ꝓ quo dr̄. Leuitꝭ. 19. Non ſtabit teſtis unꝰ ꝯtͣaliquē ꝗcꝗd pctī vel facinoris fuerit: ſꝫ in oreduoꝝ ⁊cͣ. Itē quedā ſunt mādata iudicialia quātū ad ꝓſecutōem iudicii: ꝓ quo dicit̉deūtꝭ .i. iudicibꝰ. Audite illos: ⁊ qd̓ iuſtū ē iudicate ſeu ciuis ſit: ſeu ꝑegrinꝰ: nulla erit diſtantia ꝑſonaꝝ. Ita ꝑuū audietis ut magnūEt iteꝝ deut. 16. Iuſte qd̓ iuſtū ē ꝑſequeris.Et iteꝝ Leuitꝭ. 19. Iuſte iudica ꝓximū tuum.Quedā ꝟo ſunt mandata iudicialia determinātia ſnīas iudicioꝝ. et hoꝝ quedā ꝯſiſtuntī ꝑ̄miſſionibꝰ vt ī repudio. 22. deutꝭ. Si duxerit vir vxorē: ⁊ poſtea ⁊cͣ. Quedā ī abſolutionibꝰ: vt ī manumiſſiōe ſeruoꝝ. 2. exodi. Siemeris ſeruū hebreū ſex annis ſeruiet tibi ⁊cͣ.Quedā ī punitōibꝰ. et hͦ multiplr̄ variat̉: ſic̄infra patebit. vt exodi. 21. Qui ꝑcuſſerit hominē uolēs occidere moriat̉. Et ibidē. Oculūpro oculo. dente ꝓ dēte. Et iteꝝ. 22. exo. Quifuratꝰ fuerit bouē: quinqꝫ boues ꝓ vno reſtituet. ⁊ hiꝰ. Circa igit̉ p̄cepta iudicialia legis hoc ordine ꝓcedet̉. Primo queret̉ dep̄ceptis iudicialibꝰ: que reſpiciūt ꝑſonas: quereꝗrūt̉ in iudicio. 2º de p̄ceptis ꝑtinētibꝰad ꝓgreſſum iudicii. 3º de p̄ceptis q̄ reſpiciūt ſnīas iudicioꝝ. Quātū ad pͥmū q̄ret̉pͥmo de iudicialibꝰ quātū ad ꝑſonā iudicis.2º quantum ad perſona rei qui conuenit̉.3ºquantū ad ꝑſonā actoris. 4º quantuꝫad perſonā teſtis. 5º quātū ad ꝑſonas ꝯtīgentes: vt ē aduocatꝰ ⁊ aſſeſſor ⁊cͣ. Quātūad iudicē q̄rūt̉ plura. Primo an̄ hō poſſiteſſe iudex hominis. 2º an inferior poſſit iudicare ſuꝑiorē. 3ºan ſuꝑior malus poſſitiudicare inferiorē. 4º que ꝯditiones requirunt̉ ad hoc ꝙ aliquis poſſit eſſe ordinate iudex. 5º de dria iudicū. 6º qd̓ iudicꝭ offm̄.Ad primum ſic jadices ⁊Deutꝭ. 16.magiſtros ꝯſtituēs ī omnibꝰ portis. ItemDeutꝭ. i. Tuli de tribubus veſtris viros ſapientes: ⁊ ꝯſtitui eos pͥncipes tribunos ⁊cͣ. et p̄cepi eis. Audite illos: ⁊ qd̓ iuſtū ē iudicate ⁊cͣItē .i. ſap̄. Diligite iuſticiam qui iudicatisterram. Itē pͦ Iſa. Reſtituā iudices tuosvt fuerūt pͥus. Itē ad ro. 13. Nō ſine cauſagladiū potat. dr̄ de iudice. mīſter enim deieſt ⁊cͣ. Itē. i. ad cor. 6 Neſcitis qm̄ ſancti dehoc mūdo iudicabūt. Itē ibidē. Seculariaiudicia ſi hūeritis ꝯtēptibiles q ſunt in eccl̓iaillos ꝯſtitute ad iudicandū. Ex his omnibꝰpatet ꝙ homo poteſt hominem iudicare.Contra. Ro. 14. Tu ꝗs es ꝗ iudicas alienūſeruū: ſuo dn̄o ſtat aut cadit. Itē. i. ad cor..4. Nolite ante tempꝰ iudicare: qͦaduſqꝫ dn̄sveniat ⁊cͣ. Itē Mat. 7. Nolite iudicare ⁊ n̄iudicabimini. Itē Mat. 13. de zizaniis ⁊ trtico. Sinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſem.Meſſis aūt ꝯſūmatio ſecl̓i. Ex his vr̄ relinaꝙ nō ꝯcedit̉ hoī eſſe iudicē hominis ꝑ nouuteſtmn̄: ꝙͣuis ꝯcederet̉ ꝑ vetꝰ. So. ẜᵐ Aug.in omel. de pnīa. ⁊ eſt in glo. i. ad cor. 5. Si qͥsſuꝑ nominat̉ frater ⁊cͣ. Hoc dicendo noluithomine ab hoīe iudicari ex arbitrio ſuſpicationis vel exͣordinario vẜpatoqꝫ iudicio: ſedpotiꝰ ex legeᵉ dei ẜᵐ ordine eccl̓ie ſiue vltroꝯceſſū ſeu accuſatū ⁊ ꝯuictū. Tiſtinguendūꝙ eſt iudiciū temerariū: ⁊ eſt iudiciū ordinatu ẜᵐ legeꝫ dei. Iudiciū ordinatū ꝯcedit̉ hoī⁊ hoc duobꝰ modis eſt. Eſt enim iudiciū diſcretōis ⁊ eſt iudiciū correctiōis. Iudiciū diſcretionis in manifeſtis ⁊ certis ꝯcedit̉ hoīvn̄. i. ad Cor. 2. Spualis hō iudicat: ⁊ ipſe anemine iudicat̉. Iudiciū correctionis ꝯcedit̉in p̄latꝭ in ꝯuictis vel ꝯfeſſis. de qͦ ī pͦs. Frudimini ꝗ iudicatꝭ terram. Iudiciū ꝟo temerariū vl̓r interdicit̉ hoī. Eſt aūt temerariūiudiciū ex parte iudicantꝭ. et ex parte rei iudicate. ex ꝑte iudicantꝭ temerariū iudiciumeſt tribꝰ modis. per vẜpatōem. per indignitatem. per ignorantiam. Per vẜpatōem ſic̄ dic̄glo. ſuꝑ illd̓. nolite iudicare. glo. LemerarieIudiciū enim temerariuꝫ eſt: qͣndo ꝗbꝰ non ēꝯmiſſū iudicāt. ẜᵐ quem modū. dic̄ Aug. iuij.illd̓ apoſtoli ad ro. 14. Tu ꝗs es ꝗ iudicas ⁊cͣNoluit inꝗt Aug. hoīem ab hoīe iudicari exordinario vẜpatoqꝫ iudicio. Et ꝓpter indignitatem: ſic̄ dr̄ ad Ro. 2. In qͦ alteꝝ iudicaste ip̄m ꝯdemnas. eadeꝫ enī agis que iudicasEt Mat. 7. Ipocrita ꝗd vides feſtucā ī ocl̓ifratris ⁊cͣ. Item ꝓpter ignorantiā ẜᵐ ꝙ dr̄Dan. 13. Sic fatui filii iſrael nō iudicātes neqꝫqd̓ veꝝ eſt cognoſcētes ꝯdemnaſtis filiamiſrael. His gͦ tribꝰ modis temerariū eſt iudiciū ex parte iudicantꝭ. Ex parte ꝟo rei iudicate ſilr̄ eſt temerariū iudiciū tribꝰ modis. Cuiudicat̉ perſona qͣꝫtū ad euentum futuꝝ. velcum iudicat̉ intentio. Uel cū iudicat̉ factuꝫoccl̓tum. Cuꝫ iudicat̉ perſona ꝙͣtū ad futuꝝeuentum temerarium ē iudicium. Unde ſūꝑilld̓. nolite iudicare. glo. Neſcimꝰ qͣlis futureſt ꝗ nc̄ apparet malꝰ. d̓ cꝰ correctōe deſꝑaretemerarium iudicium eſt. Itē temerariuꝫiudicium eſt cum iudicat̉ intētio incerta: ſic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten