⁊ ꝯſultꝭ. c. 119.Utrum omne quod continetur in lege ſitſāctum. c. 121.Utꝝ oē mādatū legꝭ ſit bonū. c. 122. .c. 2.Utꝝ qd̓ ꝯtinet̉ ī lege ſit iuſtū. c. 122. .c. 3.Utrum xp̄s legem impleuit: ⁊ quomodoimpleuit. c. 122.Utꝝ xp̄s īpleuit oīa vel q̄dā. c. 124. .c. 4.Utꝝ lex Moyſi magꝭ. oneret ad difficultate p̄ceptoꝝ ꝙ obſeruantia euangelij: veleconuerſo. c. 125.Utꝝ plus oneret euāgeliū ꝙͣ lex ꝙͣtū ad ml̓tiplicitatē p̄ceptoꝝ. c. 126.Querit̉ de onere legis ex ꝑte feretꝭ. ꝗs magl onerat̉ an̄ feres lege l̓ euagªª. c. 126. c. 4Utꝝ lex iuſtificet. c. 127.Utrū moralia iudicialia ſacramentalia iuſtificent. c. 128De preceptis.Utꝝ radix vel origo moraliū p̄ceptoꝝ ſitnaͣ: vel diſciplina: vel gr̄a. c. 129.Utꝝ radix moraliū p̄ceptoꝝ ſit ī cognitionevel affectione. c. 1zo.Utꝝ radix moraliū p̄ceptoꝝ ſit ī affectiōetimoris vel amoris. c. 130.Eadeꝫ ſit radix v̓tutū ⁊ p̄ceptorum moralium. c. 130.Querit̉ de ordīe p̄ceptoꝝ ⁊ v̓tutū qd̓ hoꝝeſt prius. c. 1ziDe diſtinctōe p̄ceptoꝝ.Utꝝ diſtīctio mādatoꝝ decalogi fuerit innaͣ bene inſtituta: vel ſit ẜm naturam corruptam. c13Utꝝ ẜm fidē accipiat̉ diſtinctio decalogian̄ ẜm caritate: an ẜm timore: an benificētia⁊ innocētiā: an affirmatione ⁊ negationem:an ẜm iuſtitiam. c. 133Utꝝ numerꝰ decalogi in pl̓ibꝰ. io. illis paucioribus debeat poni. c. 135.Querit̉ de differentia aſſignationis ſcd̓mmultos. c. 136.Querit̉ de diſtinctōe decalogi quātum adordinem. c. 137.Querit̉ vnde orit̉ ꝙ quedaꝫ ſunt preceptaaffirmatīa: q̄dā negatīa. qͣre n̄ oīa affirmatina. vel negatīa. c. 138.De adoratione.Utꝝ adoratio dicat̉ vniuoce de latria: ⁊idolatria. c. 138.Utꝝ adoratio dicat̉ vniuoce de latria ⁊ dulia. c. 129.Utrū adoratio dicat actū exteriorem: velinteriorem. c. 139.Utꝝ adoraᵇ cōpetat deo rōe potātꝭ: veritatis. vel bonitatis. c. 140.Utrū vna ſit adoratio triū ꝑſonaꝝ: vel alia⁊ alia. c. 140.Utrū vna orōe vel differēti ẜꝫ rē adoraturdeus. c. 141.Utrū equali ad oratione adoret̉ deus īqͣtūdeus ⁊ inqͣtū dn̄s. c. 142.Utrū eadē adoratōe adoret̉ xp̄s ẜm deitate ⁊ humanitatē. c. 142.Utꝝ maior vl̓ minor vel eqͣlis veneratiodebet̉ ſctīs angelis pꝰ īcarnatōem Chriſti ⁊ante. c. 143.Utrum angelus licite poſſit adorari latria. c. 143.Utꝝ angelus ſathane ſe tranſfigurans in angelum lucis poſſit adorari latria ſine peccato. c. 143.Utꝝ hō ſit adorādꝰ latria. c. 144. .c. i.Utꝝ oēſ ſint adorādi equal̓r. c. 144. .c. 2Utꝝ malis hoībꝰ debeat̉ adorº. c. 144. c. 3.Querit̉ de adoratōe ſāctoꝝ qͣl̓ ſit. c. 14 4. c. 3Utꝝ malus p̄latus ſit magis honorandꝰ ꝙͣbonus ſb̓ditus vl̓ ecōuerſo. c. 144. .c. 4.De adoratione crucis xp̄i.Utrū maior ueneratio debet̉ cruci xp̄i: ꝙͣhomini. c. 144.Utrū deꝰ poſſit adorari latria ī veſtigio ſic̄in imagine. c. 145.De ſecundo precepto.Querit̉ qual̓r ītelligit̉. nō aſſumas nomēdei in vanum. c. 145.Querit̉ quid ē vel intelligit̉. nomē dei nōſumat̉ in vanū. c. 146.Querit̉ quid eſt dictu. nomē dei aſſumerein uanum. c. 146.Da iuramēto.Utrū iurare ſit bonū vel malū: vel indifferens. c. 147.Utrū iurare ſit licitū vl̓ illicitū. c. 148. .c. i.Utrū ꝓhibet̉ iuramētum rōe actus vel effectus. c. 148.Utrū ꝓhibeat̉ iuramētum ꝙͣtū ad ꝯſuetudinem: vel quantum ad actum. c. 148. c. 4.Utrū iurare ſit bonuꝫ ex genere. c. 148. c. 4.Utrū deo cōueniat iurare. c. 149. .c. 2.Utrū ſcīs agelis ꝯueniat iurare. c. 149. c. 3.Utrū perfectis ꝓfeſſis formā euāgelicā ꝯueueniat iurare. c. 149.