Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Itē qd̓ ꝓhibet̉ ī p̄ceptis decalogi ē malūẜm ſe. Sꝫ coītꝰ ē ẜm ſe malū. ⁊cͣ. ꝓbatiomedie. nullꝰ actus nature ẜᵐ ſe malꝰ ē. Coītꝰꝟo actus eſt nature. ⁊cͣ. Item nullꝰ actꝰ nec ex determīatōe circūſtātie: nec ex maͣdebita ē vituꝑabil̓: ē malum vel ex gnͣe velcircūſtatīa. Coitꝰ aūt ē hiꝰ. Contͣ. i. ad cor.5 Qui fornicat̉ ī corpus ſuum peccat. Glo.In fornicationis oꝑe totꝰ homo abſorbet̉ acarne: vt iam dici non poſſit ipſe aīus ſuuseſſe: ſꝫ ſimul totus homo dici poſſit caro. Sꝫopus fornicatiōis quantū ad hoc non pluseffic̄ qͣꝫ coltus fornicariꝰ. coitus igitur deſe ę actus inordinatꝰ. malū. alicubi ꝓhibitu: ſꝫ alibi ꝙͣ hic. Itē dicunt ſancti inoꝑe ꝯiugali dat̉ ſpūs ꝓph̓ie ꝓpter captiuatione rōnis. Coitꝰ igit̉ maris femine fac̄ut homo ſit ī ꝑticipatōe grē. malū. Un̄Hiero. ſuꝑ Mat. Iꝑe quo ꝯiugales actus gerunt̉ pn̄tia ſpūs ſancti dabit̉: et ſi ꝓph̓aꝟe dicat̉: qui officio generationis obſequit̉.Itē dic̄ aug. ſanctiora ſunt ꝯiugīa parivoto ꝯtinētiū. et dic̄ ad ediciā. Tāto ſāctiꝰꝯiuges manebatis. quanto ſanctiora ꝯcorditer placita ſeruabatꝭ: ſic̄ fuit ꝯiugiuꝫ Marie Ioſeph. Ex quo relinquit̉ receſſus a carnali copula ī ꝯiugio eſt acceſſus ad ſanctificatione. acceſſus ad copulā ē malū. coitꝰẜm ſe ē malū. ꝓhibitū. ſꝫ alibi ꝙͣ hic.Itē omnē qd̓ excuſatione īdiget̉ ẜm ſe eſtvituꝑabile. Sꝫ coitꝰ ad hoc fiat licite: neceſſe ē mr̄imoniū excuſet̉. vt dic̄ augꝰ. īſermone de ꝟbis apoſtoli. ẜm ſe eſt maluꝫ:ſiue ī genere. Itē ſi aliꝗs actus addita circunſtantia ē licitꝰ: ip̄a ꝟo remota ē licitūē malū ī gnͣe. Sꝫ coire ſolū addita circūſtantia iſta ſua: ſeu ꝯiugalr̄ eſt licitū. remotano. ⁊cͣ. So. dd̓. coitꝰ maſculi feminequātū ēⁱ de ipſo actu bonū ē ꝟe in ſe. In gene̓ꝟo moris indifferes ſic̄ comede̓ bibe. quiapōt bn̄ fieri male. Un̄ augꝰ. ī li. ꝯtra Iouinianū. Uſus naͣlis licitꝰ ē ſicut ī ꝯiugio.illicitꝰ ſicut ī adulterio. ꝯtra naturā ſemperillicitꝰ. Sꝫ nondū indifferēs dr̄ duobꝰ modis. Uno de ſe ſit malū indiffereter pōt fieri: quēadmodū comede̓. ambulare. Alio indifferēs dr̄ qd̓ ſit bonumpōt bn̄ fieri male. tn̄ indifferenter pōtexerceri: niſi addita debita circūſtātia. ſicutiurare: qd̓ ē licitū fieri niſi exigēte vel interueniēte debita. tale indifferēs ē cōire:qd̓ eſt licitū fieri: niſi ſua ꝯiuge. Ethuius eſt ꝗa ꝗdam actus reſpiciunt ſtatumſingularis ꝑſone. Quidam ꝟo actꝰ reſpiciūtſtatū nature vl̓ cauſe vl̓iſ. pͥmi actꝰ indifferter pn̄t exerceri addita circūſtatia īdebita: quales ſunt dicti ſunt ambulare comedere. Secūdi actus poſſunt indifferenter exerceri niſi addita debita circūſtātia.hoc ē ꝓpter excellētiā actus reſpicientꝭ cāmvl̓em: ſicut iurare: quod reſpic̄ cam vl̓em .ſ.pͥmam veritatē. et coire: qd̓ reſpic cām vl̓eꝫ.ſ. multiplicationē ſpei. Itē notādū indifferēs dr̄ vno noͣ habēs maiorē īclinationē ad bonū ꝙͣ ad malū vel e9. vt ambulare. Alio dr̄ indifferēs qd̓ pōt bn̄ male fieri: tn̄ magis inclinat̉ ad malū qͣꝫ ad bonum vt iurare. cuius frequētia ſepe uertit̉ī ꝑiculum ꝑiurii poſt peccatū. ſil̓r coire rōneꝯcupīe fomitis magis trahit ad inordinationē libidīs ad bonū fecūditatꝭ poſt lapſūhoīs. Ad illud qd̓ pͥmo obr̄ oīs coiteſt actus inordinatꝰ. dd̓. coire pōt dicereactū abſolute ꝟtutꝭ gn̓atiue ad multiplicationē ſpēi. ẜm hoc nihil ponit inordinatūut eſſet ī ſtatu nature bn̄ ꝯſtitute. Aliopoteſt dicere actū cui ꝯcreta ē corruptio. Eſic rōne actus dic̄ aliquod inordinatū: ſꝫnaturale bonū. Ratione ꝟo corruptioniscrete que ē ei ꝯnaͣlis poſt peccatū: ita conuerſum ſit vitiū ī naturā: ꝯcomitat̉ actuꝫinordinatio. tn̄ ſequit̉ omnis talis actꝰſit inordinatꝰ: ſꝫ nullꝰ ē ſine inordinatōe.Ad 2ᵐ hoc idē pꝫ rn̄ſio. ꝗa donūphetie ſb̓trahit̉ coītū ꝯiugalē: hoc non eſtpropter inordinatione ſeu maliciā actus: ſꝫpropter inordinatōem delectatōis ānexe. un̄ ſeꝗt̉ ex cōire ſit malū: ſꝫ ꝗa ē malo. Ad aliud ſil̓r rn̄dēdū ꝯiugiū ſāctidr̄ ī ꝯtinētia a carnali copula ꝓpter elōgationē ab actu ē naͣl̓: ſꝫ ꝓpter elogationēa corruptōe libidīs: ē naͣl̓ ẜm quē modumꝑfectiꝰ dr̄ iurare qͣꝫ iurare ex debitarōne elōgatōis ab actu ſꝫ rōe elōgatōis a periculo ꝑiurii. Ad aliud ſilr̄ pꝫ rn̄ſio. ꝗacoītꝰ pꝰ lapſuꝫ īdiget excuſatōe: ē rōe delectatōis anexe. rōne actus rōne cuiꝰ ſoluꝫīdiget dēbitꝭ circūſtātiis. Et ī gn̓e morisē īdifferēs. Ad vltimū ex p̄dictis pꝫ rn̄ſio coire ſit licituꝫ niſi adhibita debitacircūſtātia hoc ē ꝓpter īordinatiōem actꝰī ſe. ſꝫ ꝓpter excellētia ordīs actꝰ reſpic̄tm̄ ſtatu ſingularis ſꝫ ſtatū nature vl̓is. ioꝗa reſpic̄ ſtatū reipublice: pōt īdifferēter