amicicia. ſed ſicut citoamant. ita cito cadūt ab amatōe etiā eadē die frequēter. ad perfectā aūt amiciciā requirit̉ commanere et cōutiuere ꝑ longum tempꝰ Secundū eſtꝙ amicicia que eſt ꝓpter delectabile maxime videt̉iuuenibꝰ compete̓. quod tali ratōne on̄do. Quicūqꝫ maxime viuūt ẜm paſſiones iſtis maxime conipetit vel cōuenit ꝓſequi delectabile et amiciciam qeſt delectabilis. ſed iuuenes maxime ferunt̉ a paſſionibus nedū roborato in eis iudicio ratōnis ꝓpterqd̓ ipſi maxime ꝓſequūtur illud quod eis ẜm pn̄stempus eſt delectabile Terciū eſt ꝙ amicicia queeſt ꝓpter vtile competit tribꝰ generibꝰ ꝑſonarum.ſcꝫ ſenibꝰ. viatoribꝰ et quibuſdam iuuenibꝰ Prioem̄ amicicia q̄ eſt propter vtile cōpetit ſenibꝰ qͥ nonquerūt delectabile propt̓ debilitatē caloris ⁊ ſenſuūſꝫ querūt vtile inqͣꝫtum ſcꝫ indigent vt ſubueniaturnature iā deficienti Secūdo amicicia q̄ eſt propt̓vtile cōpetit ꝑegrinis vel viatoribꝰ. nā tales ſe inuicē amare vident̉ propt̓ vtilitatē quā habꝫ vnꝰ abalio ī ſia ꝑegrinatōe. Tercō amicicia q̄ eſt propt̓vtile cōpetit etiā qͥbuſdā tuuenibꝰ qͥ querūt vtile. tales ei nō ſūt oīo tales vt mutuo ſe amēt. neqꝫ etiāaliqn̄ ꝯueniūt ad inuicē propt̓ delectabile. qꝛ qn̄qꝫnō ſūt ſimplicit̓ ſibi inuicē delectabiles. nec vnꝰ indigꝫ ſocietate alteriꝰ niſi ſolū propt̓ vtilitatē. Vn̄in tantū mutua ſocietas ī eis delectabilis eſt inqͣꝫtūꝑ hͦ hn̄t aliquā ſpeꝫ boni. .i. lucri propt̓ hͦ ſit eis vtilis talis ſocietas. Hec ph̓us ethi. li. viij. ca. iij. differūt aūt hec ⁊cͣ. ī medio. ca. ibi. maxīe at̄ ſenibꝰ ⁊ c̄et bea. tho. īſcrip. et alber. in cōmento ibidem. Ꝙ non eſt poſſibile aliquē ſupfluos hr̄e amicosſꝫ pauci ſufficiūt in qͣlibꝰ ſpecie amicicie. Ca. xj.Ecūdo pͥncipaliter circa amiciciā ꝯſiderāda eſt multitudo deficiens Nō em̄ ē poſſibile aliquē multos id ē ſuꝑfluos amicoshrē. eo ꝙ pauci amici ſufficiūt. qd̓ ꝓbo ī qualibꝰ ſpecie amicicie. et eſt triplex ſpēs amatōis vel aīcicie.Nna eſt qͣ amat̉ aliqͥd propt̓ bonū vtile. alia qͣ amatur aliqͥd propt̓ bonū delectabile. q̄ duo ſunt bonaẜm qͥd. al̓ia eſt qͣ amat̉ aliqͥd propt̓ bonū honeſtuꝫ.qd̓ eſt bonū ſimplr̄. vt dicit ph̓us ethi. li. viij. c. iijdr̄nt aūt hec. et bea. tho. in ſcripto. ibidē. Prīo eīin aīcicia q̄ eſt propt̓ vtile nō ē poſſibile ꝙ aliqͥs ſuꝑfluus ſit amicꝰ. qd̓ triplici rōne ꝓbo. ſcꝫ propterdefectū recōpenſatōis. propt̓ impedimētū v̓tualisoꝑatōnis. propt̓ aſpectu vel exceſſū obligatōnis. Prīa ratō qͣre nō eſt poſſibile hr̄e multos amicoseſt propt̓ defectū recōpenſatōnis. qꝛ ſi hō habeat ſūꝑfluā multitudine amicoꝝ propt̓ vtilitatē a qͥbꝰ recipit obſeqͥa. oportꝫ etiā ꝙ ecōuerſo multis obſeqͣtur. ſꝫ hͦ eſt valde laborioſū. qꝛ nō ſufficit tp̄us vitehis qͥ volūt hec age̓. Scd̓a ratō eſt propt̓ impedi.nientū v̓tualis oꝑatōis vel propͥe ſolicitudīs. qꝛ cūhō multos aīcos acqͥrit propt̓ ſui vtilitatē. ip̄i amici ſuꝑflui ip̄m diſtrahūt et impediūt a propͥa ſolicitudine q̄ ꝯſiſtit ī oꝑatōne v̓tutis. qꝛ dū hō ſūꝑflueintendit negocijs alioꝝ. ꝯſeq̄ns ē ꝙ n̄ poſſit debitācurā gere de ſeip̄o. Hec ph̓ꝰ. ethi. li. ix. c. xij. vtꝝigr̄ qmplurimos amicos. et bea. t. in ſcri. ibidē.ercia ratō ē propt̓ exceſſū vel aſpectū obligatōnis: qꝛ ſepe videmꝰ ꝙ aliqͥ abſtinēt ab accipiēdo alieria propt̓ hͦ ꝙ timent ne oporteat eos dare vel redde qͣſi nō ſit facile vt ip̄i ea dent que ſūt eoꝝ. ⁊ ideoplacet eis ꝙ neqꝫ dent neqꝫ accipiāt Hec ph̓us vbiſupͣ. li. iiij. ca. iiij. que qͥdem igr̄ ꝓdigalitatis ⁊cͣ inmedio. et bea. tho. in ſcrip. ibidē. Patꝫ igr̄ ex p̄dictis ꝙ nō eſt opus vel neceſſariū homī hre plu̓es amicos vtiles. Sꝫ forte argues ī oppoſitū. ſcꝫ ꝙ īamicicia q̄ eſt propt̓ vtile hō pt̄ hr̄e plures amicostali rōne. Ex pluribꝰ cooꝑantibus ꝓuenit maiorvtilitas. ſed amici vtiles cōoperantur ad vtilitatē.