Longeuitas .n. ī miſeria n̄ ē appetēda: nec ꝓmiſſio longeuitatis ſimplr̄: niſi cū ſucceſſu ꝓſperitatꝭ allice̓t. Ideo p̄ceptū deū. ꝗ debꝫ explanatio eē exo. d̓terminat lōgenitatē hn̄tēꝯiunctā ꝓſperitatē eē ī ꝓmiſſione cū dic̄. vtlongo viuas tꝑe: ī quo ꝓmittit̉ diuturna cōuerſatio. et bene ſit tibi. in quo ꝓmittit̉ diuturna ꝓſperitas ad bn̄ eē. Ad illud veroqd̓ querit̉ quare ꝓmiſſio ꝯſil̓is addit̉ p̄dictomandato figurali dd̓. ꝙ ī lege erat ꝓmiſſioaddita p̄cepto: aln̄ ꝓpter ꝯgruitatē actus. ethͦ mō logeuitas ꝓmittit̉ honorāti prēꝫ. Aln̄ꝓpter ꝯtrarietate abuſionis actꝰ: quēadmodū ī p̄dicto cerimoniali. Nā ad lr̄aꝫ error augurioꝝ apd̓ idolatras credebat obtine̓ longeuitatē: ſi caꝑet matrē ſuꝑ pullos: ſeu ſuꝑoua incubātē. ideo p̄ceptū dine legis occurrit ꝑ ꝓhibitōeꝫ obſeruātie augurii. et vt lōgius ad hoc eos remoueret: et ne timerentex hoc infortuniū uite ſibi futuꝝ adeſt dīnaꝓmiſſio: que ꝓmittit ꝯtͣ auguriū faciēti lōgeuitatē ⁊ vite felicitatē. Et ſi quere̓t̉ qͣretāta ꝓmiſſio quāta honorāti patrē. rn̄ſuꝫ ēqōne de ꝯtinētia legis: ꝗa hͦ nō eſt ꝗa illudin genere ſit tantū bonū: quātū honor ꝑētū.ſꝫ hoc ē ꝗa obſeruātia hꝰ p̄cepti ꝓ illo tꝑe deſtruebat tantū malū uel maiꝰ: quātū ē in honoratio parētū. vꝫ idolatrie partē: que eſt īauguriis ad īhonoratiōeꝫ dei. Itē querit̉de ordine huiꝰ mādati. Nā cū ī pͥma tabulapͥora ſint negatiua affirmatīs: vr̄ ꝙ filr̄ debeat eē ī 2ª. aut querit̉ quare no. Si dicaturſicut quidā dixerūt. ꝙ de deo magis cognoſcimꝰ ꝗd nō ē ꝙͣ ꝗd ē. et ideo pͥor ē negatioaffirmatōe ī p̄ceptis: que ordināt ad deum.De hoīe ꝟo pͦ cognoſcimꝰ ꝗd ē. ideo ī p̄ceptꝭordinātibꝰ ad ꝓximū pͥor ē affirmatio negationē. Contͣ. ſiue ordine ad deū ſiue ad ꝓximū nō p̄cipit̉ vel ꝓhibet̉ niſi actus noſter.noſter aūt actꝰ nobis notiſſimꝰ ē ⁊ eque: ſiueſit actꝰ iuſſus vel ꝓhibitus reſpectu dei: ſeuiuſſus ul̓ ꝓhibitꝰ reſpectu ꝓximi. Propterhͦ dd̓ ꝙ hͦ ē rōne pͥncipii: cuiꝰ honor p̄cipit̉Un̄ ſic̄ ī ordine ad deū pͥmū p̄ceptū ē de honore pͥncipii: qd̓ ē deꝰ ī pͥma tabula. ita ī ordine ad ꝓximū pͥmū p̄ceptū ē de ordine pͥncipii: qd̓ ē hō ī 2ª tabula. Un̄ ſic̄ dicit Hugode ſcō Uictore. Utrobiqꝫ dignitas principiihonoratur.Einde queriturde obligatōe hꝰ p̄cepti. Circa quodquerūt̉ ꝗn̄qͣꝫ. Primo an ſoluat̉ obligatioꝑ uotū religiōis. ⁊º an̄ ꝓpter ncc̄itatē pr̄isdimittēdus ſit ingreſſus religionis. 3 dehonorē reuerētie quātū ad obediētiā: ī ꝗbuſdebeat̉ patri carnali. 4º an honor debeatpr̄i ſpūali ex p̄cepto. an honor debeat̉malo prelato.Ad primum ſtt ceptu eoPoc prep̄ceptum morale legis nature. gͦ ē īmobile. gͦꝓpter īgreſſū religiōis nullꝰ abſoluit̉ ab illoItē ꝑfectio grē nō deſtruit qd̓ ē nͤ ſꝫ ꝑfic̄.Cū gͦ ingreſſus debitꝰ religionis ſit ꝑfectiōisgre. gͦ ꝑfic̄ obſeruātiā honoris parētis. ⁊ nōſoluit. Itē ſi ꝯſiliū ſoluit p̄ceptū: n̄ ſe ꝯpatiūt̉. gͦ ſunt ꝯtraria. gͦ ī ordine vite moralisdeterminato a deo eſſet ꝯtrarietas: quod ēincōueniēs. Itē obſeruātia ꝯſilioꝝ ſe hētad obſeruātiā p̄ceptoꝝ: ſic̄ ꝑfectio ad ꝑfectibile. ſic̄ on̄dit dn̄s Mat. 19. cū ſeruāti mandata dixit. Unū tibi deeſt. Si vis ꝑfectus eēvade ⁊ vende omnia que habes. Sꝫ ꝑfectionō tollit ꝑfectibile ſꝫ ꝯplet. Ingreſſus gͦ religionis nō ſoluit obligationē huiꝰ p̄cepti.Dixerūt ꝗdā ꝙ ſolue̓t̉ obligatio ꝑ īgreſſūreligionis quātū ad effectū. ſꝫ nō quantū adaffectū. Sed contͣ. Preceptū illud ꝑ opusadimplet̉. vt pꝫ ab expoſitoribꝰ: nō ꝑ affectūgͦ obligat ad opus. Itē quē eſſet cā quareſolue̓t̉ obligatio ī actu. nūꝗd ꝓpter impoſſibilitatē. gͦ ſilr̄ ꝑ pauꝑtatē irreleuabilē ſolue̓t̉Contͣ. Cū aliꝗs ſuo arbitrio ingerit ſe inimpoſſibilitatē qua nō pōt face̓ qd̓ teneturpeccat. Sꝫ religioſus ingrediēdo religioneꝫponit ſe ī impoſſibilitate qua n̄ pōt honorre parētes mīſtrādo ncc̄ia. quos tenet̉ honorare. gͦ ingrediēdo religione peccat. Iteꝫp̄ceptū dic̄. Da ſuꝑflua. ꝯſiliū dic̄. Da omniaSꝫ iſta nō ſe ꝯpatiūt̉. nec datis omnibꝰ pōtſb̓uenire patri in neceſſariis. gͦ nō ſe ꝯpatiūtur ꝯſiliū ⁊ p̄ceptū. ſoluit̉ igit̉ obligatio p̄cepti ꝑ ꝯſiliū. Itē honora patrē obligat ꝓloco ⁊ tꝑe. Sꝫ ī religione nūꝙͣ ē tp̄s nec locꝰhonorādi. Sic gͦ religioſus n̄ obligat̉. ℟ẜᵐ quoſdā. ꝙ nullū ꝯſiliū ſoluit obligatiōeꝫp̄cepti nature. Un̄ nec iſtud. tn̄ ꝗa affirmatiuū ē n̄ obligat niſi ꝓ loco ⁊ tꝑe. Un̄ obligatio ē ad n̄ admīſtrādū ncc̄ia patri ſimpliſꝫ ſb̓ ꝯdtiōe duplici. Una ex parte dantis: ſihēt. ⁊ alia ex parte recipiētis ſi indiget. Etad hͦ ſemꝑ tenet̉ ſecularis ⁊ religioſus .ſ. dare ſi hꝫ. ⁊ ſi pr̄ īdiget. Sꝫ ꝗa religioſus nūqͣ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten