Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Itē Exo. 21. Qui furatꝰ fuerit hominemvendiderit eum ꝯuictꝰ noxe mortē moriat̉.vn̄ accipit̉ lex humana canonizata: ē Conſtātini. Iudex criminoſum diſcutiēs anteſnīam ꝓferat aūt reū ipſe ſe ꝯfiteat̉: autīnocētes teſtes ꝯuincat̉. Forte diſtinguet̉iuxͣ p̄cedētē qōnē ſic̄ diſtinguit Gratianꝰ:quedā ſunt manifeſta iudici. quedā occulta īnota. De occultis īnotis indiſtincte nonhr qui iudex eſt iudicare. vn̄ canon Euariſtipape ex auctoritate gn̄. 19. dic̄. Deꝰ potensvt nos a p̄cipitāte ꝓbatione ſnīe ꝯpeſcēt:oīa nuda aꝑta ſint oculis eiꝰ. mala tn̄ ſodome noluit audita iudicare priuſqͣꝫ manifeſtecognoſce̓t que dicebāt̉. Un̄ ip̄e ait. Deſcēdaꝫ videbo vtrū clamore uenit ad me opereꝯpleuerint. vt nobis exempla daret: ne p̄cipites in diſcutiēdis exequedis negociis eſſemus: ne mala ꝓximoꝝ pͥus p̄ſumat ꝗſꝙͣ credere qͣꝫ ꝓbare: aut temere aut indiligenterindiſcuſſa quoquomō temē iudicare: dicenteveritate. Nolite iudicare iudicabimini.Mat. 7. Itē in manifeſtis diſtinguēdū.quedā manifeſta dicūt̉ ꝗa nota iudici: ſꝫ incognita alijs. Alia ſūt manifeſta alijs ignota iudici. Quedā ꝟo nota ſunt iudici alijsQue ignota ſunt iudici: tn̄ nota ſunt alijsnon poſſunt a iudice iudicari niſi pͥuſ ꝯuicta ꝓbata. Un̄ canon Melchiadis pape. Primo ſemꝑ omnia diligenter inꝗrite: nemineꝫꝯdemnētis an̄ veꝝ iuſtiſſimū iudiciū. nullūiudicetis ſuſpitionis arbitrio. ẜꝫ pͥmū ꝓbate poſtea caritatiuā ꝓferte ſnīam. Et qd̓ vobis vultis fieri alijs facere nolite. Tob. 4.Itē que iudici tm̄ nota ſunt ſine examinatione puniri poſſunt: ꝗa accuſatorisſona aſſumit̉: iudiciaria poteſtas amitrit̉. invna eadē nullꝰ ſimul poteſt eſſe accuſator iudex. Unde augꝰ. Quis vtrūqꝫ audetſume: vt cuiuſꝙͣ ipſe ſit accuſator iudex.Itē ſi crimē manifeſtū ē iudici alijs: itaaliqn̄ eſt reus inficiat̉ factū: vt ſi ꝗs negaret ſe interfeciſſe quem ī oculis iudicismultoꝝ ꝯſpectu interfeciſſꝫ. Aliqn̄ ꝟo ē ꝯfitet̉ factū. Primo negat ſe eſſe reu: ſineexaminatione puniri pōt. ꝟo ꝯuictū ꝓpriā ꝯfeſſionē punire poteſt. Si hoc dicat̉Contͣ. Aliꝗs euidēter ꝑpetrat ſcelꝰ ſic̄ patetex precedēti: ſiune accuſatore teſtibus poteſtiudicari: ſic̄ ille fornicator quē iudicauit apl̓ſ talis ſi inficiaret̉ factū: aliter ꝯuīctꝰrei euidētiā poſſet iudicari. Itē ille delinꝗt in ꝯſpectu iudicꝭ ſb̓ oculis multoꝝ nonne patrat ſcelꝰ euidēs. So. Eſt ꝯfeſſio ſermonis ꝯfeſſio facti. Cōfeſſio facti ē vbi publicū factū ē. et tūc euidētia ipſa oꝑis reūteſtat̉: ꝗa oꝑe publico crimē ꝯfitet̉. vn̄ qͣꝫuisneget verbo ſic̄ Chaym dixit. neſcio dn̄e: ipſa facti euidentiā ꝯfitet̉: ſic̄ ibi dr̄. Uoxſanguīs fratris tui clamat ⁊cͣ. Ad illud ꝟointelligēdū illud qd̓ dic̄ Gratianꝰ intellr̄qn̄ aliꝗs delinꝗt corā iudice ſedente locoiudicꝭ: corā paucis duobꝰ vel tribꝰ. ꝓpter qͦs dr̄ factū publicū: ꝗa iudice̓ abſēte adhucnon poſſet iudicari ſine ꝓbatione.Ieritur poſteaquātū ad aliā ꝑteꝫ legis: qua dr̄. necin altera partē declinent: nec ꝑſonā accipiesnec munera. Primo q̄rit̉ utrū iudex poſſitꝑſone miẜabili ī iudicio ꝯdeſcēde̓. vtrūpoſſit pecuniā vel munꝰ acciꝑe.ſic. Exo. 23. deAd Primum clinabis in iudicium pauꝑis. Itē pauꝑis miſereberis iniudicio. Item Leuit. 19. ꝯſideres ꝑſonam pauꝑis: nec honores vultū potētꝭ. ⁊cͣ.Cōtͣ. Eccl̓. 4. In iudicādo eſto pupillis miſericors vt pater. Itē Iſa.. rep̄hedūt̉ iniꝗiudices: pupillo iudicāt. ℟º. eſt miẜeriꝯtra iuſticiā: ē miſereri ſalua ꝟitate rectitudine iuſticie. Leges dicūt ē miſeredū pauꝑis ī iudicio: ītelligūt̉ declinādo aꝟitate iuſticie. vn̄ Leuitꝭ. 19. p̄cepit. facieſqd̓ iniquū ē. Alie ꝟo dicūt miſerēdū eſt:ītelligūt̉ ſalua ꝟitate iuſticie. Itē q̄rit̉ utꝝpoſſit iudex munꝰ acciꝑe: qd̓ māifeſte ꝓhibet̉ī p̄dicta lege. accipiēs munea ubiqꝫ ī ſcriptura. Cōt. 12. ca. q. 2. Nemo cogit̉ ꝓpriis ſtipediis militare. ſi iudiceſ aliꝗ delegati ſūt indiget pn̄t ſtipēdiū acciꝑe. Itē pn̄t neexēnia reciꝑeˡ. vr̄: vl̓r dicat̉ accipiesmunera. Itē ī eccl̓iaſtico. 21. Exēnia dona excecāt oculos iudicū ⁊cͣ. Itē q̄rit̉ ſi recipiat ꝯtra legē iudex munera: ꝯſtat īiuſterecipit: ꝗa ſic̄ dic̄ augꝰ ad Macedoniū. Nonlicet iudici vēdere iuſtū iudiciū. ſi recipietmunꝰ tenet̉ reſtituere. Itē ſi tenet̉ reſtituere cui reſtituet. Nam ſymoniacꝰ ī recipiēdopecuniā dꝫ reſtituere illi dedit: ꝗa turpiter dedit ꝯtra legem. ſilr̄ tenebit̉ iudexreſtituere pecunia receptā illi qui dedit.So. dd̓. nullꝰ iudex pōt reciꝑe pecuniaꝫ iudicādo: īmo ſicut de p̄dicatione alijs