Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

alienū qd̓ īuenerīt teneāt: diſcāt peccatūſil̓e eſſe rapine: ſi ꝗs inuēta reddat. CōtͣDic̄ lex ī li. inſtitutionū de reꝝ dīſiōe. Quiſꝗs theſauros ī ſuo loco īuenerit: adrianꝰ naͣlem equitatē ſecutꝰ ei ꝯceſſit inuenerit: acſi qs alieno ī loco data ad hoc oꝑa: ſꝫ fortuitu inuenit: dimidiū īuētori. dimidiū dn̄oſoli ꝯceſſit. ē veꝝ gnͣalr̄ inuentamretinere ſit raꝑe. Ad ꝗdam rn̄dent diſtīctōem dicētes. ſi ꝗs inuenerit habitaꝫpro derelicta: lꝫ habuerit aīum furandi: nontn̄ furtū ꝯmiſit: ꝗa erat cui fieret. Itē ſicredit hēret̉ derelicta: tn̄ ē derelicta ꝯmittit fartū. Itē ſi hēat̉ derelicta: nec credat̉ derelicta: eo tn̄ aīo accipit: vtdn̄o reſtituat: ꝯmittit furtū. Si ꝟo aliqd̓iſtoꝝ ꝯcurrat: dicūt ꝯmitti furtū. De theſauro ꝟo dicūt hr̄ derelicto. Contͣ hocſic obr̄. ſic̄ dic̄ augꝰ. ī predicta omel. Deus corīterrogat manu. Si ergo aliꝗs inueneritrem que hēt̉ derelicta: accipiat animo furandi: ꝯmittit furtum. qd̓ ꝯcedendū eſt.Propte̓a diſtīguēdū ē ī rebꝰ inuētiſ: aīoinuenientꝭ. In rebꝰ. ꝗa q̄dam res in nulliꝰ bonis ſunt occupāti ꝯcedūt̉. ē duplr̄.q̄dam ſunt res que nūꝙͣ fuerūt poſſeſſe: debus dic̄ lex ī li. ꝯſtitutionū de reꝝ inuētioneLapilli gēme ⁊cͣ que ittore maris īueniūt̉:iure naͣli ſtatim inuentoris fiunt. Itē ſuntq̄dam res que aliqn̄ poſſeſſe fuerūt: ſꝫ derelicte ſunt vt theſauri in predicto caſu. dicit̉theſaurꝰ pecunia ab ignotis dn̄is vetuſtioritꝑe abſcondita. Alie ꝟo res ſunt que ī alicuius bonis ſunt. In pͥmis duobꝰ caſibꝰ īuētaretine ē raꝑe. In ultimo ꝟo diſtīguēdumaut credūt̉ derelicte. aut credūt̉. Si credunt̉: ignorantia que eſt facti excuſat. Sicredūt̉: ꝯtractatio ē rei aliene furtū.Onſequēter queIrit̉ an hoc p̄cepto intelligat̉ vſuraꝓhibita. Et pͥmo q̄rit̉ vtrū ꝓhibeat̉ vſuraquantū ad affectū. an̄ ꝓhibeat̉ vl̓r ꝙͣtūad actum.Ad primuꝫ t te mutuū niLvce q hahil inde ſperātes. Ibi dic̄ glo. hic ꝓhibeturpȳa. ſola ſpes aliꝗd accipiēdi p̄ter ſortemfacit vẜarium. Itē ſola volūtas īterficiendi hoīem fac̄ homicidiū. ſola volūtas fornicandi fac̄ fornicationē: ſic̄ dr̄ in ꝗnto Math.Qui uiderit mulierē ad ꝯcupiſcēdū ⁊cͣ. quar̄ ſilr̄ ſola volūtas accipiēdi preter ſortē fat̄vẜariū. Ad dicūt aliꝗ ſola voluntas fac̄ vẜariū niſi interueniat pactū. Sꝫ ꝯtͣEſto iſte timore eccleſie fac̄ pactuꝫ: ſꝫ tn̄habet voluntate. Aliꝰ uult fac̄ pactū. Indeſic. ꝓuer. 16. Spuum ponderator ē dominus..i. volūtatū. ſꝫ talē habet voluntatē iſte: qͣleꝫille. ſi voluntas illius fac̄ vẜariū: et voluntas iſtius filr̄ faciet uſurariū. qd̓ aliꝗ ꝯcedūtSꝫ contͣ. Quilꝫ tenet̉ eſſe gratꝰ ad bn̄ficia mutuū accipiēs debet eſſe gratꝰ mutuantig dn̄s poteſt ſperare aliquod bn̄ficiū ab eo.mutuat. aliquā ſuꝑabūdātiā. Item exdono ꝗs licite pōt ſperare donū. ex mutuomutuū pōt ſperare. So. dd̓. cuꝫ diuerſeſcīe diuerſas hn̄t ꝯſideratōes a diuerſis ſcientibꝰ idem diuerſimode ꝯſiderat̉. Hinc ēẜm leges humanas ſola volūtas fac̄ uſurariū: ꝗa lex humana manū cōibet: aīum.Secūdū vero legem dīnam que aīum cōibetſola volūtas fac uſurariū. Ad pͥmū obiectum rn̄dēdū. mutuās pōt ſperare illd̓ adqd̓ tenet̉ accipiēs. ꝗa ī ꝯſil̓i caſu .ſ. neceſſitattenet̉ accipiēs mutuū illi dat dare: ſilr̄ etiāſi dediſſꝫ pͥus. unde poteſt illud ſꝑare mutuās a recipiēte: tn̄ ex ui mutui: ſꝫ ex caritate recipiētꝭ mutuū. Mutua .n. bn̄ficia accēdūt caritatē. et que etiam ex precepto dei dꝫindigēti mutuū dare. Et hoc ſoluit̉ 2ᵐ. Bn̄.n. ꝯcedēdū ē mutuās pōt ab eo recepitī ſil̓i caſu ſꝑare mutuū: ꝗa ad hoc tenet̉ aliꝰtn̄ ſi hac intentione tradit ſibi mutuū eſtmeritoriū: ꝗa ponit deum fineꝫ. Ideo dic̄dn̄s. Date mutuū nihil inde ſꝑātes .ſ. ab homine: ſꝫ a deo retributionē.Sequitur querereᵏquantū ad actū ul̓r ſit ꝓhibita hoc precepto.Ad qd̓ ſic. p̄s. Qui pecuniā ſuā dedit̉ aduſurā. qͣſi dicat. dat ad uẜam habitabitī tabernaculo dn̄i. Dare ad uſuram ul̓r eſtmalū. ꝓhibitū non niſi iſto p̄cepto. ⁊cͣ.Item Ezech̓. 18. Qui uẜam ſuꝑabudātiā acceꝑit uita uiuet. ꝯtͣriū acceꝑit moriet̉. malū: inde ut pͥus. Item exo. 22.Si pecuniā dederis pauꝑi: urgebis quaſiexactor: nec uẜis opprimes. Item Luce..Date mutuū nihil inde ſpantes. Ecce ex hispatet dare ad uſuram: ſꝑare aliꝗd p̄terſortem generalr̄ eſt ꝓhibitū. Contͣ. Deūt.23. Non feneraberis fr̄i tuo: ſꝫ alieno. licet fenerari alieno. Itē Ambro. Uſuras exigas