Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

patrē a ſuo p̄lato. Itē eſt ꝑmiſſīo dīſpenſationis. qn̄ licita diſpenſationē factalicita ꝯcedunt̉ ut abbas diſpenſatiuecedit ſeu ꝑmittit monacho ꝯmedere carneſEt ē ꝑmiſſio indulgentie: qn̄ aliquid lici cuiꝰ oppoſitū melius eſt ꝯcedit̉. vt ſcd̓eniuptie ab apl̓o. tn̄ melior eſſet ꝯtinētia vidualis. Itē eſt ꝑmiſſio tollerātie. qn̄ ſimplicit̓ illicita ne peius eueniat tollerant̉: ſicutin p̄dictis caſibꝰ repudii fenoris īueſtigationis adulterit: in his ſequit̉. ꝑmittit ꝯſentit: niſi diceremꝰ ꝯſenſū īprope: ẜmquid ex ꝯꝑatione. tūc ꝓprie eſt ꝯſenſus in hoc .ſ. vt facīat repudiū. fenus .ſ. ī alioqd̓ eſt ne peius fiat .ſ. occiſio vxoris: fenerari fratri. Eſt iteꝝ ꝑmiſſio ſuſtinētie: ſicutdr̄ Beꝰ ꝑmittere multa mala fieri: vt ex eiseliciat bona ſic̄ dicit Augꝰ. Nullū malū permittit deꝰ fieri in re publica niſi ex eo eliciat bonū. Ad vltimū dd̓. aucͣte Moyſi fiebat repudiū: nec ex aucte legis: ſed exaucͣte legis Moyſi ſcribebat̉ libellus. vthoc detraherent̉ a repudio. hoc eſt qd̓ on̄dit Augꝰ contͣ fauſtū illud de vxore dimittenda: qd̓ dn̄s p̄cepit antiqͥs dictumſit. Quicūqꝫ dimiſerit uxorē ſua det illi libl̓ repudii. Math̓.. Si diligent̓ intueamurvidebimus eſſe conriū: vtiqꝫ nolebat dimitti uxorē a viro: qui hac īterpoſuit moraꝫvt in diſcidiū aīus p̄ceps: libelli ꝯſcriptōeꝯfractus abſiſteret. ſed qͥd mali eēt uxorē dimittere cogitaret: p̄ſertī qͥa vt ꝑhibent apudhebreos ſcribere lrās hebreas nulli fas eratniſi ſolis hebreis ſcribis. Et dic̄ ī eodē: libel vir bonꝰ prudenſqꝫ ſcribe̓t niſi ī aīo nimis auerſo atqꝫ ꝑuerſo ꝯſiliū ꝯcordie inuenire non valeret.Onſequenter in(quirendū eſt ſpāl̓r de lege repudi īde qua dr̄ deūt. 24º. Si acceꝑit vxorem inuenerit gratiā in oculis eius ꝓpteraliquā feditatē ⁊cͣ. Prenotandū eſt igit̉ inhac lege duo erant ꝑmiſſa. duo p̄cepta. Permiſſū .n. erat vxorē dimitte̓. vn̄ dr̄ ibi. ditter de domo ſua. Permiſſum etiā erat vxoridimiſſe alio ꝯtrahere. Un̄ ibi dr̄. egreſſa alteꝝ maritū duxerit ⁊cͣ. Itē p̄ceptumerat ante repudiū libellū ſcribere. vn̄ dr̄ ibiſcribet libellū repudii: dabit in manu illiꝰ dimittet. Preceptū ec̄ erat pꝰ repudiuꝫrepudiatā reciꝑe in uxorē. Unde ibi ſeqͥtur. poterat pͥor marītꝰ recipe̓ in vxorēFirca ergo ꝑtē iſtā querūt̉ plura. Quātūad pͥmo ꝑmiſſū. An repudiū de ſe ſit pcc̄ꝫAn ex lege factū ſit peccatū. Quātuad ſcd̓o ꝑmiſſum. An licitū ſit repudiateviro viuēte alio ꝯtrahere. An ī repudiovir mulier debeāt ꝑificari: adꝑia iudicētur. Quātū ad p̄ceptū de libello ſcribēdoquerit̉ de cāis repudii. De effectu repuditQuātū ad p̄ceptū de repudiata recipida. Querit̉ an̄ licitū ſit viro penitenti repudiatam recipere.Queritur ergo primo. An repudiū de ſe ſit peccatū. Ad qd̓ſic Math̓. 5. Dico uobis oīs qui dimiſeritvxorē ſuā excepta fornicationis. facit eammechari. ergo repudias ꝓpter feditatendimitteret uxore fornicationis faciet mechari. ergo peccabat. Itē Augꝰ ꝯtraFauſtū Illicitū eſt illa lex ꝓhibet qua naͣl̓ordo ſeruatur. ſed repudiū ꝓhibet̉ lege quanaͣlis ordo ſeruat̉. ergo repudiū eſt illicituꝫMīor pr. qm̄ de lege naͣli ē. Matrīoniū ī indiuiduā uite ꝯſuetudinē. Repudiū aūt eſtꝯtra indiuiduā vite ꝯſuetudinē. Iteꝫ Io.Criſoꝰ. Qui ẜm legē dimittit vxorē qͣtuorcōmittit īiquitates. qͥa quo ad deum exiſtithomicida. qͥa dimittit fornicante. qͥafacit adulterari: illū cui ip̄a cōpulaturEx quo relinquit̉ repudiū ẜm ſe eſt mortale peccatū. Contͣ Math̓.. dictū ē. Quicūqꝫ dimiſerit uxorē det illi libellū repudiiGlo. Habundātior iuſticia: quia ibi lꝫ dimittere. hic niſi cāfornicationis. Si ergo ẜmlegē lꝫ dimittere. dimittere eſt peccarenec dimiſſio peccatū. Itē.. Ro. Lex ſcā mandatū ſcm̄ iuſtū bonū: Inde argutur. Oꝑans ẜm legē ſcām: ẜꝫ ſcm̄ mādatū iuſtuꝫ peccat: ſed repudiās uxorē ẜmlegē oꝑabat̉ ẜm legē mandatuꝫ legis. ergorepudians peccabat. Itē legē repudiidedit Moyſes a ſpiritu ſācto. ergo dabat̉libelluꝫ repudii: dabat illuꝫ ẜm lege datā aſpiritu ſco. ergo peccabat. Itē qui repudiabat uxorē ſcribebat cās repudiatiōis ꝓpt̓quas dīmittebat vxorē: deferebat ad iudicē. ſi iudex iudicabat illas cās eſſe ſufficientes dimittebat vxorem. Cum ẜꝫ ſnīaꝫlegis iuſtā ſe datam a iudice dimittebatuxorē. peccabat dimittendo uel repudiado uxorem. Itē diuortiū in noua lege ex