AmbicioSimiliter qui honores non appetit et de eis non curat erit appetitus vicioſus. Et ꝓpter hoc videmꝰ ꝙvituꝑantur qui de honore non curāt ẜm ꝙ dictat ratio. ſcꝫ qui non curant vitare ea que cōtraria ſūtonori Secundū eſt. ꝙ ſicut per appetitū honorisn̄ debito modo appetitur aliqui ꝓuocant̉ ad bonuꝫ et reuocant̉ a malo. ita etiā ſi honor appetaturinordīate poteſt eſſe homini occaſio multa mala faciendi. dum ſcꝫ non curat qualitercūqꝫ honorē acqͥrere poſſit vt facit ambitioſus. ¶ Terciū eſt ꝙ ambitio non eſt circa exteriorem cultū niſi ẜm ꝙ cultꝰexterior ꝑtinet ad honoreꝫ. et ideo p̄ſtimptuoſus ⁊ambitōſtis et arrogans ignorant ſeip̄os inqͣꝫtumdignificant ſe bonis plus qꝫ ſūt digni. Et ſunt niſipientes: inqͣꝫtū conant̉ ad honorabilia et alta queſunt ſitpͣ ip̄os et indebite vtunt̉ eis. et demū qn̄ nōpr̄īt ꝓficere red arguūtur et ab alijs et ꝓpria cōſcientia. et tunc cum nō pn̄t hr̄e honorem in virtutibus et magnis factis volunt honorari ꝑ fortunas.Vnde ornant ſe veſtibꝰ et componūt figuras corꝑisſui vt decentes videātur. et volunt ꝙ bone fortuneeoꝝ ſicut diuitie et huiuſmodi manifeſte ſint alijsmpficut. vt apl̓u.Vn̄ ip̄i dicunt et narrant fortunas ſuas vt inde honorent̉. Non tn̄ ambitō eſt circa exteriorē ornatūiij. Que retro ſuntvel fortunam niſi ẜm ꝙ ꝑtinet ad honorem. vt ſipͣxtendo ſcꝫ ꝑcepatet. Hec bra. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxxj. de ambitōne. arli. pͥmo. in ſolū. j. ij. et. iij. argū. ⁊ ibidē artitopetur ea que decetij. in ſolū. iij. argu. in fine. Et albertꝰ in cōmentos et ventoſus. equod fecit ſuꝑ librū ariſto. libro. iiij. de magnaniminature ſūt ſtate. ¶Dercō magnanimitati opponit̉ puſillanimitas. qd̓ ſic ꝓbo. Magnū et ꝑuum ſūt oppoſita. ſedpuſillanimitas et magnimitas dr̄nt ẜm magnitudinem et ꝑuitatem animi. qꝛ magnanimꝰ eſt qͥ habet magnū animū. puſillammꝰ eſt qui habꝫ puumanimū reſpectu obiecti. qꝛ ſicut magnanimꝰ ex animi magnitudine tendit ad magna. ita puſillanimꝰel virtute. talis eſt venex animi ꝑuitate ſe retrahit amagnis. Et ſic̄ magͣcmō cogtire plb̓nimus ſe dignificat magnis quibꝰ eſt dignꝰ. ita puſillanimꝰ ex ꝑuitate animi cū ſit bonis dignꝰ pͥuatſeip̄m illis bonis quibꝰ eſt dignus. dūſcꝫ nō conat̉ad oꝑandum vel cōſequendū ea que ſibi competerent. ¶ Ꝙ aūt puſillanimitas ſit peccatū tripliciterꝓbo. ſcꝫ ex cauſa. ex ſeq̄la. ex pena. ¶ Primo ex ꝑtecauſe. Nam triplex eſt ratō vel cauſa puſillanimitatis. ſcꝫ igͦrancia. pigritia. ſuꝑbia. ſed hec ſūt pecca.ta. gͦ et puſillanimitas. qd̓ de ſingulis ꝓbo ¶ Priode ignorātia. ſic. Ignorantia ſui eſt peccatū. ſꝫ puſillanimitas ꝓcedit ex igrancia ſui Vn̄ ariſto. dicitiiij. ethi. ꝙ puſillanimꝰ ignorat ſeip̄m. quod patetqꝛ puſillanimꝰ appetet bona qͥbꝰ eſt dignꝰ ſi ſe cogͦſcet. gͦ ꝑ oppoſitum qꝛ ſeip̄m nō cognoſcit nō appetit. gͦ talis peccat ex igͦrantia ſui. ¶ Secūdo probohoc idem de pigricia. ſic. Pigricia ꝯſiderandi ſuamfacultatē ⁊ exequendi qd̓ ſue ſb̓iacet pt̄ati eſt peccatum. ſed puſillanimitas ex pigricia orit̉ p̄dictorumgͦ ⁊cͣ. Vbi nota ꝙ pͥma cauſa puſillanimitatis ſcilicet igͦrantia ſui nō oritur ex inſipientia ſꝫ ex pigriciaſtipradicta. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo de ſuꝑbia. Ini.ciū omnis peccati ſuꝑbia. vt dr̄ ecͣci. x. ſed puſillanimitas qn̄qꝫ orit̉ ex ſuꝑbia. dū ſcꝫ aliquis nimis ꝓprio ſenſui innitit̉ quo reputat ſe inſufficientem adea reſpectu quoꝝ ſufficientiā habꝫ. Vn̄ dr̄. prouerxxvj. Sapientior ſibi piger videt̉ ſeptem viris loquentibꝰ ſnīas. gͦ ⁊cͣ ¶ Secūdo puſillanimitas eſtpeccatū ex ꝑte ſue ſeq̄le id eſt ſui effectꝰ. et formoſic ratōnem. Illud eſt peccatū quod a bono retrahefacit. ſꝫ effectus puſillanimitatis eſt retrahe a bonisquibꝰ puſillanimꝰ eſt dignꝰ. nam puſillanimꝰ ex ꝑuitate animi retrahit ſe a magnis bonis et honoribꝰquibꝰ eſt dignꝰ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercō hͦ idem ꝓbo ex parte pene. ſic. Nlibil ꝓhibet̉ a deo niſi peccatū. ſꝫ puſillanimitas ꝓhibetur et punit̉ a deo. quod ꝓbo dehis duobo. Primo de ꝓhibitōne. ſic. Nihil eſt vitādum niſi qd̓ ꝓhibetur a deo. Ita dr̄ ecͣci. vij. Nolieſſe in animo tuo puſillanimꝰ. vbi glo. ſic ait. Puſillanimitas fugienda eſt ex qͣ naſcitur triſticia ſecūli que mortem oꝑatur. Iuſtū aūt nō ꝯtriſtabit qͥdquid accidit ei. Secūdo hoc idem ꝓbo de punitōneſic. Nihil punitur a deo niſi peccatū. ſed ẜuus quiacceptam pecuniā dn̄i ſu fodit in terra nec oꝑatꝰeſt ex ea propter quendā puſillanimitatis timorempunit̉ a dn̄o. vt habet̉ math̓. et luce. gͦ ⁊cͣ. Primoem̄ math̓. xxv. de puſillanimo et pigro dr̄. Abſcondi talentū tuū in terra. Quod verbū a ſanctis doctoribꝰ exponit̉ tribꝰ modis. ¶ Prīo em̄ grego. ſicexponit. Salentū qͥppe in terrā abſconde eſt acceptum ingeniū terrenis actibꝰ implicare. ¶ Secundoorige. ſic exponit. Si qn̄ videris aliquē qui v̓tuteꝫhabꝫ docendi et animabꝰ ꝓficiendi et hac virtuteꝫoccultat qͣꝫuis habeat qͣꝫdam religionem ꝯuerſatōnis non dubites dice̓ talem accepiſſe vnū talentūet abſcondiſſe ip̄m in terraꝫ. ¶ Tercō hilariꝰ ſic exponit. In terra tuū talentū abſconde eſt noue p̄dicatōnis gloriā ſub obtractōne corꝑis paſſionis occultare. Scd̓o luce. xix. de pigro ⁊ puſillanimo dicitur. Eccemna tua quā habui repoſitā in ſuda.rio. Que verba theophilꝰ et beda exponūt. ¶ Priotheophilꝰ ſic dicens. Sudario em̄ facies mortuoꝝvelatur. merito gͦ hic piger dr̄ mnā in ſudario obuoluiſſe. qꝛ eam mortifica et ocioſam dimittens nōtractauit nec auxit. ¶Secūdo beda exponit ſic dicēs. Pecuniā in ſudario ligare eſt p̄cepta dona ſb̓ocio lenti corꝑis abſcondere. De pena aūt inflictaeis a dn̄o reqͥre ibidem tam intextū qͣꝫ in euāgelijscōtinuis beati thome. ¶ Sed forte arguēs ꝙ puſillanimitas nō ſit peccatū tal̓i ratōne. Ex omni pec.cato aliquis efficit̉ malus ſicut ex omni v̓tute ali.quis efficit̉ bonꝰ. ſed puſillanimꝰ nō eſt malus vtdicit ph̓us. iiij. ethi. gͦ puſillanimitas nō eſt peccatū. Andeo duobꝰ modis ¶ Primo ꝙ dr̄a eſt interpeccatū et malū. qꝛ ratō peccati ẜm ꝙ ſumit̉ a ph̓oeſt ex deformitate vel corruptōe actus. deformitasaūt vel cōformitas actꝰ in hͦ cōſiſtit ꝙ receditur amedio rōnis. Ratō vero mali ē ex eo ꝙ nocꝫ alter
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten