Itē Exo. 21. Qui furatꝰ fuerit hominem ⁊vendiderit eum ꝯuictꝰ noxe mortē moriat̉.vn̄ accipit̉ lex humana canonizata: ⁊ ē Conſtātini. Iudex criminoſum diſcutiēs nō anteſnīam ꝓferat ꝙ aūt reū ipſe ſe ꝯfiteat̉: aut ꝑīnocētes teſtes ꝯuincat̉. Forte diſtinguet̉iuxͣ p̄cedētē qōnē ſic̄ diſtinguit Gratianꝰ: ꝙquedā ſunt manifeſta iudici. quedā occulta⁊ īnota. De occultis ⁊ īnotis indiſtincte nonhr qui iudex eſt iudicare. vn̄ canon Euariſtipape ex auctoritate gn̄. 19. dic̄. Deꝰ oī potensvt nos a p̄cipitāte ꝓbatione ſnīe ꝯpeſcēt: cūoīa nuda ⁊ aꝑta ſint oculis eiꝰ. mala tn̄ ſodome noluit audita iudicare priuſqͣꝫ manifeſtecognoſce̓t que dicebāt̉. Un̄ ip̄e ait. Deſcēdaꝫ⁊ videbo vtrū clamore ꝗ uenit ad me opereꝯpleuerint. vt nobis exempla daret: ne p̄cipites in diſcutiēdis ⁊ exequedis negociis eſſemus: ⁊ ne mala ꝓximoꝝ pͥus p̄ſumat ꝗſꝙͣ credere qͣꝫ ꝓbare: aut temere aut indiligenterindiſcuſſa quoquomō temē iudicare: dicenteveritate. Nolite iudicare ⁊ n̄ iudicabimini.Mat. 7. Itē in manifeſtis diſtinguēdū. Nāquedā manifeſta dicūt̉ ꝗa nota iudici: ſꝫ incognita alijs. Alia ſūt manifeſta alijs ⁊ ignota iudici. Quedā ꝟo nota ſunt iudici ⁊ alijsQue ignota ſunt iudici: ⁊ tn̄ nota ſunt alijsnon poſſunt a iudice iudicari niſi pͥuſ ꝯuicta⁊ ꝓbata. Un̄ canon Melchiadis pape. Primo ſemꝑ omnia diligenter inꝗrite: nemineꝫꝯdemnētis an̄ veꝝ iuſtiſſimū iudiciū. nullūiudicetis ſuſpitionis arbitrio. ẜꝫ pͥmū ꝓbate⁊ poſtea caritatiuā ꝓferte ſnīam. Et qd̓ vobis nō vultis fieri alijs facere nolite. Tob. 4.Itē que iudici tm̄ nota ſunt ſine examinatione puniri nō poſſunt: ꝗa dū accuſatoris ꝑſona aſſumit̉: iudiciaria poteſtas amitrit̉. invna ⁊ eadē cā nullꝰ ſimul poteſt eſſe accuſator ⁊ iudex. Unde augꝰ. Quis vtrūqꝫ audetſume: vt cuiuſꝙͣ ipſe ſit accuſator ⁊ iudex.Itē ſi crimē manifeſtū ē iudici ⁊ alijs: itaaliqn̄ eſt ꝙ reus inficiat̉ factū: vt ſi ꝗs negaret ſe interfeciſſe eū quem ī oculis iudicis ⁊multoꝝ ꝯſpectu interfeciſſꝫ. Aliqn̄ ꝟo ē ꝙ ꝯfitet̉ factū. Primo mō cū negat ſe eſſe reu: ſineexaminatione puniri nō pōt. 2º ꝟo mō ꝯuictūꝑ ꝓpriā ꝯfeſſionē punire poteſt. Si hoc dicat̉Contͣ. Aliꝗs ꝗ euidēter ꝑpetrat ſcelꝰ ſic̄ patetex precedēti: ſiune accuſatore ⁊ teſtibus poteſtiudicari: ſic̄ ille fornicator quē iudicauit apl̓ſgͦ talis ſi inficiaret̉ factū: nō aliter ꝯuīctꝰ ꝙ ꝑrei euidētiā poſſet