meis repugnare ⁊cͣ. Poteſt gͦ hō ꝑ grām aſſiſtētē eligere bonū ⁊ vitare quodlꝫ malū ī ſintulari. ſꝫ non quodlꝫ malū ī vl̓i. ꝗa poteſt peripſam vitare hoc ꝟbū ocioſum: ⁊ hūc motuꝫꝯcupīe carnalis. ⁊ ſic de quolꝫ ſingulariter ꝑſe. Sꝫ non poteſt uitare omne peccatū vel oēꝫꝯcupīaꝫ in vl̓i. Et exemplū ē ſi nauis aliquaeſſet ꝑforata cētū foraminibꝰ: ille qui eſſet innaui poſſet facere ꝙ aqua nō intͣret ꝑ qd̓libꝫilloꝝ ſingulariter: quia poſſet quis facere ꝙhoc aqua non intret: nec ꝙ ꝑ illud. ⁊ ſic de qͦlꝫſingulariter: non tn̄ poſſet vl̓r facere in qͦlforamine: ꝙ ꝑ nullā intraret aqua. eodē mō ēde illo qui hꝫ grām ad hoc vt vitet quodlibꝫmalū. Ad aliud de auctoritate apocꝭ. rn̄detaug. dicēs. Propterea tales ſunt dicti ꝙ ī oreeoꝝ n̄ ē inuētu mēdaciū: quia nō dixerūt ſe n̄habere pctm̄. quia ſi aliter dicerēt mētirētur:ſicut dicit Io. Si dixerimꝰ ꝙ pctm̄ nō hēmꝰ ⁊cͣ.ꝟitas in nobis nō eſt. ⁊ ſic illa auctoritas ꝓcedit ꝯtra hereticos. Ad aliud de p̄s. Qui ingredit̉ ſine macula ⁊cͣ. rn̄det Augꝰ. faciendovim in eo ꝙ dr̄ ſine macula. quia cū dr̄ īgredi ſine macula: hoc non ē dicere ꝙ non hēatmaculā aliquā: ſꝫ ꝙ irrep̄henſibilr̄ gradit̉. vn̄dicit. ingredi ſine macula non abſurde dicit̉q̇ ad ip̄aꝫ ꝑfectionē irrep̄hēſibilr̄ currit carēscrībus damnabilibus: atqꝫ ipſa peccata nonnegligēs mūdare delectatōis. Ingredi gͦ ſinemacula ſolū pͥuat maculā mortale: ſꝫ nō venialē: dū tn̄ irrep̄hēſibilr̄ currat̄ ad ꝑfectionemhomo mūdādo culpā venialē. Ad aliud d̓auctoritate ſumpta ex Deutꝭ. rn̄det aug. in li.de grā ⁊ eē. dicēs. Ꝙ eſt perfectio viatoris: ⁊eſt ꝑfectio iam ꝑuenientis. ꝑfectionē viatorispoteſt homo habere in vita iſta: quia hec eſtꝑfectio ꝓficiētiū. Un̄ dicit. Proficiētiū ē uitaqꝫuis bn̄ ꝓficientes dicant̉ perfecti viatores.hec aūt ꝑfectio non excludit omnē culpā: ſedſolū mortalē: ⁊ ꝙ irrep̄hēſibilr̄ mūdēt̉ veniales. Perfectio aūt iam ꝑueniētis ē illa que eſtin gloria. Hanc non pōt homo habere ī vitaiſta: ſꝫ illam habebit in gloria: qn̄ erit abſqꝫ oīpeccato ⁊ ꝓnitate ad peccādū. hec enī ꝑfectōomne peccatū excludit. Un̄ dicit. Illa aūt eſtſuma ꝑfectio: cui nihil addit̉: cū id quo tēdit̉ceꝑit poſſideri. vnde hec ꝑfectio ē abſqꝫ omnimacula: cū ei nihil poſſit addi. ſꝫ pͥma non excludit maculā venialē: nec etiā pronitatē ſeufomitē. Ad aliud dd̓ ẜm Aug. ꝙ deꝰ vultnos eſſe ſine peccato. aliter enim non mīſiſſetfiliū ſuū qui ſanaret hoīes a peccato. Licit gͦꝙ homo pōt eē ſine pctō mortali in uita iſta ꝑgrām. poteſt enim eſſe abſqꝫ omni pctō quātūad futuꝝ ſtatū qui eſt in gloria. ꝑ ſuū tn̄ arbitriū: nec ꝑ gr̄am non pōt eē ſine peccato ueniali quātū ad p̄ſentē ſtatū: ſꝫ ſiue mortali. Un̄dicit ꝙ in p̄ſenti bene ſequit̉ ꝙ deꝰ uult hoīeseſſe ſine pecccato. gͦ hoīes poſſūt eē ſine peccato .ſ. mortali. Ad aliud de auctoritate Io.Qui hꝫ hanc ſpem in eo ſanctificat ſe ⁊cͣ. dd̓ ꝙdiffert ſanctificare ⁊ ſanctū eē. ꝗa ſanctificaredicit ſanctum fieri. ſanctū eē dicit ſanctitatēin facto eſſe. Sicut gͦ eſt res in fieri ⁊ in factoeſſe. ⁊ non ſequit̉. domꝰ fit. gͦ domꝰ ē. ſꝫ ſequit̉eſt in facto eē. gͦ eſt. Similr̄ dd̓ ꝙ non ſequit̉.ſanctificat ſe. gͦ eſt ſanctꝰ. Un̄ ī hac uita hensgrām ſanctificat ſe hendo ſpem .i. ſemꝑ eſt infieri ſanctꝰ quouſqꝫ ꝑueniat ad illum ſtatumde quo hr̄. i. Io. 3. Cū apparuerit ſimiles eī erimus. ⁊ hoc erit in gloria. ⁊ ſic ſanctificare ſen̄ ponit elōgatōeꝫ ab oī macula ⁊ ab oī pctō.Onſequēter querit̉ de ordine effectuū grē. Et pͥmode ordine iſtoꝝ duoꝝ effectuū iuſtificare ⁊ uiuificare. 2º de ordine iſtoꝝ duoꝝ purgareilluīare: ſeu expulſio pctī: ⁊ infuſio grē.Ad primum mortꝭ ꝙ ītrodudioſic. Priꝰ eſt expulſiouite. Si gͦ ꝑ iuſtificationē ē expulſio mortis .ſpeccati. ꝑ uiuificatōem eſt introductio uite. gͦpͥor eſt iuſtificatio qͣꝫ uiuificatio. Contͣ. Uiuificatio eſt motꝰ ad uitā. iuſtificatio ē motad iuſticiā. Sꝫ iuſticia ꝯſeꝗt̉ uitam. gͦ pͥor eſtuiuificatio ꝙ iuſtificatio. Minor pꝫ. quia aīauiuificat̉ a grā ẜm ſe. gͦ uiuificatio reſpic̄ aīaꝫẜm ſe. Iuſtificat̉ aut aīa a grā non ẜm ſe: p̄ inꝯparatione ad opꝰ. quia ſicut dicit Ber̄. Iuſtificatio reſpicit meritū ſicut mīa miſeriā intuetur. unde cū reſpiciat meritū reſpicit opus.⁊ ita pͥor ē niuificatio ī aīa ꝙͣ iuſtificatio. ꝗapͥor eſt aīa ꝑ ſe ꝙͣ in ꝯꝑatione ad opꝰ. Poſtea q̄rit̉ de ordine iſtoꝝ que ſunt purgatioſeu expulſio peccati. ⁊ illuīatio ſeu īfuſio grē.Ad qd̓ ſic. Prior eſt purgatio tenebre ab aereꝙ aduētꝰ lucis. Si gͦ ꝯꝑatio grē ad aīam ē ſic̄lucis ad aerē. quia gr̄a ꝯꝑat̉ ad aīam ut lux.cū lux pͥus purget tenebram ab aere qͣꝫ illuīetip̄m. gͦ gr̄a pͥus purgat tenebrā peccati ab aīaqꝫ illuīet ip̄aꝫ. gͦ pͥor ē effectꝰ qui ē purgare qͣilluīare. Itē ī pctō ē auerſio a deo ⁊ ꝯuerſio ad ꝯmutabile bonū. Sꝫ pͥor eſt illa ꝯuerſioad bonū ꝯmutabile ꝙ auerſio a deo ꝗ ē bonū