Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Accuſatioet audierit voceꝫ iurantis teſtiſqꝫ fuerit qd̓ aūt ip̄evidit aut cōſcius eſt: niſi indicauerit portabit iniquitatē ſuā. Que verba exponēs gloſa ſic ait. Sipeccauerit anima ſꝫ non corpꝰ. qd̓ non eſt ſubiectūpeccati. vel anima id ē volūtarie peccauerit. qꝛ multū differt inter volūtarie peccantē et non volūtarieet ip̄e vidit ſcꝫ eū facere qd̓ iurat ſe nō feciſſe. autconſciꝰ fuerit ſcꝫ ꝑ bonorū reuelatōnem. Nota deſecreti nō reuelatōne infra. cōfeſſio. aut cōſcius fuerit ꝑ euidentē cōiecturā: niſi indicauerit vel ſacerdoti vel iudici vel alteri qui p̄ſit. portabit iniquitatēſuā ſcꝫ tanqͣꝫ ipſe iuraſſet et tanqͣꝫ iniquitatem fe.ciſſet. Vn̄ ambro. de officijſ. li. j. Qui non repellit a ſocio inturiā tantū eſt in vicio qͣꝫtum ille qͥ fecit. Vnde vt accuſatō iuſte fiat tria ſūt neceſſariapͥmo vt in motiuo vel in animo ſit dilectō. ſecūdoin modo vel medio ſit ꝓbatō. tercō vt in terminovel fine vltimo ſit emendatō correctō vel punitō. CPrimo em̄ dico ꝙ ad iuſtā accuſatōnem requirit̉ꝙ in accuſantis motiuo vel animo ſit caritas ergafratrem et dilectō. vt ſcꝫ accuſator non ꝓpter odiūvel vindictā fratrē accuſet. ſed potiꝰ moueat̉ adaccuſandū ex caritatē quā habꝫ ad eū. Et tales qͥſic accuſant nō ſe debent iudicare maliuolos ſꝫ beniuolos. vt dicit augꝰ. in regula. Non vos tudicetis eſſe maliuolos qn̄ hec iudicatis ⁊cͣ. Secūdovt iuſta ſit accuſato in modo accuſandi debꝫ eſſe ꝓbatō. vt ſcꝫ ſi accuſatus reꝫ de qͦ accuſat̉ negat accuſator accuſatōnem ꝓbet ꝑ teſtes. Nam accuſatio ad hoc eſt inſtituta ne aliquis ſuſtineat̉ qͣſi innocens qui culpam habet. Yſidorꝰ in li. ſermonūNullū tudices ſuſpicōis arbitrio. pͥus proba ⁊ ſiciudica. non em̄ qui accuſat̉ ſed qui vincit̉ reꝰ eſtercio vt iuſta ſit accuſatō. ī termino ſcꝫ in finevltimo debet eſſe emendatō vel punitō vt patet ſtixͣvbi dicitur ꝙ accuſatō fit ꝓpter quatuor ratōnesIta ꝙ accuſator in accuſatōne alterius vt ſit tuſtatria debet attendere. primo fraternitatis dilectōneꝫſecundo ꝓbatōnis vigorem. tercio criminis correctōnem vel punitōnem. vtꝫ ſupra. Hec bea. tho.ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxviij. arti. i. argū. contra. et in cor.q. Et alex. iij. ꝑte ſūme. de triplici ꝓceſſu iudicij.arti. j. in cor. q. Ꝙ accuſatio debet roborari ſcriptura ꝓpter tresratones Ca. ij.Ecūdo pͥncipaliter circa accuſatōneꝫ ꝯSeſiderare debem roboratōnem. ſcꝫ qͣliteraccuſatō roborat̉. Debꝫ em̄ ſcriptura acculato roborari. Ita dr̄. ſcd̓a. q. viij. Accuſatorūꝑſone nunqͣꝫ ſine ſcripto recipiant̉. Hoc aūt fit ꝓpter tres rōnes. ſcꝫ propt̓ iudicis examinātis ⁊ ſen.tenciantis certificatōnem. temꝑis fluentis dilatōꝫvel p̄teritōnem. accuſatoris mutatōnem vel cauillatōnem. Primo em̄ dico ꝙͣ accuſatō debꝫ roborari ſcriptura vel ſcripto propt̓ iudicis examinantiset ſentenciātis certificatōnem. cum em̄ iudex ſit medius inter accuſantem et eum qui accuſatur. et adexamen iuſticie quantū poſſibile eſt certitudinalit̓debeat ꝓcedere. et vt certitudinaliter examinet etſentenciet. oportet ꝙ accuſatio redigat̉ in ſcriptisſicut et alia que iniudicio agunt̉ Secūdo dico.