cū iſtis ꝑtibus: dn̄s nō dignat̉ fieri ꝑs eiusItē Iero. ad eūdem. Si ego dn̄i ꝑs ſum⁊ funiculus hereditatꝭ eiꝰ ꝓprie nō accipioꝑtem int̓ ceteras tribꝰ. ſed qͣi leuita ⁊ ſacerdos viuo d̓ decimis: ⁊ altari ẜuiens altarisoblatione ſuſtentor. hn̄s victū ⁊ veſtitumhis ꝯtentus ero. i. Chi. 6º. Et nudā crucemnudus ſequar. Ex his gͦ vr̄ ꝙ clerici eccleſiaꝝ: nulloº pn̄t t̓ras hr̄e vl̓ ruſticas res ſeculares. Itē ad idē Deutꝭ. 18º. Sacrificia dn̄i ⁊oblationes eiꝰ ꝯmedent: ⁊ nihil aliud accipient de poſſeſſione fratꝝ ſuoꝝ. dn̄s .n. ip̄e ēhereditas eoꝝ. Itē Ioſue. 13º. Tribui leuinō dedit ioſue poſſeſſionē. ſed ſacrificia ⁊victimas dn̄i: dei iſrael ip̄e eſt eiꝰ he̓ditas.Cont̉. Numer. 35º. Precipe filiis iſrael vtdent leuitis de poſſeſſionibꝰ ſuis. vrbes adhabitandū ⁊ ſuburbana pecoribꝰ ac iumētis. ergo ex lege dei leuite poſſidebāt ciuitates et ſuburbia. Itē leui. vltᵇ. Si qͥs agruꝫpoſſeſſionis ſue vouerit ⁊ ꝯſecrauerit dn̄o⁊ nō fuerit redemptꝰ: cū iubilei venerit dies ſanctificatꝰ dn̄o erit: ⁊ poſſeſſio ꝯſecrata⁊ ad ius ꝑtinet ſacerdotū. ergo ex hac legeſacerdotes veteris poterāt poſſidere agros⁊ alia que dn̄o vouebant̉. Item Actꝭ. 4º.Ioſeph qui cognominatus eſt barſabas abapl̓is leuitis cipriꝰ genere cū hēret agrumvenddit eū qd̓ non faceret niſi dn̄iuꝫ agriſuū eēt. Itē dic̄ cano ꝯcilii agathen̄. 12. q.i Ep̄i de rebꝰ ꝓpriis l̓ acqͥſitꝭ uel qͥcqͥd de ꝓprio hn̄t heredibꝰ ſuis ſi voluerint derelinquat. ergo ep̄i qui int̓ ꝑſonas eccleſiaſticasſeculares vident̉ eſſe ꝑfectiores. poſſūt hereditaria poſſidere. Itē ſacerdotes ⁊ leuiteorientalis eccleſie vxores hn̄t ⁊ filios generant. Si gͦ paterna ſucceſſione. uel alio mōnihil hereditarie poſſiderent filii eoꝝ legitimi nati ex hereditate remanerent. quod ēinconueniens. Itē in canonibꝰ apl̓oꝝ. legitur ꝙ ep̄s hꝫ poteſtatē moriēs de rebꝰ ꝓpͥisquibus voluerit: ⁊ ſicut voluerit relinquerefortaſſis .n. aut vxorē hꝫ: aut filios: aut ꝓpinquos. Iuſtū enī eſt apud deū ⁊ hōies: vt necep̄s uel eiꝰ ꝓpinqui ꝓſcribant̉ ſub obtētueccleſie. Ex quibus relinquit̉ ꝙ ep̄i ⁊ cetericierici maxīe poſſūt hereditaria poſſidere.Itē reges terre pn̄t vouere terrā aliquam⁊ dn̄iuꝫ ad ꝯferendū eccleſie. Ergo ẜm legēCeui. vltᵈ Poterit eccleſie ſeu ꝑſone eccleſiaſtice terram ⁊ dn̄iuꝫ poſſidere. Poſſūt gͦpter decimas ⁊ oblatōes poſſidere alia. qd̓vr̄ eſſe ꝯtra leges p̄dictas. ℟º in veterī teſtamēto poſſidebat̉ terra rōe facte dīſtribitionis ⁊ diuiſionis ẜm ſortes ꝑ tribꝰ: ꝑ ſucceſſionē iure hereditario debebāt ad poſteros ꝑtinere. ⁊ ẜm hoc intelligūt̉ p̄dce legesꝙ ſacerdotes ⁊ leuite nō habebāt ꝑtem neche̓ditatē cuꝫ reliquo populo iſrl̓. ⁊ ſil̓r ꝙ dip̄ter ſacrificia ⁊ oblationes nihil aliud accīpiēt ſupple rōne diuiſionis terre pͥmo facteꝑ tribꝰ. Itē poſſidebat̉ terra rōne ⁊ titulodonationis ſubſequētis diuiſionē terre. Etẜm hoc leuite poſſidebat vrbes ⁊ opida admanēdū: ⁊ ſuburbana ad paſcendū pecoraſic̄ hēt̉. Nūe. 35º. Itē poſſidebat̉ terra rōe⁊ titulo oblationis facte deo. ⁊ ẜm hoc leuite poſſidebāt agros que nouebāt̉ deo: ⁊ noredimebant̉ infra iubileū. Leui. vltꝭ. Itempoſſidebat̉ terra titulo emptionis: ſeu acquiſitionis ⁊ hoc mō poterāt leuite acquire terras. nec tn̄ ꝓpter hoc dicerent̉ hereditateꝫaccepiſſe int̓ fratres. quēadmod̓ dr̄ Gen. 22Ꝙ Habraā plantauit nemus: vbi dicit glo.Habraā ſicut Steph̓. dicit Actꝭ. 7º. Nō acceperat hereditatē ibi nec ſpaciū pedis. Intelligenda eſt gͦ hereditas quā deꝰ erat ſibi daturꝰ ⁊ ſuis poſteris ex gr̄a: nō p̄cio emptaEx his igit̉ pꝫ ꝙ illa que poſſidebant leuiterōe donationis ſubſequētis ad diuiſionemterre ꝓmiſſionis vl̓ q̄ poſſidebāt nomīe elymoſine ſeu oblationis: vl̓ que poſſidebāt titulo ēptionis nō dicebantur iure he̓ditariopoſſide̓. Itē leuite ⁊ ſacerdotes noui teſtīq̄dam poſſidēt titulo ⁊ noīe eccl̓ie ⁊ iſta nōpoſſidet hēditarie: ſꝫ titulo ꝯmēdationis. cōmēdata .n. ſt̓ eis tꝑalia eccl̓ie: ſic̄ dīſpēſatoribꝰ ⁊ ꝓcuratoribꝰ. Un̄ Augꝰ ad bonifaciū. Sipͥuatim ea q̄ vobis ſufficiūt poſſidemꝰ nonſunt illa noſtra: ſꝫ pauꝑuꝫ quoꝝ ꝓcurationēqͦdāmō geriꝰ nō ꝓprietate nobis vſurpatōedamnabili vēdicamur. pͥuatum ꝟo appellatbn̄ficiū eccl̓iaſticum ſeꝑatum: et ſingulari ꝑſone ꝯmiſſum. Quedā ꝟo poſſidēt tituloēptionis et noīe acquiſitionis. vt ea q̄ eis ꝓueniūt ſolertia ſua et exercitio ſui laboriset etiā iſta nō dicūt heditarie poſſide̓. Itēq̄dam poſſidēt rōe ſucceſſionis a ſuis parētibus. et h̓ tm̄ dicunt̉ iur̄ he̓ditario poſſide̓res quas poſſidēt noīe eccl̓ie: nec poſſidenthēditarie: nec pn̄t he̓dibus r̄linque̓: ẜm ꝙdicit canon ꝯcilii aghatū. Res ꝟo quas poſſidēt ꝑ acquiſitionē nō poſſide̓t he̓ditarie. ſꝫpoſſunt ea he̓dibꝰ vl̓ quibuſcūqꝫ r̄linque̓. vn̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten