Accu ſatio¶ Vbi nota ꝙ ſi accuſator ex errore. ſcꝫ ex igͦran.tia vel incertitudine facti vel ex leuitate animi vel exleuitate credendi falſū crimen imponit calūniari n̄dicit̉ cum his modis ad accuſatōneꝫ ꝓcedit. imohoc temeritas eſt. Si vero ex certa malicia accuſando vel in accuſatōne alteriꝰ faltum crimē imponit.talis calūniari dr̄. quod ꝓhibet̉ leuit̉. xix. Non facies caluniam ꝓximo tuo nec in occulto nec īmanifeſto ſcꝫ iudicō. ¶ Secūdo modo accuſatō intuſta reddit̉ et irritatur cū accuſator verū crime abſcondit. Non em̄ quicūqꝫ abſcondit vera criminap̄uaricatur. qꝛ homo nō tenet̉ ad om̄ia crimina detegenda. ſed ſolū p̄uaricatur ſi fraudulent̓ abſcondit ea de qͥbus accuſatōnem ꝓponit: colludens cūreo propͥas ꝓbatōnes diſſimulando et falſas accuſatōnes admittendo. Nam p̄uaricator dr̄ qͣſi varicator. qꝛ aduerſa ꝑtem adiuuat ꝓdita cauſa ſua.Que ꝓhibetur ezech̓. xviij. Proijcite a vobis om̄esp̄uaricatōnes veſtras ¶ Tercō modo accuſatō iniuiſta reddit̉ et ideo irritat̉ cū accuſator ab accuſatōne deſiſtit. Cum em̄ accuſator omnino animū accuſādi deponit et deſiſtit ab hͦ quod inceꝑat tergiu̓ſari dr̄. qui tergū vertere videt̉. quod ꝯtingit duobus modis abſqꝫ vicio vel pct̄o. Uno mō ſi in ip̄oaccuſatōnis ꝓceſſu cognouerit falſū eſſe id de quoꝯdo referret eaccuſabat. ⁊ ſic pari ꝯſenſi ſeip̄os abſoluūt accuſator et reꝰ. Alio mō ſi pͥnceps ad quem ꝑtinet cur eſt necaſſaria/ra ꝯmunis boni accuſatorē abſoluit. Hec bea. tho.ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxxviij. arti. iij. argū. ꝯtra. et in cor. qcxvt dicūt goffret in ſolū. argumentoꝝ.accuſatio velſit¶ Ꝙ ſi accuſator defecerit in accuſatōne tenet̉ ad¶ Ca .iiij.penam talionis. et quare:Vartō pͥncipaliter circa accuſatōneꝫ ꝯfiderare debemꝰ punitōnem. ſcꝫ qͣliter accuſator puniat̉. Si em̄ accuſator in acculatōne defecerit ad penam talionis tenet̉. et hͦ triplici ratōne ¶ Prima eſt vt pape voluntas et autoritas impleat̉. ſecūda eſt vt iuſticie eqͣlitas teneaturtercia eſt vt reipublice vtilitas ꝯſeruet̉ ¶ Prima eiīratō qͣre accuſator in ꝓbatōne deficiens ad penamtalionis tenet̉ eſt vt pape volūtas et autoritas impleatur. Vult em̄ et mandat papa adrianꝰ ꝙ quinon ꝓbauerit qd̓ obiecit: penaꝫ quā inferre voluitpatiat̉. ¶ Secūda ratō eſt vt iuſticie eqͣlitas teneatur vel cōſtituatur. Nam ad iudice̓ qui eſt mediusinter accuſatorē et accuſatū ꝑtinet vt inter eos eqͥlitateꝫ ꝯſtituat. iuſticie aūt equalitas reqͥrit vt nōcumentū quod quis alteri intendit face̓ ip̄e illd̓ patiat̉. ẜm illud exodi. xxj. Oculum ꝓ oculo. denteꝫꝓ dente ⁊cͣ. ¶ Vnde nota ꝙ talio eſt cū id patiturquiſqꝫ quod fecit. ſcꝫ benificientiā vel inturiā. Vn̄duplex eſt talio. Vna m bono quā dictat lex natu.ralis math̓. vij. Om̄ia que vultis ⁊cͣ. Eſt etiā vnain malo. quam moiſes dictabat exo. xix. Oculū ꝓoculo ſipple reddet. et hec lex erat in p̄cepto ẜuaremaxime ſi exigebat̉ ab eo. patiēti vero iniuria eratꝑmiſſa. qꝛ ſcꝫ ꝑmittebat̉ ei vt vindictā expetet. Siaūt odio et libidine hoc petebat peccabat mortalit̓Leuit̉. xix. Non q̄res vltōnem ⁊cͣ. Re. infra. vindicta. ¶ Tercia ratō pͥncipalis eſt vt reipublice vtilitas ꝯſeruetur ¶ Qui in accuſatōnis ꝓbatōe defecerit duplr peccat. Primo cōtra ꝑſonam quā male accuſat. Secūdo contra rempublicā quam ſucmalo exēplo ꝓut eſt in eo ad illud ꝓuocat. et ideodupliciter puniridebꝫ. Primo propt̓ culpam quaꝫꝯmiſit male et nidebite accuſādo. et hoc eſt qd̓ dicitdeū. xix. Cūqꝫ diligentiſſime ꝑſcrutātes inuenerintcōtra fratrem ſuum falſū teſtē dixiſſe. mendaciūreddent ei ſicut fratri ſuo face̓ cogitauit. quod ꝑ.tinet ad iniuriā ꝑſone. Secundo debꝫ talis puniripropter reipublice iniuriā. ſcꝫ qꝛ ſuo malo exēploqͣꝫtum eſt in ſe ꝓuocat alios ad ſimilia faciendumVnde ibideꝫ ſubdit̉. et auferes malū de medio tuivt audientes ceteri timorē habeāt et nequaqͣꝫ taliaaudeant facere. ¶ Ad ciiꝰ euidentiā nota tria. Priniū eſt ꝙ ſi accuſatus innocens fuerit poteſt accuſanti iniuriā ſtiam remittere. maxime ſi nō calūnioſe accuſauerit ſed ex animi leuitate. iniuriā autēquam talis accuſator reipublice facit pͥnceps quicuram reipublice gerit nō poteſt remitte̓. ¶ Secundū eſt ꝙ accuſator qͥ in ꝓbatōne defecerit duplicomeret̉ penā. ſcꝫ peniam talionis in recōpenſatōneꝫnocunenti quod ꝓximo inferre intentauit. et penāinfanne propt̓ maliciā ex qua calūnioſe alique aliūaccuſauit. ¶ erciū eſt ꝙ pͥnceps qͥ reipublice curam gerit qn̄qꝫ quideꝫ remittit tali accuſatori penāet nō abolet infamiā. qn̄qꝫ aūt infamiā abolet. Vn̄et papa pt̄ huiuſmodi infamnā abolere. ¶ Sꝫ ꝯtrapapa gelaſius dicit oppoſitū. Qmquā animas perpn̄iam ſaluare poſſumꝰ. infamiā tn̄ abolere nō poſſumꝰ. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ verbū gelaſij dicentis ꝙxfamiā abolere nō poſſumꝰ debꝫ intelligi tribo mōſcꝫ vel de infamia facti. vel qꝛ infamiā aliqn̄ abole̓ nōexpedit. vel de infamia irrogata ꝑ ciuilem iudicemſicut adrianꝰ dicit. Hec bea. t. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxviijarti. iiij. argū. contra. et in cor. q et in ſolū. argū¶ Ꝙ in accuſatōne legitima ꝯſideranda ſūt tria.Ccuſator vel accuſatō. ¶ Ca. v.Ad maiorē euidentiā p̄dictoꝝ circa accuſatōnem cōſideranda ſūt tria. ſcꝫ actuscui̓ liceat. modus qͥ cōueniat. tempꝰ quod expediat. Vel aliter. ꝑfectio ſuꝑioritatis. condico neceſſitatis. obẜuatio vel attento temꝑis. ¶ Prīo ad accuſatōnem reqͥritur ꝑfectio ſuꝑioritatis. ſcꝫ vt accuſans ſit in fide vite bonitate et autoritate vel dignitate ſuꝑior accuſato. ꝓpter qd̓ infidelis fidelem.malus bonū et ſubditꝰ p̄latum ſuū accuſare nō pt̄¶ Obi nota duas diſtinctōnes. Prima eſt ꝙ qͥdaꝫaccuſatores ſūt noti. quidā ignoti. Ignoti ꝓhibē.tur accuſare p̄latos. noti ꝑmittunt̉ cū diſtinctōeſequenti. ¶ Secunda diſtinctō eſt ꝙ accuſatō q̄ fuaūt ꝓcedit ex affectu maligͥtatis et a malis et a criminoſis. aut ꝓcedit ex affectu caritatis ⁊ a bonisPrīo em̄ ſb̓diti qͥ nō ex affectū caritatis ſꝫ pͣuitatis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten