nōt hēre. ideo nūqͣꝫ dabit: ⁊ n̄ trāſgrediturꝗa n̄ tenebat̉ ſimplr̄. Eod̓ mō dicūt de oībꝰaffirmatiuis: ꝗa n̄ ē obligatio ſimplex: ſꝫ ꝯditionalis. nec ē ꝯtraria doctrina preceptoꝝ ⁊ꝯſilioꝝ: ꝗa p̄cepta n̄ obligāt abſolutē. Sꝫꝯtra. gal̓. 5. Si ſpū ducimini nō eſtis ſb̓ lege.Si gͦ duce ſpū aliꝗs intrat religionē: iā nonligat̉ lege honoris exhibēdi parētibꝰ. Itēſi dice̓t̉ ꝙ eſſe ſb̓ lege ē vt impleat̉ ex timoreiſte autē ex amore implet lege. et iō nihil adꝓpoſitū. Contͣ. ꝯſtat ꝙ religioſus morit̉mūdo. gͦ obligatio viuētiū ī mūdo nō artateū. gͦ nō tenet̉ ad mīſtrādū ncc̄ia que ꝑtinētad vitā mūdi. Itē ſi morit̉ filiꝰ morte nͤ:ſoluit̉ ab obligatione huius honoris patris.gͦ ſi morit̉ mortē gr̄e: ⁊ ꝑfecte ſic̄ religioſi ſoluet̉: cū mors gratie eque nos ſeparet a uitamūdi: ꝗa qd̓ ē mors ſecularibꝰ: hoc ē ītroitꝰreligiōis religioſis quo ad mūdū. Itē matrimoniū ꝯtractū an̄ carnalē copulaꝫ ſoluit̉ꝑ votū religiōis. et hoc nō ē niſi ꝗa ē quēdāmors ſpūalis. Morte aūt ſoluit̉ vinculū matrīonū. gͦ ⁊ obligatio exhibitiōis mudanoꝝſoluit̉: ꝗa illis morit̉ omnino religioſus.Proptea vr̄ dd̓. ꝙ cū honor pr̄is ꝯſiſtatin pl̓ibꝰ: ⁊ oīa intelligāt̉: cū dr̄. honora pr̄eꝫ.vt pꝫ ex p̄dictis: nō ſoluit̉ obligatio exhibitionis honoris ꝑ introitū religionis: lꝫ ſoluat̉obligatio quo ad debitū ſuſtētatōis. ꝗa quoad illā ſolonē morit̉: qui morit̉ mūdo. Sedexhibitio ſpūalis ī reuerēdo ī ꝯſolādo ī orādo non ſoluit̉. īmo ſb̓ obīa magis auget̉. etex hoc ē ꝑfectio p̄cepti honoris patris. Nonenī ꝑficit̉ ī exhibitione corporali: que nō exhibet̉ patri cā ꝯformitatis ad deū pͥnᵐ: ſedrōne īdigētie. ideo ꝑficit̉ ī exhibitōe ſpūalimaxime ī qua ē ꝯformatio ad deum. Et ꝑ h̓patet ſol̓o ad obiecta.Poſtea queritur ꝓtervtrūneceſſitatē parētū dimittendꝰ ſit ingreſſusreligionis. Nā honor patris intellr̄ ī corꝑaliexhibitiōe: cū tp̄s ē. Sꝫ īdigētibꝰ parētibustempus ſb̓ueniēdi ē. Si ergo ego nō ſb̓ueniotn̄ſgredior. ꝗa nō honoro pr̄eꝫ qn̄ tꝑūs ē honorādi. Sꝫ intrādo religionē pono me ī ſtatu nō ſb̓ueniēdi. gͦ pecco. Contͣ. Marci. 3.Que ē mr̄ mea ⁊ q̄ ſunt frēs meiꝰ Glo. Nonrecuſat obſeꝗ matri ꝗ dicit. honora patrē ⁊matre. ſꝫ on̄dit ſe plus debe̓ pr̄nis mīſteriisꝙ affectibꝰ maternis. Ideo exēplo mōſtrauitqd̓ v̓bo ait. Qui amat patrē aūt matrē pluſꝙͣ me nō ē me dignꝰ. Si gͦ introitꝰ religiōisꝑtinet ad pr̄nū mīſteriū: nō ē dimittenduspropter paternū affectū. Itē ibidē in glo.Opus ſpūale p̄fert cognatōi docēs meliorēeē copulā cordiū qͣꝫ corpoꝝ. Ad hͦ dicūtquidā. Quia aut pōt ſecure mane̓ in ſeculoſine detrimēto ſalutis. et in tali caſu dicuntꝙ nō dꝫ intrare: ſꝫ patri mīſtrare. Aut uidetſibi īmine periculū ſalutis ⁊ lapſū ī peccatūet ī tali caſu n̄ tenet̉. Alii ꝟo dicūt ꝙ qn̄cūqꝫ ſpū dei ducit̉: n̄ tenet̉ mane̓ in ſeculo:ut mīſtret neceſſaria parētibꝰ. Signū aūt ꝙducat̉ a ſpū triplex ē. pͥmū iocūditas mētisex ꝑfectione religiōis ꝯfiderata. 2ᵐ ꝓpoſitūcauēdi circūſtatias peccati. Tertiū ꝓpoſitūproficiēdi ī meliꝰ. Dicūt gͦ ꝙ aūt hꝫ tꝑalia d̓ꝗbus poſſit ſuſtentari. aut nō habet. Si hetpoteſt patri dimittere ea ad ſuſtētationē. ſinō hēt: nō tenet̉ tūc mīſtrare. ſꝫ cū tranſfertſe totaliter ad ſeruiciū liberaliſſimi dn̄atoris patris celeſtis ꝯmēdare ip̄i curā patrisqui dat eſcam omni carni. ꝗ paſcit volucreſceli. 7. Mat. Cui ē cura de omnibꝰ. et ſic meliori ꝓuiſori dimittit̉ pater ⁊ mr̄. Et quāuisiſtoꝝ opinio videat̉ magis ꝑfecta: pͥma tn̄magis pia. Iux hoc querit̉ vtrū ī errorehereſeos filiꝰ accuſans patrē ad dānationeſolue̓t hoc mādatū: īmo an teneat̉ accuſareUidet̉ ꝙ dꝫ accuſare. quia Deū. 21. dr̄. Ꝙ etſigenuerit homo filiū ꝯtumace ⁊ ꝓteruū quinon audiat patris ⁊ matris imꝑium: debeta parētibꝰ accuſari. et lapidibꝰ obruet eumpopulꝰ. Si gͦ pr̄ tenet̉ accuſare filiū. gͦ filiuspatrē. Ad hoc dd̓. ꝙ hereticus aut ſolumſibi nocet: vt qn̄ hereſis occulta ē. Aut aliosetiā praua doctrina corrupit. pͥmo mō nō tenet̉ eū accuſare filiꝰ. ſꝫ 2º mō tenet̉. et ratioē ꝗa honorē patris celeſtis tenet̉ p̄ferre honori patris carnalis. Un̄ carnalis pater qudehoneſtat ⁊ inhonorat patrē celeſte: nō ēſuſtētandꝰ. Un̄ ī Deū. ī laude Leui dr̄. Quidicunt patri ⁊ matri neſcio vos. Et in talicaſu tenꝫ illud euāgelicū. Qui honorat pr̄eꝫ⁊ matrē pluſꝙͣ me nō ē me dignꝰ.Cōſequenter queritur de honore reuerētie quātū ad obediētiāin quibus .ſ. teneamur obedire patri carnaliAd qd̓ ſic. Col. 3. Filii obedite parētibꝰ veſtriſin oībꝰ. gͦ ī oībꝰ licitis ē eis obediēdū. gͦ tenētur filii obedire parētibꝰ p̄cipiētibꝰ intrareclauſtrū: ducere vxorem. fodere in vineam.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten