propriū ne ī eo ꝑpetret̉ alienū. Itē idē ineodē. Si nō licet pͥuata poteſtate hoīeꝫ occidere vel nocētē: cuius occidēdi licentiā lexnulla ꝯcedit: ꝓfecto qui ſe ipſum occidit homicida ē. Itē idē Aug. Ne nobiſmet ip̄isneceꝫ inferamꝰ: ꝓhibitos nos ītelligēdū ē:vbi lex ait. nō occides. quāuis nō addideritproximū tuū: ſicut falſum teſtimoniū cū vetaret. quāuis nō dixerit aduerſus ꝓximumnō ideo ſi aduerſus ſe teſtimoniū dixerit abhͦ crimine ſe putauerit alienū. Itē ad idēſunt rōes ph̓oꝝ: quaꝝ pͥª ē Platōnis dicētꝭConſtat nos eſſe ſb̓ dn̄io dei: cuius tutela ⁊prouidētia gubernamur. Nihil aūt ē inuitodn̄o de his que poſſidet ex eo loco ī quo ſuārē ꝯſtituit auferendū. Ex quo arguit. Sic̄ gͦꝗ vitā alieno mācipio extorquet crimine n̄carebit. ita ille ꝗ finem .i. mortē ſibi dn̄o necdum iubente queſierit: nō abſolutionē ꝯſeꝗtur: ſꝫ reatū. Itē ad idem Plotinꝰ ph̓us.Cum anima a corpore violēter extrudit̉. ꝗaexiit rupto vinculo nō ſoluto fit ei ipſa neceſſitas occaſio paſſionis: ⁊ malis vinculisdū rumpit inficit̉. Itē cū ꝯſtet animabuſremunerationē eſſe tribuēda ꝓ mō ſue ꝑfectiōis: ad quā in hac vita vnaqueqꝫ ꝑuenit.nō ē p̄cipitādꝰ vite finis: cū adhuc ꝓficiēdieſſe poſſit acceſſio. Itē aīabus ī hac vitalapſis poſt mortē nō ē facultas reſurgendi.gͦ vtendū ē ꝯceſſis vite ſpactis: vt perfectepurgatōis ſit facultas. Item ꝗ fine celerēſpe fruende btītudīs accelerat irretit̉ laq̄ispaſſionis. ꝗa ſpes ſic̄ timor paſſio ē. Sꝫ irretito laqueo paſſionis celeſtis hītaculi aditꝰpate̓ nō pōt. Ex his igit̉ ꝯcludūt ꝙ mors n̄eſt ꝯtra ordine cogēda nature. gͦ nullus pōtſe licite interfice̓. qd̓ ꝯcedēdū ē. Et dd̓ ẜꝫbtūm Aug. pͦ. de ci. dei. Ꝙ ī ſanctis canoniciſqꝫ libris nūqͣꝫ nobis dinitꝰ p̄ceptū ꝑmiſſūue reꝑiri pōt: vt vel ipſiꝰ adipiſcēde īmortalitatis vel vlliꝰ cauēdi carediue mali cānobiſmetipſis necē īferamꝰ. et ꝓhibitos noseē intelligēdū ē: vbi lex ait. non occides.Ad pͥmū gͦ qd̓ obic̄ dd̓ ẜᵐ Aug. pͦ. li. de ci.dei. Ꝙ regula diligēdi ꝓximū a nobis incipit̉. ꝗa ſcriptū ē. diliges ꝓximū tuū ſicut teipſum. vn̄ falſi teſtimonii nō minꝰ reus ē ꝙͣſi aduerſus ꝓximū hͦ face̓t. ita etiā intelligēdum e nō licere hoī ſe ipſum occidere: cumin eo ꝙ ſcriptū ē nō occides: nec ille cui p̄cipit̉ intelligat̉ exceptꝰ. Ex quo patet ꝙ ꝙͣuisp̄cepta ſecūde tabule ordināt ad ꝓximū: nōꝓpter hoc minꝰ ordināt hoīem ad ſe ipſum:īmo ordo ad ſe ipſum pͥmo intelligit̉. ſic̄ pꝫꝑ hoc quod dic̄ Aug. ꝙ regula diligendi ꝓximū a nobis incipit. Ad aliud qd̓ obicit̉Bonū ē mihi magis mori. dd̓. ꝙ gloriaꝫ queapud deū eſt nō amittit ꝟgo que inuita ꝯpͥmit̉. dūmodo ſancta ⁊ ſtabilis volūtas ꝑſeueret. īmo ſic̄ dixit btā Lucia. Si inuita mefeceris violari: caſtitas mihi duplicabit̉ adcoronā. Et btūs Aug. pͦ. de ci. d̓i. Illis ꝟgībꝰque ꝑ vim paſſe ſunt nō ē ablata caſtitas. ſhumilitas ꝑſuaſa. Cū gͦ nō euacuet̉ gloria: n̄dꝫ eligi incōmodū ad uitādū malū quod inuita patit̉. Ad aliud qd̓ dr̄ ꝙ ꝯcta que hꝫhomo dabit ꝓ aīa ſua. dd̓. ꝙ dare intelligit̉inculpabilr̄. Sꝫ ſic dare vitā ſuā .ſ. interficiendo ſe ē peccare. vn̄ augꝰ. i. de ci. dei on̄diteſſe deteſtabile dicēs. Si deteſtabile facinꝰ⁊ dānabile ſcelꝰ ē etiā ſe ipſuꝫ hoīem occide̓ſic̄ ꝟitas manifeſta ꝓclamat. quis ita deſcipiat vt dicat. iā nūc peccemꝰ: ne poſtea peccare poſſimꝰ. iā nūc ꝑpetremꝰ homicidium: nepoſtea īcidamꝰ ī adulteriū. None ſi tm̄ dn̄atur iniꝗtas: vt nō īnocētia ẜꝫ pctā potiꝰ eligant̉. ſanctiꝰ ē īcertum de futuro adulteriūqꝫ certū de pn̄ti homicidiū. nōne ſanctius ēflagitiū ꝯmittere: qd̓ penitēdo ſanet̉: ꝙͣ talfacinꝰ: vbi locꝰ ſalubris pnīe nō relīquatur.Ad aliud dd̓ ẜm Platōnis ſil̓itudinē. eoſꝗ poteſtatꝭ īperio trudūt̉ ī carcerē nō oportere īde defugere pͥuſꝙͣ poteſtas illa q̄ clauſit: abire ꝑmiſerit. nec vitari penam furtiuadiſceſſione. ſꝫ creſce̓. Ad aliud ſoluenduꝫẜᵐ ſanctos. ꝙ aīa dr̄ vita aīal̓: que uno mō ꝓxp̄o īterimeda eſt a nobis. alio modo ſaluanda. Un̄ diſtīguit̉ duplex mors ẜm diſtīctōeꝫPlatōnis: ꝗ duas hoīs mortes aſſerit. vnaꝫnatura. alteram ꝟtutes preſtant. Homo enīmorit̉: cū aīa corpus relīꝗt ſolutum lege n̄Mori etiam dr̄ cum adhuc aīa ī corpore cōſtituta corporeas illecebras ph̓ia docente cōtemit. et cupiditatū dulces īſidias reliqͣſqꝫomnes excutit paſſiones. Hanc gͦ mortē dicPlato ſapiētibus appetendā. Illā ꝟo quamoībus natura ꝯſtituit cogi uel īferri uel accerſiri uetat dicēs expectadam eſſe natura.Quando gͦ dr̄. ꝗ perdit aīam. ſic dꝫ ītelligi.i. ꝗ morit̉ uoluptatibꝰ. nō ītellr̄ ꝓpter hocꝙ debeat perdi uita corporal̓: tamen ſi auferat̉ ꝓ xp̄o patienter eſt ſuſtinendum. Adaliud obm ſilr̄ ſoluendum eſt ẜm ſanctos ⁊ph̓os: ꝗ ī hac ueritate ꝯueniūt: ⁊ illam ſolā
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten