canon ꝯcilii agathen̄. dic̄. 12. q. ī. Ep̄i d̓ rebꝰacquiſitꝭ: qd̓ habēt heredibꝰ ſuis ſi voluerītderelinquāt. Res ꝟo quas poſſident̉ rōnepaterne ſucceſſionis: poſſident hereditarienec pn̄t heredibꝰ nō relinquere. Un̄ Iere. 32.Poſſide aruū meū qui eſt in anathat: ꝗa tibī ꝯpetit hereditas. ⁊ tu ꝓpinquꝰ es vt poſſideas. Ad illud ergo qd̓ obicit: ꝙ ꝑfectiores dēnt eē leuite ⁊ ſacerdotes noui teſtī ꝙͣveteris. ꝯcedendū eſt. quia tā illa que poſſident noīe eccleſie q̄ poſſidēt̉ titulo paupeꝝſicut dic̄ Iero. ꝙ res eccleſie: res pauꝑuꝫ ſūtꝙ alia que poſſidēt ſic̄ ꝓpria vel ꝑ acqͥſitōeꝫvel hereditarie debēt hr̄e ſicut coīa cuꝫ pauperibꝰ: qͣꝫdiu ip̄a poſſidēt. vt ea que poſſidētꝓpria poſſideāt ſic̄ coīa. Et hoc mō intelligit̉ canon vrbani pape. 12. q. i. Scimus ꝗa hactenus vita coīs inter xp̄ianos viguit. ⁊ adhūc gr̄a dei maxīe viget int̓ eos qui ī ſortedn̄i ſunt electi .ī. clericos. ſicut legit̉ ī apl̓oꝝactibus. 4º. Erāt illis oīa coīa. Sil̓i mō adillud qd̓ dicit Rabanꝰ dd̓. ꝙ leuitis nouivel veterīs teſtamēti nō eſt ꝯceſſū poſſeſſionibꝰ acquirendis inhyare affectu. ſcꝫ cupiditatis vel ſtudio ſecularis negotiationis.Ad illud ꝟo qd̓ dic̄ beatꝰ Ieroꝰ. Rn̄detꝙ intelligit̉ de clericis qui ſeculo abrenunciauerūt. Sed pōt dici ꝙ intelligit̉ de oībꝰqͥa debēt poſſidere que poſſident. qͣt nō poſſidentes ꝑ ꝯtemptū reꝝ: ⁊ ſolicitudinū terrenaꝝ ꝓut dicit apl̓s. 2. Corꝭ. 6º. Tanꝙͣ nihilhabētes: ⁊ oīa poſſidentes. Ad alia veroobiecta pꝫ ſol̓o. Nā ſi clerici poſſident terraꝫ⁊ iuſticiā ſecularē ex ea ꝑte qua ſunt clericinō poſſident iſta hereditarie. Aut enim iſtapoſſident titulo eccleſie: ⁊ tūc nō hereditarie: ꝗa titulo elymoſine vel oblationis iſtapoſſidet eccleſia: aut paterna ſucceſſione. ⁊tc nō poſſidēt iſta inqͣꝫtum clerici .i. in ſortēdomini uocati.Inquiſito de rebuspoſſidendis. Querendū eſt de legibꝰ iudicialibꝰ in rebus diſtribuēdis ſeu coīcandisDe quibꝰ date ſūt pl̓es leges iudiciales. NāExo. 23º. dr̄. Sex anis ſeminabis terrā tuaꝫ⁊ ꝯgregabis fruges eiꝰ. Septīmo aūt anodimittes eā ⁊ quieſcere facies. vt ꝯmedantpauꝑes populi tui. Cōſtās eſt ꝙ lex iſta pleapietate eſt: qua p̄cipit̉ vt in ſeptīo āno coīcent ſuas poſſeſſiones. Cū gͦ p̄cepta pīetatiſſꝑ ſint obſeruāda iſtud erit mō obſeruandūItē ſil̓is lex eſt Leui. 23º. De die 4º. ſcenophegie de quo dr̄: ꝙ erit ſanctiſſimus at ꝙceleberrimus. eſt enī cetꝰ atqꝫ collecte. ⁊ intentio hꝰ p̄cepti erat: vt illo die fieret collecta ad ſuſtentationē pauꝑum ⁊ hedificatōꝫtabernaculi. ⁊ ꝯſtat ꝙ iſtud ſil̓r plenū pierate eſt. ergo eēt ſeruandū. Itē Leui. 25. Datur p̄ceptū ꝙ in āno iubileo deat fieri reſtopoſſeſſionū manumiſſio feruoꝝ ꝙ ſil̓r plenūpietate eſt. Itē Leui. 23º. dr̄. Poſtqͣꝫ meſiieritis ſegetē terre vr̄e nō ſecabitis eā vſ̓qꝫad ſolum. nec remanētes ſpicas colligetis.ſꝫpauꝑibus ⁊ ꝑegrinis dimittetis eas. Glo h̓pietate plena ſunt. Itē Deutꝭ. 15º. Oīno indigens ⁊ mēdicus nō erit int̓ vos. Cū ergoiſtud p̄ceptū ſit pīiſſimū: maxīe erit obſeruādū. Con. Gal. 4º. Dies obſeruatis ⁊ ānosglo. Iero. Puto equidē hoc de ſeptimo remiſſionis āno dici Deutꝭ 15º. Et de quīquageſimo qui ab illis dr̄ iubileus. Ergo ipſeApl̓s rep̄hendit Gal. de obſeruātia p̄dictaꝝlegū. ergo nō ſūt obſeruāde tꝑe gr̄e. ItēIo. 12º. dr̄. Pauꝑes ſꝑ habebitis vobiſcū. ⁊iteꝝ. 15º. Deū. Nō deerūt pauꝑes in terra habitationis tue. ergo nō eſt ſeruandū p̄dictuꝫp̄ceptum oīno ⁊ mēdicꝰ nō erit apud te.℟º in p̄ceptis iudicialibꝰ de rebꝰ coīcandiſQuedā erāt figuralia. Quedā itteralia. ⁊ moralia. ſed tn̄ īperfecta: ⁊ hoc dupl̓r. Nā q̄damſic erāt īꝑfecta: vt adueniēte ꝑfectione eſſētmutāda. Quedā ꝟo ſic erāt īꝑfecta: vt adueniente ꝑfectione eēt ꝑficienda. Quedā ꝟoerūt ꝑfecta ẜm illū ſtatū. ſed adueniēte ꝑfectione maiori ꝑ ſtatū. qͣi contͣriū erāt euacuāda. Dicendū gͦ ꝙ p̄ceptū de obẜuatiōeāni ſeptimi ⁊ octaue diei ſcenophegie. ⁊ anni iubilei. erāt p̄cepta figuralia. qͣꝫtuꝫ ad formā p̄cepti q̄ erat de obẜuantia tꝑis in figūra. ꝙͣuis determinatio p̄cepti eēt moralis vtſ. pauꝑes ſuſtentarent̉ ⁊ fouerent̉. ⁊ iō ſicutoſtēdit Apl̓s. Gal. 4º. nō ſunt ad litterā obẜuāda. Adueniēte. n̄ ꝟitate dꝫ ceſſare figura.Itē p̄ceptū de nō ſecanda ſegete vſqꝫ adſolū: ⁊ de ſpicis remanētibꝰ pauꝑibꝰ dimittēdis ad litterā p̄ceptū pietatis ē. ſꝫ adueniete ꝑfectione euāgelii qua tenemur nō ſoluꝫſpicas remanētes. ſꝫ ip̄m frumētū de orreotenemur indigētibus pauꝑibus coīcare. inncc̄itate dū facimus qd̓ plus ē ceſſat id qͥd̓minus ē. Itē p̄ceptū d̓ mutuādo fratri ẜmlr̄am pietatis ē. ſꝫ īꝑſcm̄ ē in hoc ꝙ ſolū pcpit̉ mutuū dandū fr̄i. Deutꝭ. 15º. Si vnus de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten