ſolū p̄latoꝝ ē. vn̄ dd̓. ꝙ illd̓ qd̓ dr̄ ꝙ rex n̄ hꝫhominē ꝗ facta ſua diiudicet: nec ſuꝑiore: intelligendū ē ī ſuo ordine. Eſt enī ordo ptātūduplex. ordo .ſ. ptātū ſecl̓ariū. ⁊ ordo poteſtatu ſpūaliū. In ordīe poteſtatū ſecl̓ariū nullꝰeſt maior rege vel imꝑatore: quēadmodū inordine poteſtatū ſpūaliū nullꝰ ē maior papa.tn̄ collatione facta poteſtatꝭ ſpūalis ad ſecularem: poteſtas ſpūalis ē ſuꝑ ſecl̓arē: ſic̄ ſpūs ēſuꝑ corpꝰ. vn̄ ⁊ Ier. pͦ. dr̄. Ecce ꝯſtitui te ſuꝑgentes ⁊ regna. Et oſtenſum ē 2. paral̓. 26. inOzia: ꝗ uoluit ſibi uẜpare ſacerdotalē dignitatē: ⁊ ꝑcuſſus ē lepra. Ad illd̓ apoſtoli. ſeniorē ne increpaueris ⁊cͣ. dd̓. ꝙ ex īcrepatiōeq̄ eſt ex auctoritate cū obiurgatione nō ē increpādꝰ ſenior diſcretꝰ etiā a ſuꝑiori. vn̄ ibidic̄ glo. Ne increpaueris ꝓ etatis honore: neindigne ferēs ſe a minore correptū magis exaſperet̉ qͣꝫ ꝓficiet. ſꝫ obſecra vt patrē: ſic̄ dr̄. i.Pe. 5. Seniores ꝗ ī vobis ſunt obſecro. Si ꝟoſtulti ſint ſenes: increpatōe q̄ ē ex auctoritateetiā cū obiurgatione a ſuis ſuꝑioribꝰ increpādi ſunt. vn̄ dic̄ ibi glo. Senior tn̄ ſtultꝰ vt aitbtus Gregoꝰ. vehemēter ē increpādꝰ. Increpatione ꝟo q̄ eſt ex caritate inferior pōt īcrepare ſuꝑiore eo mō qͦ dictū ē. Ad illud qd̓obic̄ d̓ hͦ qd̓ dr̄ ſuꝑ illd̓. tibi ſoli peccaui. Rexoīuꝫ ſuꝑior ē. iā pꝫ reſpōſio: ꝗa ſuꝑior ē ī ordīne poteſtatū ſeculariū: non tn̄ ꝯferēdo poteſtate ſecl̓arē ſpūali: vt dictū ē. Ad illd̓ qd̓obr̄ de Dauid: ꝙ p̄ſcidit orā clamidis Sauldd̓. ꝙ ꝑ Saul p̄lati ītelligūt̉: ꝑ Fauid ſb̓ditiSaul ventrē purgās illos ſignificat: ꝗ maliciā intꝰ ꝯceptā foris oſtēdūt ī oꝑe. ſꝫ ī p̄ciſiōeclamidis nō ſignificat̉ rep̄henſio pctī. ꝑ clamidem enim regni poteſtas intellr̄. hāc p̄ſciditꝗ p̄latū ſnīa ꝯdenationis ferit: qd̓ nulli ſb̓ditoꝝ licet. Un̄ cū a bto Grego. dr̄. ꝙ facta prepoſiti a ſb̓ditis oris gladio feriēda non ſunt:intellr̄ gladiꝰ oris ſnīa damnationis. Adillud qd̓ obr̄ ꝙ paulꝰ Petꝝ rep̄hēdit: dr̄ ꝙPetrꝰ ſic̄ dr̄ ad Gal. cogebat gentes iudaizare: ⁊ ſuo exēplo a ꝟitate euāgelii recede̓. pariaūt modo rep̄hēdēdꝰ ē ꝗ nō ſolū ſe a fide exorbitat: ſꝫ etiā ꝗ alios exemplo vl̓ ꝟbo deuiatHoc gͦ exemplo nō ꝓbāt̉ p̄lati nō arguendia ſb̓ditꝭ: ſi a fide exorbitauerint: vel alios exorbitare fecerint. Et qd̓ obr̄ ꝙ Petrū Paulꝰnō rep̄hende̓t: niſi ſe nō imꝑare ſciret. intelligēdū n̄ de paritate que ē in officio eccl̓iaſticedignitatꝭ. Sꝫ de paritate que erat in puritatevite ⁊ noticia ꝟitatꝭ. Nā quātū ad dignitatēp̄lationis Petrꝰ inter apl̓os nō habebat parēAd obiecta vero alteriꝰ partis: ꝗbꝰ indiſtīcte oſtēdit̉ inferiores poſſe iudicare ſuꝑioresRn̄dēdū ē: ⁊ pͥmo ad illd̓ qd̓ obr̄ de Leonepapa. dd̓. ꝙ Leo papa illd̓ fec̄ ꝑfectionis ꝯſideratōe: non rigore coactꝰ diſcipline: ſic̄ btūsGregoꝰ. dic̄ de ſe ipſo. Si ꝗs ſuꝑ his nos arguere voluerit: vel ex auctoritatē nos facereꝯtēderit: ueniat ad ſedē apoſtolicā: ut ibi an̄ꝯfeſſionē btī Petri apl̓i mecū iuſte decertetqͣtenꝰ ibi vnꝰ ex nobis ſnīam deferat ſuam.Ex hoc gͦ nō ſequit̉ ꝙ diſciplina iuris ſb̓ditihabeant iudicare p̄latos. Ad illd̓ qd̓ dr̄ d̓Balaam dd̓. ꝙ ꝑ aſinā bn̄ ſb̓diti intelligumꝑ Galaam mali p̄lati: nō tn̄ ex hͦ ꝓbāt̉ p̄latiarguēdi a ſb̓ditis: ſꝫ ſb̓ditis tm̄ forma daturhumilr̄ renitendi p̄latis: ſi forte eos ad malūcoge̓ voluerīt. Ad illd̓ qd̓ obr̄ de xp̄o dd̓ſic̄ pͥus. ꝙ aliud ē qd̓ de rigore cogimur ſeruare diſcipline. aliud ē qd̓ admittit̉ ꝑfectōisꝯſideratione. Xpūs gͦ iudeos ad ſe arguēduꝫīmiſit ꝯſideratione ꝑfectioniſ: non ſeueritateiuris. Si enim legis rigore eſſēt admiſſi hacauctoritate ſceleratiſſimi ⁊ infames ad accrſationē religioſoꝝ eēnt r̄cipiēdi. qd̓ iniquūAd illud qd̓ obr̄ de Nathā dd̓. ꝙ due ſūtꝑſone ꝗbꝰ mūdꝰ regit̉. regalis ⁊ ſacerdotal̓.⁊ ſic̄ reges p̄ſunt in cauſis ſeculi. ſic ſacerdotes in cauſis dei. Regum ē corporalē irrogarpenā. Sacerdotū ſpūalē inferre vindictam.Dd̓ gͦ quātū ad ſtatū legie. ⁊ſi regalis vnctioſacerdotibꝰ ⁊ ꝓph̓is p̄erat in cauſis ſeculi. tn̄ſb̓erat eis ī cauſis dei. vn̄ reges a ꝓph̓is ⁊ ſacerdotibus vngebant̉. Nathan gͦ ꝓph̓a cumregē arguit ſuum executꝰ ē officiū ī quo eratrege ſuꝑior. nō vſurpauit regis officiū ī quoerat rege inferior. Monuit .n. ꝙ ꝑ pnīam pc̄ꝫexpiarꝫ. non tulit in eum ſnīaꝫ qua tāqͣꝫ adulter ⁊ homicida ẜᵐ legē interirꝫ Ad illudquod obr̄ de ꝑan̄. dd̓. ꝙ miracula veteris teſtamēti ſunt admirāda nō in exēpluꝫ noſtreactionis trahēda. Un̄ Daniel ꝙ iudicauit ſeniores hoc fuit ptāte ſuꝑioris ſpūs ſcī accepta occulte. Un̄ ibi dr̄. Suſcitauit dominꝰ ſp̄ꝫpuri iunioris. ſic̄ dr̄ 2. Exo. Quis te ꝯſtituitiudicē ſuꝑ nos. Elo. Arguebat eos Moyſesex poteſtate occulta data ſibi a deo q̄ poſteamanifeſta fuit. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ arguebant iudei Petrum. quia intrauerat ad Corneliū. dd̓ ẜᵐ btūm Greg. Petrꝰ poteſtatē regēdi acceꝑat. ⁊ tn̄ idem apl̓oꝝ pͥmꝰ q̄rimoniecontra eum a fidelibus facte cur ad gentes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten