coīter diſtinguūt̉ tres ſpēs oblationū ẜmꝯſuetudinē eccleſie. vna ē alicꝰ rei donatiogratis facta īter viuos d̓o vel eccleſie. aliaeſt alicuiꝰ rei donatio deo vel eccleſie fcācauſa mortis. Tertia eſt cottidiana ⁊ vſualis quam faciūt fideles ad altare ſeu manū ſacerdot. Dicūt aūt iuriſꝑiti: ꝙ in pͥª ⁊ſcp̓a ſpē: oblationes neceſſario ſūt ſoluēdedeo vt qui nō ſoluerūt dēant coīone pͥuari5ᵐ qd̓ dicit canon Alex. di. 32. Oblatōes viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ eccleſie dei fidelit̓ reddāt̉a laycis quas qui retinuerit a ſcē eccleſiecoīone ſeꝑet̉. ⁊ iteꝝ canon ꝯcilii Uarenſiſij. q. 2ª. Qui oblationes defūctoꝝ retinent⁊ eccleſie tradere morant̉ vt infideles ſūtab eccleſia abiciendi. Has gͦ oblationes dicūt neceſſario ſoluēdas: ꝗa iſte ſūt ex donomere ꝑtinētes ad ꝓprietatē eccleſie: ⁊ ideoſacrilegꝰ erit ꝗ iſta noͣ reddit. In tertiaꝟo ſpē oblationū diuerſificāt̉ opīones. Rāquidā dicūt ꝙ oblationes cottidiane ſuntin p̄cepto ⁊ neceſſario ſoluende ẜᵐ qd̓ dic̄canon Greg. Oīs xp̄ianus ⁊cͣ. vt ſupͣ. Aliiꝟo dicūt cottidianas oblationes volūtarias eſſe ⁊ in ꝯſilio. Canonē ꝟo Gōreg. intelligūt de oblatione īteriori: vel bonoꝝ opeꝝSil̓r illud qd̓ dr̄ in Exo. 22º. ⁊ in eccleſiaſtico. 35º. Nō apparebis ⁊cͣ. ſi intelligat̉ in p̄cepto. vel intelligūt illud eē dictū ꝑ modūꝯſilii n̄ p̄cepti. Alios ꝟo canonēs ītelligūtde oblationibꝰ alijs de quibꝰ ſupͣ dictū eſt.Sꝫ obr̄. Naꝫ qo de oblatione ſoluēda poteſt duobꝰ modis intelligi. aut de oblatōefcā: aut de oblatione fienda. De oblationeiā fcā ecleſie quocūqꝫ mō nullus dubitabitꝗn neceſſario ſi heat̉ ſit ſoluēda: ꝗa ſicutdicit canon. Eccleſiā fraudare ſacrilegiumeſt. De oblatione ꝟo fienda nullus ſil̓r dicꝫꝙ in pͥma ſpē vel ſcd̓a neceſſario ſit ſoluēda cū pure ſint volūtarie anteꝙͣ fiant. Deoblatione ꝟo cottidiana cū dicat canonesꝙ fiat. vr̄ magis dd̓ᵐ ꝙ neceſſario eēt ſoluēda. ꝓpterea p̄dicta diſtinctio nulla eſt.dicendū igit̉ ꝙ oblatio fiēda in pͥma ⁊ 2ºſpē nō eſt in p̄cepto: ſꝫ ī ꝯſilio. Sꝫ poſtꝙͣ fcāeſt ſolutio eſt in precepto. Oblatio ꝟo in 3ªſpē: aliqn̄ eſt in p̄cepto. aliqn̄ in ꝯſilio. In p̄cepto ẜᵐ ꝯſuetudinē approbatā. vel ſi indiget mīſter dei vt de decimis ⁊ pͥmitiis dictū eſt. In hoc tn̄ ꝯcordat ꝙ ſi eēt pauꝑ ſacerdos: nec hēret vn̄ ſuſtentaret̉ poſſet eisſb̓trahere diuina officia ſubtractis oblationibus. ꝗa nēo coget̉ vt dicit apl̓s ſuis ſtipēdiis militare. i. Cor. 9. Itē dicūt ꝙ ſi coſuetudine ſolēt ꝑrochiani in certis ⁊ precipuis feſtis aliꝗbus annalibꝰ offerre. poſſūtcogi ad ꝯſuetudinē tenendā. Sed ꝯtraſexta ſynodꝰ .i. q. i. Nullus qui ſacr̄a coīoeꝫdiſpenſat a ꝑcipiēte gratia aliquid exigat⁊ ſb̓dit. Si ꝟo aliquid exegerit deponaturſicut imitator ſymoniace fraudis. Itemcanon Gelaſii ibidē. Qd̓ gratis accepimusgratis dare mandamur. Math. xo. Et iō ſacerdotes nihil ꝓrſus ī baptizādis exigeremoliant̉. Ex quibus vr̄ relīqui ꝙ ſacerdosno pōt oblatōnes exigere: nec diuina eis ſb̓trahere ſi nollēt oblationes dare. Si ꝟo diceret̉ ꝙ ẜᵐ ꝯſuetudinē poſſent oblationesexige̓ ⁊ diuina ſb̓trahere. Conͣ. Decretal̓Alex. 3. exͣ de ſymo. Pro ſepultura criſmatꝭ⁊ olei ꝑceptione. nulla p̄cti exactio attētet̉nec ſb̓ obtentu cuiuſcūqꝫ ꝯſuetudinis reatū ſuū quiſqꝫ tueat̉: ꝗa diuturnitas tꝑisnō minuit pccm̄: ſꝫ auget. Itē decretalisꝯcilii lateran̄. Horribile nimis eſt vt ꝓ ſacramētis aliquid requirat̉. Putant autempl̓es ⁊ hoc licere ꝙ legē mortis de longa inualuiſſe ꝯſuetudine arbitrāt̉ nō attendētes ꝙ tanto grauiora ſut crimina. qͣꝫto diutius infelicē animā tenuerīt alligatā. gͦ cōſuetudo nulloº faciet vt ꝑ ſb̓tractiōꝫ ſacramētoꝝ cogant̉ layci ad oblationes ſine ꝑiculo ſymonie. ꝓpterea dd̓. ꝙ ſacerdos nonpoterit ſb̓trahere diuina. tn̄ ad ꝯẜuandaspias ꝯſuetudines circa oblationes poſſūtcogi layci nō ꝑ ſacerdotē ſb̓tractione ſacramēti: ſꝫ ꝑ ep̄m loci ẜᵐ decretalē Inno .3. extd̓ ſymo. Suꝑ his prauas exactiones fieri ꝓhibeamus: ⁊ pias ꝯſuetudines p̄cipimꝰ obẜuari ſtatuētes: vt libere ꝯferant ſacr̄a.ꝑ ep̄m loci. veritate cognita ꝯpeſcant̉ quimalitioſe laudabilē ꝯſuetudineꝫ nitunturimmutare.Poſtea queritur ꝯada ſit oblatio. vtrum ſolum ſacerdotibusqui hn̄t curas aīaꝝ debeāt dari oblatioēsqd̓ manifeſte habet̉ ex legel e. 18. Oīs oblatio ⁊ ſacrificiū. ⁊ quicꝗd ꝓ pcc̄o aut delicto reddit̉ mihi erit Aaron ⁊ filioꝝ ſuoꝝItē Iero. ad Damaſū. Sacerdotes ꝓ oībus orare debet quoꝝ edas ⁊ oblationes accipiūt. qua gͦ frōte p̄ſumūt layci oblatiōeꝫquas xp̄iani ꝓ peccatis ſuis offerūt: vel ip̄i
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten