tionis eſt bene eſſe. Sꝫ maiꝰ eſt eſſe: ꝙͣ bene eēri ergo ſola potentia creatoris educit rōalēreaturā ad eſſe ſine aliqua diſpoſitione media. ergo ad bn̄ eē. quod ē eē ordinationis eiꝰad fine: poteſt educi ſine aliqua diſpoſitionemedia. gͦ non requirit̉ grā ad hoc ut ordinet̉q tendat in bonū. Iteꝫ duplex eſt ꝟtus cognitiua ⁊ motiua. Sꝫ ꝟtꝰ cognitiua ē ꝟi. motina eſt boni. Si gͦ ꝟtꝰ cognitiua poteſt in pͥmūveꝝ cognoſcēdū ſine grā gratum faciēte: ſic̄fuit in ph̓is qui ſine grā cognouerūt ꝟitatempͥmam .ſ. deū. gͦ motiua tendere pōt in ſūmūbonū: ⁊ etiā in operādū bonū ſine aliqua grā.Itē veꝝ cognitū mouet intellectū ⁊ ꝑficitSꝫ veꝝ cognitū ꝑ ſe mouet intellectū. veruꝫaūt cognitū ꝯpletū mouet affectū. ꝗa tūc eſtin rōne boni. ꝗa ſic cognoſcit̉ ẜᵐ ſuā vtilitatē⁊ actum. ⁊ ſic eſt in rōe boni: ⁊ mouet affectūad amorē ſui. Cum gͦ veꝝ pͥncipiuꝫ poteſt cognoſci ſine grā ẜm ſe: ⁊ poteſt cognoſci ī rōequa eſt bonū ẜᵐ ſuū actu ſine grā: patꝫ ꝙ ſinerā poteſt moue̓ affectū. Ꝙ autē ita ſit pꝫ: ꝗaph̓i cognouerūt ſummū veꝝ ẜm ſe: ꝗa eēt p̄ꝟitas. Itē cognouerūt ꝙ ip̄m erat bonū ⁊optimū: ⁊ ꝙ erat omnipotētiſſimū: ⁊ ꝙ ipſoomnia īdigebāt. Sꝫ bonū ſic cognitū cogͦſcit̉vt amatū .ſ. inquantū mouet affectū. gͦ poteſtcognoſci ⁊ diligi ſine grā. Iteꝫ in nobis eſtrecta ratio mouēs ad bonū. Itē in nobis ēnotio boni imp̄ſſa a creatiōe ⁊ indīta. Iteꝫeſt in nobis deſideriū boni. gͦ in nobis ſūt iſtatria ꝑ naͣm .ſ. poſſe. velle. ⁊ ſcire. poſſe ꝑ rectārōne. uelle ꝑ deſideriū. ſcire ꝑ notionē. Sꝫ pl̓anon reꝗrūt̉ ad operandū bonū qͣꝫ iſta tria. gͦin nobis hēmꝰ ꝑ naͣm vnde poſſumꝰ oꝑari bonum ⁊ mereri ſummū bonū. Nō gͦ neceſſariorequirit̉ grā. Itē oſtēdit̉ ꝙ nulla eſt rō quaponit̉ ⁊ aſſerit̉ grā eſſe: ꝗa volūtas nō poteſtſupra ſe. qm̄ ſic̄ dic̄ Io. Dam. Uolūtas eſt impoſſibiliū: ꝗa poſſumꝰ velle volare ⁊ n̄ mori.⁊ iſta ſunt impoſſibilia nobis. Si gͦ volūtas ēimpoſſibiliū. gͦ eſt eoruꝫ que ſunt ſupra nos. gͦꝑ naͣm poſſumꝰ velle deū dilige̓ ſupra nos.Ite Grego. Quia peccamꝰ in nr̄o eterno iuſtepunimur in dei eterno. hoc eſt ꝗa ſemꝑ eſt nobis volūtas peccandi: ſemꝑ ⁊ peccamꝰ ex eavolūtate. ideo iuſte punimur eternalr̄ a deo:nec impedit ꝗa hoc eternū. illud tꝑale: quia ēnobis eternū. gͦ ſimiliter ſi volumꝰ bonū ī noſtro eterno .