Deinde queritur? ateſtibꝰ adhibēda. Circa qd̓ nōͣº qd̓ dicit decrctalis capl̓o de teſtibꝰ. Ꝙ diligent̓ teſtesſunt exaīandi. ⁊ debēt de ſingulis circūſtantus prudent̓ inquiri. videlꝫ de cāis: ꝑſonis:loco: tꝑe: auditu: vi ſu: ſcia: vel credulitate: uefama. Hec aūt exaīnatio iō facienda eſt: vtſciat̉ qͣꝫta fides ſit dictis teſtiū adhibendaQuerit̉ ergo pº de illis que ponunt̉ derogare fidei teſtium: que ſunt tria prīcipal̓rres. tp̄s. ⁊ locus. cū in his diſſentiunt. Resvt cū vnus teſtificat̉ de vna re uel perſonaalius de alia. ex quo .n. nō ꝯueniūt: nihil probāt. ſic̄ dicit canon. 35. cā. q. 6. Tempꝰ vt cuꝫvnus teſtificat̉ aliquid factū in vno tēporealius in alio. ſicut dicit canon Leonis Pape3. q. 9. Teſtiū uoces tanqͣꝫ pluriū nō admittātur quos tempoꝝ diuerſitas ſil̓ eſſe ꝓhibuitLocus vt cum vnus teſtificat̉ aliquid femeſſe in vno loco. alius in alio in quē modumreprobauit teſtimoniū ſenu ꝯtra Suſannampaniel̓. 13º. Quia vnus dixit factū eſſe ſubpruno. alius ſub cīno. crimen ſeu adulteriuꝫqd̓ īponebāt Suſanne. Querit̉ que ſit roquare diuerſitas in huiꝰ fidē teſtimonii excludit. Itē nō vr̄ diuerſitas tꝑis teſtīoniūvitiare. nam pōt ferri teſtimoniū ꝙ vnus dicat ſcm̄ eſſe tꝑe ſereno. alius tp̄e nubiloſo.Itē pōt ꝯtingere ſic̄ frequēter accidit ꝙrecordabit̉ de facto ⁊ nō tꝑe. hoc eſt die ul̓mēſe quo factū eſt. Ad qd̓ reſpondenduꝫꝙ rō quare p̄dicta diuerſitas: qͣꝫtum ad remtempꝰ ⁊ locū. fidē teſtimonii euacuat: ē quiaſiue diuerſe ſint res: aut diuerſa tēpora: autdiuerſa loca: de quibꝰ teſtificant̉ quilibꝫ deſe aſſerit ſolūmo. ⁊ ſicut dicit decretalis. ꝙubi quilꝫ aſſerit de ſe: licet pl̓es fuerint: noneſt eis credendū cū ꝗlibet ſit in ſuo teſtimonio ſingularis: et dicit lex Deutro. 19º. Nonſtabit teſtis vnus contͣ aliquē. Ad ſecūdūdicūt teſtē eē interrogandū de anno menſe⁊ die celebrati ꝯtractꝰ. ſed nō vtꝝ tꝑs eratſerenū: aut pluuioſū. Si aūt ꝓfiteat̉ teſtisſe nō recordari de tꝑe. nihiloīnus ei creditur⁊ ſi vnus dicat hoc eſſe factū tali tꝑe. aliusexp̄ſſe dicat contrariū: tunc neutri eſt fidesēdhibenda. Itē querit̉ de diuerſitate teſtin vt ſciat̉ quibꝰ ſit fides adhibēda. Namaliquādo introducunt̉ teſtes conrii: aliqn̄ diuerſi: ⁊ interdū vnus vni. pl̓es pluribꝰ. aliqn̄teſtis ſibi ip̄i eſt conͣriꝰ. Querit̉ gͦ de teſtequi ſibi ip̄i diſſidet. vtꝝ ſit ei fides adhibēda ꝙ vr̄. Nam ſic̄ ſupradictū eſt teſtis interrogat̉ de credulitate: ⁊ fama. ſed ꝑ ꝯſiderat:onē differentē ꝯiecturoꝝ ꝓbabiliū pōt moueri ad differente credulitatē. differenti tē.pore interrogatꝰ. ponat̉ ergo ꝙ idē interrogatus de credulitate differenti tꝑe: diuerſarn̄deat. Interrogatꝰ d̓ viſu ⁊ ſcīa vniformit̉rn̄deat. Conſtās eſt ꝙ ip̄e rn̄det ẜm ꝟitatemꝯſcīe. gͦ ſi ſibi ip̄i diſſidiat ut dictū eſt nihiloīnus erit ei fides adhibenda. Contͣ. 4. ca.q. 3. Canon qui falſe uel varie teſtimonia dixerint a iudicibus puniant̉: ⁊ ītelligit̉ in cacriminali. ergo nō ſolū ille qui falſo teſtaturveꝝ etiā ille quiuarie puniendus eſt. ℟dd̓. ꝙ p̄dictꝰ nō dꝫ dici ſibi ip̄i diſcidere: qͥaẜm ꝯſcīam ꝓfert qͣꝫuis different̉ ꝓpt̓ differens tꝑs ⁊ credulitatem. ſed ſi reſpcū eiuſ qͥtꝑis de ſcīa ſiue viſu ſibi conria uel diuerſadiceret: teſtimoniū eius oīno nō uale̓t: ſicutdicit canon. 3. ca. q. 9. ⁊ eſt Ambroſii in li. deꝑadi ſo. pura ⁊ ſimplex teſtimonii ſeries intimanda eſt plerūqꝫ teſtis cum ad ſeriē geſtorū aliqͥd ex ſuo addic̄: totā teſtiōnit fidē ꝑtꝭmēdatio decolorat. Itē querit̉ vtꝝ pl̓ibꝰteſtibus ex vna ꝑte ꝓductis ⁊ ꝯcordantibꝰſit fides adhibēda: qd̓ vr̄. qͥa pl̓es ſunt ⁊ concordant ſicut dicit lex Deutr. 19º. In ore duoꝝ aut trium teſtium ſtabit omē verbū.Con. Ont teſtes eſſe corrupti ⁊ vnū ⁊ eudem meditatū ſermone afferre. gͦ nō erit eiſcredendū. nā ſicut dic̄ canon. 4. ca. q. 3. De teſtibus ꝯſiderandū eſt ꝗ ſimpl̓r teſtimoniumdicant: vtꝝ vnum eundēqꝫ meditatū ẜmonē afferant. ℟º ẜm lege humanā canonizatā. ff. de teſtibus. 4. ca. q. 3. Si teſtes omneseiuſdē honeſtatis ⁊ eſtimationis ſunt ⁊ negocii qualitas ac iudicis motꝰ cū his ꝯcurrit ſequenda ſunt omīa teſtimonia. Requirendū ē igit̉ ad oēs ꝯditiōes que requirūt̉ad teſtē idoneū. de quibꝰ hēt̉ ſuꝑ. q. de idoneitate teſtiū. Itē querit̉ ſi ex teſtibus ꝓductis quidā eoꝝ aliud dixerūt. ⁊ quidā aliud licet imꝑari numero: qͥbus fides ſit adhibēda. ℟º ẜm legē. ff. canonizatā. 4. cā. q. 3.ꝙ ſi diuerſa ſeu contͣria teſtes dixerint. Credendū eſt dictis eoꝝ: qui dicūt illud quodnature negocii ꝯuenit ⁊ qd̓ inimicitie autgr̄e ſuſpitione caret. ꝯfirmabitqꝫ iudex motū aī ſui ex argumētis ⁊ teſtimoniis que reeſſe aptiora ⁊ ꝟitati ꝓximiora eſſe ꝯperit.Itē querit̉ de teſtibꝰ ex vtraqꝫ ꝑte ꝓduct
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten