ꝯſtendit ip̄am denominationeꝫ: quia nomenqͣtificationis ſumit̉ a noīe grē. gͦ gratificareē ppriiſſimꝰ ⁊ potiſſimꝰ actus gre. ℟º ẜm ꝙgra eſt ſimilitudo pͥme ꝟitatis ꝯparat̉ ad aīaꝫvt lux. ẜm vero ꝙ eſt ſimilitudo ſūme bonitatis ꝯparat̉ ad aīam vt vita. ⁊ ita hr̄ in I0. i.ꝙ ꝟbū erat vita ⁊ lux hominū lucēs in tenebris. ⁊ ideo grā que eſt ſimīlitudo ipſiꝰ ꝯꝑat̉ad aīam vt lux ⁊ ut vita. Sed ſicut dictū eſtꝙ lux in aere tria facit. pͥmo enim purgat ip̄ꝫaere a diſpoſitōe ſibi ꝯtraria. 2º diſpōīt aerēdiſpōe ꝯſil̓i ſibi. ⁊ tc̄ illuīat ip̄ꝫ. ultīo īformatip̄ꝫ. ⁊ quātū ad hͦ ſumit̉ iſte actꝰ ꝑficere. ⁊ ſic̄lux in aere habet iſtos tres actꝰ predictos. ſilr̄dd̓ ē de grā inquātū ip̄a vt lux ꝯꝑat̉ ad aīaꝫ.quia pͥmo remouet ab aīa diſſimilitudinē lucis eterne. ⁊ quantū ad hoc ſumit̉ iſte effectuſpurgare. 2º diſponit ipſam ſimili diſpoſitionevt poſſit eſſe ſimilis in actu. ⁊ tūc dr̄ ip̄aꝫ illuminare. vltimo informat ip̄am: ⁊ tūc dr̄ ip̄aꝫꝑficere. Secūdū aūt ꝙ grā ē ſimilitudo bonitatis ſūme ꝯparat̉ ad animā vt vita. quia ſicꝯparat̉ ad aīam vt amor: ⁊ iſte amor imp̄ſſusvita eſt qua aīa viuit deo. Un̄ Ric. Scio aīamea ꝗa dilectio vita tua eſt. ⁊ ita ẜm hūc modū actꝰ gr̄e ē uiuificare. Ad iſtū ꝟo actū ꝯſeꝗt̓trāſformatio ſeu aſſimilatio aīe ad deū. quiahec eſt vis amoris: ꝙ trāfformat amantem inamatū. Un̄ Ric. de arra ſponſi ad ſponſamdicit. Scio aīa mea ꝙ cū aliꝗd diligis: ip̄a vidilectionis in eiꝰ ſimilitudine trāſformaris. ⁊quantū ad hoc ſumit̉ iſte effectꝰ grē: qui ē aſſimilare aīam ad deū ⁊ ꝯformare. Ex hoc aūtꝙ aīa eſt aſſimilata deo: ex hoc eſt grata deo.Un̄ ꝓuer .s. dicit ſapīa. Ego diligētes me diligo. ⁊ ita ex hoc ꝙ amor impͥmit̉ anime ſūmitur uiuificare. ex hoc ꝙ iam imp̄ſſus ē ſumit̉aſſimilare. ex hoc ꝙ aſſimilata ē aīa ꝑ amoreſumit̉ gratificare in generali rōne. Ad obiecta gͦ dd̓ ad 2ᵐ ⁊ 3ᵐ. ꝙ vita ſpūalis que eſtvita aīe in deo eſt ipſiꝰ grē ꝑ ſe. ip̄iꝰ aūt fidei⁊ caritatis rōne gre in quibꝰ manifeſtat̉ uitaquaſi ꝑ ſenſum. ſicut manifeſtat̉ uita in corpore ꝑ ſenſum ⁊ motū: ſic manifeſtat̉ ꝑ motumfidei ſicut ꝑ ſenſum. ꝑ motū caritatꝭ ſicut permotū. Ad quartū pꝫ rn̄ſio ex p̄dictiſ. Adaliud dd̓ ẜᵐ aug. ad Sardanū. Mirabile quōdeꝰ eſt inhabitator quorūdā nō cognoſcētiuꝫdeū: ⁊ nō quorūdā ul̓ aliquoꝝ cognoſcētiumdeū. Illi enim ad tēplū dei non ꝑtinēt qui conoſcētes non ſicut deū glorificauerūt ſic̄ ph̓ꝰAd templū aūt dei ꝑtinent ꝑuuli ſanctificatiſacramēto xp̄i. Dicēdū gͦ ad obiectū ꝙ in paruulis eſt cognitio ⁊ amor. ſꝫ poſſunt eē duplr̄.vel ſicut forma. uel ſicut actꝰ hoc eſt in habituuel ī effectu. In paruulis ē cognitio ſic̄ forma⁊ amor. Silr̄ quia informāt aīam ipſiꝰ. ſꝫ n̄ ſūtin eis ſicut actꝰ. unde in eis ſunt habitu ⁊ nōactu. ſicut uidemꝰ in adulto dormiente: ꝙ ī eoeſt ſcīa ſicut forma informans aīam: ⁊ non ſic̄actus ſeu in uſu. Un̄ dicit aug. ad BonifaciūꝘ here fidē hoc ē aūt ꝓpter fidei ſacr̄m. ⁊ hͦeſt ipſam here ut forma: aut ꝓpter fidei uſuꝫ.Conſequenter queritur vtrū iſti tres actus .ſ. iuſtificare. excitare.motꝰ meritorios elicere ſint ꝑ ſe actꝰ ipſiꝰ gr̄⁊ on̄dit̉ ꝙ ſic. pͥmo uidet̉ ꝙ excitare ſit effectꝰgrē ꝑ ſe. Ber. de gr̄a ⁊ li. ar. dicit. Li. ar. conatus ad bonū ocioſi ſūt: ſi a grā nō iuuēt̉. nulliſi a grā nō excitēt̉. Ex quo relinquit̉ ꝙ grē eſtexcitare li. ar. ſeu motu uolūtatis ad bonum.Itē in quadā collecta eccl̓ie hr̄. Excita dn̄epotētiā tuā ⁊ ueni ⁊cͣ. Sꝫ hec excitatio quā petit eccl̓ia non eſt niſi ꝑ grām: nec uenit deus:niſi ꝑ gr̄am. gͦ grē ē excitare. Item apocꝭ. 3º.Ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo. Hoſtiū appellat̉ li.ar. ſeu uolūtas. Sꝫ pulſatio iſta non ē niſi pergrām excitatio quedā uolūtatis ad bonū. Sigͦ deꝰ non pulſat ad hoſtiū: nec excitat ad bonū niſi ꝑ grām. pꝫ ꝙ grē eſt excitare. ContͣHomo exiſtēs in infidelitate: quia in peccatomortali excitat̉ ad bonū. Un̄. 5. ad eph̓. Surge qui dormis. exurge a mortuis: ⁊ illuīabittibi xp̄ūs. Un̄ pꝫ ꝙ deꝰ mouet ⁊ excitat corda⁊ uolūtates eoꝝ ut conſiderēt ⁊ cognoſcantſtatū ſuū: ⁊ ꝓpter hoc ꝯuertant̉ ad bonū: ⁊ timeant de ſtatu ſuo. Sꝫ dū homo ē in peccatomortali uel in infidelitate non habet grām. gͦprior eſt excitatio ad bonū in aīa ꝙͣ grā. Sednullus effectus p̄cedit cām ſuā. gͦ excitare adbonū nō eſt effectꝰ grē. Itē oſtendit̉ ꝙ iuſtificare ſit actꝰ gr̄e ad ro. 3. Iuſtificati gratisꝑ grām ipſiꝰ. gͦ grā iuſtificat nos. Itē ſuꝑillud ad ro. Omnes peccauerunt ⁊cͣ. Glo. Heceſt grā ſine qua nec infantes nec grandes ſalui fieri poſſunt. Et poſt ſuper illd̓ iuſtificatīgratis. Glo. Ip̄a eſt quā iuſtificat̉ impiꝰ. gͦ ꝑ ſeeſt iuſtificare effectus grē. Itē ſicut ſe habꝫcaritas ad amātē facere: ⁊ fides ad credēteꝫfacere. Ita ſe dꝫ here grā ad gratificare: ⁊ iuſticia ad iuſtificare. Si gͦ ſoliꝰ caritatis ē amātē facere: ⁊ ſoliꝰ fidei credentē face̓. gͦ ſoliusgrē eſt gratificare: ⁊ ſoliꝰ iuſticie iuſtificare: