Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Utrū ſit licitū ſume̓ iuramētum in formaconceſſa. c. 149.Utrum licitum ſit recipere iuramētum ī forma non conceſſa. c. 150.Querit̉ de forma ꝯceſſa iurādi. c. i5i. c. i.De forma iurādi cōceſſa duo querunt̉.Utrum iuramentum in forma cōceſſa factum obliget. c. 15i.Utꝝ ſit peiꝰ iurare veꝝ per falſū deū: an iurare falſū veꝝ deu. c. 152.Utꝝ ſit licitū iurare creaturas. c. 152. c. i.Utꝝ iuramētū magis obliget qd̓ fit creaturā vl̓ creatorē. c. 153.Et qꝛ comites iuramēti ſunt tres .ſ. iuſtitia. v̓itas. iudiciū. ideo plura querūt̉ .ſ. vtrūſi deſit iuſtitia iuramētū ſit obligatorium. c. 153.Utꝝ iuras ſe nūqͣ ītratuꝝ religionē debetiuramētum ſeruare. c. 154.Utꝝ ſi iuram̄to deſit vitas obligꝫ. c. 154. c. 3Utꝝ iuramētū ſpontaneū habes comitesiam dictos ſēꝑ obliget. c. 155.Utrum iuramentum coactum ſic factū obliget. c. 155.Querit̉ ẜm cuiꝰ intentionē iuramētuum eſtinterpretandum. an iurantis: an cuiiuratur. c. 155.Utrū p̄ceptum de ſabbato ſit generale velparticulare. c. 155.Utꝝ p̄ceptū de ſabbato ſit morale vel cerimoniale. c. 156.Querit̉ quare dicit̉. memēto vt diē ſabbati ſāctifices: ſic addit̉ alijs hec conditio: quare taxatur tempus diei ſeptime. c. 157.Utꝝ tꝑs debuerit taxari. c. 157.Queritur quo intelligit̉. ſex diebꝰ fecit deꝰcelū terra: in ſeptīa reꝗeuit. c. 158. c. 4.Querit̉ quare ponit̉ iſta circūſtatia. vt reꝗeſcat ẜuꝰ ancilla bos. c. 158.Querit̉ quid ītelligat̉ vacatio ſabbati vtnullū opus ſeruile fiat ī eo. c. 158.Utrum tempore gratie ſabbatum ſit obſeruandum. c. 159.Utꝝ obſeruātia dn̄ice diei precipiatur hocprecepto. c. 159.Querit̉ a quibꝰ operibus ſit ceſſandum indie dn̄ica. c. 160.Querit̉ cui perſone in diuinis appropͥaturillud preceptum .ſ. Memēto vt die ſabbati ſanctifices. c. 160.Quis pater vel mater intelligatur in hocprecepto. honora patrem tuum: matremtuam. c. 160.Utrū honor parētū ſit exhibitio ſpiritual̓vel corporalis. c. 161.Utꝝ honor in ſuo intellectu dicat reſpectuꝫꝯeminentie. c. 161.Cum honor dicat̉ multipliciter. vtrum dicatur equoce. c. 161.Utrū in iſto precepto .ſ. honora pr̄em. ⁊cͣ.cipiat̉ ꝗlꝫ honor exhibēdꝰ. c. 162.De forma huiꝰ p̄cepti .ſ. honora. qualiterintelligitur ad viſionem promiſſionem: ordinem. c. 162.Queritur quare non precipit̉ honor filij ſicut honor pr̄is. c. 162.Queritur quare huic mādato. honora patrem. ⁊cͣ. plus ceteris additur promiſſiogeuitatis. c. 163.Utꝝ religiōis īgreſſū abſoluat̉ ꝗs ab illoprecepto. honora pr̄em. c. 163.Utꝝ ꝓpt̓ neceſſitate parētū dimittēdus ſitingreſſus religionis. c. 164.Querit̉ in quibꝰ tenemur pr̄i carnali obedire ad honorē reuerētie. c. 164.Utꝝ honor debet̉ prelato ſpūali ex p̄cepto:uel ex conſilio. c. 16Utꝝ honor ſit exhibēdus malo p̄lato exprecepto. honora. c. 165.De precepto. occides: querit̉ pͥmo ꝗdꝓhibet̉ occidi. c. 165.Utrum hoc precepto prohibeatur occiſioſui. c. 165.Utꝝ p̄cepto. occides ꝓhibeat̉ occiſiohominis malefici. c. 166.Utꝝ ī aliquo caſu poſſit īnocēs occidiuaricādo p̄ceptum. c. 167.Utꝝ hoc p̄cepto. occides. generaliterꝗlꝫ ꝓhibeatur occidere. c. 167.Utꝝ illi habēt potatē vl̓r ꝓhibeāturmaleficū occide̓. c. 168.Utꝝ habēs poteſtatē occidendi: tam̄cogit̉ neceſſitate ſe defendendo facit ꝯtrahoc preceptum. occides. c 168.Utꝝ ille qui interficit ex ꝓpoſito: ſꝫ caſufacit cōtra hoc p̄ceptū. c. 169.Utꝝ ꝓhibeāt̉ occidere habēt ſpūalē poteſtate vt ſacerdotes. c. 169.Utꝝ hoc p̄cepto. occides. ꝓhibeat̉ occiſioquocūqꝫ modo dicta .ſ. corporalis ſpiritualis. c. 171.