iudicari. Itē ille ꝗ delinꝗt in ꝯſpectu iudicꝭ ſb̓ oculis multoꝝ nonne patrat ſcelꝰ euidēs. So. Eſt ꝯfeſſio ſermonis ⁊ ꝯfeſſio facti. Cōfeſſio facti ē vbi publicū factū ē. et tūc euidētia ipſa oꝑis reū eēteſtat̉: ꝗa oꝑe publico crimē ꝯfitet̉. vn̄ qͣꝫuisneget verbo ſic̄ Chaym ꝗ dixit. neſcio dn̄e:cū ipſa facti euidentiā ꝯfitet̉: ſic̄ ibi dr̄. Uoxſanguīs fratris tui clamat ⁊cͣ. Ad illud ꝟointelligēdū ꝙ illud qd̓ dic̄ Gratianꝰ intellr̄qn̄ aliꝗs delinꝗt corā iudice nō ſedente locoiudicꝭ: ⁊ corā paucis duobꝰ vel tribꝰ. ꝓpter qͦsnō dr̄ factū publicū: ꝗa iudice̓ abſēte adhucnon poſſet iudicari ſine ꝓbatione.Ieritur poſteaquātū ad aliā ꝑteꝫ legis: qua dr̄. necin altera partē declinent: nec ꝑſonā accipiesnec munera. Primo q̄rit̉ utrū iudex poſſitꝑſone miẜabili ī iudicio ꝯdeſcēde̓. 2º vtrūpoſſit pecuniā vel munꝰ acciꝑe.ſic. Exo. 23. Nō deAd Primum clinabis in iudicium pauꝑis. Itē pauꝑis nō miſereberis iniudicio. Item Leuit. 19. Nō ꝯſideres ꝑſonam pauꝑis: nec honores vultū potētꝭ. ⁊cͣ.Cōtͣ. Eccl̓. 4. In iudicādo eſto pupillis miſericors vt pater. Itē Iſa. pͦ. rep̄hedūt̉ iniꝗiudices: ꝗ pupillo n̄ iudicāt. ℟º. eſt miẜeriꝯtra iuſticiā: ⁊ ē miſereri ſalua ꝟitate ⁊ rectitudine iuſticie. Leges gͦ q̄ dicūt ꝙ nō ē miſeredū pauꝑis ī iudicio: ītelligūt̉ declinādo aꝟitate iuſticie. vn̄ Leuitꝭ. 19. p̄cepit. Nō facieſqd̓ iniquū ē. Alie ꝟo q̄ dicūt ꝙ miſerēdū eſt:ītelligūt̉ ſalua ꝟitate iuſticie. Itē q̄rit̉ utꝝpoſſit iudex munꝰ acciꝑe: qd̓ māifeſte ꝓhibet̉ī p̄dicta lege. n̄ accipiēs munea ⁊ ubiqꝫ ī ſcriptura. Cōt. 12. ca. q. 2. Nemo cogit̉ ꝓpriis ſtipediis militare. ſi gͦ iudiceſ aliꝗ delegati ſūt⁊ indiget pn̄t ſtipēdiū acciꝑe. Itē pn̄t neexēnia reciꝑeˡ. vr̄ ꝙ n̄: cū vl̓r dicat̉ n̄ accipiesmunera. Itē ī eccl̓iaſtico. 21. Exēnia ⁊ dona excecāt oculos iudicū ⁊cͣ. Itē q̄rit̉ ſi recipiat ꝯtra legē iudex munera: ꝯſtat ꝙ īiuſterecipit: ꝗa ſic̄ dic̄ augꝰ ad Macedoniū. Nonlicet iudici vēdere iuſtū iudiciū. gͦ ſi recipietmunꝰ tenet̉ reſtituere. Itē ſi tenet̉ reſtituere cui reſtituet. Nam ſymoniacꝰ ī recipiēdopecuniā n̄ dꝫ reſtituere illi ꝗ dedit: ꝗa turpiter dedit ⁊ ꝯtra legem. gͦ ſilr̄ n̄ tenebit̉ iudexreſtituere pecunia receptā illi qui dedit.So. dd̓. ꝙ nullꝰ iudex pōt reciꝑe pecuniaꝫꝓ iudicādo: īmo ſicut de p̄dicatione ⁊ alijs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten