Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

intraſſꝫ ex poteſtate officii qua poſſꝫ diciques paſtorē ſuū rep̄hēderāt: ſꝫ auctoritate qīne ꝟtutꝭ: qua gentiles acceꝑant ſpūꝫ ſanctū: rn̄dit. Ad duo ſequentia ſancti Hier. Greg. pꝫ iam rn̄ſio ex p̄dictis. ſꝫ tn̄ ad illudHiero. qd̓ dic̄ oēs ep̄i ſunt ep̄i. dd̓.ep̄m digne ē eſſe ep̄m per auctoritate ſpūalispoteſtatꝭ. meritū ſanctitatꝭ. dicit demalis epīs dic̄ de ipſis ꝓpter defectū ſanctitatis: ꝓpter defectū poteſtatꝭ vl̓ ordīs qͣꝫdiuab eccl̓ia tolerāt̉. Ad vltimū quod obr̄ deqob dd̓. illud dicebat de perfectōe humilitatis: debito iuris.Queritur poſteavtruꝫprelatꝰmalꝰ poſſit iudicare inferiorē ſeu ſb̓ditū iuſteAd qd̓ ſic. Atūs Ambroſiꝰ ſuꝑ p̄ſ. Btī īmaculati. Iudicet ille de alteriꝰ errore: hꝫ qd̓in ſe ipſo ꝯdēnet. Iudicet ille agit eadēque in alio putauerit punienda: ne de alioiudicat in ſe ferat ſnīam. ex quo pꝫ malolato licet iudicare. Itē Grego. in moralibꝰ exponēs illd̓ Io. ſine pctō ē pͥmꝰ mittatī lapidē. Ad aliena quippe pcta puniendaibāt: ſua reliquerat. reuocēt̉ itaqꝫ ad ꝯſcīaꝫvt pͥus ꝓpria corrigāt: tūc aliena rep̄hēdātItē Greg. ſuꝑ illud iudicū: vbi dr̄ uirigabaā int̓fecerat uxorē Leuite cogͦſcēdo dic̄ tribꝰ Benyamin in carnis ſcelere fuiſſetobruta: collectꝰ oīs iſrl̓ vlciſci iniꝗtatē uoluitſꝫ tn̄ ſemel iteꝝ in belli certaīe ipſe ꝓſtratꝰē. et ſb̓dīt. Quid ē in vltiōe ſceleris iſraelinflamat̉: tn̄ pͥus ipſe proſternit̉: niſi ipſipͥus purgādi ſunt: quos alioꝝ culpe feriūt̉vt iam mūdi vltionē veniāt alioꝝ vitiacorrige̓ feſtinat. Ex arguit̉ prelatus niſimūdꝰ ſit: dꝫ īmundos iudicare. ItemGrego. Poſtulatꝰ dn̄s iudicare peccatricēſtatim dat iudiciū: ſꝫ pͥus ſe inclinās deorſuꝫin terra digito ſcribebat nos typice inſtruesvt quelꝫ ꝓximoꝝ errata ꝯſpicimꝰ: antea rep̄hendēdo iudicemꝰ ꝙͣ ad ꝯſcīam nr̄ireuerſi digito diſcretionis: quid ī ea ꝯditoriplaceat: ꝗdue diſpliceat examinemꝰ: iuxͣ illd̓apoſtoli. Conſidera te ip̄m: ne tu tempterisItem Greg. ī eodē. Qui ſine peccato ē ⁊cͣ. i.pͥmo vos ipſi iuſticiā impletē: ſic īnocentesmanibꝰ ad lapidandā ream ꝯcurrite. Ex hisbr̄ malus aliꝗs debet aliū iudicare: vl̓iudicꝭ ꝑſonā aſſume. Cōtra. Saul a dn̄oent et reprobatꝰ dei populū iudicabat: eiusiudiciū vniuerſus populus expetebat. Und̓dic̄ Dauid poſt reprobationē ꝓfitens ip̄miudicē a dn̄o: ꝓpiciꝰ ſit mihi dn̄s: vt extēdam manū ī xp̄m dn̄i. i.. 24. Itē Dauid eēt adulter homicida interrogatꝰ apheta ſnīam in diuitē dedit: ouem pauꝑisrapuit dices. Iudiciū mortis ē viro huic ouēreddet ī qͣdruplū. Itē Salomon amoremulieꝝ deos gentiliū cole̓t: ſic̄ dr̄. 3.. xi. tn̄vniuerſus iſrael ad eius iudiciū ꝯfluebat.Item Math. 23. de malis p̄latis iudeoꝝ dicebat dn̄s. Qui dicunt facite ⁊cͣ. Itē. i. Pe. 2.Serui ſb̓diti eſtote ī omni timore dn̄is nontm̄ bonis modeſtis: ſꝫ etiā diſcol̓: ex quibusrelinꝗt̉ maloꝝ p̄latoꝝ ſnīe ē parendum aſb̓ditis. ipſi legalr̄ poſſunt ſb̓ditos iudicare. So. dd̓. eſt iudicare de officio poteſtatis. ē iudicare de idoneītate ſiue meritopoteſtatis. pͥmo modo mali p̄lati poſſunt ſb̓ditos iudicare. niſi boni. pͥmū ſine damnabile eſt iudicanti. tn̄ ſalubre ē ſb̓dito obtēꝑanti. vn̄ auctoritateſ pͥmo poſite oſtēdūt mali paſtores ſnīa iuſti examīs alios feriūt ſibi ipſis nocēt. ꝗa ſic̄ dr̄ ad ro. 2. In alios iudicāt ſe ipſos ꝯdēnāt. Auctoritates ꝟo ī ꝯtͣriū obiecte aſtruūt ab eccl̓iatolerāt̉: eoꝝ iudiciū ſb̓terfuge̓ ē licitū.obtēꝑare ē ꝓficuū. Et pꝫ rn̄ſio ad obiectaConſequenter queritur que ꝯditōes reꝗrūt̉ ad aliꝗs poſſiteſſe ordinate iudex. Nam Deutꝭ.. dic̄ Moyſes. Dixi vobis. date ex vobis viros ſapiēte gnaros quoꝝ ꝯuerſatio ſit ꝓbata ī tribubꝰveſtris. Et ſeꝗt̉. Tuliqꝫ eos vt populū iudicarēt. Ex relinꝗt̉ ẜᵐ legē dei qui ēſapiens gnarus iuris poterit eſſe iudex illi ſunt minoris etatis poſſunt eſſe iudices. filr̄ nec natura ſurdi nec ꝑpetuo furioſi. Itē iudices debeāt tribubꝰ ppl̓idei. hr̄ticꝰ poterit eſſe iudex vel īfideliaet hoc eſt qd̓ dic̄ canon. 24. c. q. i. Hereticꝰ catholicum vtpote ſuꝑiorē ſe maledice̓ ualiī alienū a fide tāꝙͣ ī ſibi coequalē ſnīaꝫ dare poteſt. Itē ꝯſil̓i rōne ꝓbat̉ excoīcatꝰ poteſt iudex. ẜᵐ etiā dic̄ decretalistitulo de iudiciis. vbi dicit̉. lꝫ excoīcatus poſſit ſtare ī iudicio ſe tn̄ poteſt cogialiū rn̄dē̓. Itē ex dicit̉ ꝯuerſatio iudicis ꝓbata debꝫ. vr̄ ſuſpectꝰ poſſitiudex. Un̄ Canon Nicolai. 3. ca. q. 5. Liceat eiſuſpectū iudicē ſibi putat eſſe ante ꝙͣ lis inchoet̉ recuſare ad aliū recurre̓. qͦdāmō