Itē qd̓ ꝓhibet̉ ī p̄ceptis decalogi ē malūẜm ſe. Sꝫ coītꝰ nō ē ẜm ſe malū. gͦ ⁊cͣ. ꝓbatiomedie. nullꝰ actus nature ẜᵐ ſe malꝰ ē. Coītꝰꝟo actus eſt nature. gͦ ⁊cͣ. Item nullꝰ actꝰq̄ nec ex determīatōe circūſtātie: nec ex maͣdebita ē vituꝑabil̓: ē malum vel ex gnͣe velcircūſtatīa. Coitꝰ aūt ē hiꝰ. Contͣ. i. ad cor.5 Qui fornicat̉ ī corpus ſuum peccat. Glo.In fornicationis oꝑe totꝰ homo abſorbet̉ acarne: vt iam dici non poſſit ipſe aīus ſuuseſſe: ſꝫ ſimul totus homo dici poſſit caro. Sꝫopus fornicatiōis quantū ad hoc non pluseffic̄ qͣꝫ coltus nō fornicariꝰ. coitus igitur deſe ę actus inordinatꝰ. gͦ malū. gͦ alicubi ꝓhibitu: ſꝫ nō alibi ꝙͣ hic. Itē dicunt ſancti ꝙ inoꝑe ꝯiugali nō dat̉ ſpūs ꝓph̓ie ꝓpter captiuatione rōnis. Coitꝰ igit̉ maris ⁊ femine fac̄ut homo nō ſit ī ꝑticipatōe grē. gͦ malū. Un̄Hiero. ſuꝑ Mat. Iꝑe quo ꝯiugales actus gerunt̉ pn̄tia ſpūs ſancti nō dabit̉: et ſi ꝓph̓aꝟe dicat̉: qui officio generationis obſequit̉.Itē dic̄ aug. ꝙ ſanctiora ſunt ꝯiugīa parivoto ꝯtinētiū. et dic̄ ad ediciā. Tāto ſāctiꝰꝯiuges manebatis. quanto ſanctiora ꝯcorditer placita ſeruabatꝭ: ſic̄ fuit ꝯiugiuꝫ Marie⁊ Ioſeph. Ex quo relinquit̉ ꝙ receſſus a carnali copula ī ꝯiugio eſt acceſſus ad ſanctificatione. gͦ acceſſus ad copulā ē malū. gͦ coitꝰẜm ſe ē malū. gͦ ꝓhibitū. ſꝫ nō alibi ꝙͣ hic.Itē omnē qd̓ excuſatione īdiget̉ ẜm ſe eſtvituꝑabile. Sꝫ coitꝰ ad hoc ꝙ fiat licite: neceſſe ē ꝙ ꝑ mr̄imoniū excuſet̉. vt dic̄ augꝰ. īſermone de ꝟbis apoſtoli. gͦ ẜm ſe eſt maluꝫ:ſiue ī genere. Itē ſi aliꝗs actus addita circunſtantia ē licitꝰ: ip̄a ꝟo remota nō ē licitūē malū ī gnͣe. Sꝫ coire ſolū addita circūſtantia iſta cū ſua: ſeu ꝯiugalr̄ eſt licitū. remotano. gͦ ⁊cͣ. So. dd̓. ꝙ coitꝰ maſculi ⁊ feminequātū ēⁱ de ipſo actu bonū ē ꝟe in ſe. In gene̓ꝟo moris indifferes ſic̄ comede̓ ⁊ bibe. quiapōt bn̄ fieri ⁊ male. Un̄ augꝰ. ī li. ꝯtra Iouinianū. Uſus naͣlis ⁊ licitꝰ ē ſicut ī ꝯiugio. ⁊illicitꝰ ſicut ī adulterio. ꝯtra naturā ſemperillicitꝰ. Sꝫ nondū ꝙ indifferēs dr̄ duobꝰ modis. Uno mō ꝙ cū de ſe nō ſit malū indiffereter pōt fieri: quēadmodū comede̓. ambulare. Alio mō indifferēs dr̄ qd̓ cū ſit bonumpōt bn̄ fieri ⁊ male. nō tn̄ indifferenter pōtexerceri: niſi addita debita circūſtātia. ſicutiurare: qd̓ nō ē licitū fieri niſi exigēte vel interueniēte debita cā. tale indifferēs ē cōire:qd̓ nō eſt licitū fieri: niſi cū ſua ꝯiuge. Et rōhuius eſt ꝗa ꝗdam actus reſpiciunt ſtatumſingularis ꝑſone. Quidam ꝟo actꝰ reſpiciūtſtatū nature vl̓ cauſe vl̓iſ. pͥmi actꝰ indifferter pn̄t exerceri nō addita circūſtatia īdebita: quales ſunt ꝗ dicti ſunt ambulare ⁊ comedere. Secūdi actus nō poſſunt indifferenter exerceri niſi addita debita circūſtātia. ⁊hoc ē ꝓpter excellētiā actus reſpicientꝭ cāmvl̓em: ſicut iurare: quod reſpic̄ cam vl̓em .ſ.pͥmam veritatē. et coire: qd̓ reſpic cām vl̓eꝫ.ſ. multiplicationē ſpei. Itē notādū ꝙ indifferēs dr̄ vno mō noͣ habēs maiorē īclinationē ad bonū ꝙͣ ad malū vel e9. vt ambulare. Alio mō dr̄ indifferēs qd̓ pōt bn̄ ⁊ male fieri: tn̄ magis inclinat̉ ad malū qͣꝫ ad bonum vt iurare. cuius frequētia ſepe uertit̉ī ꝑiculum ꝑiurii poſt peccatū. ſil̓r coire rōneꝯcupīe fomitis magis trahit ad inordinationē libidīs ꝙ ad bonū fecūditatꝭ poſt lapſūhoīs. Ad illud gͦ qd̓ pͥmo obr̄ ꝙ oīs coiteſt actus inordinatꝰ. dd̓. ꝙ coire pōt dicereactū abſolute ꝟtutꝭ gn̓atiue ad multiplicationē ſpēi. ⁊ ẜm hoc nihil ponit inordinatūut eſſet ī ſtatu nature bn̄ ꝯſtitute. Alio mōpoteſt dicere actū cui ꝯcreta ē corruptio. Eſic rōne actus nō dic̄ aliquod inordinatū: ſꝫnaturale bonū. Ratione ꝟo corruptionis cōcrete que ē ei ꝯnaͣlis poſt peccatū: ita ꝙ conuerſum ſit vitiū ī naturā: ⁊ ꝯcomitat̉ actuꝫinordinatio. nō tn̄ ſequit̉ ꝙ omnis talis actꝰſit inordinatꝰ: ſꝫ ꝙ nullꝰ ē ſine inordinatōe.Ad 2ᵐ ꝑ hoc idē pꝫ rn̄ſio. ꝗa ꝙ donū ꝓphetie ſb̓trahit̉ ꝑ coītū ꝯiugalē: hoc non eſtpropter inordinatione ſeu maliciā actus: ſꝫpropter inordinatōem delectatōis ānexe. un̄nō ſeꝗt̉ ex hͦ ꝙ cōire ſit malū: ſꝫ ꝗa ē cū malo. Ad aliud ſil̓r rn̄dēdū ꝙ ꝯiugiū ſāctidr̄ ī ꝯtinētia a carnali copula nō ꝓpter elōgationē ab actu ꝗ ē naͣl̓: ſꝫ ꝓpter elogationēa corruptōe libidīs: ꝗ ē naͣl̓ ẜm quē modumꝑfectiꝰ dr̄ nō iurare qͣꝫ iurare ex debita cā n̄rōne elōgatōis ab actu ſꝫ rōe elōgatōis a periculo ꝑiurii. Ad aliud ſilr̄ pꝫ rn̄ſio. ꝗa ꝙcoītꝰ pꝰ lapſuꝫ īdiget excuſatōe: hͦ ē rōe delectatōis anexe. n̄ rōne actus rōne cuiꝰ ſoluꝫīdiget dēbitꝭ circūſtātiis. Et iō ī gn̓e morisē īdifferēs. Ad vltimū ex p̄dictis pꝫ rn̄ſioNā ꝙ coire n̄ ſit licituꝫ niſi adhibita debitacircūſtātia hoc n̄ ē ꝓpter īordinatiōem actꝰī ſe. ſꝫ ꝓpter excellētia ordīs actꝰ ꝗ reſpic̄ nōtm̄ ſtatu ſingularis ſꝫ ſtatū nature vl̓is. ⁊ ioꝗa reſpic̄ ſtatū reipublice: n̄ pōt īdifferēter
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten