Amuſatioad deſignandū ꝙ quidam pudenda ſua id eſt pee.cata folijs id eſt verbis occultant. In pͣs dicit̉ contrariū. non declines cor tuū in verba malicie ad excuſandas excuſatōnes in pct̄is. Sed qꝛ ante faciēdiſtricti iudicis verba non ꝓderunt. ſubiūgit. maledixit et ſtatim aruit. Seda. areſcit. qꝛ vitam ꝑdiin celis et patriā interris. Et qꝛ ſubdit a radicibꝰad on̄dendum ꝙ poſt maledictōnis ſnīam nō ſolūlingua areſcet qꝛ nil boni poterūt loqui. et manꝰ ſimiliter areſcent qꝛ nilboni poterūt oꝑari. ſed etiamradix id eſt corareſcet. qꝛ nil boni eis poterūt cogitare. ¶ Tercio accidioſtis meret̉ penā eternā ra.tōne offenſionis. ſic. Peccato mortali debet̉ penaetena. ſed accidia eſt pcͣtm mortale eo modo qūo dictū eſt ſcꝫ capi: p̄cedenti. gͦ ⁊cͣ. Vnde apo. ſcd̓e adcoꝝ. vij. Triſticia ſeculi mortē oꝑatur. triſticia at̄que ẜm deū eſt pnͥiam in ſalutem ſtabilem operatur¶ Vbi nota ꝙ ſicut hoīes multa oꝑantur ꝓpter delectatōnem duobꝰ modis. ſcꝫ vel vt ip̄am delectatōnē conſequant̉. vel vt ex delectatōnis impctū adaliquid agendū prompti efficiant̉. Ita et ꝓpter triſticia homines duplr̄ multa oꝑantur. vel vt ip̄aꝫ triſticiā euitent. vel vt ex triſticie pond̓e in aliqua agoda ꝓrumpant. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. xxxvarti. iiij. in cor. q. in pͥnciplo Dicit gͦ apo. triſticia qͥẜm deū eſt. expoſitor. triſticia q̄ ẜm deū id ē triſticiade peccato ꝓut eſt contͣ reuerentiā et offenſam deioꝑatur pn̄iam id eſt punitōnem de pc̄tis. et talē ponitentiā in ſalutem ſtabile̓ oꝑatur. ꝙ neqꝫ ex pauꝑpe eſt accibitate neqꝫ ab infirmitate nec ab aduerſitate videlicꝫnec a morte impediri poteſt qͥntalis pn̄ia oꝑetur ſalutem. ſed triſticia ſeculi id eſt de amiſſione tempalium vel cōſanguineoꝝ non ꝓpter deū ſed ꝓpter ā.ſic. Sicut emmatum oꝑatur mortē eternā. gͦ ⁊cͣ. Danc autoritatem apo. allegat bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. vbi ſupͣ. ar.ti. iij. argu. contͣ et in cor. q. vbi pt̄ concludi ex v̓bis eiꝰ q̄ ſit triſticia ſeculi. Re. ſupͣ. ca. ij. quō accidia aggͣuat̉. iij. diuiſiōe ¶ Ad cꝰ euidentiam notaduo. Primū eſt ꝙ vnū et idem opus pt̄ duplr̄ ꝯſiderari. ſcꝫ ex ſe et ex fine. Prīo em̄ vnū et idem opꝰinqͣꝫtū eſt de ſe pt̄ eē ꝯtriſtabile. et ſic non eſt meritoriū. et tn̄ ꝓut ordinat̉ ad finem puta ad deū ē delectabile et meritoriū. vt verbigra. ſicut ieiuniuꝫ etmartiriū ẜm ſe ſūt triſtabilia. inqͣꝫtuꝫ vero ordinatad honorē dei ſūt delectabilia et meritoria vite et̓ne¶ Secundū eſt ꝙ triſticia de malo exteriori et nonde bono interiori ſcꝫ mentis neqꝫ accidia eſt neqꝫ demeritoria. qd̓ duobo exemplis ꝓbo. Primo exēplomartirū qͥ dolebant exteriꝰ in carne de paſſione ettri gaudebant interiꝰ mmnente. et propterea merebant̉ vitam eternā. Secundo hoc idem ꝓbo exemplo ſubditoꝝ. licet em̄ aliquis ſubditꝰ implens p̄lati ſui obedientiā et p̄ceptū de aliquo laborioſo et afflictiuo oꝑe exteriꝰ triſtet̉ et anxiet̉. non tn̄ de bonō interiori triſtat̉. imo qͣꝫto opus exteriꝰ magiseſt laborioſū et afflictuiū. tanto magis efficit̉ meritoriū. qͣꝫto magis interioris boni iocūditas obẜuat̉Vrc bea. th. in q. diſpū. de malo vbi ſupͣ. arti. j. jſolū .iiij. argumenti.¶ Qualiter ad accuſatōnem aliqͥs obligat̉. Ca.Ccuſatio ¶ Circa accuſatōeꝫvel accuſabilitatē vel accuſatorem qͣtuor ſūt notanda. ſcꝫ qͣliter obligat̉. roborat̉. irritaturpunit̉. Vel nota accuſatorisobligatōnem. roboratōnem. inxitatōnem pel reproloatōnem et punitōnem. ¶ Pmo circa accuſatōnem ꝯſideranda eſt obligato .ſ.qͣliter accuſator obliget̉ vel teneat̉ ad aliū accuſandū. ¶ Vbi nota ꝙ triplex eſt ꝓceſſus iudicij in exceſſibꝰ corrigendis. ſcꝫ ꝑ̄ inquiſitōnem. ꝑ denūciatōnem. ꝑ accuſatōnem. qui ꝓceſſus in veteri et nōua lege expͥmitur et accipit̉ ¶ Primo em̄ ꝓceſſusinquiſitōnis accipit̉ ex lege vel ex teſtamento veterigen̄. xviij. vbi dicit dn̄s. Clamor ſodomoꝝ et gomorreoꝝ multiplicatus eſt. deſcendā et videbo vtꝝclamorē qui venit ad me oꝑe compleuerūt. Ex quꝫbus verbis habet̉ ꝙ exceſſus tam ſb̓diti qͣꝫ prelatianteqͣꝫ corrigat̉ vel puniat̉ debꝫ corā eccleſie rectoribus veritas diligentiꝰ p̄ſcrutari. Et ſimiliter iſteꝓceſſus ex lege noua accipit̉. luc̄. xviij. vbi dr̄ dovillico ꝙ diffamatꝰ ē apud dn̄m ſuū qͣſi diſſipaſſꝫbona ip̄ius. cui dixit dn̄s. redde ratōnem villicatōnis tue. Ex qͥbus verbis ⁊cͣ vt ſupͣ. ¶ Secūdo pceſſus denūciatōnis accipit̉ ex lege veteri. leuit̉. vAnima q̄ peccauerit. Re. infra. Ex lege noua accipitur. math̓. xviij. vbi dr̄. Si peccauerit in te frater tuꝰ ⁊cͣ. Ex quibꝰ verbis habet̉ vt augꝰ. dicit.ꝙ denūciatō pͥmo debꝫ fieri ei qui poteſt ꝓdeſſe ⁊ ijobeſſe. cum ſcꝫ eſt tale crimen de quo pt̄ eſſe teſtis¶ ercio ꝓceſſus accuſatōnis accipit̉ ex lege. ſcilꝫdeū. xxv. vbi dr̄. Si cauſa fuerit inter aliquos ⁊ īterpellauerint iudiceˢ quē iuſtū eſſe ꝓſpexerint. illi iuſticie palmā dabūt: quem ꝓſpexerint eſſe iniuſtū ip̄m cōdemnabūt. Et ſimiliter iſte ꝓceſſus ex lege noua accipit̉ ioh̓. viij. de mullere in adulteriodep̄henſa quā accuſatores phariſei adduxerūt an̄ieſūquaſi ream. ¶ Eſt aūt dr̄a inter hec tria. ſcꝫ inter inquiſitōnem. denūciatōnem. accuſatōneꝫ. eoꝙ inquiſitō fit propter cognitōneꝫ veritatis. denūciatō fit propt̓ emendatōnem vel correctōnē fratriset ideo in denūciatōne attendit̉ affectꝰ caritatis.Accuſatio vero fit non propt̓ punitōꝫ tm̄ vel propter pene illatōnem tm̄. eo ꝙ pene pn̄tis vite nō ꝑ ſeexpetunt̉. qꝛ non eſt hic vltimū retributōnis tꝑusſed inqͣꝫtum pene ſūt medicinales et cōferentes. etideo accuſatō fit qͣtuor ratōnibꝰ. ſcꝫ propt̓ emendatōnem ꝑſone peccantis. propt̓ punitōnem crimīspropter qͥtatōnem caritatis. propt̓ obẜuatōnemboni cōmunis. Et ideo ſi crimenſit tale. ſiue corporale fuerit ſiue ſpūale quod vergat in periculū reipublice. ciuitatis vel huiuſmodi dūmodo ſufficiēter poſſit ꝓbare. qd̓ ꝑtinet ad officiū accuſatorisaccuſare tenet̉. Ita dr̄ leuit̉. v. Sipeccauerit aīa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten