nec affectu coles: nec ſpē adores. Collige gͦomnē dr̄iaꝫ latrie ex his clauſulis. Idolatriaē exhibitio honoris ſoli deo debiti creature.Aut gͦ exhibet̉ actu interiori: ꝓpter qd̓ dr̄. nōcoles. Aut exteriori: ꝓpter quod dr̄. nō adorabis. Itē honor exhibitꝰ ſiu hͦ modo ſiue illoaut eſt exhibitꝰ creature ſpūali. vnde nō habebis deos alienos. aut corporali. ⁊ hͦ duplr̄.aut imagine ficta: que nulliꝰ rei ē repn̄tatiuavnde non facies ſculptile. aut imagine ꝟa .i.alicuiꝰ rei repn̄tatīa. vnde dic̄. neqꝫ omnemſil̓itudinē celeſtiū. terreſtriū. aqͣtiliū. ⁊ noīeceleſtiū aues poſſūt accipi. ꝗa aer celū dicit̉.vnde aues celi. 13. Mat. h̓ ẜᵐ ſuꝑficiē lr̄e ꝓhibet pͥmū mādatū. Adhuc ampliꝰ video iniſto p̄cepto ẜᵐ rōnē hꝰ p̄cepti allegoricā. pͥmaclauſula oſtendit iudeos ⁊ ſarracenos idolatras. 2ª hr̄ticos. 3ª xp̄ianios pctōres. pͥma ē nōhēbis deos alienos. Habēt ſarraceni ⁊ iudeideos. Machomētū ſarraceni. Meſſiā futurū.iudei .i. an̄ xp̄m. Sarraceni machometū fuiſſeſuū ꝓph̓aꝫ credūt. Iudei ſuū meſſiā maximūfore inſaniēdo ꝯtēdūt. Habēt gͦ deos alienoſ.i. pph̓as. ꝓph̓e. n. dicunt̉ eo ꝙ ad illos ẜmodei factꝰ ſit. Io. io. illos dixit deos ad quos ſermo dei factꝰ eſt. Conuincūt̉ gͦ de idolatria: ꝗadeos habēt alienoꝫ .i. ꝓph̓as. 2ª clauſula ēNō facies ſculptile. Iaciūt hr̄tici ſculptilia:cū fingunt deū eſſe quod nihil eſt. nō enim d̓deo credūt niſi qd̓ imaginatōe ⁊ et fantaſiaꝯfingunt. Iſa. 40. Cui ſil̓em feciſtis deū: autquam imagine ponitis ei. nūꝗd ſculptile?3ª clauſula eſt. Non facies ſil̓itudinē eoꝝ q̄ī celo ſunt ⁊cͣ. Iac̄ xp̄ianꝰ pctor ſil̓itudinē: quacolit vt deū. Sic̄ enim dic̄ Hiero. Qd̓ ꝗs pl̓ꝰvenerat̉ ⁊ amat: hͦ illi deꝰ eſt. Colit ſuꝑbꝰ ⁊ambitioſus ſil̓itudine eoꝝ q̄ in celo deſuper.ꝗa ſuꝑ omnia diligit p̄laturā. Dan. xi. Deummaozim in loco ſuo venerabit̉. dr̄ de an̄ xp̄o.qm̄ ambitioſiſſimꝰ maozim habitaculū fortitudinis eoꝝ. Colit cupidꝰ ſil̓itudinē eoꝝ quein terra. Col̓. 3. Auaritia ē idoloꝝ ſeruitꝰ. Colit̓ carnal̓ ſil̓itudinē eoꝝ que ī aꝗs .i. delitiisPhil. 3. Quoꝝ deꝰ venter eſt: ⁊ gloria in ꝯfuſionē eoꝝ. Ecce habes pͥmi mandati p̄ceptionē. Seꝗt̉ cū ꝯminatione ꝓmiſſio. Ego ſuꝫdn̄s. et pͥmo ꝯminatio cū dr̄. Fortis zelotes.vt ageneret̉ timor trāſgreſſionis. 2º ꝓmiſſioibi. Iaciēs mīam vt ageneret̉ timor obeditionis. Cōminatio ꝟo ē vindicte iniꝗͥtatꝭ patrūin filios uſqꝫ ad tertiā ⁊ quartā gnationemde quo dubitabit aliꝗs ꝓpter illud verbumEzech̓. 18. Filius non portabit iniꝗtatē patris⁊cͣ. Ad qd̓ rn̄det̉ ꝑ ſequētē determinatōeꝫtextꝰ: qͣ dr̄. eoꝝ ꝗ oderūt me ꝑ imitationē paterne malicie. Tertiā ꝟo ⁊ quartā gn̓atiōemponit: ꝗa tm̄ ſolent viuere patres. Punit̉ gͦ īfiliis toto tꝑe vite ſue: ad quos exemplū iniꝗtatis tranſmiſerūt. Promiſſio aūt mīe eſt īmillia .i. ī infinitū diligētibꝰ ⁊ cuſtodiētibusp̄cepta: in quo oſtendit̉ inquantū miſericordia excedat iuſticiā.Secundum mandatūeſt. Nō aſſumes nomē dei tui ī vanū. Cōſtatꝙ ſic̄ ſupra oſtēſum ē: hoc p̄ceptū ordinat adreuerētiā ꝟitatis ſūme. Ideo ꝓhibet̉ hic iurare ſine cauſa: vel peiorare. Uterqꝫ .n .ſ. ꝓ nihilo iurās ⁊ falſo iurās aſſumit nomē dei ī teſtimoniū. ſue locutiōis: ſꝫ ī uanum. ꝗa ille ſincā noīando ſūmā ꝟitatē. iſte noīata ꝯtēnendo. Tamē ꝗa ideꝫ ē iurare qd̓ nomē dei aſſumere. notādū br̄ ꝙ iurare ē nomē d̓i aſſume̓in teſtimoniū ſue locutiōis: qd̓ fit duobꝰ odis .ſ. vel aſſerēdo de pn̄ti: vel de p̄terito: vl̓promittēdo de futuro. vnde diſtinguit̉ iuramētū aliud aſſertoriū. aliud ꝓmiſſoriū. In uanum gͦ ꝓhibet̉ hic. Iuramentū aūt vanū determinari poteſt: qd̓ caret aliqua illaꝝ triūꝯditionū: que ponūt̉ Iere. 4. Iurabitis viuidn̄s ī ꝟitate ⁊ iuſticia ⁊ iudicio. Dic̄ ibi glo.interlinearis. Hos tres comites debet haber̄iuramētū. Et ſumit̉ ꝟitas ex ꝑte iurantꝭ. iuſticia ex parte eiꝰ qd̓ iurat̉. iudiciū ex partecircūſtātiaꝝ vtriuſqꝫ. Ueritas eniꝫ debet eēī ꝯſcīa iurātꝭ: vt credat ita eſſe vt iurat: vt īiuramēto aſſertorio. vt iuro ꝑ deū me ita uidiſſe. ul̓ ut ꝓponat ita ſace̓ ut iurat. ut ī ꝓmiſſorio. ut iuro ꝑ deum me datuꝝ tibi. 10. Iuſticia debꝫ eē ī eo qd̓ iurat̉. Oportet .n. ꝙ talenō repugnet iuſticie: hoc eſt ꝙ ſit licitū. Si .n.eſſet ꝯtra legē dei uel p̄ceptū eccl̓ie: iā nō eētiuſticia ī eo qd̓ iurat̉. In circūſtātiiſ ꝟo atēdit̉ iudiciū .ſ. diſcretōis: ut diligēt̓ attēdatur ⁊ cauſa ꝓ qua iurat̉ ⁊ modꝰ. Si .n. deſiitcauſa iam deeſt iudiciū diſcretiōis ī circūſtantiis iuramēti. Determinat̉ gͦ iurare ī uanum iurare uel ſine ꝟitate: uel ſine iuſticia: ulſine iudicio. qd̓ planiꝰ erit. Et ꝗd ſit ī nanumiurare. ſi ponamꝰ cās ꝓpter quas licet iurareNotandū gͦ ꝙ cā mali iurat̉: ⁊ cā boni. Cāboni multiplr̄. uel ꝟitatꝭ. uel pacꝭ. uel amicicieuel obediētie. Cā ꝟitatꝭ duplr̄ iurat̉. uel caꝟitatꝭ ſūme credēde cꝰ cā iurat Paulꝰ cū dic̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten