ex ꝑte ꝯcupiſcibilis. qͣꝫtum ad uehemētiamire exꝑte iraſcibilis. qͣꝫtū ad errorē ſuſpitionis ex ꝑte rōnabilis. inde eſt quia ſciebat legiſlator tātā eorūdē cupiditatē ⁊ auariciaꝫvt nec fratribꝰ hͦ eſt hebreis ab vſuris parcerent: niſi alienis ad vſurā dare ꝑmitterēt̉ꝑmiſit exactionē vſuraꝝ ab alijs qͣꝫ a fr̄ibusttē quia ſciebat tantā eorūdem iracūdiemalitiā vt vxores odioſas: cū ab eis nō niſiꝑ mortē ſeꝑari poſſent: occiderent. ꝑmiſit repudiū odioſe vxoris. Itē ꝗa ſciebat ī eiſdē tm̄ inualeſcere erroris ſuſpitione: vt ſolaſuſpitione adulterii ꝟa ſiue falſa ꝯtra vxores inſurgerent. ꝑmiſit īueſtigatione crimīſqd̓ niſi diuino miraculo īueſtigari pōt: ꝓpt̓qd̓ inſtitutū eſt ſacrificiū zelotipie: in qͦ manifeſte miraculoſe dei ꝟtus oꝑabat̉. vt illaque culpabilis eſſet inflato uentre ⁊ femoreputrefacto ꝑiret: que ꝟo eſſet īnocens ⁊ innoxia ꝑmaneret. fecit igit̉ legiflator ꝑ hiꝰ ꝑmiſſiones ꝙ in tali ppl̓o fieri potuit. videlꝫꝑ minoꝝ maloꝝ ꝑmiſſiōꝫ: eos a maioribusauerti. Ad illud gͦ qd̓ obicit dd̓ ꝙ legiſlator quedā minora mala grauiſſime punirep̄ceperit: illa ꝓculdubio d̓ cā: qͥa licet mīorafrequētius tn̄ in illo ppl̓o ꝯtingebāt: ⁊ ſuafrequētia tn̄quillitati ⁊ paci illiꝰ ppl̓i plus ꝙͣalia maiora nocebant. ⁊ ſine ſcandalo ⁊ diſſidio illiꝰ ppl̓i puīri poterāt. Quedā ꝟo maiora mala minus puniri decreuit vl̓ penitꝰ īpunita relinqui: aut ꝗa minꝰ pati ⁊ tn̄quillitatinocebat ꝙ minora. ⁊ ideo decreuit minuspuniri. aut qͥa ſine ſcandalo ⁊ ſciſſionē ꝯcordie ⁊ pacis puniri nō poterāt. ⁊ iō decreuitīpunita relinqͥ diuino iudicio punienda. hocaūt iuſtū eſt. ſicut dic̄ Augꝰ in. 5º. de libº. arUidet̉ mihi legē iſtā que ppl̓o regendo ſcribit̉ recte quedā mala ꝑmittere: que ꝑ diuināꝓuidentia vindicant̉. Hac aut de cā fenerari alieno: ⁊ repudiare odioſā vxorē. ⁊ inueſtigare adulteriū ſuſpectu ꝑ diuinū iudicium a lege relicta ſunt īpunixa.Poſtea queritur mamala dimittere īpunita fuerit culpa ꝑmittētis vt legiſlatoris ⁊ iudicis. Ad quod ſicad Ro. i. Nō ſolū qui talia agūt digni ſuntmorte. ſed qui ꝯſentiūt facientibꝰ. Glo. ꝯſentire eſt tacere cū poſſis redarguere. Itemdecretalis dr̄ ꝯſentire qui manifeſto facinori deſinit obuiare. Cū gͦ p̄dicta mala ſint manifeſta facinora legiſlator moyſes dicet̉ cōſenſiſſe: cū iſtis facinoribꝰ nō obuiaret. Itēdicit aucͣtas canonis. Error cui nō reſiſtiturapprobat̉. Cū ergo Moyſes cꝰ erat reſiſterep̄dicto errori nō reſiſteret approbabat errorē. gͦ peccabat. Itē ad Roma. 3º. Faciamꝰmala vt veniāt bona abſit. Si ergo nō ſuntfacienda mala vt veniāt bona. Ergo nec tollerāda ſunt mala vt nō accidāt ſeu eueniātmala. Itē ꝑmiſit repudiū quod erat pccm̄gͦ ꝯſenſit fieri peccatū. Itē ille facit cuiꝰaucͣte fit. Si gͦ aucͣte Moyſi fiebat repudiuꝫqͥa ſic̄ dr̄ Math̓. 19º. Moyſes mādauit darelibellū repudii ⁊ dimittere. Ergo ip̄e Moyſes dr̄ feciſſe ⁊ ītroduxiſſe repudiu pari rōe⁊ vſuras: ⁊ fenerari alieno: ⁊ īueſtigationeꝫadulterii ꝑ diuinū iudiciū qd̓ eſt temptaredeū. ℟ cū pateat ex p̄cedentibꝰ ꝙ iuſtade ca p̄dicta mala in illo ppl̓o debebat relinqui īpunita: diuino iudicio punienda: n̄ fuitculpa legiſlatoris ſeu iudicis ꝑmittentꝭ p̄dicta. qͥa ſicut dicit Augꝰ .i. de libº arº. Lex tēporalis que regendo ppl̓o ſcribit̉ ea iudicāda ſibi aſſūmit que ſatis ſint ꝯciliande pacihominibꝰ īꝑitis: ⁊ quātū poſſūt ꝑ homineꝫregi: illa aūt ſicut oſtenſu eſt nō erāt ad conciliationē pacis hominū imꝑitoꝝ ſi ꝑ iudiciū punirent̉. ⁊ iō erāt ꝑmittenda. Ad auctoritates gͦ quas pͥmo ⁊ 2º obicit. dd̓m ēꝙ ītelligunt̉ illo cau. qn̄ iudex p̄latus poteſtvtilit̓ ⁊ ſine ꝑiculo ſciſmatis publici obuiare uel reſiſtere. Moyſes aūt p̄dictis facinoribus ⁊ erroribus nō poterat vtilit̓ obuiare.quia multitudo ⁊ cordiū duritia erat in cāReſpiciendo gͦ ad pacē ⁊ vnitatē tribuumiſrael̓. que multo melior eſt ꝙͣ pax int̓ hancꝑſonā uel illā que poſſet turbari ſi ex odiovxoris uel ſuſpitione īcorrigibili īterficerētvxores: decreuit iuſte vt ꝑmitterent̉ p̄dicta⁊ relinquerent̉ īpunita ſicut in pn̄ti eccleſiaqͥa nō pōt vtilit̓ reſiſtere militibꝰ qui d̓tinētdecimas. qͥa ſi reſiſteret maius malū accide̓tī ecccleſia .ſ. ſciſſura: ꝑmittit eos decimas d̓tinere. Ad illud qd̓ obr̄ 3º dd̓m ꝙ nō ſequit̉ nōͣ ſunt facienda mala vt veniant bōaergo nō ſunt ꝑmittenda: qͥa qͥ facit mala peccat. ſed nō qui ꝑmittit fieri: cū nō poſſit vtiliter reſiſtere: uel cū n̄ debeāt rationabili excā reſiſtere: ſicut ip̄e deꝰ. qui ꝑmittit multa fieri mala: tn̄ ex rōnabili cā: vt .ſ. ex eis eliciatbona. Ad quartū diſt īguēdū ꝙ ꝑmiſſiodr̄ multipl̓r. dr̄ enī ꝑmiſſio ꝯceſſionis: qn̄licita ꝯcedūt̉: vt cū religioſo ꝯcedit̉ viſitare
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten