Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

redemptoris. Gn̄. 15º. Credidit Habraā d̓o repu. ē il. ad iuſ. Si ex fide ſū obẜuātiacerimoniaꝝ. Fide dico ꝓmiſſionis redēptoris erat iuſtificatio Habrae obẜuantia cerimoniaꝝ eſt ad iuſtificationē neceſſariaItē ſi ex ſola fide ꝓmiſſionis redēptoris longe anteqͣꝫ veniret erat iuſtificatio. multo fortius poſtꝙͣ ꝓmiſſio eſt īpletaredēptor venit ex fide ſola erit iuſtificatoſine obẜuantia legis cerimoniaꝝ. Et hoc ēqd̓ ꝯcludit apl̓s ad Ro. 5. Iuſtificati igiturgratis ex fide gratiā ip̄iꝰ ⁊cͣ. Itē lex cerimoniaꝝ obligabat ſolū illos ꝗbus data ēSi ſolū iudeis data eſt lex ſoli iudei noalij tenētur ad cerimonialia. Si iuſtificatio r̄dēptoris equal̓r reſpicit oēs iudeosqͣꝫ gentiles. ẜᵐ dicit apl̓s ad Gal. 3. ex auctoritate Gen̄. 22º Prouidēs ſcriptura quiaex fide iuſtificat gētes deꝰ ꝓmiſit Habraeꝗa benedicēt̉ in te oēs gētes. ex quo cōcludit. igit̉ qui ex fide ſūt bn̄dicent̉ fideliHabraā. Si ſine obẜuantia cerimoniarūerit iuſtificatio hominū ſic̄ prīs Habraeaut ſequet̉ incōueniēs ad iuſtificationēiudeoꝝ reꝗrerent̉ plura qͣꝫ ad iuſtificatiōꝫgentiū. difficilius ſaluarent̉ illi quibꝰ fcāeſt ꝓmiſſio ſpālis de ſaluatore ex quibusſaluator nat eſt. qd̓ eſt ridiculoſū dicere.Itē arguit apl̓s ad Hebre.. ex auctorite pſal. in qua ꝓph̓a in ꝑſona d̓i loquit̉ adxp̄m. Tu es ſacerdos in eternū. hoc Sicoū matio ſacerdotiū leuiticū erat .i. ꝑfectio vltͣ qua eēt ꝑfectius ſacerdociumrequirendū qd̓ ad hoc neceſſariū fuit ẜᵐ ordinē Melch. ſurge̓ ſacerdotē ẜᵐ aarondici. Si a ꝓph̓a dauid dr̄ xp̄s exurgētẜᵐ ordinē Melch. Aaron. ritꝰ ſacerdotii xp̄i eſt ritus ſacerdotii Aaron ſeu ſacerdotii leuitici etiā potior melior. Relinquit̉ igit̉ ſacerdotiū legis mutandūeſt adueniēte ſacerdocio xp̄i. tn̄ſlato auteꝫſacerdotio ſic̄ dic̄ idē Apl̓s ncc̄e ē vt legiſtn̄ſlatio fiat. ex quo relinquit̉ ſi ẜᵐ ordi melch. Exurgat xp̄s ſacerdos erit ſacerdos ẜᵐ legē carnalis mādati. ſꝫ ẜᵐ ꝟtu vite īſolubilis. Neceſſariū eſt igit̉ in aduētu xp̄i cerimonialia terminari. Itē arguit Apl̓s ad Hebre .8. ex auctoritate Iere.31º. Feriam domui iſrl̓: domui iuda teſtm̄nouū. ẜᵐ pactu qd̓ pepigi patribꝰ veſtris. pactū qd̓ irritū fecerūt. ex hac ꝑte auctoritatis arguit apl̓s dicēdo. Nouū veterauit pͥus .i. factū eſt vetꝰ pͥus teſtamētumſed ſi vetus eſt: finiēdū eſt. vnde ip̄e ſb̓dit qd̓ antiquat̉ vt in aīatis ſeneſcit vtin aīatis ꝓpe interitū eſt. ꝗa antiquatioſenectꝰ ſunt p̄nūcia mortis deſitionis. Ex relīquit̉ veniēte nouo teſtō ī aduentuxp̄i ceſſat vetꝰ in cerimoniis legis. Iteꝫex auctoritate Iere. in eodē. 31º. ſimil̓r argyit apl̓s ſb̓dens in eodē. Hoc eſt teſtamentūmeū qd̓ feriā domui iſrl̓ dabo legeꝫ meā inviſceribꝰ eoꝝ in corde eoꝝ ſcribā. Si hec ꝓmiſſio eſt adimpleta in aduētu xp̄iLex ẜuanda eſt poſt aduētū xp̄i hꝫ mandata que ſcripta ſunt in corde cōſcīahumana. Si p̄cepta cerimoniaꝝ ſuntſcripta in mēte humana. Relinquit̉ nonſūt ẜuanda poſt aduētū xp̄i. Itē arguitapl̓s rōe. mandatū cerimoniale tēporexp̄i eſt vtile ad ſigͣndū. quia qd̓ ſigͣt̉ iaꝫvenit. nec de ſe eſt virtuoſū ad iuſtificād̓quia ẜᵐ ſe ꝯſiderata abſqꝫ diuino imꝑio indrīa ſunt. ergo poſt aduētū xp̄i eſt māda cerimoniale infirmū inutile. Ex quo relinquit̉ dicit apl̓s ad Hebre.. reprobatio p̄cedentis mandati fit ꝓpter infirmitate eiꝰ inutilitatē. Itē ſi diceret̉ eſſet vtile ad ſigͣndū qd̓ faciendū eſt.tn̄ ad ſigͣndū qd̓ in xp̄o futuꝝ eſt. Contͣeſt qd̓ dicit apl̓s ad Hebr. 7. Nihil ad ꝑſcm̄adduxit lex. Introductio ꝟo melioris ſpeiẜᵐ quā approximamꝰ ad deū eſt ſupple. Etintēdit dice̓ obſcure īꝑfecte ſigͣnt qd̓eſt faciendū ad obtinēdā ſpem ſalutis ſeuappropinqͣtionis ad deū. Ergo tꝑe ꝑfectionis d̓bet hec ſigna imꝑfecta mane. oībꝰiſtis rōnibꝰ auctoritatibꝰ deſtruit̉ erroriudeoꝝ. Item ampliꝰ error ebyonitaruꝫqui recipiūt auctoritatē euāgelii d̓ſtruiturſic. dicit ſaluator lex ꝓph̓e vſqꝫ ad Ioh̓eꝫMath. xi. ex qua auctoritate arguit Augꝰ īꝗōibus noui veteris teſtamēti. hanc legēdicit ſaluator vſqꝫ ad Ioh̓eꝫ vltra ſeruandā. ſic enī data eſt vt ꝯpleto tꝑe ceſſaret. nec eīꝫ fuit ab initio: ſꝫ ex data adpus eſt vt veniēte ſaluatore ceſſaret lex.Itē Augꝰ ꝯtra 5auſtū arguit ſic. Si celebrationes que figure erāt p̄nūciates ventura. adhuc a xp̄ianis fierēt nihil ſigͣreturniſi nundū veniſſe: que dudū figuris p̄nūciabant̉: qd̓ enim venturum p̄nūciat. autnūdū venit. aut ſi venit: ſuꝑflue fallaciter p̄nunciat̉ lex ꝓph̓e vſqꝫ ad Ioh̓em