vxoris ⁊ reꝝ ꝓximi. Quare aūt iſtoꝝ pluſꝙͣalioꝝ determinatū ē ſupͣ. qōn de diſtinctiōep̄ceptoꝝ decalogi. Ad illud ꝟo qd̓ obiē̄ d̓timore male humiliāte ⁊ amore male accēdēte dd̓. ꝙ radix pͥncipalis oīum maloꝝ ē ꝯcupiſcētia .i. improba volūtas. ſecūdaria verotimor male humiliās. amor male accēdēs. vtſic̄ ſunt due partes iuſticie. vna declinare amalo: cuiꝰ pͥnᵐ ē timor. alia face̓ bonū: cꝰ pͥnªeſt amor. ita ſunt duę partes iniuſticie. declinare a bono cꝰ pͥnᵐ eſt timor male humiliās.et face̓ malū cꝰ pͥnᵐ īmediatū ē amor male accēdēs. et utraqꝫ radix reducit̉ ad ꝯcupīaꝫ: ſic̄ī tractatu de vitiis ⁊ pctīs declaratu ē.Sequitur quererevtꝝ hic ꝓhibeat̉ actꝰ interior ꝯcupīe in pͥmomotu: aut in delectatione: aut ꝯſenſu. Et cuꝫī pͥmo motu inueniat̉ pͥmo ꝯcupiſce̓: videbit̉alicui pͥmꝰ motꝰ ꝯcuple ꝓhiberi. Contra.Primꝰ motꝰ nō ē ī ptāte noſtra. et dic̄ Hier.Anathema ſit ꝗ dic̄ deū aliqd̓ impoſſibile p̄cepiſſe. Relinꝗt̉ igit̉ ꝙ nō ꝓhibet̉ ꝯcupīa inpͥmo motū. Itē nullꝰ trāſgredit̉ ī eo quodvitare nō pōt: vt dic̄ aug. Cū igit̉ pͥmꝰ motꝰvl̓r nō poſſit vitari. gͦ in pͥmo motu nō erittrāſgreſſio. vꝫ p̄cepti dīni. ℟. Tri plr̄ pōtaccipi ꝯcupīa. vno mō appetitꝰ vegetabiliset talis ꝯcupīa īordinata ē a fomite mouētehͦ eſt a corruptione originalis culpe. Alio moꝯcupīa eſt appetitꝰ ſenſibil̓is. et ꝓut ē inordinata: eſt a mouēte ſenſualitate cū fomite.3modo ꝯcupīa ē appetitꝰ rōnal̓. et ſic ē a mouente li. ar. volantate. dicēdū gͦ ꝙ pͥmo mōꝯcupīa eſt in ſuggeſtione. 2º in delectatione.3º in ꝯſenſu. Rn̄dendū igit̉ ꝙ ꝑ ſe ꝯcupīa ꝓut eſt ī ꝯſenſu rōnis vel volūtatꝭ ꝓhibet̉. Cōcupia ꝟo que eſt in delectatione ſenſualitatiſvel ex ſuggeſtione fomitis in actu vegetabil̓no ꝓhibet̉ ſimplr̄: niſi ẜᵐ quid vt dictum eſtꝗa nō eſt ꝓhibēdū ne ille ꝯcupīe ſint ī nobisꝗa hͦ ē nobis impoſſibile: ſꝫ ꝓhibet̉ nobis neſequamur eas. ẜᵐ ꝙ dr̄ eccl̓. 18. Hoſt ꝯcupīastuas nō eas. Ire antē ē ꝯſentire. Duas autēꝯcupīas ſuggeſtiōis ⁊ delectatōis nō eſt ꝓhiberi ꝓprie: ſꝫ ex ꝓhibitione oſtēdūt̉ male ⁊vitande ſic̄ ſupra dictū ē.Poſt modum queritur vtrū ad idē p̄ceptū ꝑtineat ꝓhibitio uoluntatꝭ ⁊ operis. Ad qd̓ ſic. Ro. i. Repletoſ oīiniꝗtate ⁊ homicidiis ⁊cͣ. Glo. Bn̄ dic̄ homi-cidiis pluralr̄. ꝗa plura ſunt homicidia. volūtatꝭ .ſ. ⁊ oꝑis. gͦ ad plura p̄cepta ꝑtinet phibitio ⁊ uoluntatis ⁊ operis. Item p̄s. Appone iniꝗtatem ſuꝑ iniꝗtateꝫ eoꝝ. Glo. Quimalū opus addit uolūtati: iniꝗtatem additiniꝗtati. Itē circa mechiaꝫ ⁊ furtū diuerſe ſunt ꝓhibitōes oꝑis ⁊ uolūtatis. ꝗa ꝓpteropus dic̄. nō mechaberis. nō furtum facies.Propter uolūtatē ꝟo dr̄. nō ꝯcupiſceꝫ uxore⁊ nō ꝯcupiſces rē ꝓximi. Itē diuerſa ſuntuolūtas ⁊ actio exterior. gͦ diuerſis debent ꝑhiberi p̄ceptis. Contͣ. actio exterior nō eſtculpabilis niſi a malicia uolūtatꝭ. ꝗa ſic̄ dicitDam. Actꝰ inuolūtarii nō ſunt culpabiles. etdic̄ augꝰ. ꝙ pctm̄ adeo eſt uolūtariū: ꝙ ſi nonſit uolūtariū nō ē pctm̄. gͦ una eſt trāſgreſſiouolūtatꝭ ⁊ oꝑis. gͦ una erit ꝓhibitio. Itemidem eſt finis malꝰ uolūtatꝭ ⁊ oꝑis. ⁊ idē pͥncipiū mouēs .ſ. libido. gͦ idem malū. Itemunꝰ eſt ꝯtemptꝰ dei in uolūtate ⁊ oꝑe. gͦ ideꝫreatꝰ trāſgreſſiōis. gͦ eadē ꝓhibitio. Iteꝫ ſidicat̉ idem p̄ceptū erit ſuꝑflua ꝓhibitio: qͣdr̄. nō ꝯcupiſces uxorē: ⁊ non ꝯcupiſces rempximi. exquo dictū ē. nō mechaberis. n̄ furtūfacies. Itē ſi uoluntas ꝓ facto reputat̉: utdic̄ auctoritas. ꝗa quāuis tibi ꝑ facto reputatdeꝰ ſi nō potes: ⁊ hͦ ī bonis. gͦ ⁊ ī malis uolūtas ꝓ facto reputabit̉. gͦ idem reputabit̉ reatꝰgͦ eadem erit ꝓhibitio utriuſqꝫ. So. dd̓. yrefert cū uolūtatē ſeꝗt̉ opꝰ. et cū nō ſequiturCū autē opꝰ ſeꝗt̉ duplex eſt ꝯſideratio. Aut.n. uolūtas ⁊ opꝰ referūt̉ ad radice̓. aut ꝯſiderant̉ ī ſe. Contingit gͦ pctm̄ eſſe ī uolūtate n̄ſequēte oꝑe. Ne gͦ iudei carnales ⁊ rudes extimarent ſolam culpam eſſe cū opꝰ ꝯtungit̉uolūtati: ſeꝑatiꝫ ꝓhibēda fuit mala uolūtasItem ſi ꝯſideret̉ uolūtas ī ſe ⁊ opꝰ exteriin ſe alie ſūt circūſtātie boni debite actui exteriori ꝙ uolūtati. ꝗa diuerſificāt̉ modꝰ. locꝰtempꝰ. et quedam alie circūſtātie: ꝙͣuis circūſtantia finis ſit eadem. Si gut dic̄ augꝰ. peccatū eſt actꝰ incidēs ex defectū boni. aliꝰ aūteſt defectꝰ actꝰ hinc inde. gͦ ẜᵐ hoc alid̓ pctm̄Gemināda gͦ erit ꝓhibitio uolūtatꝭ ⁊ oꝑis utilld̓ iudicaret̉. Si aūt attēdat̉ uolūtas ⁊ opꝰſequēs in radice .ſ. libidine ⁊ intentione: idēerit. Lex igit̉ dei ẜm rōnē latōis ꝑfecta utꝝqꝫdocuit. Nā ī aliꝗbꝰ ꝓpter unitatē radicꝭ quaunū ſūt uolūtas ⁊ opꝰ: una ſola ꝓhibitioneutrūqꝫ interdixit: ut in homicidio ⁊ falſo feſtimonio. In aliꝗbꝰ ꝟo differēti p̄cepto ꝓpterdefectū ⁊ inordinationē: ⁊ ī utroqꝫ differēte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten