Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vnde qꝛ puſillanimꝰ non nocet alteri: nō dicit̉ mālus. quia non eſt malefactor. ſed qꝛ puſillanimꝰ recedit a medio ratōnis. ideo dr̄ peccator vel peccas Secūdo modo rn̄deo et dico ꝙ puſillanimꝰ licetꝑ ſe non inferat alteri nocunientū et ꝑ conſequensnon ſit malus vel malefactor vtꝫ. tamen ꝑ accidesinfert alteri nocumentū inquantū deficit ab operi.bꝰ in quibꝰ poſſet alios adiuuare. vt dicit bea. g̓goī paſto. Sed forte q̄res quod eſt gͣuius peccatuꝫan puſillanimitas an p̄ſumptio. Rndeo et dico. ꝙiſta duo peccata ſcꝫ puſillanimitas et p̄ſumptō duobus modis conſiderari poſſunt. vel ẜm ſuam ſpeciem vel ẜm ſiam radicem. Primo ſi conſideranturẜm ſiiam ſpecleꝫ. tunc dico ꝙ puſillanimitas ē peccatum deterius et frequentius qͣꝫ preſumptō. Prīoeſt peccatum deterius. eoꝙ per puſillanimitateꝫ recedit homo a bonis quod eſt peſſimū vt dicit̉ qͣrtoethicoꝝ. preſumptuoſis aūt habet actuꝫ ſimiliorēactui magnanimi inquantum conatur in magnuꝫquod eſt magnamiini. et ideo puſillanimitas magisopponitur magnanimitati qͣꝫ preſumptio. et ideo ograuius peccatum. Secundo puſillanimitas eſtpeccatum frequentiꝰ qͣꝫ preſumptio. qꝛ manifeſtūeſt ꝙ pluries accidit aliquos eſſe puſillanimes quiſcꝫ omittunt facere bona que poſſent qmͣ ꝙ ſe extendant ad faciendum bona que non poſſunt. vn̄ puſillanimitas magis opponit̉ virtuti magnanimitatis qͣꝫ p̄ſumpto. gͦ ⁊cͣ. Secūdo vero ſcꝫ ſi iſta duopeccata ſcꝫ puſillanimitas et preſumptō conſiderotur ẜm ſuam radicem. tunc p̄ſumptio dicit̉ eē nequiſſima ratōne ſue radicis ſcꝫ ſuꝑbie ex qua procedit. Vnde dicitur ecͣci. xxxvij. O p̄ſumptio neqͥſſima vnde creata es: vbi rn̄det gloſa de mala ſcꝫ voſuntate creature ſcꝫ de ſuperbia. Et hiero. ad paulam et cuſtochiū ſic ait. Nulla re ſic iraſcit̉ deꝰ qmͣſi peccator p̄ſumptuoſe ſuꝑbiat. Et iterū ſuꝑ illoverbo ecͣci. vj. non te iuſtifices ante deū qm̄ agnitor cordis eſt ipſe gloſa ſic ait. Nulla preſumptōjnicioſior eſt qmͣ de ꝓpria iuſticia aūt ſcientia ſuperbire. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxxiij. arti. pͥmoet ſcd̓o. in cor. q. et in ſolū. argumentoꝝ. Originaliter aūt de p̄ſimptōne. ambitōne. puſillanimitateet de diſtinctōne et grauitate earū habet̉ ab ariſtoethi. li. iiij. ca. x. deficiens aūt ⁊cͣ. et a bea. t. qͥ fecitſcriptū ſuꝑ illo li. ⁊ expōit vt dictū ē ſupͣ Ꝙ anipito vitāda ē ꝓpter duas penas qͥbo punit̉. Ca. iij.Ercio pͥncipaliter circa ambitōnem cōſiderare debemus qͣlitatem ſupplicij. Nāambitōnis/ peccatū eſt multū timendumcauendū et deteſtandū. tum ꝓpter pena ex tali peccato inflictam a deo. tum propter penā infligendāa xp̄i vicario Prīo em̄ vitandū eſt peccatū ambitōnis propt̓ pena ſeu punitōem inflictā a deo angelo et poſtea homini ex pc̄tō ambitōnis. Vn̄ bern̄.quodā ẜmone ſic ait. Poteſtatis ambitō angelū felicitate angelica ad quam erat creatus priuauit.ſcientie appetitus hominē immortalitatis gloria ſpō6minidaliauit. nō euā cibꝰ deflexerāt. nō mādatoꝝ obliuiodeſtituerat. ſꝫ ꝓmiſſio hōris. ambitō illecebroſa decepit. Secūdo ti̓mendū eſt et cauendū ambitōispeccatū propt̓ penā infligēdā a xp̄i vicario vel etiāa mūdo. Vn grego. in regiſtro ſic ait. Sicut is dͥinuitatus renuit. q̄ſitus refugit ſacris eſt altaribꝰapponendꝰ vel eligendꝰ. ſic qͥ vltro ambit vel imptune ſe ingerit eſt ꝓculdubio repellendꝰ. naꝫ qͥ ſicnitit̉ ad altōra aſcende. quid agit niſi vt creſcendodecreſcat. et aſcendendo exteriꝰ. interiꝰ in ꝓfundodeſcendat. Et iteꝝ grego. ī paſtorali ſic ait. Locꝰregiminis deſiderantibꝰ negandꝰ eſt. fugientibꝰ offerendꝰ. v̓tutibꝰ gͦ pollēs coactꝰ ad regimē veniatv̓tutibꝰ vacuꝰ nec coactꝰ accedat. Re. īfra. bt̄itudo ꝙ n̄ eſt ponēda in dn̄io vel potētia tꝑali. et infrap̄latio. et infra. ſuꝑbia de pc̄to angeli et hominis. Ꝙ amicicia eſt q̄dam v̓tus et reducit̉ ad iuſticiāMicicia. Circa Ca. pͥmuꝫamicicia ꝯſideranda ſūt tria. ſacqͥſitōnis neceſſitas. amiſſionis temeritas. cōẜuatōnis ſagacitas. Prīo circa amiciciāconſideranda eſt adeptōnis velacqͥſitōnis neceſſitas. Eſt ei neceſſariū cuilibꝫ amiciciā acqͥrere et hr̄e propt̓ qͣtuor rōnes. ſcꝫ proptervirtutē. vtilitatē. vnitatē. ꝯmunē neceſſitatē. Velalit̓ rōne v̓tutis habēde. vtilitatis ꝯmunicāde. vnitatis vel pacis ꝯſeruande. cōmunis nc̄citatis ꝯplede vel ſūpplende Prīo dico. ꝙ acqͥrere et hr̄e amiciciā eſt cuilibꝫ neceſſariū rōne v̓tutis hn̄dē. et fomo ſic rōnem. Guilibꝫ ē neceſſariū hr̄e v̓tutem. eoꝙ v̓tus bonū facit hn̄tem et actū eiꝰ. ſꝫ amicicia veleſt qͥdam v̓tus velreducit̉ ad v̓tutem vel ē cum vlrtute. q̄ tria ſic ꝓbo. Prīo ꝙ amicicia ē qd̓am v̓tusmoralis. qd̓ ſic ꝓbo. virtꝰ ē q̄ ī mediet ate ẜm ratōnem ꝯſiſtit. ſꝫ in om̄i ꝯſeruatōe hoīm tā in factis qͦīdictis oportꝫ ꝙ qͥlibꝫ ad vnūquēqꝫ ſe habeat ſic̄ decet. ⁊ hͦ facit amicicia ſiue affabilitas q̄ tenꝫ mediūint̓ blanditorē ⁊ litigioſū. gͦ amicicia ē q̄dam v̓tus Scd̓o amicicia reducit̉ ad v̓tutē q̄ eſt iuſticia. ꝙſic̄ iuſticia vnicuiqꝫ reddit eqͣle. ita amicicia cuilibꝫreddit ꝓportōabile. Deficit tn̄ amicicia a rōne iuſticie. qꝛ iuſticia nō ht̄ plenā rōnem debiti ſic̄ iuſticiaex qͣ aliqͥs obligat̉. vel exdebito legali ad cuiꝰ ſolūtōeꝫ lex ciuilis cogit. vel ex debito alicꝰ ſuſcepti br̄ficij ad cꝰ recompenſatōem cogit lex natu̓alis. ſedamiciciā attendit debitū honeſtatis qd̓ magis ē exꝑte v̓tuoſi qͣꝫ exꝑte alteriꝰ. cū eī hō naturalit̓ ſit aīalſociale. ſic̄ nō pt̄ viue̓ ſine ſocietate bn̄. nec ī ſocie.tate viue̓ ſine amicicia. ita nec ſine delectatōne. Etideo ex quodā debito natu̓ali honeſtatis obligat̉ hōvt alijs delectabilit̓ ꝯuiuat. niſi propt̓ cauſā aliqmͣſit neceſſe aliqn̄ alios ꝯtriſtare. vt affabilitas facitRe. ſupͣ. adulatō. j. ca. Terco aicicia ē cū v̓tuteſic̄ cū cā eiꝰ inqͣꝫtū v̓tus ē cā amicicie vere q̄ facit tē& in alteꝝ ⁊ amare eū propt̓ honeſtū qd̓ eſt ī illo. gͦex his ptꝫ ꝙ ſic̄ v̓tꝰ oībꝰ enccͣria. ita etiā amicicia.