Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

intelligetis. Credere enī actus fidei ē que ēvirtus. Intelligere eſt actꝰ intellectus qui ēdonū. Ex quo pꝫ ibi pordināt̉ ex rōne creandi ꝟtutes ipſis donis. Deſtructo enim pͥorideſtruit̉ poſteriꝰ. non e9º. Illa ꝟo auctoritas dic̄ deſtructa fide non remanebit intellectꝰ. Itē Iob. i. Uētꝰ vehemēs ⁊cͣ. Glo. Sp̄san̄ oīa mentem quatuor ꝟtutibꝰ ornat. quareꝟtutes ſunt pͥores inter omnes ornatꝰ aīe.Quod ſi ꝯcedat̉ ꝯtra eſt illa glo. ſupradictaMat. §. in ẜmone de monte dicit aug. In p̄cibus eſt vt impetremꝰ dona. in donis vt operemur mandata. de operatōe btītudines ſe.quēt̉. Si adimpletio mandatoꝝ ē operamandatoꝝ: eſt per opera ꝟtutum. hic dr̄in donis eſt vt oꝑemur mandata. in doniseſt vt faciamꝰ oꝑa ꝟtutū: vel vt hēamꝰ ipſasꝟtutes. ita erut dona pͥora ꝟtutibꝰ. Priusenim eſt ẜm hiꝰ in quo eſt vt alteꝝ habeat̉ quod eſt habitū illud. Item treno..Precipitauit omnia menīa eiꝰ. Glo. In his rectus ordo ſeruat̉. quia peccatrix aīa relinquit̉ pͥus ab ea dona virtutum. deinde fideiſpei. caritatis fundam̄ta euertūt̉. Ex quo vr̄ pͥus auferūt̉ dona ꝙͣ ꝟ̓tutes. ℟º dicimꝰ ẜm ſb̓aꝫ ſimul dant̉ dona v̓tutes. ẜm uſtnihil tn̄ ꝓhibet ꝟtutes pͥores donis. ſiccedūt obiectōes ad ꝑtē illā. Ad illd̓ qd̓ obide glo. Mat. 6. dico operatio mandatoꝝeſt ibi appellata opere ip̄aꝝ ꝟ̓tutū. īmo ēdice̓: ī donis ē vt oꝑemur mādata eliciunt̉ab ipſis donis. hoc ſit intelligenduꝫ demandatis ꝯparatis ad ꝟtutes: pꝫ. quia in illaglo. p̄cedit. in p̄cibꝰ eſt vt impetremꝰ dona. ſꝫp̄ces non poſſunt impetrare niſi ſint in caritate. Sed qui habet vnam habet omnes ꝟtutesOꝑꝫ ꝟtutes p̄cedāt in eo qui p̄cibꝰ īpetͣidona. non tn̄ ē intelligendū ꝟtutes p̄cedātdona ẜm ſb̓am: ſꝫ ſolū ẜm vſū donoꝝ. Undeſic intellr̄ illa glo. In p̄cibꝰ ē ⁊cͣ. hoc eſt poſtqͣꝫhomini date ſunt ꝟtutes p̄cibꝰ ſuis pōt impetrare vſum donoꝝ. in donis aūt eſt vt operemur mandata: non mandata quoꝝ executioſpectabat ad ꝟ̓tutes: ſꝫ ad dona. Ad aliamglo. tren. 2. dicimꝰ ip̄a nihil fac̄ ad ꝓpoſitūNon eniꝫ ſequit̉. Si pͥns anferūt̉ dona. pͥorafuerunt. īmo magis. poſteriora. Qd̓ enim inꝯſtructōe poſteriꝰ fuit: in deſtructōe ē pͥmumPreterea adhuc alia rōne illa glo. non eſt adꝓpoſitū: ꝗa loquit̉ de donis gratis datis tātūQd̓ pꝫ hoc dic̄ data ſūt ad manifeſtationē ſpūs. ponit exempla. ſicut dona ꝓphetīegenera linguaꝝ. interp̄tatiōes ẜmonū. oꝑationes miraculoꝝ. de quibꝰ omnibꝰ. i. ad corͣ.12. Et hec dona bn̄ poſſunt eſſe ſine ꝟtutibus ante ꝟtutes. ſꝫ de his non erat queſtio. īmode gratuitꝭ donis a grā gratū faciēte dictis.Um dictum ꝙgra or̄ſit ſuꝑiꝯmuniter grā gratiſdata. ꝓpe grāgratū faciēs: inquiſitio que preceſſit ꝟſata eſtcirca grām gratū faciēte. Nunc ꝟo inquiren eſt de grā gratis data: que facit gratūin hunc modū. Primo an ſit ponere grāmgatis datā faciētē gratū. ꝗd ſit grāgratis data in hac rōne. que dr̄ie gratiegratis date. ſpāliter de grā ẜmonis ſapientie ſcīe. de gratia fidei non gratūfacientis: ut eſt fides in forma. de grā ſanitatū miraculoꝝ. de grā ꝓphetie. de grā diſcretionis ſpūum. de gratiis geneꝝ. linguaꝝ. interp̄tatōis ẜmonū.Ad primum pas ſandti. quocūſic. Grā dr̄ donumqͣꝫ modo accipiat̉. ſic̄ dr̄. i. ad cor̄. 12. Diuiſiōesgrāꝝ ſunt: idem aūt ſpūs. Sꝫ poſitꝭ donis ſpūſſancti ponit̉ ſpūs ſanctꝰ: ſicut hr̄ ad ro. i. ſuperillud. gra vobis pax a deo. Haimo. Spūs .ſ.nomē non poſuit qm̄ in donis ſuis ꝯp̄hendit .i. in grā pace. quia .n. honorāt̉ electi in donis ſuis intellr̄. Ex hoc arguit̉.dona ſpūs ſancti habent̉: ſpūs ſanctꝰ hr̄. Sedqn̄cūqꝫ ſpūs ſanctꝰ hr̄ ab hoīe: eſt deo gratus qn̄ donū eiꝰ hr̄ ab hoīe: eſt homo deo gͣtusRelinquit̉ igit̉ donū qd̓cūqꝫ ſpūs ſanctihoī dat̉: gratꝰ deo efficit̉. omnis grā ē gͣtuꝫfaciens. Contra. 13º. pͥme ad cor̄. Si linguiahominū loquar: caritatē aūt hēam ⁊cͣ. Sl.aug. Sūt alia a caritate ſpūm munera: ſedſine caritate nihil ꝓſunt. introducit illudeuangelii. 15. Mat. Qui non hꝫ etiā quod vr̄hēre auferet̉ ab eo. habet quidē grām poſſidēdi nomē xp̄ianū. ſꝫ non hēt gr̄am vtēdi re nominis. ideo quod hꝫ aufert̉. Ex quo relīꝗt̉ ſūt grē gratis date que ibi enumerat apl̓svt donū linguaꝝ ꝓphetiam hiꝰ. Itē īeodē ſuꝑ illd̓. Si habuero fidē ita vt mōtetranſferā: nihil ſum ⁊cͣ. Gl. i. ſine caritate nihilprodeſt. habēt illa vtiqꝫ mali: que ꝯfitebūt̉in iudicio. Mat. 7. Quibꝰ dicet̉. Non habuiſtis fidē: ſꝫ non noui vos: quia fidē ſine caritate habuerūt. Fides īgit̉ ſine caritate ē grāgratis data non gratū faciēs. Itē. i. ad roReuelat̉ iuſticia dei ex fide in fidē ⁊cͣ. Ibi diē̄