ꝙ accuſatō debet roborari ſcriptura propter tem.poris fluentis mutatōnem vel p̄teritōnem. Nā ꝓp.ter mutatōnem et fluxum temꝑis ea que verbote.nus dicūtur facile labunt̉ a memoria. et ſic nō poſſet iudici certuꝫ eſſe quid et qualiter dictum ſit. eoꝙ frequenter ratō vtriuſqꝫ partis labitur a memoria. et ideo iudex vt certam ꝓferre ſentenciā poſſitaccuſatio debet roborari et firmari ſcriptura que ēconſeruatiua memorie Tercio dico ꝙ accuſatōdebet roborari ſcriptura propter accuſatoris mutatōnem vel fraudem. Naꝫ frequenter cōtingit ꝙ necaccuſatus nec accuſator ſunt cōſtantes velfirmi īdictis ruis. et ideo ne iudex ab eis fallatur debꝫ accuſatio roborari ſcriptura. Ad cuius euidentiaꝫnota quatuor Primum eſt. ꝙ licꝫ accuſatio in p̄ſenti agatur et poſt modicum debeat iudicis ſentēcia promulgari. expedit tamen ad certitudineꝫ tudicij vt accuſatō redigatur in ſcriptis. tum propt̓varietatem verborum. nam modicus verborū defectus ſenſum variat. tum propter multitudinem etvarietatem auditorum. nam multi eadeꝫ verba audientes ſi interrogentur non eo modo referrēt ea Secundū eſt ꝙ cū accuſatō ſit delatio alicuiꝰ decrimine. in accuſatōne non ſemper eſt neceſſaria libelli conſcriptō. ſicut in leui crimine et in notorio.ſed ī grauibus aut manifeſtis ſic. vt dicūt goffredus et hoſtien̄. Terciū eſt ꝙ nec accuſatio vel libelli conſcriptō poteſt vel debet fieri ab abſente vel a denunciante. ſed a pn̄te et ab accuſante. Quartūeſt ꝙ in accuſatōne neceſſaria eſt ſcriptura et nonin denunciatōne. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ accuſator obli.gat ſe ad probandum. vnde punitur ſi probare nequiuerit. denūciator non obligat ſe ad probandūet ideo ſufficit ſi aliquis verbo denunciet eccleſie. q̄ex officio ſtio procedet ad emendatōnem fratris.Pec bra. tho.: ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxxviij. arti. ij. argu. ꝯtra. in cor. q. et in ſolu. argumentoꝝ. Ꝙ accuſatō irritat̉ triplici ratōne. Ca. iij.Ercio pͥncipaliter circa accuſatōnemſiderare debemꝰ irritatōnem. ſcꝫ qualitiniuſta accuſatō refutat̉ iudicatur et irritat̉ tribus modis vel triplici ratōne. Prima eſtcū accuſator crimen faliū imponit. Secūda eſt cūaccuſator verū crimen abſcondit. Tercia eſt cū accuſator animū ab accuſatōe depoīt. Ita ꝙ tria ſūtꝑ que tanqͣꝫ iniuſta accuſatō irritat̉. ſcꝫ calūnia. p̄uaricatō et tergiuerſatō. De his tribꝰ dicit̉. ſcd̓a.q. iij. Accuſatoris temeritas tribꝰ modis detegituraūt em̄ calumniatur falſum crimen imponendo.aut preuaricatur verum abſcondendo. aut tergiu̓ſatur totaliter ab accuſatōne ceſſando vel deſiſtēdo Primo quidem modo accuſatō iniuſta redditur et ideo irritat̉ cū accuſator falſū crimē impoīt.