℟º īmo id ꝓpterea nō obẜuat xp̄ianus: ꝗaꝙ ea figura p̄figurabat̉ iam xp̄s impleuitin illo quippe habemus ſabbatū qui dixitMath̓. xi. Uenite ad me oēs qui laboratisni onerati eſtis. Unde nō ꝙ in ſabbato figurabat̉ quies ꝑ gratiā in xp̄o: ⁊ ꝗes eterna cuiꝰ ſpes nobis reuelata eſt. ⁊ ideo nōmanet niſi ad legendum ſolū ⁊ non ad obẜuādum. Et hoc ē qd̓ dic̄ Augꝰ in eodemlibro ceſſationē ſabbatoꝝ iā quidē ſuꝑuacuā ducimꝰ ad obẜuāduꝫ: ex quo ſpes reuelata eſt noſtre quietis eterne ⁊ nō tamenad legendū ⁊ intelligendū. Ad pͥmū gͦ⁊ ſecūdū dicēdum ꝙ ī ſcriptura eternumſeu ſempiternū accipit̉ multipliciter: ꝓpͥecoīter. ẜᵐ quid. ꝑ accidens. methaphorice.ꝓprie tribus modis. minus ꝓpͥe. magisprie. ⁊ ꝓpriiſſime. ꝓpriiſſime igit̉ cuiꝰ nōeſt principiū nec finis durationis ⁊ ſtabilitatis ⁊ hoc mō dr̄ deus eternꝰ tm̄ ⁊ ī hͦſenſu dicit̉ Danie. 7º. Ptās eius ptās eterna. 7. 18º. Eccl̓. Qui viuit in eternū creauioīa ſimul. Minus ꝓprie qd̓ habet principium ſꝫ nō finē durationē: ꝙuis finē habeat quodāmodo in ſtabilitate. ꝗa mutat̉quō dicit̉ pena eterna. 25º. Math̓. Itē maledicti in ignē eternū. Magis ꝓprie qd̓habet principium ſed nō finem in. duratione uel ſtabilitate quō dicit̉ vitā eterna.Ioh̓. 17ª. Hec eſt vita eterna vt cognoſcaꝫte deum. Coīter ꝟo extēſo vocabulo accipitur eternū ut dicat̉ eternū cuius finisnō ꝯſtituit̉ in humana acceptione. Et hoctripliciter. pͦ dicit̉ eternū cuiꝰ finis nō conſtituit̉ in cognitione. Deut. 29º. Abſcondita a dn̄o deo noſtro manifeſta ſunt nobis⁊ filiis veſtris vſqꝫ in eternū. Secundomodo cuius finis nō ꝯſtituit̉ in affectiōeẜᵐ quē moduꝫ. 3º. Reg. pͦ. dixit berſabe addauid. Uiuat dn̄s meus rex in eternuꝫ.Tertio mō cuius finis nō ꝯſtituit̉ ī recordatione. 4. Ioſ. de lapidibus extractis exalueo iordanis. Id circo poſiti ſūt iſti lapides in monumētū filiis iſrl̓ vſqꝫ in eternūScd̓m ꝗd ꝟo accipit̉ eternū ut dicat̉ eternū cuius finis nō determinat̉ ī duratiōe.Et hoc tripliciter: dicit̉ enī eternū condictione. pͣs. Thronus eius ſicut ſol ī ꝯſpectumeo. ⁊ ſicut luna ꝑfecta in eternū. dicit̉ d̓bauid cui nō determīat̉ finis regni ī ſucceſſoribꝰ dauid ſi ẜuaſſent mandata deiEr etiā eternum iure. Ioſue. 14º. IurauitMoyſes caleph terraꝫ quā calcauerīt petuus erit poſſeſſio tua ⁊ filioꝝ tuoꝝ ī eternū: ꝗa nō determīabat̉ finis in iure poſſidendi. Itē dicit̉ eternū ſigͣtiōe quō dr̄de ſabbato. 31º. Exo. Pactū ē ſempiternuꝫſignūqꝫ ꝑpetuū. ⁊ Gen̄. 17º. dicit̉ d̓ circunciſione ad habraā. Statuā pactū meū īterme ⁊ te federe ſempiterno. glo. ꝗa figurabat eternū. Itē eternū ꝑ accidenſ dr̄ qd̓ꝑ aliud noīatur eternuꝫ. ⁊ ꝑ hͦ tripliciter.ratiōe ẜm qd̓ dicit̉ tempus eternū. ꝗa rotꝑis ī diuina diſpoſitiōe eterna ē. Baruc.z. Preparauit terrā in tꝑe eterno ꝓmiſſione. ẜᵐ que moduꝫ dicit̉ pactū eternum inquo eſt ſpōſio boni eterni 23º. 2º. Reg. dic̄dauid. nec tāta eſt domꝰ mea apud deumut pactū eternum iniret mecū firmum inoībꝰ ⁊cͣ. Ductione ⁊ ẜᵐ hoc ſacramētuꝫcircunciſiōiſ ꝓ ſtatu ſuo ducebat̉ in feduseternū. Un̄ Gen̄. 17º. Erit pactuꝫ meum incarne vr̄a in fedꝰ et̓nū glo. quoniā ad eternitatē ducit. Itē methaphorice dr̄ eternū tripl̓r ſtabilitate. p̄s. Qui ꝯfidūt ī dn̄oſicut mons ſyon non co. ineter. ꝗ h̓i. in ie.Diuturnitate ⁊ ſic qd̓ ē diuturne ꝑmanētie dr̄ et̓nū. 33º. Deut. d̓ pomiſ colliū eternorum. Inuiolabilitate ⁊ ſic illud qd̓ nō ēfas violare dicit̉ eternū. Exo. 22º. Cuſtodiꝟbum iſtd̓ legitimū tibi ⁊ filiis tuis vſqꝫineternū. Per hāc diſtinctionē patꝫ reſponſio ad primū: ꝗa ſabbatū dicit̉ pactūſempiternū figuratione: ꝗa ſcꝫ figurabateternā quietē vt dictū eſt. vn̄ ad determinationē ſubdit qd̓ ſignū eſt ꝑpetuū. Adſecundū ꝟo qd̓ obiicit ꝙ ſi ſignū ꝑpetuumeſt ꝑpetuo erit obſeruādū. ℟º ē ꝗa ſabbatum dicit̉ ſignum ꝑpetuū. ul̓ rōne ꝑpetuiſignati qd̓ eſt ꝗes eterna: uel rōne ꝑ̄petuiſigni qd̓ ē duobus modis. Eſt enī ſignumin facto ⁊ ſignū in ꝟbo: ſignū in ꝟbo ē adauditū: in facto ad aſpectu. Itē ſignumin oꝑe: ſignū in lectione. dd̓ gͦ ꝙ ſabbatuꝫꝑpetuū ſignū ē nō in obſeruātia oꝑis: ſedrōne ꝟbi ſeu lectionis. Un̄ Augꝰ ꝯtra fauſtum vacationē iam ſuꝑuacuā ducimꝰ adobẜuādū exquo reuelata eſt ſpes nr̄e ꝗetiseterne nō tn̄ ad legendū. Ad tertiū qd̓obiicit ꝙ dicit̉ legitimuꝫ ſempiternū. dd̓ꝙ ſempiternū accipit̉ methaphorice ꝓ īuiolabili. Legittīmū gͦ ſempiternū dr̄ īuiolabile mādatū qd̓ nō licebat p̄termitti tꝑelegis. Ad qͣrtū dicēdū ꝙ ſigni vtilitas