ſ. ꝙ ſemꝑ velimꝰ bn̄ face̓ vl̓ bonūpoſſumꝰ mereri vitā eternā. Si gͦ hͦ poſſumꝰuelle ꝑ nr̄ꝫ arbitriū ſine grā: ꝑ ip̄ꝫ arbitriū ſin̄grā poſſumꝰ mereri vitā eternā. Itē vnūqd̓qꝫ diligit eē ſuū ſuꝑ oīa ꝑ naͣꝫ. gͦ vnūqd̓qꝫdiligit cam ul̓ pͥncipiū ſui eē ſuꝑ omnia ꝑ natura. Sꝫ deꝰ ē cā ⁊ principiū eē cuiuſlibꝫ creature. gͦ ꝑ naͣm creatura rōnalis diligit deuꝫſuꝑ omnia. Nō gͦ ad ſic diligēdū ē ncc̄ia grāItē dilige̓ nihil aliud ē qͣꝫ alij velle ſuū bonāgͦ dilige̓ ſummū bonū ē velle ei ſuū bonuꝫ. Sꝫſuum bonum ē ſummū bonum. gͦ dilige̓ ip̄mē ei uelle ſummū bonum. Silr̄ dilige̓ ſe creature ē velle ſibi bonum ſuum. Sꝫ bonum ſuuꝫnō ē ſummuꝫ. gͦ creatura diligēdo ſe ⁊ deumvult deo ſummuꝫ bonum ⁊ ſibi non. gͦplꝰ ul̓t⁊ maiꝰ bonuꝫ deo ꝙͣ ſibi. Si hoc gͦ facit ꝑ naͣturā: magis diligit deum ꝙͣ ſe ꝑ natura ſinegrā. Sol. dd̓ ꝙ in ſcripturis grā dr̄ multi/­ Sxpliciter. Grā enī dr̄ donum gratis datuꝫ. Donum autē quoddā ē creatum: quoddā increatum. Donum autē increatuꝫ ē ſp̄s ſanctꝰ quidr̄ grā eo modo quo ē gratis datum. Donuꝫetiā datū ſine meritis ē creatū. ⁊ ẜᵐ ꝙ dr̄ grādonum creatum: grā dr̄ multiplr̄. Primo mōdr̄ grā donum a deo in nobis ꝯcreatuꝫ. ⁊ hocmodo imago dei in nobis .ſ. ꝙ nos ſūmus acimaginē dei ē grā. qd̓ tamē ē ꝯcreatum ī nobis. 2º mō dr̄ donū nobis ſuꝑaddituꝫ. ⁊ hͦmō ſcīa ſeu cognitio vl̓ noticia de deo ī nobis dr̄ grā. ⁊ ẜᵐ hoc ph̓i grām habuerunt. hͦenim donum non ꝯcreat̉ in aīa: ſꝫ poſt ei addit̉. Tertio mō dr̄ grā donum gratum faciēs ⁊ nō ſolum gratis datum ẜ gratum faciens ⁊ gratis datum. ⁊ de hac hr̄ ro. 7. Infelixego homo ꝗs me liberabit de corpore mortishꝰ. grā dei ꝑ Ih̓m xp̄m. Hec enī grā gratumfaciēs dr̄ que liberat. 4º mō dr̄ grā pͥmushītꝰ vl̓ pͥma ꝟtꝰ in qua donum grē manifeſtatur. ⁊ ſic fides dr̄ grā. Un̄ vltimo ad HebreOptimum ē grā ſtabilire cor. ⁊ dicit glo. ib.ut hēatis fide ꝑfectā credētes omnia mīdamūdis. 5º mō dr̄ grā pͥmꝰ grē effectus poſtlapſum. ⁊ ſic grā dr̄ in epiſtolis remiſſio pctōrū. i. ad ro. Grā uobis ⁊ pax a deo. Glo. Grā remiſſio pctoꝝ. pax recōciliatio ad deum. 6mo dr̄ donū progatiue grē uel dignitatꝭ. ⁊ hͦmō ſacer ordo dr̄ grā. i. ad Thi. i. Grā ⁊ mīa⁊cͣ. Glo. Mīa hic accipitur quod in alijs epl̓isremiſſio pctōꝝ. gratia ꝟo quaꝫ addit hic epīsoptat̉. hec ē donatio ſpāſ ſancti: qua miniſtridei armant̉ .i. ſacer ordo. 7mo dr̄ grā grēſignū. ⁊ hͦ mō ꝓph̓ia dr̄ grā ⁊ operatio miraculoꝝ: ⁊ appellamꝰ grē ſignā hͦ quia ſignumeſt ꝙ aliquis ſit gratꝰ deo. qn̄ hēt ꝓphetiam