quia ꝯfert ad meritū ⁊ humil̓itatem que eſtcuſtodia ꝟtutuꝫ. Uū dr̄. i. Corꝭ. 7º. Seruꝰ vocatꝰ es nō ſit tibi cure. Sꝫ ſi potes fieri libermagis vtere .ſ. ẜuitute. quia ſicut dicit glo.hoc ꝯfert ad hūilitatem. ⁊ i. Pe. 2º. Seruiſubditi eſtote in oī tīmore dn̄is: nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis: ſed etiā diſcolis. hec eſt enīgr̄a. Scd̓o quia ꝯfert ad ret̓butionē gl̓iefuture. Un ad Col. 3º. Serui obedite ꝑ omniadn̄is carnalibꝰ. ⁊ ſubdit̉. Scientes qͥa a dn̄orecipietꝭ retributionē hereditatis. Tertioad euitandā blaffemiā noīs dei ⁊ ſcādalumfidei. Un̄ dicit apl̓s. i. ad Thi. 6º Ꝙ ẜui dominos ſuos oī honore dignos arbitrenturne nomē dn̄i ⁊ doctrina blaſfemet̉. ꝓpt̓ hascās Apl̓i tꝑe gr̄e ſeruos xp̄ianos dn̄is ſuisſubiectos eſſe decreuerūt. Ad illud ergoqd̓ pͥmo obr̄. ꝙ ſeptimo āno ſeruus hebreꝰmanumittebat̉: qd̓ pietatꝭ eſt dd̓. ꝙ illa manumiſſio ſeptimi āni erat figural̓. ſignificatenī ſicut dicit Iſidorꝰ ſuꝑ Deutl. 15º. Quia īſex etatibꝰ hꝰ ſeculi ſeruſetes ſeptimo annoi. eterno ſabbato liberabūt̉: ꝙ aūt figuraleeſt nō eſt ad litterā tꝑe gr̄e obſeruandum.Ad ſcd̓m ꝟo ⁊ tertiū dd̓. ꝙ melioris cōditionis eſt ẜuus xp̄ianus tꝑe gr̄e qͣꝫ ſeruushebreꝰ tꝑe legis. ſeruus enī hebreꝰ erat ꝯditionis ẜuitutis mercenarie Leui. 25º. Nō oppͥmes fratrē tuū ẜuitute. ſed qͣi mercenariꝰ⁊ colonus erit. Seruꝰ ꝟo xp̄ianus ſubiectuseſt ẜuitute caritatis ⁊ obedientie. Un̄ Apl̓sad philomonē ſcribit de honeſimo ẜuo ſuoobſecro te ꝓ filio meo honeſimo: tu illuꝫ ſic̄mea viſcera ſuſcipias ⁊ ſubdit Iā nō ẜuumſed pro ſeruo cariſſimū fratrē maxime mihiqͣꝫto magis tibi: ⁊ in carne ⁊ ī dn̄o. Si gͦ habes me ſociū ſuſcipe illum ſicut me.Tertio queritur dereceptione ẜui alieni de qno dic̄ lex Deutro23º. Nō trades ſeruū ſuū dn̄o ſuo qui ad teꝯfugerit: Ex qua lege vr̄ ꝙ fugitiuꝰ ſeruusa ſubiectione ſui dn̄i poſſit ab aliquo liciterecipi. Conͣ. 21º. Exo. dicit lex. Ꝙ ſeruꝰ pecunta dn̄i ſui eſt. Si gͦ pecunia alterius voluntate domini nō pōt licite teneri uel recipi. ergo nec ẜuus. Itē 22º. Deū. dicit lexꝘ bos ⁊ ouis fratris dꝫ ad ip̄m reduci ⁊ſine detrimēto ſibi ẜuari. Et ſil̓i mō de veſtimēto ⁊ oī re ꝓximi. Faciendū eſt gͦ cū ẜuꝰſit res dn̄i ſui. ſeruus fugiēs dꝫ domino ſuoreſtitui. Itē Apl̓s reſtituit honeſimū ẜuūPhilomoni dn̄o ſuo. qui ad apl̓m ꝯfugeratde quo dicit Apl̓s philomone. ſine ꝯſilio tuonihil volui facere .ſ. de honeſimo retinendo℟º diſtinguēdo. Seruꝰ aut ē ſeruꝰ ſingularis ꝑſone. aut eſt ſeruus ꝑſone publice viregis. Si eſt ſeruꝰ ſingularis ꝑſone: aut ergofugit a domino ſuo uolēte ip̄m ꝑdere ꝓpt̓vitandū ꝑiculum ſalutis. Aut fugit a dominō volēte ip̄m ꝑdere ꝓpter ſubtractionemdebiti ẜuitii ſeu ſubiectionis. In pͥmo caſuintelligit̉ lex Nō tradet ſeruū domino ſuoſupple uolenti ip̄m ꝑdere. Unde dicit Augꝰſuꝑ illū locū. ꝙ alienigena athis rex Ieth ſeruauit hāc legem quādo ad eū fugit Dauida facie domini ſui .i. regis ſaul. i. Regꝭ. 21º. qſ. uolebat ip̄m ꝑdere. In ſcd̓o ꝟo cāu intelligūt̉ leges conͣrie. Itē ſi eſt ẜuus ꝑſone publice ut regis. aut igit̉ eſt ſeruꝰ gentis infidelis. aut gentis ſeu populi fidelis. ſi eſt ẜuꝰgentis infidelis ⁊ fugit ad ppl̓m fidelē ꝓpiꝑniciē erroris p̄cipit lex ꝙ nō reddat̉: ſꝫ ſuſcipiat̉. Et hoc mō intelligit̉ ſic̄ dicit Augꝰp̄dicta lex. Nō tradet ſeruū domino ſuo. vnAugꝰ. Quo hoc putari pōt niſi genti vel populo intelligamus iſta dici: non vni hōi exalia vtiqꝫ gēte a domīo ſuo .i. rege ſeruū r̄fugientē ad hāc cui loquebat̉ reddi ꝓhibuit.Conſequenter querendū eſt de legibꝰ iudicialibus circa virum⁊ vxorē. Erat aūt lex ꝑmiſſionis de vxore repudiāda. 24. Deu. de qua tactū eſt pͥus. Eratiteꝝ lex de vxore alienignea ducēda de pella capta in p̄lio. 21. Deūt. Si videris in numi a lū Inmero captiuoꝝ mulierē pulchrā volueriſqꝫeā hr̄e in vxorem radet ceſariē ⁊ circūcidetvnguēs. deponet ueſtē. ſedensqꝫ in do tuaflebit patre vno mēſe. poſtea intrabis ad eaꝫeritqꝫ vxor tua. Itē erat lex de duplici vxore habēda Deu. 21. Si hūerit hō vxores duas: vnā dilecta ⁊ alterā odioſā. Si fuerit filiꝰodioſe pͥmogenitꝰ nō poterit filium dilectep̄ferre filio odioſe. Querit̉ gͦ iux pͥmamlegē vtꝝ tꝑe legis licitū eſſet ducere alienigena. qd̓ vr̄ ꝑ p̄dictā legē. Itē Ruth vltꝭ.Tulit Hoc Ruth ⁊ accepit vxorē. ⁊ ſic patꝫꝑ illā hyſtoriā ẜm legem illaꝫ accepit vt ſuſcitaret ſemē fratris. Deū. 25º. Ruth anteꝫerat moabites alienigena. Conͣ. Deu. 7. drIſraeli nō īnibis fedus cū eis: nec aſſociabiſcū eis ꝯiugia. dici de alienigenis. Item2º Eſdre ultꝭ. Nūꝗd nō in huiuſcemodi re
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten