aci inſcricis affirmādo. Similiter intelligitur ꝙ hoc nomē principiū in natura relatiue ſumitur ad prīcipiatum. In theologiaꝟo aliqn̄ ſumit̉ abſolute. aliqn̄ relatīe. ⁊ iōnon ſequit̉: pater eſt principiū filii. gͦ filiusprīcipiatū. ꝓphane .n. nouitateſ verboꝝ vitandē ſūt ſcd̓m apl̓m. i. Thimotꝭ. 6. Ita ſoluitur primū ⁊ ſecundum. Sequit̉ ſpiritꝰſanctus a patre ⁊ filio ⁊cͣ. Proprietas ꝑ quādiſtinguit̉ ab alijs perſonis: ſpiritꝰ ſanctꝰeſt proceſſio de qua dictum eſt ſup. Sed hicnotādum eſt ꝙ ſicut ille exitꝰ ſeu relatio qͣfilius exit a patre dicit̉ generatio. ſic exitꝰquo ſpiritꝰ ſanctꝰ exit ab vtroqꝫ dicit̉ ꝓceſſio. ⁊ ideo ſicut filius genitꝰ: ſic ſpūs ſāctꝰprocedens diſtinctis perſonis. Unus ergopater hoc planum eſt ⁊ ſequit̉ ex predictisSꝫ ne crederet̉ ex eo ꝙ dictum eſt vnam ꝑſonam eſſe ab alia: vt filium a patre ⁊ ſpm̄ſanctū ab vtroqꝫ. ꝙ in hac trinitate eſſentprius aut poſteriꝰ. Sequit̉ in hac trinitatenihil priꝰ aut poſteriꝰ ⁊cͣ. Augꝰ euacuat oēſerrores hereticorum qui fuerūt de trinitaⁱſic dicens. nihil creatum aut ſeruiens ī trinitate credēdū ē: vt vult diaꝰ. arrianꝰ. Nihil īeqͣle vt vult eunomiꝰ. nihil gͦ coeqͣle vtvult euthiciꝰ. nihil poſteriꝰ anteriꝰ ve. maius vel minus vt arrius. nihil extraneumaut officiale alteri vt macedoniꝰ. nihil perſuaſione aut ſubreptione inſertū ut manicheus. nihil coporeū vt tritulianꝰ. nihil corporaliter effigiatū ut antromorphꝰ ⁊ vadianus. nihil īuiſibile ſibi vt origꝰ. nihil creaturis viſibile vt fortunatus. nihil moribusaut voluntate diuiſū aut diuerſuꝫ vt marchiō. nihil de trinitatis eſſentia ad creaturas deductū. nihil officio ſingulare nec alt̓iincōmunicabile vt Origenes. nihil cōfuſuꝫvt ſabellius. ſed totum perfectum ex vno ⁊vnum: nō tamē ſolitariū vt ſiluanꝰ. Ecceꝗndecī errores euacuat augꝰ. Recapitulaºitaqꝫ breuis eoꝝ que dicta ſūt ſuperius.Sequit̉ ita vt ꝑ omnia ſicut iam ſupͣdictūeſt. ⁊ ſic ſumit̉ prima pars huiꝰ ſymboli ſcꝫque pertinet ad ea que de trinitate credenda ſunt. Sequit̉ ſecūda pars ī qua agit̉de humanitate ⁊ in capite iſtius oſtenditfidē humanitatis neceſſariā eſſe ad ſalutēCum dicit ſed neceſſariū eſt ⁊cͣ. Querit̉ gͦ d̓ph̓iſ vtrum omnes ſint damnati vniuerſaliter. eis enim ſacramentum incarnationisno fuit reuelatum. Ꝙ nō ſint iuſte dānatiprobat̉ ſic. Nullꝰ peccat in eo qd̓ vitare nōpoteſt. ſed hec ignorātia de deo incarnādoerat eis inuīcibilis: ꝗa certificati nō erantper reuelationem. nec poterat venire in cognitionē huiꝰ rei per naturalem rationemergo hoc ignorando nō peccauerūt. Simil̓reſt queſtio de alijs gentibꝰ qui fuerūt anteīcarnationem. Querit̉ etiam de iudeisſimplicibꝰ qui nō habebāt noticiam ꝓph̓aꝝ⁊ legiſ. Conſtat enī ꝙ nō habuerūt noticiaincarnatiōis: damnabūt̉ ne ergo vl̓r. pb̓oꝙ ſic Augꝰ. nec vixerūt nec viuēt ſine fideincarnatiōis xp̄i. profecto ꝗa ſcriptum eſtActꝭ. 4º. Nō eſt aliud nomē ſub celo in quooportet nos ſaluari: ex illo tēpore valet adſaluandum genꝰ humanū quo in adam viciatum eſt. Gregꝰ fuꝑ Ezech̓. Et qui p̄ibant⁊ qui ſequebāt̉ clamabat: Oſanna filio dd̓quia omnes catholici qui ī iudea eſſe potuerūt. ſeu ꝗ nūc ī eccleſia ſūt ī mediatorē dei⁊ hominū crediderūt ⁊ credūt. Querit̉etiam de ſurdo baptizato qͣꝫuis per naturalem ratīonem ⁊ ſuam poſſit habere fidemde dīnitate. iuxta illud p̄s. Scitote quoniaꝫdominus ipſe eſt deus ⁊cͣ. nō poteſt tamē ꝑnaturalem rationem de humanitate fidemhabere. Ad hoc per ordinem reſpōdēdūeſt ſine preiudicio. Ad primū reſpondetapl̓us de ph̓is Ro. pͦ. Cum cognouiſſēt deūno ſicut deum glorificauerūt: ⁊ ſequit̉. obſcuratū eſt inſipiēs cor eoꝝ. dicētes eniꝫ ſeeſſe ſapientes: ſtulti facti ſūt. mali gͦ ph̓i ꝙſibi vſurpāt gloriā que dei eſt: excecati ſūtnec eſt eis facta reuelatio incarnationis. timor enim mētis obſtaculū eſt veritatis: vtdicit Gregꝰ. De bonis vero ſic credo ꝙ eisfacta fuerit reuelatio: vel per ſcripturamque apud iudeos erat: vel per prophetiam:vel per internam īſpirationem: ſic̄ fuit deIob ⁊ amicis eius. dominꝰ enim ſuperbisreſiſtit. humilibuſ autem dat gratiam. Iad4º. ſimiliter ⁊ de alijs ſimplicibꝰ gentibusintelligendum eſt. De ſimplicibꝰ ꝟo iudeisſolutum eſt ſupra. Nam ſic̄ dicit̉ ī ſentētiisꝙ omnes electi ex eis habuerūt fidem īcarnationis: ſed aliter ꝙͣ docti. Qd̓ enī illi explicite cognoſcebāt per ſcripturas: iſti īplivt crederēt qd̓ credidit eccleſia. De ſurdo