Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vxoris reꝝ ꝓximi. Quare aūt iſtoꝝ pluſꝙͣalioꝝ determinatū ē ſupͣ. qōn de diſtinctiōep̄ceptoꝝ decalogi. Ad illud ꝟo qd̓ obiē̄timore male humiliāte amore male accēdēte dd̓. radix pͥncipalis oīum maloꝝ ē ꝯcupiſcētia .i. improba volūtas. ſecūdaria verotimor male humiliās. amor male accēdēs. vtſic̄ ſunt due partes iuſticie. vna declinare amalo: cuiꝰ pͥnᵐ ē timor. alia face̓ bonū: cꝰ pͥnªeſt amor. ita ſunt duę partes iniuſticie. declinare a bono cꝰ pͥnᵐ eſt timor male humiliās.et face̓ malū cꝰ pͥnᵐ īmediatū ē amor male accēdēs. et utraqꝫ radix reducit̉ ad ꝯcupīaꝫ: ſic̄ī tractatu de vitiis pctīs declaratu ē.Sequitur quererevtꝝ hic ꝓhibeat̉ actꝰ interior ꝯcupīe in pͥmomotu: aut in delectatione: aut ꝯſenſu. Et cuꝫī pͥmo motu inueniat̉ pͥmo ꝯcupiſce̓: videbit̉alicui pͥmꝰ motꝰ ꝯcuple ꝓhiberi. Contra.Primꝰ motꝰ ē ī ptāte noſtra. et dic̄ Hier.Anathema ſit dic̄ deū aliqd̓ impoſſibilecepiſſe. Relinꝗt̉ igit̉ ꝓhibet̉ ꝯcupīa inpͥmo motū. Itē nullꝰ trāſgredit̉ ī eo quodvitare pōt: vt dic̄ aug. igit̉ pͥmꝰ motꝰvl̓r poſſit vitari. in pͥmo motu erittrāſgreſſio. vꝫ p̄cepti dīni.. Tri plr̄ pōtaccipi ꝯcupīa. vno appetitꝰ vegetabiliset talis ꝯcupīa īordinata ē a fomite mouēte eſt a corruptione originalis culpe. Alio moꝯcupīa eſt appetitꝰ ſenſibil̓is. et ꝓut ē inordinata: eſt a mouēte ſenſualitate fomite.3modo ꝯcupīa ē appetitꝰ rōnal̓. et ſic ē a mouente li. ar. volantate. dicēdū pͥmoꝯcupīa eſt in ſuggeſtione. in delectatione. in ꝯſenſu. Rn̄dendū igit̉ ſe ꝯcupīaut eſt ī ꝯſenſu rōnis vel volūtatꝭ ꝓhibet̉.cupia ꝟo que eſt in delectatione ſenſualitatiſvel ex ſuggeſtione fomitis in actu vegetabil̓no ꝓhibet̉ ſimplr̄: niſi ẜᵐ quid vt dictum eſtꝗa eſt ꝓhibēdū ne ille ꝯcupīe ſint ī nobisꝗa ē nobis impoſſibile: ſꝫ ꝓhibet̉ nobis neſequamur eas. ẜᵐ dr̄ eccl̓. 18. Hoſt ꝯcupīastuas eas. Ire antē ē ꝯſentire. Duas autēꝯcupīas ſuggeſtiōis delectatōis eſthiberi ꝓprie: ſꝫ ex ꝓhibitione oſtēdūt̉ malevitande ſic̄ ſupra dictū ē.Poſt modum queritur vtrū ad idē p̄ceptū ꝑtineat ꝓhibitio uoluntatꝭ operis. Ad qd̓ ſic. Ro. i. Repletoſiniꝗtate homicidiis ⁊cͣ. Glo. Bn̄ dic̄ homi-cidiis pluralr̄. ꝗa plura ſunt homicidia. volūtatꝭ .ſ. oꝑis. ad plura p̄cepta ꝑtinet phibitio uoluntatis operis. Item p̄s. Appone iniꝗtatem ſuꝑ iniꝗtateꝫ eoꝝ. Glo. Quimalū opus addit uolūtati: iniꝗtatem additiniꝗtati. Itē circa mechiaꝫ furtū diuerſe ſunt ꝓhibitōes oꝑis uolūtatis. ꝗa ꝓpteropus dic̄. mechaberis. furtum facies.Propter uolūtatē ꝟo dr̄. ꝯcupiſceꝫ uxore ꝯcupiſces ꝓximi. Itē diuerſa ſuntuolūtas actio exterior. diuerſis debenthiberi p̄ceptis. Contͣ. actio exterior eſtculpabilis niſi a malicia uolūtatꝭ. ꝗa ſic̄ dicitDam. Actꝰ inuolūtarii ſunt culpabiles. etdic̄ augꝰ. pctm̄ adeo eſt uolūtariū: ſi nonſit uolūtariū ē pctm̄. una eſt trāſgreſſiouolūtatꝭ oꝑis. una erit ꝓhibitio. Itemidem eſt finis malꝰ uolūtatꝭ oꝑis. idē pͥncipiū mouēs .ſ. libido. idem malū. Itemunꝰ eſt ꝯtemptꝰ dei in uolūtate oꝑe. ideꝫreatꝰ trāſgreſſiōis. eadē ꝓhibitio. Iteꝫ ſidicat̉ idem p̄ceptū erit ſuꝑflua ꝓhibitio:dr̄. ꝯcupiſces uxorē: non ꝯcupiſces rempximi. exquo dictū ē. mechaberis. furtūfacies. Itē ſi uoluntas facto reputat̉: utdic̄ auctoritas. ꝗa quāuis tibi facto reputatdeꝰ ſi potes: ī bonis. ī malis uolūtas facto reputabit̉. idem reputabit̉ reatꝰ eadem erit ꝓhibitio utriuſqꝫ. So. dd̓. yrefert uolūtatē ſeꝗt̉ opꝰ. et ſequitur autē opꝰ ſeꝗt̉ duplex eſt ꝯſideratio. Aut.n. uolūtas opꝰ referūt̉ ad radice̓. aut ꝯſiderant̉ ī ſe. Contingit pctm̄ eſſe ī uolūtateſequēte oꝑe. Ne iudei carnales rudes extimarent ſolam culpam eſſe opꝰ ꝯtungit̉uolūtati: ſeꝑatiꝫ ꝓhibēda fuit mala uolūtasItem ſi ꝯſideret̉ uolūtas ī ſe opꝰ exteriin ſe alie ſūt circūſtātie boni debite actui exteriori uolūtati. ꝗa diuerſificāt̉ modꝰ. locꝰtempꝰ. et quedam alie circūſtātie: ꝙͣuis circūſtantia finis ſit eadem. Si gut dic̄ augꝰ. peccatū eſt actꝰ incidēs ex defectū boni. aliꝰ aūteſt defectꝰ actꝰ hinc inde. ẜᵐ hoc alid̓ pctm̄Gemināda erit ꝓhibitio uolūtatꝭ oꝑis utilld̓ iudicaret̉. Si aūt attēdat̉ uolūtas opꝰſequēs in radice .ſ. libidine intentione: idēerit. Lex igit̉ dei ẜm rōnē latōis ꝑfecta utꝝqꝫdocuit. ī aliꝗbꝰ ꝓpter unitatē radicꝭ quaunū ſūt uolūtas opꝰ: una ſola ꝓhibitioneutrūqꝫ interdixit: ut in homicidio falſo feſtimonio. In aliꝗbꝰ ꝟo differēti p̄cepto ꝓpterdefectū inordinationē: ī utroqꝫ differēte