ꝙ ſimul ſunt tꝑe expulſio peccati ⁊ īfuſio grē.⁊ dd̓ ꝙ idem ē inſtans ẜm ſb̓am. differēs ſolūẜm ronē in quo deſinit pctm̄ eſſe in iſto. ⁊ grāincipit eſſe in illo eodē. ſꝫ ex hoc non ſequit̉ ꝙſimul ſunt pctm̄ ⁊ grā in illo. quia dr̄ia eſt inſucceſſiuis ⁊ permanētibꝰ. quia in ſucceſſiuisqn̄ res deſinit eſſe: ſequit̉. deſinit eē. gͦ non eſtSꝫ in ꝑͥmanētibꝰ ſequit̉. deſinit eſſe. gͦ adhuceſt. ſꝫ ꝯtinuo poſt hoc inſtans non erit. Similr̄in ſucceſſiuis ſequit̉. incipit eē. gͦ ē. In ꝑmanētibꝰ aūt nō ſequit̉: ſꝫ ſequit̉. incipit eē. gͦ adhucnon eſt. ſꝫ ꝯtinuo poſt hoc erit. ⁊ hoc eſt. quiaꝑmanētia hn̄t eē in ſui termino: ⁊ non in ſuipͥncipio. Succeſſiua aūt hent eē in ſuiʰ principio ẜm quendā modū: ⁊ non in ſui termino. ⁊hoc ē quia eē ſucceſſiuoꝝ ē in fieri ⁊ n̄ ī factoeſſe. Eſſe aūt ꝑmanētiū eſt in facto eē ⁊ nō infieri. Eſt igit̉ idem inſtans ẜm ſb̓am in quovltimo deſinit pctm̄ eē: ⁊ ī quo vltimo īcipitgrā differēs ẜm rōnē. ſicut punctꝰ ideꝫ ē terminus vniꝰ linee ⁊ pͥncipiū alteriꝰ linee. Un̄ ſic̄non ſequit̉. Dies deſinit eē. gͦ dies eſt. ita nonſequit̉. peccatū deſinit eē. gͦ pctm̄ ē. Si autemquerat̉ vtrū idem ſit inſtans in quo vltimo ēpeccatū in iſto: ⁊ in quo pͥmo eſt grā. dd̓ ꝙ nōSi aūt obiciat̉ ꝙinter quelibꝫ inſtantia ē tp̄smediū ⁊ͣ. dd̓ ꝙ hoc tenet in motu ſucceſſiuo⁊ nō in mutatione ſb̓ita. Eſt enim quedā mutatio que eſt ꝑfectibilis ꝑ tp̄us. ⁊ h̓ eſt motuſ⁊ ibi tenet iſta regula. Et eſt alia mutatio q̄ ēſb̓ita. ⁊ h̓ maxime mutatio ē in aduentu vltime forme reſpectu materie: qn̄ in materia facta eſt neceſſitaſ ⁊ in ſūmo diſpoſita reſpectuilliꝰ. vn̄ ſic̄ pꝫ qn̄ ignis aduenit ligno vt fiatforma ignis in ligno: pͥmo diſponit̉ lignū adſuſcipiēdū forma ignis: ⁊ remouēt̉ diſpōnesꝯtrarie. ⁊ tunc eſt ibi mutatio ſucceſſiua. qn̄ꝟo in ſūmo diſpoſitū ē lignū ꝑ calefactionemtūc ſb̓ito ⁊ in inſtanti fit forma ignis ī ligno⁊ tūc mutatio que eſt ibi ſb̓ita eſt. Si gͦ q̄rat̉inſtans id in quo nunc vltimo non eſt ignisin ligno. ⁊ in quo nunc pͥmo eſt ignis in lignoaut eſt idem inſtans. aut noͣ. dd̓ ꝙ no. īmo diuerſa ſunt inſtantia: tn̄ non eſt accipere tpūsmediū inter illa. quia non eſt ibi acciꝑe ꝯtinuum: ſꝫ magis ſic numeꝝ motꝰ.Eſtat poſt pleniorē intelpredicta adligentiā de cognitione grē inquire̓.Et querūt̉ tria. Primo de cognitione in generali. 2º de cognitione in ſpāli. Tertiode cognitione in particulari. Pluribus enimmodis non eſt rem cognoſcere.ſic. Anima quaſdaꝫAd primum res que extra ſe ſūtcognoſcit. ⁊ hoc ꝑ ſimilitudines reꝝ. quaſdāaut cognoſcit in ſe: ⁊ illas ꝑ ſe ip̄aꝫ cognoſcitCertiꝰ aūt cognoſcit aīa ea que cognoſcit ſeip̄a: qͣꝫ ea que cognoſcit ꝑ aliud. Cum igit̉ grāſit eoꝝ que nata ſunt eē ī anima: pꝫ ꝙ animanihil certiꝰ cognoſcit qͣꝫ grām. gͦ gr̄a ē cognoſcibilis ſimplr̄. Cōtra. Si gr̄a nō cognoſcit̉viſione corporali nec imaginaria. gͦ cognoſcit̉tertio genere viſionis que eſt intellectualis. ſꝫhac viſiōe cognoſcit̉ res ꝑ ſe ip̄am apud aīaꝫ⁊ non ꝑ ſil̓itudinē aliam ab ip̄a. gͦ grā non cognoſcit̉ ab aliquo qui eſt ī peccato mortali. cūip̄a res gr̄e nō ſit apud aīaꝫ illiꝰ. Si gͦ ea quecognoſcūt̉ ẜm rōne diffinitōis ſimplr̄: cogͦſcūtur ab omnibꝰ ſeu exn̄tibꝰ in pctō mortali: ſeunon. gͦ grā non cognoſcit̉ ꝑ rōnē diffinitiōis.Itē Io. 3. Spūs vbi vult ſpirat: ⁊ vocē eiꝰaudis: ſꝫ neſcis vnde veniat. aut quo vadat.Sꝫ nihil aliud eſt ſpiratio ſpūs qͣꝫ grā que aſpū ſancto ſpirat̉ in nobis. ſꝫ neſcimꝰ vnde vtniat aut quo uadat ſpiratio ſancti ſpūs. gͦ nōeſt cognoſcibilis ſpiratio ſpūs ſancti ab habēte ip̄am. gͦ grā nō eſt cognoſcibilis ab eo ꝗ hꝫip̄am. gͦ multo magis nec ab illo qui non hētip̄am. gͦ a nullo eſt cognoſcibilis. So. dd̓. ꝙduplex ē ſcire .ſ. ſcire in vl̓i. ⁊ ſcire ī ꝑticulariſeu in rōne ꝓpria. Dicendū gͦ ꝙ ꝯtingit ſciregr̄ām in vl̓i: ⁊ ideo cū eē in ul̓i ſit eē diffinitiuum. ꝓpter hoc eſt cognoſcere grām ẜm diffinitionē quid ſit. ⁊ appello ſcire in ul̓i: ſic̄ aliꝗs pōt ſcire omnē mulā eē ſterilē: ⁊ tn̄ dubitabit de hac mula. ⁊ appello ī ul̓i ſcire grāmꝙ aliꝗs ſciat in ul̓i ꝗd egrā. ſcire ī ꝑticulari⁊ in rōne ꝓpria ꝙ aliꝗs ſciat ſe hēre grām ẜꝫrōnem gre. ſꝫ hoc modo non poteſt ſciri: ſedpͥmo modo. Ad illud quod obr̄ ꝙ nihil certius cognoſcit anima ꝙ ea que ſunt in ip̄a dd̓y hoc intellr̄ de illis q̄ ſunt apud aīam: ſi ſintſcibilia ī particulari ſeu ī rōne ꝓpria ab aīa.⁊ non de illis que ſunt ſcibilia in ul̓i ẜm diffinitionē. Ad rōnes ī oppoſitū: ⁊ pͥmo ad pͥmā dd̓ ꝙ ille qui eſt in mortali hꝫ ſcīam ī ul̓ide grā quid ſit: ⁊ n̄ ī particulari nec ī rōe ꝓpria. quia ꝗlibet ſeu bonꝰ ſeu malꝰ a creationehꝫ inditam ronē boni ⁊ ueri. ẜm ꝙ dicit aug⁊ Boetiꝰ. Sicut gͦ in notiōe pͥncipioꝝ ueri ēnotio ꝯcluſionū in ul̓i. ita in notione boni nobis ī ul̓i imp̄ſſa ē notio grē ī ul̓i. ⁊ ex illa notione boni poſſumꝰ ſcire quid ē grā ī ul̓i .ſ. ꝙ